Zij zijn simpel……..

imagesL2UF0W08Bij ons in het dorp zijn een aantal woonzorgcentra voor mensen met een verstandelijke beperking. Een centra waar mensen wonen die met behulp van begeleiding zelfstandig wonen en iedere dag gaan werken bij onder andere een zorginstelling, restaurant en in de groenvoorziening.  Het tweede centra wonen mensen die eigenlijk heel de dag door begeleiding nodig hebben en in het centra waar ze wonen werken of naar andere voorzieningen gebracht en gehaald worden om werkzaamheden te verrichten.
Vanmorgen was ik bezig met mijn opruimmissie, mijn bijkeuken voor zover ik dat zelf kon leegmaken. Mijn wasmachines loskoppelen, meteen de koelkast maar even een goede beurt geven, alles stofzuigen en dweilen zodat Peter zo kon beginnen met het verwijderen van de apparaten en het zeil in de bijkeuken leggen.
Had ook nog een paar dozen met oude kranten in de kamer klaarstaan die ik afgelopen maandag vergeten was bij de voordeur te zetten om opgehaald te worden.
Bij onze voetbalvereniging staat een container waar je ook kranten in kan leveren dus ik dacht, daar fiets ik even naar toe om het weg te brengen.
Als ik daar aankom is er een man die ik goed ken bezig om het papier te sorteren en te kijken of er geen gekke dingen tussen zitten.
En je snapt het niet wat mensen allemaal tussen de oude kranten stoppen. Hij heeft een hele grote zak met plastic inmiddels verzameld, lege plasticlimonadepakken die toch duidelijk niet bij het oude papier horen.
De voetbalvereniging in aan de overkant van een van de zorgcentra. Ik maak een praatje met de man, hij is net opa geworden en ik vraag of alles goed gaat met zijn kleinzoon.
Gooien de mensen zoveel rotzooi tussen de kranten vraag ik hem. Ja kijk maar zegt ie maar ik sorteer het en iedere maandag en vrijdag komt er iemand van de overkant van het zorgcentrum om het op te halen. Ik heb al eens verteld dat hij niet hoeft te doen maar toen antwoordde hij ” We moeten de wereld netjes houden”.
Deze zin zette me toch wel aan het denken, nu is het scheiden van afval en het goed aanleveren van de diverse soorten afval wel een stokpaardje van me.
En de mensen die het zo aanleveren met allerlei rotzooi erin worden gerekend tot de “normale” mensen terwijl we van de mensen in deze zorginstellingen zeggen “ze zijn simpel”.
En ik denk hier kunnen veel mensen een voorbeeld aan nemen, waren veel mensen misschien wat meer simpel zoals deze man dan zou de wereld en de zeeën er heel wat schoner uitzien dan nu het geval is.
Vanavond buiten gegeten, snijbonenstamppotje en het smaakte heerlijk.
Peter heeft het zeil gelegd, wat is dat opgeknapt zeg, ben er vanavond gewoon nog een paar keer tumblr_nih1s2R7lt1u83ar9o1_1280naar toe gelopen om te kijken. Dit maakt mijn bijkeuken helemaal af al kostte het wel een zweetdruppeltje hier en daar.
Eigenlijk was het met 1 1/2 uur allemaal geregeld en hebben we nog even lekker een bakje gedaan en daarna gingen ze weer naar huis. Blij dat die rol zeil eindelijk uit mijn kamer is, dat ruimt lekker op zo. Zelf het ik van de restanten nog een stuk afgeknipt, had expres een meter extra besteld om waar mijn fiets staat een extra stuk neer te leggen zodat het niet te snel beschadigd allemaal. Nog een paar plintjes en dan is het helemaal klaar maar dat komt wel na de vakantie… aftellen………..

