Wat moet ik er mee……

SomIMG_8929 (Small)s heb ik van die situaties dat ik denk, wat moet ik daar nou toch weer mee zoals met mijn buurman dus.
Ruim twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een denk ik van oorsprong Surinaamse man (mag ik dat nog zeggen of ben ik dan discriminerend bezig) van een jaar of 30 schat ik met een zoontje van 3 jaar (inmiddels 5) die soms in het weekend en iedere woensdag bij hem is. En hij is echt een goeie vader voor zijn kind daar heb ik al verschillende keren gehoord en gezien, hij is altijd met hem bezig of een goeie manier.
Hij kwam zich netjes voorstellen, spreekt meer dan ABN Nederlands,  en we spraken af als er wat was dat we dat zouden zeggen tegen elkaar als er iets was.
Het huis van mijn buren was de laatste jaren niet veel aan gedaan, ze zaten al jaren te denken om te gaan verhuizen en dan ga je niet alles nog eens opverven of zo. Dus hij had best een hele klus om dat te doen. Na een paar weken trok hij er toch al in en wilde de rest doen als hij er woonde. Maar goed met een baan erbij kwam daar ook niet veel van maar goed dat is zijn leven daar had ik weinig moeite verder mee. Zo nu en dan kwam hij wel eens wat lenen bij me om mee te klussen en ik kreeg het altijd netjes weer terug.
Zijn tuin deed hij helemaal niets aan en het onkruid tiert voor en achter dan ook welig maar ook dat is zijn eigen ding natuurlijk, bovendien staat zijn achtertuin vol met dingen die naar de vuilstort moeten. Ik tuinier graag dus dat ik nu wat vaker moet wieden en onkruid weghalen ala..
En dat hij de blokhut van mijn moeder die we aan hem gegeven hebben voor niets helemaal weg laat rotten vind ik ook niet leuk maar goed hij had er een leuke schuur aan kunnen hebben, daar doet ie zichzelf te kort mee. Nu is ie alleen nog maar geschikt als brandhout inmiddels.
Vorig jaar voorjaar besloten we samen om een nieuwe schutting te zetten, na een voorjaarsstorm waren de schermen die al niet best meer waren half omgewaaid.
We zouden ieder de helft betalen en mijn zoon heeft de schutting geplaatst, al snel kwam de buurman vragen om de rekening en daarna hoorde ik er dus niets meer over maar ik zag ook geen cent.
Een paar maanden geleden stuurde ik hem een appje of hij toch een keer wilde beginnen met het betalen van de schutting, ik stelde een regeling voor dat hij iedere maand wat zou betalen en meteen ’s avonds kwam hij de eerste 20 euro brengen.
Maar wederom hoorde ik daarna niets meer tot vorige week vrijdag ik ging naar mijn werk en hij riep me en zei, vanavond ga ik even pinnen en kom ik weer 80 euro brengen. Ik was blij verrast dat hij het een keer uit zichzelf deed en zei ik ben niet thuis maar gooi het maar door de brievenbus. Toen ik zondag daarna terug kwam uit Apeldoorn zag ik dus echt niets liggen. Wilde niet meteen reageren maar maandag stuurde ik hem een appje “Ik heb geen geld gevonden, ben je het vergeten” Ik kreeg geen antwoord maar zag wel dat hij het gelezen had. En dat vind ik dus zo ontzettend lullig en weet ook eigenlijk niet wat ik er mee aan moet.  Ik krijg nog ruim 200 euro en dat is voor mij ook best veel geld. Maar vooral is ook de sfeer bij mij wel weg van buren onder elkaar dus. Merk dat hij me ook ontwijkt bang dat ik wat zal vragen misschien. Waar is die eerlijkheid die hij voorstelde in het begin.
Dus ik vind het best een dilemma. IMG_9564 (Small)Als buurman heb ik totaal geen last van hem, hoor ze amper geen herrie of overlast of zo en dat is ook wat waard. Misschien wel meer dan 200 euro want je zou maar een herrieschopper naast je hebben of zo.
Aan de andere kant vind ik het heel vervelend dat het zo gaat van mijn part geeft ie een tientje per maand dan komt het er ook vanzelf en kunnen we weer gewoon als normale buren met elkaar omgaan.
Lieve Mona’s van WordPress wat zouden jullie hier aan doen ????

