Een andere donderdagavond….

Vandaag weer heerlijk wezen Regenboog1 (Small)fietsen, was gewoon blij dat ik weer even op pad kon gaan hoewel het weer nog niet was om naar huis te schrijven, ik nog een hagelbui op mijn kop kreeg en een prachtige hagelboog zag boven de polder.
Zon en buien wisselden elkaar af maar mijn bakkie bij de Hema smaakte weer heerlijk.
Ja het restaurant was er gewoon nog, zo zie je maar soms denk ik wel dat mijn kopje koffie het in stand houdt ūüėČ maar niets is minder waar. Als ik niet meer kom draait alles gewoon door.
En zo gaat het dus in het hele leven denk ik filosofisch dan maar zoals ook de donderdagavond die bij mij 20 jaar lang de avond van de deadline was. Dan moest ik mijn stukken voor de krant inleveren. Meestal op het scherpst van de snede schreef ik mijn artikelen, een compliment voor KPN is wel op zijn plaats want het is nooit gebeurd dat ik mijn stukken niet door kon sturen door een computerstoring of iets dergelijks.
En dat was maar goed ook want het gebeurde zeer regelmatig dat ik pas om een uur of 3 alles doorstuurde, zeker de laatste 10 jaar dat ik gescheiden ben. De eerste tien jaar schreef ik mijn stukken altijd overdag om niet gestoord te worden door man en kind. Alleen las ik ze dan ’s avonds nog een keer door op foutjes, verkeerd lopende zinnen, nog wat dingen nakijken enz.
De laatste jaren toen alles veel digitaler werd allemaal kwam ook de zondag er nog bij om actueler te zijn. ontbijty.pngDaar was ik niet altijd blij mee dat ik iedere zondagavond ook nog zat te schrijven en mailtjes te lezen en door te sturen. Dus die zondagavond zal ik niet echt gaan missen.
De donderdagavond zal echt wel even wennen worden. Morgenochtend heb ik echt mijn laatste afspraak voor de krant staan. Ja hoor een gratis ontbijtje, why not, lijkt me een leuk idee om het zo af te sluiten. Vanavond moet ik nog mijn dankwoord schrijven, ik ga het maar kort houden denk ik.
Werd vandaag nog wel door mijn collega gebeld omdat het afgelopen week nog niet vermeld stond in de krant dat ze er mee gaan stoppen. Speelt er ergens nog iets vroegen wij onszelf af dat het toch nog doorgaat met een andere eigenaar en is dit gewoon een manier om ons er uit te wippen of ben ik nu te wantrouwig.¬† Ik bel nog een “spin in het web” van de media in de Krimpenerwaard of hij er iets over gehoord heeft. Hij is helemaal verrast had er nog niets over gehoord en zei ook dat hij anders wel contact met me zou hebben opgenomen. En ik weet dat hij zo is, we werken niet voor niets als 20 jaar samen voor weliswaar verschillende kranten maar zonder concurrenten van elkaar te zijn. Vorige week leverde ik hem ook nog een keer een foto aan en andersom is dat ook wel gebeurd.
Ik vind het wel raar dat ze het nog niet gemeld hebben in de krant maar aan de andere kant verbaast niets me ook meer.  5993049Ik stuur het dankwoord gewoon op met de restrictie erbij dat het dan ook wel echt de laatste keer is geweest anders sta je natuurlijk ook helemaal voor aap. Ga me nog beraden of ik wel naar de drukkerij ga op de 28e als we voor mijn gevoel als reactie op onze mails een afscheidsborrel hebben aangeboden. Als het nou nog spontaan gegaan was.
Maar goed…….. aan alle mooie dingen komt een einde dus ook aan mijn schrijverij voor de krant. Zondag verstuur ik mijn laatste mailtje en dan is het voorbij. Tijd voor wat nieuws…… ik ga het zien. Eerst maar even de feestdagen en alles weer achter de rug zijn en dan kijken wat ik ga doen. Want dat ik niet thuis blijf zitten weet ik in ieder geval zeker………
PS. Ik kom gauw weer lezen bij jullie maar had even mijn hoofd er niet zo naar staan……straks tijd genoeg haha……..

Knopen doorhakken……..

