Solliciteren, je moet solliciteren

solliciteren 1Ja ik moet inderdaad solliciteren en wel vijf sollicitaties in de maand.  Bij het UWV moest ik iedere week een sollicitatie doen en ze dan per vier weken doorgeven. Van een medewerker daar hoorde ik off the record dat dit iets is waar streng naar gekeken wordt, niet eens waar je gesolliciteerd hebt of zo maar dat er wel vier ingevuld zijn. Dan zegt het systeem uitbetalen en zijn ze niet ingevuld begint het te haperen en komen er vragen. En terecht natuurlijk.
Nou ja nu bij de gemeente hoef ik het nergens op te geven waar ik gesolliciteerd heb, dus geen stok achter de deur. Ze kunnen je wel oproepen en dan moet ik aan kunnen tonen waar ik gesolliciteerd heb. Het hoofd sociale zaken, een oud collega van me, vertelde me dat er bij de die uitkering die ik krijg speciaal voor oudere werklozen niet zo heel streng gekeken wordt of iets voor die mensen gedaan wordt om ze weer aan het werk te krijgen
De eerste tijd nadat ik ontslagen was, was ik heel fanatiek aan het solliciteren, verschillende manieren, via netwerken, via open sollicitaties bij bedrijven die ik kende en beter nog mij kenden of gewoon reageren op advertenties.
Een keer werd in uitgenodigd voor een gesprek, werd daar aangenomen op oproepbasis in een zorginstelling maar de dag voor de ondertekening werd het weer afgeblazen.
sollciterenInmiddels ben ik weer 3 jaar ouder dus de kans dat ik nog ergens aan de slag komt lijkt me minimaal. En heel eerlijk moet ik zeggen het zal me ook weer vies tegenvallen om vier dagen om zeven uur ’s morgens in de auto te zitten om dan zo rond 6 uur weer thuis te komen zoals ik dat bij mijn vorige baan deed. Met daarnaast nog mijn werk voor de krant.
Maar goed afgelopen week mijn sollicitaties voor mei gedaan, de eerste kwam de volgende morgen om 8 uur al terug. De andere volgden niet al te veel later.
Erg origineel zijn ze niet in hun verklaring, ik pas niet in het profiel, er waren veel sollicitaties enz. enz.
Eigenlijk doet het me helemaal niets meer hoor, ik zie het en denk, goh toch nog een reactie terug.
Alleen die ene die ik terugkreeg kreeg ik wel even een vies gevoel van in mijn mond.
De gebruikelijk zin van uw profiel past niet aan bij de opdrachtgever bla bla bla. En gevolgd door. “En we hebben gekeken in ons bestand en er helemaal geen vacatures gevonden die aansluiten bij uw profiel. U kunt zich beter via ….. (ander uitzendbureau) in schrijven wellicht staan daar vacatures die meer aansluiten bij uw profiel”.
Dacht echt van hé, mag ik bij jullie niet meer solliciteren of wat moet ik daar nou uit begrijpen, misschien denk ik te negatief maar echt leuk klonk het niet.
Moet wel zeggen dat mijn leven momenteel gewoon weer goed gevuld is, mijn schuldgevoel dat ik geen volledige baan heb ik helemaal weg.
Werk nog freelance bij de krant en bij een klein baantje in een café en daarnaast doe ik veel voor mijn moeder, de was en de tuin.  Ben vrijwilliger bij het jeugd werk en de RTV Krimpenerwaard.
Als het nodig is ben ik ook wel in touw bij vrienden of andere familie dus voel me totaal niet nutteloos of minder dan iemand die wel een baan heeft. Alleen krijg ik geen geld voor die vrijwillige klusseloesje baann dus heb ik die aanvulling op mijn salaris nodig om rond te kunnen komen. Ben dus wel baanloos maar niet echt werkeloos, sterker nog heb het idee dat ik nog meer deed dan toen ik werkte.
Hoop dit jaar 63 te worden en eigenlijk vind ik het belachelijk dat ik nog steeds moet solliciteren. Snap best dat een bedrijf niet iemand in gaat werken die over een paar jaar toch weer met pensioen gaat.
Maar behandel iemand die solliciteert ook wel met respect, ik had ook veel liever mijn baan gehouden en mijn eigen kostje verdiend maar helaas is dat niet zo dus maak ik er maar het beste van.

Plaatjes internet

Dromen zijn bedrog …….

dromenSoms heb ik van die dromen waarvan ik denk, werd ik maar niet wakker, zo leuk zijn ze dan.
Dat had ik ook vannacht.
Ik droomde dat ik ergens een baan gevonden had en daar nadat ik aangenomen was voorgesteld werd aan de andere medewerkers.(Dat is sowieso al een wensdroom natuurlijk).
En daar werd ik voorgesteld aan een man die ik heel goed gekend heb. Ik wist niet goed hoe ik moest reageren. Moest ik laten weten dat we elkaar kenden of moest ik me aan de oppervlakte houden en gewoon een hand geven en verder niets zeggen.
Ik deed wat mijn hart me ingaf en gaf hem een hand en drie zoenen, er werd vreemd gekeken wel een beetje maar ik zei luchtig, dat is ook toevallig, ik ken hem maar wist niet dat hij hier ook werkte.
Het bleek dus dat hij er niet vast werkte maar ingezet werd als externe deskundige voor bepaalde projecten.
Hoe kan je het dromen hé.
Toen ik na de kennismaking weer naar huis ging zag ik zijn auto op de parkeerplaats staan, ik wist nog precies hoe hij er uitzag.
En toen werd ik dus wakker, shit haha waarom ging die droom niet even verder, het verhaal kon ik er zo bij verzinnen.
Maar ja dromen zijn bedrog natuurlijk, dat weet ik ook wel, maar zulke leuke dromen mogen van mij wel meer komen, sterker nog ook zelfs uitkomen.