Een man een man ………

IMG_9539 (Medium),Twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een man van een jaar of 30 dus beetje leeftijd van mijn zoon denk van Surinaamse afkomst. Hij kwam te wonen in een huis waaraan, doordat mijn buren al wisten dat ze wilden gaan verhuizen, ook de laatste jaren niet veel gedaan was.
Bovendien verkochten ze de grote blokhut die in de tuin stond en namen ook van het terras een aantal tegels mee.
Dus echt in een paleisje kwam hij niet terecht. Er moest zowel binnen als buiten veel gedaan worden. Hij werkte destijds in Tilburg waar hij met openbaar vervoer naar toe moest en had ook nog een zoontje van een jaar of 4 waar hij een aantal dagen voor zorgde.
In huis werd het aller nodigste gedaan en hij ging er wonen. Hij kwam kennis maken en soms kwam hij wel eens vragen of hij iets mocht gebruiken zoals een trap op zo, geen probleem en kreeg altijd alles weer netjes terug.
Best een praatjesmaker met mooie verhalen maar heb ook absoluut verder geen last van hem, ooit een keer een luidruchtige barbecue maar goed wat wil je meteen groep van die jonge gasten op een mooie zomerdag. Dat stoort mij niet en toen ik na ongeveer 2 uur naar van die hakketak muziek te hebben geluisterd, zoals ik dat noem je kent het wel van die auto’s die langs rijden, ramen open en maar dreunen,  vroeg heb je ook nog een ander repertoire was dat geen enkel probleem. Hij is echt een leuke, lieve en ook best goeie vader vind ik voor zijn zoontje, dat is echt een leuk joch.
Vanaf het begin hadden we afgesproken. liever tegen elkaar zeggen als er iets is wat je stoort en dat deden we ook.
Een jaar geleden viel de schutting tussen onze tuinen bijna om en we overlegden en besloten samen een nieuwe schutting neer te zetten. Ik zocht de schutting uit, ging naar hem toe om te overleggen over de prijs en het materiaal en hij was het er mee eens, we zouden ieder de helft betalen.  Peter zette de schutting neer, in de tijd dat hij daar mee bezig was verwijderde ik nog het onkruid bij Alex zoals hij heet de buurman uit de tuin, had toch niets anders te doen en toen hij ’s avonds thuiskwam hoefde hij niets meer te doen.  Wat fijn dat je zoon dat gedaan heeft zei hij en op zijn vraag wat hij wel een dronk zei hij een goeie fles wijn voor hem te kopen.
Na een week vroeg hij of hij de rekening nog kreeg zodat hij hem kon betalen.
Ik bracht de rekening en hoorde daarna helemaal niets meer, zag geen geld, de beloofde fles wijn kwam ook nooit en zijn verhalen waren altijd mooi en altijd was er wel iets waardoor hij niet kon betalen als ik het vroeg.
Eerst dacht ik laat maar, maar voor mij is het ook een hoop geld dus in april toen de schutting een jaar stond heb ik hem toch maar weer even geappt over die betaling.
Helemaal vergeten, appte hij terug, eind van de maand kan ik het betalen.IMG_9558 (Medium)
Dat was gisteren inmiddels weer drie maanden geleden. Dus gisteren weer geappt dat ik het vervelend vond om steeds om mijn geld te moeten vragen. Een man een man, een woord een woord en ik merkte ook wel als hij thuis was (hij is er niet zoveel, zat vaak bij zijn vriendin) dat hij me een soort ontweek wel. En dat ik het jammer vond dat het onze verstandhouding ook zo verstoorde. En ik stelde hem voor om dan met 20 euro per maand af te betalen.
En dat werkte blijkbaar, hij appte terug dat hij in de hoek zat waar de klappen vielen momenteel financieel maar dat hij vanavond de eerste 20 euro zou komen brengen en verdraaid dat deed hij nog ook.
Hij vertelde dat volgende week zijn vriendin bij hem introk waardoor ze minder kosten hadden en hij de rest aan het einde van de maand kwam betalen. Ik zei ik vind 20 euro per maand ook prima hoor als dat voor jullie beter uitkomt, dan komt het er ook vanzelf een keer. Ik wacht het maar weer even af. Wel blij dat het weer even uitgepraat is.
Hij vertelde ook nog dat hij zijn tuin onkruidvrij ging maken, dat heb ik hem al zoveel keren horen zeggen, ik wacht het maar af. De schutting is hoog genoeg, ik zie er weinig van alleen de voortuin is ook echt vol met onkruid dat dan weer bij mij ook uitzaait net zoals de achtertuin. In het stuk grenzend aan zijn tuin is het onkruid bij mij ook minimaal drie keer zoveel als in het andere gedeelte van mijn tuin en dat is ook best vervelend. Nu vind ik werken in de tuin geen straf maar toch al die distels die opkomen heb ik al die jaren nog nooit in mijn tuin gezien. Vorig jaar heb ik hem de blokhut van mijn moeder gegeven die hij nooit opgebouwd heeft en nu ook voor oud vuil in zijn tuin staat. Ik weet het als je wat weggeeft dan is het zijn verantwoording maar ik vind het toch wel zonde dan had ik hem liever aan een ander gegeven die er wel wat mee had kunnen doen. Maar goed, eens gegeven blijft gegeven en daar moet ik verder niet over zeuren al vind ik het stom want hij heeft geen schuur en zou zo een mooie blokhut gehad hebben om zijn spullen in te zetten.
Nou ja ben wel blij dat de eerste aanzet gegeven is weer en misschien met de komst van zijn vriendin dat dingen ook zullen veranderen, vrouwen kunnen wat dat betreft soms een goeie invloed hebben. En ik snap ook best dat hij met een baan, verzorging van een wijnkind, opknappen van het huis en dan ook nog die tuin waar hij helemaal niets mee heeft dat er wel eens bij inschiet hoor. Heb zelf bij hem in de voortuin al een paar keer de grootste paardenbloemen er uit gestoken want ik bleef onkruid wieden. En eigenlijk jeuken mijn handen zo nu en dan om zijn tuin eens aan te pakken haha. Hou wel van die uitdagingen maar goed voorlopig maar ff niet. De laatste maanden wel genoeg gedaan overal nu maar even nog echt vakantie houden nog een dag of 10.  En wie weet komt die fles wijn ook nog een keer………….

