Regelmaat…….

Als er iemand niet van de regelmaat houdt dan ben ik dat wel. Echt een flierefluiter die gaat wanneer het kan en onderweg hier en daar een bakje doen, natuurlijk meestal bij de Hema where else. Toen het nog kon dan.
Zeker in de tijd dat ik nog voor de krant werkte was het heel onregelmatig de afspraken, ze liepen vaak van ´s morgens tot soms zelfs ´s avonds laat, bijvoorbeeld bij prijsuitreikingen die aan het einde van een feestavond gedaan werden en ik vond dat alleen maar leuk.
Was dan ook kind in huis bij de feestzalen en als ik binnen kwam stond er meteen een bakje thee voor me klaar. Ik zal dan ook nooit iemand worden van een vaste regelmaat, op bepaalde dagen bepaalde klusjes doen.
Het enige dat ik wel heb dat ik de was in het weekend doe maar ook dat wisselt van zaterdag overdag of ’s avonds, zondagmorgen. Sta regelmatig ’s nachts om twaalf uur nog de was aan de lijn te hangen buiten.
Het is dat ik nu weer buren heb die beide werken maar in het jaar dat ik geen buren had ging ik ook gerust wel eens om 11 uur nog lopen stofzuigen als ik opeens de geest kreeg. Alleen het werken in het café waren dan vaste uren waar ik me wel aan hield.
Maar voor corona had ik ook best een goed gevulde agenda met mijn vrijwilligers werk er nog bij. Dat is nu weggevallen evenals mijn werk in het café. Eigenlijk heb ik gewoon heel de week “vrij”.
Nu laat ik me echt leiden door het weer en de waan van de dag. Zoals vanmorgen beetje mistig en grijs. Ik had nog was administratieve klusjes en moest daarvoor een aantal papieren uitzoeken, afdrukken en versturen. Was er echt tot een uur of 3 mee bezig. Inmiddels was de zon gaan schijnen en lekker even gaan fietsen. De oostenwind bepaalde welke kant ik opging.
Onderweg nog een paar keer een eindje gaan lopen. Ik kwam echt zoveel baltsende futen tegen, futen die aan hun nest begonnen, zag de eerste kwikstaart weer, zelfs een zwaan die al een nest aan het bouwen was. Voor zwanen bijzonder vroeg trouwens. Gewoon twee uur buiten gefietst, gewandeld, nog op een bankje een mandarijntje zitten eten in het zonnetje, lopen fotograferen. Het was heerlijk. Best fris met de oostenwind maar terug met wind in mijn rug en zonnetje in mijn gezicht zo heerlijk om te fietsen en wandelen.

En ik geniet echt van die vrijheid die ik nu heb. Ga tegenwoordig ook zonder me ergens schuldig over te voelen een film van een paar uur zitten kijken. Eet hoe laat het mij uitkomt nu het al weer het langer licht blijft wel 7 uur half 8. Eigenlijk heb ik gewoon zo’n rust over mezelf gekregen en niet dat ik de corona zo fijn vind maar heb me wel voorgenomen kritisch naar mijn vrijwilligerswerk te gaan kijken als het weer mag, nu nog drie verschillenden maar grote kans dat ik toch wat ga schrappen.
Ach misschien denk ik als het weer mag er wel weer anders over maar toch…… ik hoop een stukje van deze rust ook wel te behouden.

Spring is in the air…….

