Invasie……

SONY DSCMensenlief wat een invasie was dat vanmorgen, om half 11 was de afspraak en in de brief stond dat er drie technische mensen en een iemand zou komen die een praatje maakte over het huis, het wooncomfort, wensen e.d.
Maar toen ik de deur opendeed stonden er wel 6 mannen en 1 vrouw op de stoep.
Dus ik zei, jeetje, jullie lijken wel een groep Jehova getuigen die de goede boodschap komen brengen.
Maar het bleek dat elk type woning (er zijn 3 verschillende maten woningen in onze straat waarvan ik dus de kleinste heb) ook door nog drie andere mannen wilde laten bekijken en of ik daar geen bezwaar tegen had.  Nou ja of er nou 3 of 6 door mijn huis lopen dat maakt me dan ook niet meer uit.SONY DSC
Wel zei de mevrouw meteen van als u liever meeloopt dan komt het gesprek daarna.
Ik dacht ach wat maakt het me eigenlijk ook uit. Dus wel even voorgelopen om ze te wijzen waar de stok voor de trap naar de zolder was en vertelt dat we zelf een wand gezet hadden tussen de badkamer en de slaapkamer.  (Toen wij daar kwamen wonen moest je altijd door onze slaapkamer naar de badkamer en dat is natuurlijk best lastig)
Zelf daarna beneden een gesprek met die mevrouw gehad. Mijn eerste vraag “is dit onderzoek om te kijken of ze deze huizen gaan slopen” werd meteen positief beantwoord.  Nee ze gaan deze huizen niet slopen maar wel renoveren. Muren isoleren, andere ramen waarschijnlijk en nog wat dingen om het wooncomfort te verbeteren.
IMG_7243 (Middel)Ik kon ook wensen kenbaar maken of het allemaal ingewilligd gaat worden kon ze natuurlijk ook niet zeggen. Maar een toilet boven lijkt me wel fijn. Nu moet ik altijd door het hele huis naar de bijkeuken waar het toilet is. Zomers niet zo erg maar in de winter niet zo prettig. Had ook de oplossing hoe dat gerealiseerd zou kunnen worden waarbij meteen mijn piepkleine badkamer vergroot zou kunnen worden. Naast mijn badkamer zit namelijk een heel diepe en brede kast. Als ze daar op die schuine kap een dakkapel maken tot en met bij die kast dan is en het probleem van mijn kleine badkamer opgelost en heb ik boven een toilet. Alles werd opgeschreven. Ook het ontbreken van stopcontacten werd meegenomen. Ik wacht het maar af wat er uitkomt maar de reacties waren niet negatief in ieder geval. Heb ook wel aangekaart dat momenteel deze huizen allemaal aan mensen gegeven worden die niet zoveel aandacht geven aan huis en omgeving. schuren (Middel)En dat hadden ze zelf ook al opgemerkt. Ik zei ook dat een mengeling beter is voor het wooncomfort. (Al heb ik nx te klagen hoor heb eigenlijk nooit last van mijn buren maar heb er verder ook niets aan als buren.) En dat is wel jammer.
Een voor een vertrokken de heren en de dame nam ook afscheid, zijn ze er allemaal wel uit vroeg ik, ik heb het niet bijgehouden. Maar er was er inderdaad nog een binnen.
Toch niet per ongeluk opgesloten op de zolder vroeg ik nog maar dat was niet het geval, even later kwam ook de laatste naar beneden en werd de rust weer hersteld.
Bij binnenkomst toen de groep even rondgekeken had kreeg ik al meteen al verschillende complimenten over mijn huis hoe het er uit zag. Alles goed in de verf , onderhouden en ingedeeld. En heel eerlijk daar was ik best trots op. Mijn exgenoot en ik IMG_9974 (Middel)hebben er ook veel uren in gestoken ( wij konden samen echt prima klussen) en zelf heb ik het na mijn scheiding van boven tot beneden allemaal opnieuw geverfd, behangen, veranderd en opgeknapt…..  Dat is dan toch wel leuk als het opgemerkt wordt.
De renovatie zal volgens planning eind 2019 gaan beginnen dus ik wacht het wel af wat er gaat gebeuren.
Wat foto’s van mijn klussen de afgelopen jaren….. zelf laminaat leggen in mijn slaapkamer vond ik het lastigste om te doen maar het is ook gelukt al ga ik dat nooit meer doen. En zo op een trap op de trap (behangen de langste banen waren 6 meter ) mag ik niet meer van Peter doen als ik alleen thuis ben. Heb ik daarom mijn uitgeleende lange ladder nog nooit terug gekregen ??? 