Plaatje internet

Afscheid nemen……

afscheidEigenlijk bestaat het hele leven uit afscheid nemen en dat begon al toen ik  geboren werd en afscheid moest nemen van mijn warme badje waarin ik zo lekker rond kon zwemmen zonder zorgen.

En daarna doorliep ik het hele scholentraject, afscheid nemen van de kleuterschool, lagere school, middelbare school, vervolgopleiding, iedere keer wordt weer wat afgesloten.

Het eerste baantje, ergens anders gesolliciteerd en aangenomen worden, met tranen in mijn ogen afscheid genomen want zo’n leuke baan zou ik nooit meer krijgen, onzin natuurlijk want baan twee was veel leuker en zo gaat het door. Iedere nieuwe baan heeft weer zijn leuke en minder leuke dingen.

Dan komen de vriendjes, vriendinnen, ze komen en gaan tot de prins op het witte paard komt en ik dacht het geluk voor mijn hele leven gevonden te hebben.

Kinderen krijgen, afscheid nemen van kinderen, afscheid hartjesgelukkig hoeft niet iedereen dat, het ergste dat iemand kan overkomen.
Een kind krijgen dat ook aan hetzelfde proces begint als ik zelf gehad heb en ook dat betekent voor me weer afscheid nemen, hem begeleiden naar zelfstandigheid en een opvoedperiode afsluiten al blijf ik hem altijd nog gewild of ongewild een beetje bemoederen. 😉

Afscheid nemen van mijn  vader die komt te overlijden en ook afscheid nemen van mijn man door een scheiding, afscheid nemen van mijn broer die overlijdt.

Zo gaat het eigenlijk bij iedereen in zijn of haar leven, bij de een iets meer en bij de andere iets minder maar altijd is er wel iets of iemand waar je afscheid van neemt.

Het mooie is echter dat er na ieder afscheid ook wel weer een nieuw begin van iets anders komt, althans zo heb ik het tot nu toe altijd wel ervaren.
Nieuwe mensen in mijn leven, nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, ik probeer ze te blijven zien en te pakken als ze zich voordoen.

Hieraan liep ik tenminste vanmorgen te denken toen ik bij mijn moeder in de tuin aan het werk was met het poten van wat plantjes en het verwijderen van bergen onkruid.
Daar werkend in de tuin kan het niet anders of ik denk aan mijn broer omdat deze tuin zijn alles was, iets waar hij zoveel tijd en liefde in gestoken heeft.
Ik krijg hem niet terug door daar in de tuin te werken maar ik heb wel het gevoel dat hij dan even nog dicht bij me is terwijl hij over een paar dagen al weer twee jaar geleden overleden is. nieuw begin
En na vier uur zwoegen en net voordat de natte moesson weer begint ziet in ieder geval de voortuin er weer mooi uit, zijn de bakken weer gevuld met plantjes en weet ik dat ik het werk van de tuinman liever zelf doe.
En als mijn moeder als ik naar huis ga zeg “wat zal Kees daar weer blij mee geweest zijn dat zijn tuin er weer zo mooi uitziet” weet ik dat het zo is:
Na ieder afscheid komt er ook weer iets moois voor terug.

Plaatjes internet.

Het was te mooi om waar te zijn…….

Toen ik gebeld werd door de zorginstelling of ik wilde komen praten/solliciteren voor een baan als receptioniste als invaller en oproepkracht was ik heel erg verrast.
Zoals ik eerder schreef verliep het gesprek goed en werd ik de volgende dag gebeld dat ik aangenomen was, de afspraak werd gemaakt om morgen het contract te tekenen en afspraken te maken om in te gaan werken.

Ik was ontzettend blij, weer een baan, weliswaar inval en oproepwerk maar toch weer een begin, lekker dichtbij. En precies een jaar nadat ik mijn werk kwijtraakte. Het leek te mooi om waar te zijn.

En het bleek ook te mooi om waar te zijn.
Gisteren en vandaag was ik twee dagen met een vriendin naar Nunspeet, we hadden geweldige dagen, prachtig weer en leuke dingen om te doen. Vanmiddag toen ik op een terrasje zat werd ik gebeld voor de directrice van de zorginstelling.

Ze zei dat de afspraak voor morgen niet doorging, dus ik wachtte tot ze een nieuwe datum voorstelde maar zei ze de afspraak is helemaal gecanceld.

Van hogerhand was bericht gekomen dat er een totale personeelsstop was en ik dus ook niet meer aangenomen mocht worden.
Oke ik zal niet opschrijven wat ik toen dacht maar het was niet echt iets leuks maar ik hield me goed tijdens het gesprek.
Dikke tranen toen ik de telefoon uitklikte, gelukkig was ik niet alleen, de lol was er voor mij ook helemaal af op dat moment. Gelukkig waren we inmiddels weer onderweg om naar huis te gaan en kreeg ik dit niet gisterenochtend te horen.

Ik baal er enorm van en dat is een understatement, het lijkt verdomme wel of er nooit eens iets goed kan gaan bij me en of ik altijd vooraan sta als de klappen uitgedeeld worden in het leven en dat is gewoon niet leuk.

En ik weet best dat ik genoeg heb om nog blij mee te zijn, dat ik eigenlijk niets te klagen heb maar ik ben nu gewoon heel verdrietig en ook boos weer over de manier waarop, de dag voor de afspraak om half 5 gebeld worden om het even tegen me te zeggen.