Ik haat het………

regen (3)Ik haat het als ik zo’n dag heb als gisteren. Sowieso kan ik al heel slecht tegen dit weer, het blijft maar koud.  Gewoon ’s avonds de verwarming weer aan, winterjas op de fiets terwijl ik gevoelsmatig gewoon lekker tot een uur of 9 in de tuin zou moeten kunnen zitten om deze tijd van het jaar zonder jas aan de hoeven hebben. Bovendien nog overal spierpijn van mijn behangmissie, natuurlijk veel te lang achter elkaar doorgegaan.
En als ik dan ook nog tot van kop tot teen kleddernat regen komt mijn humeur heel ver beneden 0.
Ik had een afspraak overgenomen voor een artikel in de krant van een collega, 9 km verderop ongeveer. Toen ik wilde gaan begon het te regenen dus ik dacht, ik ga niet, zeg het af, laat me niet helemaal doornat regenen. Thuisgekomen na een boodschap scheen het zonnetje weer volop dus dacht ik, kom laat ik toch maar gaan, niet zo kinderachtig. Halverwege de luchten beziend had ik al lang spijt van mijn beslissing en inderdaad de regen begon neer te storen en ik vervloekte dat ik toch gegaan was.
Op het terrein waar ik afgesproken had trof ik ook nog niemand aan. Toen was helemaal de boot aan.  Er zou een groep kinderen komen die een schoonmaakactie gingen houden.  Misschien was het voor hen ook te slecht weer maar had nadrukkelijk gevraagd of ze me wilden bellen als het niet doorging en niets gehoord.
Terug ook alleen maar regenen en regenen en of de duvel er mee speelt kwam ik thuis en begon de zon weer te schijnen.  Ik was zo koud dat het hete water van de douche gewoon zeer deed op mijn handen en lijf. Ik baalde met grote balen.
Tot overmaat van ramp waren ook de twee eenden die het zo nodig vinden om iedere keer in mijn vijver te komen er weer. Ik kon al mijn frustraties er op loslaten, in mijn vijver drijven nu dan ook appels, plankjes maar die krengen komen gewoon terug hoor vrolijk zwemmend tussen al die rotzooi……..
Ik pak een deken, ga op de bank liggen diep onder de dekens, alles negerend, telefoons die over gaan laat ik gewoon lopen…… Ik ben ff weg.
Nou ja een ongeluk komt nooit alleen. Voor de verandering eens normale aardappelen gekookt voor mezelf met bieten, ben ik dEenden vijverol op en het smaakte ook heerlijk.Had wat meer gekookt zodat ik nog de rest op kon bakken. Alleen toen ik twee dingen tegelijk in de koelkast wilde zetten viel er een glazen schaaltje in gruzelementen in mijn koekenpan waar ik de aardappelen al in gesneden had.  Wat een k…. dag zeg zo.
Hoop dat het eindelijk eens wat lekkerder weer wordt en mijn humeur weer boven 0 komt.

Op de foto: Vorige week waren ze nog met zijn drieën. Een mannetje is inmiddels afgehaakt maar die andere twee krijg ik amper weg…