Handelen…

ContainersAls kind reed hij al met een karretje achter zijn fiets om kranten op te halen, oud ijzer en wat nog meer van waarde was en niet al te groot nam hij mee.
In een schuur bij zijn vader mocht hij het opslaan en verkocht hij het later weer om zo een zakcentje te verdienen. Een kind dat altijd meedeed bij het Huttendorp en ik herinner me nog dat het eerste jaar dat hij niet meer mee mocht doen, hij er toch weer op vrijdagochtend stond toen er opgeruimd moest worden.
Na en tijdens zijn middelbare schooltijd had hij al een schuurtje ergens gehuurd om zijn spullen op te slaan.
Hij groeide, misschien mede door het altijd sjouwen, uit tot een grote en heel sterke vent met kolenschoppen van handen en een kop met rood haar.
Een aantal jaren geleden begon hij zijn eigen bedrijf met het verhuren van containers en al snel groeide zijn bedrijf hem eigenlijk een beetje boven het hoofd.
Ophalen en containers wisselen had hij geen moeite mee maar de controle door milieudiensten of gemeente en het verder verwerken had hij niet helemaal onder de knie.
Subtiel in zijn uitlatingen is hij niet, zorgen dat de rekeningen de deur uitkwamen gebeurde niet op tijd.
Een vriend kwam in beeld kwam, afgestudeerd, wetend waar ie het over had, nog geen baan maar wel zin om samen met hem het bedrijf helemaal op poten te zetten. handelenOok geen moeite om ook zijn handen vuil te maken.
Samen zijn ze nu aan de slag gegaan en ze vorderen gestaag om er een goed lopend en verantwoord bedrijf van te maken.
Allebei hebben ze hun eigen kwaliteiten die het bedrijf zo nodig heeft. Ik hoop dat het ze lukt want de ene is mijn zoon en de andere zijn vriend.

Geschreven in het kader van de WE300 waarin een verhaal van 300 woorden wordt geschreven waarbij het woord waar het verhaal over gaat, dit keer Handelen,  niet gebruikt mag worden. Meer verhalen op https://platoonline.wordpress.com/

Opruimeeeeeeeeeee…

Opruimen vind ik gewoon heel leuk om te doen en het liefst grote puinhopen opruimen en als ik 20 jaar jonger was dan zou ik dat als werk gaan doen. Het opruimen van huizen van mensen die het om voorzichtig uit te drukken al even vergeten waren om dat te doen, heerlijk werk lijkt me dat.
Ben dan ook gek op allerlei bewaardozen, doosjes, kratten, laden, kastjes en dingen zodat alles goed opgeruimd en gesorteerd is.

Maar goed van de week had ik de bak met snoertjes al onderhanden genomen en dus had ik inmiddels,  inclusief een paar kapotte kerstboomsnoertjes, een tas vol met “dingen met snoertjes”. Die dan weer niet in de grijze container mogen en aangezien ik wat afval  scheiden betreft nogal fanatiek ben heb ik het naar de afvalverwerking gebracht.

Geen straf met dat mooie zonnige weer om een km of 22 (heen en terug) te fietsen en ze daar te gaan brengen. Maar voordat het zover was nog de oude kranten meegegeven aan de ANBO, twee zakken met uitgezochte kleding in de bak bij de supermarkt en de flessen in de glascontainer te hebben gebracht.
Een klusje dat ik normaliter natuurlijk met de auto deed maar nu op de fiets toch even passen en meten was in twee fietstassen en een mandje. Maar het lukte en zo is het weer eens lekker opgeruimd allemaal.

Morgen nog even de kerstspullen op de zolder opbergen en dan ben ik er klaar voor, ga weer een poosje lekker klussen. Was vorig jaar zover gekomen dat mijn keuken en bijkeuken nog geverfd moeten worden. Niet zo’n grote verbouwklus gelukkig als mijn kamer was en ik heb er weer zin in……… of het moet weer zulk mooi weer zijn, dan is een stuk gaan fietsen ook wel aanlokkelijk.