Vanmorgen eerst mijn zondagse klusjes gedaan zoals de was, het bed verschonen, gestofzuigd. Nog een overblijfsel uit mijn werkzame leven dat ik die dingen op zondag nog steeds doe terwijl het ook op een doordeweekse dag zou kunnen. (behalve wassen dat doe ik graag met goedkope stroom en dat is op zaterdag en zondag).
Voor de eerste keer mijn lakens weer buiten te drogen gehangen. Ze zullen nog niet helemaal droog worden, daar is het nog een beetje te vochtig voor maar krijgen dan wel zo’n heerlijke geur, daar kan geen wasverzachter tegenop (die ik trouwens nooit gebruik)
De kleinere dingen nog wel binnen opgehangen, geen zin om alles twee keer op te hangen maar die lakens zijn zo gedaan. Even nog gestofzuigd tussendoor dan is dat ook maar weer gedaan.
Vanmiddag een mooie rondte gaan fietsen, zit te dubben om even bij mijn broer een bakje te gaan doen maar kies voor iets anders, een heel andere route ook.
En als ik stukje onderweg ben zie ik twee futen die al weer aan het baltsen zijn en denk ik, wat een geluk dat ik deze kant opgegaan ben. Ze hebben alleen maar ook voor elkaar die twee, je zou er jaloers op worden haha.
Ik krijg meteen een lente gevoel al krijg ik flink koude handen terwijl ik wat foto’s sta te maken.
Zo’n mooi gezicht. De man met zijn prachtige kuif volop op kleur weer, zich lekker uitslovend voor zijn vrouwtje. De synchrone bewegingen. Het blijft altijd een fascinerend gezicht en daar heb ik graag een paar koude handen voor over.

Thuis doet de verwarming aan en een beker hete chocolademelk wonderen en ik ben snel weer opgewarmd. Open haard en kaarsjes aan, gezellig hoor.\
Gisteren was er bij Yenthe een drive thru en dat was zo ontzettend leuk geweest. Ik wilde er ook even langsfietsen om te kijken maar kwam weer op precies de verkeerde tijd dat ze gingen eten. Maar zo kon ik nog wel even een verjaardagsknuffel geven en ook Peter en Chantal persoonlijk feliciteren. Maar de filmpjes en foto’s van de happening zo leuk. Een vriendin had heel haar auto volgestopt met knuffels, zo van mensen mogen niet maar knuffels mogen wel op visite komen en zo had iedereen er wel wat leuks van gemaakt.
Misschien nog wel leuker dan een “gewone” verjaardag.
Zo is dit weekend weer omgevlogen en nu hopelijk op naar een beetje voorjaar om weer eens wat in de tuin te gaan doen. Dat begint bij mij ook al weer een beetje te kriebelen.

Deal…..

2016_06_13_Telje zegeningenKen je dat, je hebt opeens zo’n nummer in je hoofd dat er niet meer uitgaat en vandaag had ik het ook. Waarschijnlijk kwam het doordat ik bij de kringloop liep van Dorcas, een christelijke instelling die met de opbrengst allerlei projecten ondersteunt.
Ik vond er een miniboekje met allemaal wel heel christelijke wensen, waar weer niks mis mee is maar ik hoefde hem niet in mijn kastje te hebben. Voor mij een beetje teveel EO. Onderweg verder fietsend dacht ik wel, hoe mooi was het vroeger eigenlijk best wel in mijn jeugd. Dat kinderlijke geloof dat er altijd iemand was die voor je zorgde en je nergens bang voor hoefde te zijn.
Ik vergeet maar gauw even de hel en verdoemenis die ook gepreekt werd en mijn gereformeerde stemmetje hoor ik nog steeds ergens in mijn achterhoofd wel eens wat zeggen. Al moet ik zeggen dat hij wel aardig verstild is de laatste jaren. Gelukkig wel.
En zo verder fietsend kwam het nummer “tel je zegeningen, tel ze een voor een, tel ze allen en vergeet er geen” opeens in mijn hoofd en dat bleef er maar zitten.
Voor het eerst koos ik weer de rustige wegen door de polder en behalve wat fietsers, wandelaars kwam ik gelukkig geen vervelende man tegen. Dat was de eerste zegening die ik maar telde vandaag.

