Goede berichten

dokterweetnietVandaag moest ik weer terug komen in het ziekenhuis. Moest er kwart voor 2 zijn en stond tien over half 2 weer buiten, dat is nog eens een snelle afhandeling.
Het was namelijk zo dat wij best vroeg waren al voor half 2, tenslotte wil je niet te laat komen en de assistente vertelde dat de dokter zo vroeg was en meestal zijn er wel patiënten zoals wij die te vroeg zijn maar vandaag precies niet. Dus liepen we binnen en was ik meteen aan de beurt.
Een aardige en heel eerlijk gezegd ook wel een heel leuke (veel te jong maar het oog wil ook wat toch) dokter die aan de hand van de foto’s liet zien waar het scheurtje zat en voor de rest vertelde dat ik zonder verband mocht proberen om te kijken of ik mijn arm weer recht kan krijgen. Mag in feite alles doen en pijn is de indicatie om te stoppen dus.
Mag ik fietsen vroeg ik. Medisch gezien mag het wel zei hij. En mijn zus die er bij was zei meteen als je tegen die ja zegt zit ze straks al op haar fiets hoor. Maar zo dom ben ik echt niet. Deze week nog niet, volgende week maar weer eens zachtjes gaan proberen of het gaat.
Eigenlijk doet mijn arm nu nog zeerder dan met het verband en de mitella ox1f4aa-png-pagespeed-ic-qzg9dbxhxkmdat ie zo naar beneden hangt en nog niet recht kan of draaien. En zo wordt ook niet voorkomen dat ik een verkeerde draai maak. Zo nodig zo nu en dan nog even rust geven in een mitella. Over drie weken nog een keer terugkomen om te kijken of er fysiotherapie nodig is. Mooie berichten dus. Het voelt best raar aan en het gekke is dat die arm bruiner lijkt dan mijn andere arm. Kan natuurlijk zijn doordat ie een week niet gewassen in. De douche zal het leren. Wel lekker zonder plastic zak over mijn arm.
Gisteren was ik het ook al helemaal zat dat binnen zitten, beetje tv kijken, beetje achter de computer… en dan zulk mooi weer dus was ik voorzichtig wat in de tuin gaan werken met mijn rechter hand en dat ging ook goed. Had een krukje naast me waarmee ik me op kan drukken met mijn goede arm. Die krijgt zo flinke spierballen dat kan niet anders.
Nou ja langzaam aan dus maar proberen zonder te forceren wat ik weer kan doen en het even de tijd geven om beter te worden. Was er best blij mee natuurlijk.
Vanmiddag zijn we meteen bij mijn broer en schoonzusje geweest, mijn broer werd vandaag 70 jaar. Met hen gaat het ook weer beter. Mijn broer die nog nooit van zijn leven een aardappel 790heeft gekookt maakt zelfs warm eten klaar haha. Als het maar moet dan kunnen ze het ook wel hoor. Nou ja was ook wel blij dat ik even bij hun kon zijn daar, had ze tenslotte nog niet gezien nadat ze uit het ziekenhuis was gekomen.
Goeie berichten dus en zo als het er nu naar uit ziet valt het dan toch nog eigenlijk wel weer mee als het tenminste zo doorgaat. Nu maar rustig aan weer opbouwen en proberen die arm weer sterker te maken……

In slow motion….

Dat gevoel heb ik wel dat alles in slow motion gaat, gelukkig gaat het al wat beter maar toch pff wat vervelend is het eigenlijk. Ga er geen zeurlogje van maken maar sommige dingen zijn gewoon heel lastig met een arm om te doen. Bovendien was mijn rekverband zo wijd geworden dat het er bijna afgleed, dat lijkt me ook niet echt te helpen dan. Denk de combinatie dat mijn arm geslonken is die toch wel dik was na het ongeluk en het bewegen er toch van dat kan je haast niet voorkomen. Heb hem dus maar even er af gehaald en opnieuw wat vaster ingewikkeld. Het lastigste vind ik mijn kleding, pff dat kost me best zweetdruppeltjes. Doe maar eens een knoop dicht van een broek met een hand dat valt echt niet mee. En heb even in mijn kledingkast gekeken maar jurken hangen er nauwelijks en die er hangt, een dus haha, is veel te warm en heeft lange mouwen dus ook geen optie.
Gelukkig was Wim het weekend bij me zodat ik twee maal een normale maaltijd voorgeschoteld kreeg, dat is dan wel weer een voordeel. Maar ook wel oppassen met slapen, alleen merk ik al dat ik aardig lig te woelen in bed en mijn arm ’s morgens het vervelendst is en het meeste pijn doet. En nu met iemand naast me maar het ging goed gelukkig. Vanmiddag ging ie weer weg en ik zat enigszins toch wel met een gevoel van spijt naar mijn tuin te kijken waar best nog van alles gedaan moet worden, het weer er perfect voor is maar goed.
Wim had al wat plantjes sla voor me uitgepoot en vanmiddag dacht ik dat is een klein klusje de rest wat ik met een hand ook wel voorzichtig kan doen. Het is veldsla die in de winter geoogst kan worden en ze zijn goed opgekomen maar moesten nog uitgedund worden.
Toch wel weer lekker om even zo bezig te zijn en in de grond te wroeten, wel oppassend dat mijn mitella niet pikzwart wordt haha.
Heb momenteel een overvloed aan tomaatjes, iedere dag wel een paar handen vol. Buiten staan er en in mijn kasje zijn er spontaan tomaten opgekomen die ik hun gang heb laten gaan en ze staan nu tot de nok van mijn kasje en ook daar komen genoeg tomaten aan. Ik vind ze heerlijk hoor, geen staf voor me.
Bij de snijbonen kan ik ook al weer oogsten alleen kan ik ze zelf niet schoonmaken en plukken dus maar iemand vragen deze week.
Eigenlijk de drie dingen die ik het leukste vind om te doen, fietsen, tuinieren en fotograferen kan ik niet momenteel.


Dat laatste vanmiddag ook nog even geprobeerd met een hand. Geen topkwaliteit maar goed toch even lekker bezig geweest er mee. Het is echt spinnentijd in de tuin, overal zijn de webben gesponnen en wordt er geoogst door de spinnen. En het fietsen ja daar denk ik nog helemaal maar niet aan. Dus de benenwagen gebruiken.
Toch wel een beetje een zeurblogje geworden als ik het zo lees haha. Tja ben nou eenmaal geen geduldig mens.  Voel heus wel dat het vooruit gaat en kan ook niet verwachten dat het binnen een week allemaal weer in orde is.
Vrolijk besluiten maar, ondanks mijn onwillige arm had ik best een heel fijn weekend zo samen met Wim.