Niet te stoppen……..

imagesderyguhfIk schiet al aardig op met mijn bijkeuken.  Nog een kastje en de buitendeur maar die kan pas als het een dag mooi weer is en hij open kan blijven staan dus.
Nog wat afwerklatjes aanbrengen, de nieuwe stekkerdoos die hopelijk morgen komt aansluiten en dan natuurlijk nog nieuw zeil er in leggen. Maar dat kan ik niet alleen want die zware wasmachines kan ik wel een stukje verschuiven maar niet naar buiten sjouwen, ik ken nog wel een beetje mijn beperkingen. Maar Peter heeft al gezegd een keer te willen helpen alleen die is momenteel lekker een weekje op wintersport met zijn lief. Dat konden ze goed gebruiken.
Heb echt de laatste week ontzettend hard gewerkt en op een of andere manier kan ik dan ook gewoon niet stoppen. Ik blijf maar doorgaan en dat is ’s morgens goed te merken als ik mijn bed uit stap want al mijn spieren doen dan zeer, vooral in mijn nek. Eigen schuld dikke bult denk ik, allemaal werken boven je hoofd en te lang achter elkaar dan krijg je dat. Je zou er gewoon ook eens wat langer over kunnen doen Anna, spreek ik mezelf dan streng toe. Maar zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar.
Vandaag het laatste stukje behangen. Gisteren al mijn apparaten verzet, het zeil er onderuit gehaald en meteen allemaal goed schoongemaakt. Ze staan echt te schitteren en te blinken in mijn bijkeuken. Het ruikt helemaal zelfs helemaal naar schoonmaken.
En dan beginnen de leuke dingen. De luxaflex weer ophangen, een paar kastjes ophangen die ik nog had. En de letterbak die ik een paar weken geleden grijs had geverfd vond ik toch een beetje erg somber dus die heb ik ook nog maar even weer wit geschilderd.
In mijn toch wel oude huis zijn de muren soms heel vervelend om in te boren maar als ik de letterbak ophang ben ik gewoon binnen 5 minuten klaar. Afmeten, waterpas of het recht is, gaatjes boren, meteen goed, plugje er in en schroef en ophangen maar en dan vullen met de prulletjes die ik nog had. Zo leuk om te doen.
399px-japanese_cruiser_haguroTussendoor heb ik vanmiddag nog een bloemenlegging op de begraafplaats door de burgemeester voor iemand die bij de slag om de Javazee is omgekomen uit ons dorp en er is voor hem een herinneringsplaque gekomen. Vandaag is het 75 jaar geleden dat die slag plaatsvond. Heel de dag praktisch geregend en als we daar zijn is het droog, hoe kan het. https://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_in_de_Javazee
Als ik weer thuis ben zeg ik tegen mezelf ga nu eerst even een uurtje rusten. Lekker zitten of even op de bank liggen. Maar ik voel me helemaal niet moe. Drink wel even een bakje thee maar halverwege ben ik al weer bezig.
Het voelt ook wel een beetje weemoedig eigenlijk hoe gek dat misschien ook klinkt. Want het is wel mijn laatste klus in huis die ik nog doen moest en ik doe dat zo graag.
Ik heb nu mijn hele huis van boven naar beneden helemaal aangepakt. Alles opnieuw behangen, geverfd, nieuwe deurkrukken, sommige nieuwe deuren zelfs genomen. Verbouwd, open haard gemaakt, nieuwe vensterbanken. Kortom echt heel veel werk gedaan en het ook met zoveel plezier gedaan.  Mijn slaapkamer had ik nog gedaan toen ik nog werkte en de laatste 4 jaar dat ik nu thuis ben heb ik de aklusser.jpgndere twee slaapkamers, de badkamer, gang en overlopen. Kamer, keuken en nu als laatste mijn bijkeuken en toilet gedaan.  Helemaal mijn huis van gemaakt. Maar denk ik dan wel, wat moet ik volgend jaar gaan doen als het weer zulke binnenblijfweken zijn, grijs en somber, echte klusweken dus.
Ach dan zal er wel weer wat anders te doen zijn denk ik zomaar, zo gaat het meestal dus om me daar nu al druk om te maken.
En nu maar hopen dat het eens een beetje lekker weer wordt om weer eens naar buiten te gaan daar heb ik ook wel weer eens zin in.

Plaatjes internet

 

Eerlijk duurt het langst….