Bijna 40 km gefietst, het was heerlijk weer en zag hier en daar al weer futen die aan het baltsen waren. (Foto’s uit archief)  Ik voelde dat de warmte van de zon ook al sterker werd.
Thuis werd er stevig doorgewerkt. Gisterenavond werd ik verrast in mijn badkamer dat ze het raam er uit gehaald hadden. Ik had dat helemaal nog niet gezien. Een zootje in mijn badkamer, getver maar ja dat hoort er bij dan. Vroeg me wel af wanneer er weer een nieuw in zou komen want volgens mij is de planning eerst alle daken, goten en dat soort dingen en daarna de ramen er pas in. Vanmorgen meteen even gaan vragen en vandaag of morgen zeiden ze. Prima geregeld. Ze hadden het binnen ook heel scheef gezaagd allemaal. Ik heb echt een heel kleine badkamer/douche en die heb ik een aantal jaren geleden mooi opgeknapt met kunststof schroten op het bovenste stukje dat niet betegeld was. Ik weet nog hoeveel gepriegel en wat een vervelend werk het was om het langs die ramen goed te krijgen. Ik vroeg dus wel of ze niet de hele boel zouden slopen want het nieuwe raam heeft een andere maat en ik ken mijn muren in die badkamer die zijn vreselijk slecht. Ze beloofden het netjes weer af te werken.
Eind van de dag belt mijn huisarts op. Ze vond toch dat thuis mijn bloeddruk wel wat te hoog was en vond het nodig medicijnen er voor te nemen. Ik vertelde mijn ervaringen met dat apparaat (heb nog steeds een zere arm, het was ook de arm die ik een paar jaar geleden gebroken had) 1193803 (2)Ik vroeg ook of ze gezien had hoe de eerste meting in de praktijk was geweest. Ze bekeek het nog een keer en zei, ja inderdaad die was wel goed.
Ik heb haar een deal voorgesteld, zij telt 5 % van de uitkomst af i.v.m witte jassen bloeddruk en ik zorg dat ik 5 kg afval en over drie maanden kom ik dan nog een keer de bloeddruk meten bij haar.  Ze was het er meteen mee eens, ze moest ook wel een beetje lachen haha. Heb best een leuke arts hoor. Deal dus…….
(wordt vervolg anders wordt het wel weer een heel lange blog)

 

Ebony & Ivory

Vanmiddag mijn lief weer naar de bus gebracht en onderweg zag ik twee zwanen,nu is dat niet zo bijzonder, er zijn honderden zwanen in de polder maar ik zag een witte en een zwarte zwaan.
Een zwarte zwaan zie ik ook wel eens een enkele keer maar als “geliefden” had ik ze nog nooit gezien. Onderweg naar de bus weinig tijd maar op de terugweg nog een poosje staan kijken en fotograferen. Wel een eindje weg dus niet van die heel duidelijke foto’s maar het inspireerde me toch wel om weer eens een foto verhaaltje er van te maken……
Zwaan 1

Zwaan 4

Zwaan 6

Zwaan 5

Zwaan 2

Zwaan 3

Zwaan 7

Zwaan 12

Zwaan 10

Zwaan 9

Zwaan 8

EN ZE LEEFDEN NOG LANG EN GELUKKIG hoop ik voor ze dan maar.
Dit is het verhaaltje van een combinatie van zwarte en witte zwanen opgezocht op internet:
Witte zwanen en zwarte zwanen zijn verschillende soorten en die houden zich liever bij hun eigen soort. Ze leefden ook van oorsprong in verschillende geografische gebieden. Ze zouden jongen kunnen krijgen, maar de jongen kunnen zich niet voortplanten. Als een witte en een zwarte zwaan zich zouden voortplanten, zullen ze of een wit, of een zwart jong krijgen.

Update lief en leed ;)

Ja even een update over lief en leed en de zaken waarover ik de laatste maanden toch wel heb geschreven.