knopen doorhakken 1Ja ondanks de afgelopen drukke dagen heb ik toch nog een knoop doorgehakt, namelijk het stoppen als vrijwilliger bij de RTV Krimpenerwaard.
Eigenlijk al vanaf het begin had ik het gevoel dat ik daar niet zo op mijn plaats was.
Ben zelf een enorme doener en kreeg niet het idee dat mijn inzet en idee√ęn daar helemaal aan kwamen of iets mee gedaan werd.
Trouwens niet alleen met mijn idee√ęn hoor maar ik hoorde dat ook van andere mensen die daar vrijwilliger zijn dat de dingen gewoon niet goed georganiseerd zijn.
Nu kan ik me best voorstellen dat wanneer je met vier lokale omroepen moet gaan samenwerken dat alles nog niet heel soepel zal gaan in het begin. Maar toch.
Had best een aantal dingen die ik aangedragen had, onder andere het opzetten van een database van gegevens waar iedereen mee kon werken, iets wat ik leuk had gevonden om op te zetten.
Of de idee√ęn om nieuwe vrienden voor onze omroep te werven die wel goed ontvangen werden en wel enthousiast over waren maar waar dan weer niets mee gedaan werd.
Ik was samen met een ander dus aangesteld als redacteur, nou ja dat betekende dat ik regelmatig de mailbox bijwerkte, berichten doorgaf en doorstuurde en zelf ook wel artikelen aanleverde voor de website.
Al eerder had ik gemerkt dat die artikelen helemaal niet geplaatst werden. Deze week vroeg mijn collega redacteur of ik over een onderwerp wat wilde schrijven . Ik deed dat en had het meteen naar hem opgestuurd om te plaatsen bij de foto’s die een andere collega had gemaakt.
Opeens liep de emmer over toen ik het artikel las waarbij hij meer van 3/4 van mijn artikel overgenomen had, een paar zinnen veranderd en zijn eigen naam er bij vermeld had.
Ik had het opeens gehad met heel die omroep.  Moet wel eerlijk zeggen dat het niet mijn meest briljante stuk was dat ik ooit geschreven had maar dan nog, zonder overleg of iets te vragen of zeggen dingen veranderen en dan onder je eigen naam te plaatsen.
Bovendien was de omroep in een ander dorp gevestigd dus moest ik altijd met iemand meerijden, nou was dat nooit een probleem hoor kon altijd meerijden, maar goed ik zag toch voor de toekomst dat dit wel een probleem zou worden voor mij.
De omroep moet ook financieel hun zaken nog op orde krijgen dus reiskosten of iets dergelijks is niet van toepassing.
Dat waren allemaal bijkomende zaken waar ik nog wel overheen kon komen.
Het geeft me ook wel een heel opgelucht gevoel dat ik de knoop hknopen doorhakkenet doorgehakt. Geeft me zeker voor deze zomer ook een vrijer gevoel weer.
Ben inmiddels al weer gevraagd voor ander vrijwilligerswerk maar heb voor mezelf wel besloten dat ik daar pas na de zomer aan ga beginnen. Eerst maar eens kijken wat het precies inhoudt en hoeveel tijd er in gaat zitten. Wel in mijn eigen dorp dus goed te doen allemaal, dat lijkt me voor mij een veel betere optie.

Schrijven voor de “eeuwigheid” ?

schrijven1Eigenlijk sta ik er nooit zo bij stil met de artikelen voor de krant die ik schrijf dat er iedere week toch wel een paar duizend mensen zijn die het lezen, dat klinkt misschien gek als ik dat zo schrijf maar zo werkt het wel een beetje bij mij.
Maar soms krijg je opeens van dit dingen te horen waarvan ik denk, hmm daar heb ik nooit zo over nagedacht eigenlijk.
Zoals pas toen ik bij een echtpaar was dat 50 jaar getrouwd was.  We zaten zo te praten en die man had een enorme boekenkast met allemaal naslagwerken. Veel over vroeger, historie van bedrijven en de gemeente en dergelijke.
In zijn familie was er ook een eigen boek uitgegeven over die familie waarvan er veel mensen in ons dorp wonen.
Hij liet het boek zien met daarin ook een foto van een artikel wat ik ooit eens geschreven had over een neef van hem die ook 50 of 60 jaar getrouwd was toen. Van zo’n jaar of 10 geleden denk ik zomaar.
Gek dacht ik dat zal misschien wel eens meer gebeuren dat mensen het uitknippen en bewaren of zo. Nooit zo bij stilgestaan.
Ook gebeurt het wel regelmatig dat mensen ook een foto van me maken als ik ergens zit te praten. Ik probeer meestal wel weg te duiken of zo want eigenlijk hoef dat van mij niet zo maar sommige mensen vinden dat blijkbaar leuk.
Zelf heb ik wel alle artikelen bewaard die ik geschreven heb van de laatste 13 jaren toen alles via de mail ging. De eerste jaren heb ik niets meer van. Dat werd destijds via flopjes aangeleverd iedere week en die werden daarna weer gewist en ik bewaarde ze niet in mijn bestanden. schrijven
In het begin bewaarde ik alle kranten maar het werden zulke hoge stapels dat ik daar de voetbal mee verblijd heb als oud papier.
Nou ja het deed me toch deugd dat er nog een aantal artikelen zijn die “voor de eeuwigheid” bewaard¬†blijven haha. Want daar schrijf je toch eigenlijk voor of niet, ik weet het gewoon niet. En een troost ik lig niet met mijn artikelen bij de kringloop voor 50 cent zoals daar nu de boeken van Carmiggelt en vele andere bekende schrijvers van een aantal jaren geleden.

Ouderwets snel

krantDonderdagavond, altijd de avond dat ik mijn artikelen¬†in moet leveren voor de krant en dus ook aan het schrijven ben, mailtjes lezen, foto’s bewerken en al dat soort dingen.
Daar ben ik dan heel de avond wel mee bezig en meestal wordt het ook wel nachtwerk omdat ik ook nog van alles tussendoor zit te doen dus.
Vandaag liep het eigenlijk anders. Ik was bij een nieuw bedrijf geweest voor de krant en daarna even gaan fietsen. Het was zulk zalig weer om te fietsen, wel aardig grijs maar totaal niet koud en praktisch geen wind.
Terug op de fiets en terugdenkend aan het gesprek zat ik in gedachte al het verhaal te maken voor de krant en toen ik thuis kwam dacht ik meteen maar even op papier zetten.
Het ging eigenlijk zo lekker dat ik meteen maar door ging met de andere artikelen, de mailbox leeg maakte en ook nog de foto’s ging zitten bewerken. Resultaat om 5 uur was praktisch alles al af.
Nog wel alles doorlezen natuurlijk en eventueel correcties aanbrengen.
Gewoon een raar gevoel eigenlijk.
Voordat ik alleen was ging het eigenlijk altijd zo, dan was de donderdagmiddag heilig en ging ik schrijven omdat ’s avonds met kind en man er te veel reuring in huis was om te kunnen schrijven. Moet toch een zekere rust hebben, hardop soms zinnen zeggen, niet afgeleid zijn door vragen, opmerkingen en dat soort dingen.
Het geeft me wel een rustig gevoel trouwens dus misschien is het wel voor herhaling vatbaar, terug naar mijn oude gewoonte.