De operatie. Vorige week zou ik opgebeld worden door de chirurg maar ik was thuis, telefoon opgeladen maar werd niet gebeld. Dag later het ziekenhuis gebeld en er was een nieuwe afspraak gemaakt. Leuk om te weten maar goed afgelopen woensdag werd ik dus wel gebeld. Heb me op de lijst laten zetten voor een operatie. Het gaat via laparoscopie wel onder algehele narcose maar als alles goed gaat weer dezelfde dag naar huis mits de operatie niet te laat plaatsvind dan mag ik een nachtje blijven slapen daar.
Krijg nu een oproep voor een bezoek aan anesthesist dus dat wacht ik maar even af.

Het grafje op het kerkhof.  De man gebeld en het was iemand die ik al eerder gesproken had. Ik vroeg hem waarom hij dat nu weer opgerakeld had en of die familie van het andere kindje soms gereageerd had. Nee dat was niet zo vertelde hij die woonden ook niet meer in ons dorp. Maar hij vond zelf dat alles in zijn ogen juist hoorde te zijn.
Heb nu afgesproken als hij geen bericht van de andere familie krijgt dat alles blijft zoals het is, voor mij staat die steen daar prima. Heb wel een schriftelijke bevestiging gevraagd zodat niet over een paar jaar weer een wakkere ambtenaar er over zal gaan beginnen.

Mijn toch wel moeite na de geboorte van Yenthe. Toch maar bij een psychologe gaan praten. Een heel jonge vrouw en ik dacht meteen pff liever iemand die iets ouder was maar het voordeel van de twijfel gegund en het was een prima mens. Goed gesprek gehad en afgesproken een aantal gesprekken te hebben. Alleen dat gesprek heeft me al zo opgelucht dat ik gewoon kon zeggen hoe ik me voelde en hoewel ik dolgelukkig met  de kleine Yenthe ik het er soms zo moeilijk mee hebt.

Nou dat waren ongeveer de perikelen die ik even weet het hoofd moest/moet bieden en aan ga werken dus en hopen dat ik me dan wat beter ga voelen.
Hoewel ik moet zeggen dat dit weer van de laatste weken, zo’n beetje vriezend en overdag zon en mooi weer daar geniet ik er echt helemaal van en dat komt ook mijn instelling wel ten goede.
Gisterenavond werd het ’s middags pas wat beter weer en ging ik later dus op de dag toch nog een eindje fietsen. Toen ik terugkwam begon het al donker te worden en fietste ik (bijna) als enige in op een stille polderweg en zag de zon onder gaan. Dat gevoel is gewoon niet te beschrijven, zo heerlijk, zo vrij voelde ik me zo goed……. puur genieten en hoop dat het weekend ook zo zal zijn.


De foto’s van de zwanen waren al van een paar dagen geleden toen ik in een weiland wel drie stelletjes zag baltsen, echt een geweldig gezicht. De polder komt weer helemaal tot leven, overal zijn de vogels partners aan het zoeken, vechten er om, elkaar versieren….. het voelt al aan als een beetje lente….. heerlijk.

Love is in the air..

Als ik door de polder fiets kan ik er gewoon niet omheen. Love is in the air. Waar ik ook kijk zie ik baltsende watervogels, vogels die nesten aan het bouwen zijn. Zag zelfs al een zwaan op een nest zitten, best vroeg denk ik.
Vanmiddag bij mijn moeder op de grote ijsbaan achter haar huis leek het wel het Zwanenmeer. Een kleine 20 zwanen zwommen er waaronder een aantal stellen die aan het baltsen waren.
Ook zwanen die hun territorium verdedigde en aan het vechten zijn.
Maar prachtig om een tijdje naar te gaan staan kijken op een mooie zonnige dag in maart.
En natuurlijk vormden de zwanen ook een hart zonder zich ook maar iets van me aan te trekken……
Dat zal over zo’n 38 dagen weer heel wat jonge zwaantjes opleveren in de polder denk ik zomaar..