Istern-mediumk heb nooit tot het dievengilde behoord, denk dat ik gewoon een te grote schijterd ben. De enige keer dat ik zonder betalen de winkel uitging was eens bij de Karwei. Ik moest een aantal kleine dingen hebben en had geen karretje of mandje meegenomen. Dus stopte ik een aantal kleine dingetjes in mijn zak en vergat het bij de kassa af te rekenen. Pas bij de auto toen ik de sleutels pakte kwam ik er achter, schrok er van en wist niet hoe gauw ik even terug moest gaan om het alsnog af te rekenen. Waarop de verkoopster zei “u bent wel echt eerlijk” waarop ik zei, ik hoop als ik teveel betaald heb dat ik hier ook terug kan komen.  Maar ik dacht wel, zo simpel is het eigenlijk om iets te stelen.
Vanmorgen heb ik me minimaal drie keer in gedachten een schop onder mijn achterste gegeven om iets te gaan doen. Was niet vooruit te branden. Ik ging even in de bijkeuken kijken naar mijn laatste nog aan te pakken klus in huis, de bijkeuken. Hoe wilde ik het nu gaan doen en wat had ik nog nodig. En ik bedacht waarom ga ik de muren eigenlijk niet behangen. De laatste kans om nog iets te behangen in huis. ( of ik moet weer opnieuw bij af beginnen.)
Oké, de beslissing was snel genomen en ik ging opmeten hoeveel rollen ik nodig zou hebben.
Een tijdje geleden had ik bij de Action ook leuk behang gezien. Het is maar een bijkeuken dus het hoeft geen duur behang te zijn.
Dus op de fiets gestapt en naar de Koperwiek in Capelle aan den IJssel gefietst (vies, grijs met zo nu en dan wat zielige natte sneeuw, getver) waar sinds kort een Action is.
Als ik mijn fiets neerzet komt er een man naar buiten en zegt “diefNou je hebt geluk dat je fiets er nog staat, o je komt net aanfietsen nou dan mag je blij zijn als hij er straks nog staat”.  Ik vraag hoezo en de man antwoordt “bij het Slotplein (een winkelcentrum in de buurt) zijn allemaal fietsen gestolen”. Tja antwoord ik, ik gok het maar en denk ik ben nog goed verzekerd er voor. Ik zie wel een politiewagen staan of ze de zaken in de gaten staan te houden, ik weet het niet.
Ik slaag met mijn behang en ga onderweg naar een ander winkelcentrum maar dan zit ik wel met die rollen behang, heb geen zin om daar mee te gaan lopen sjouwen.
Regelmatig staat mijn fiets bij een winkelcentrum met boodschappen in de tassen en tot nu toe (even afkloppen) is er nog nooit wat uit gestolen. Moet wel zeggen als ik iets duurs gekocht heb dat ik het niet in de fietstassen laat zitten. Meestal zijn het een paar boodschappen en dan denk ik altijd als iemand dat steelt zal ie het wel heel hard nodig hebben. Nu had ik in mijn fietstas nog een ketting zitten voor de keren dat ik mijn fiets een weekend in een fietsenstalling laat staan als ik naar Wim in Apeldoorn ga. (hoef de goden ook niet te verzoeken natuurlijk) Dus ik bind die ketting strak om de rollen behang heen, de rest van de spulletjes zoals plaksel en nog wat verfmaterialen zitten in mijn fietstas. Dan moeten ze er toch nog wel moeite voor doen om het van mijn fiets te krijgen, op hoop van zegen denk ik dan maar.
Als ik na een uurtje terugkom zit alles nog netjes op mijn fiets en ga ik nog even langs de Lidl want ik kreeg vanmorgen opeens trek in pannenkoeken dus even wat ingrediënten halen. Opnieuw laat ik alles op mijn fiets, denk dat in zo’n dorp mensen dat wel veel vaker doen. Pas zag ik achterop een fiets bij de markt zelfs gewoon los boven op de bagagedrager een paar grote planten staan. Natuurlijk kan ik best een keer een verkeerde treffen maar voor het gemak om niet steeds alles mee te hoeven sjouwen neem ik dat risico maar.
Thuis heb ik opeens een beetje de geest gekregen en zie de doos met batterijen staan die ik nog in moet gaan leveren. Ik laad mijn fietstassen vol en nog een tas, heb geen zin om twee keer heen en weer te fietsen maar met dit gewicht op mijn fiets ga ik wel even lopen.
Bij Appie stop ik alles in de daarvoor bestemde bak die meteen helemaal vol is. En nu maar hopen dat ik een prijsje win haha. Roodborstje1 (Medium)  1.jpgKan wel een reisje naar de zon en warmte gebruiken.
Iets doen geeft mij gewoon energie, langs de trap hangen al heel lang twee lege schilderijlijsten waar ik nog steeds een paar foto’s van mezelf in wil doen. Dat is nog een mooi werkje. De allermooiste foto die ik ooit voor mijn gevoel gemaakt heb is van de zwarte stern die zijn jongen voert, die moet er zeker in en in het tweede lijstje ook een favoriet van me het roodborstje.  Het ziet er leuk uit. Morgen maar eens kijken of ik al vast wat kan gaan doen in mijn bijkeuken. Nu is alles in huis heb krijg ik er ook wel weer zin in en tegen de tijd dat het klaar is mag van mij de lente wel komen…….. En de pannenkoeken, die smaakten heerlijk…… met spek en stroop.

En er was licht….

trap1In 2012 heb ik de gang boven en beneden behangen, een hele klus en een hele hoogte om te doen, sommige banen waren bijna 6 meter lang, staande op een trap op de trap, dus schuin een lange ladder op de trap om overal bij te kunnen dus.
Leuk vond ik het toen om op de lange muur een soort doek te hangen met daarop klaprozen, het vrolijkt de saaie muur wat op en je kijkt er naar als je naar beneden loopt.
Daarboven tegen het plafond aan besloot ik dat de verlichting moest komen en dat heb ik dus ook gedaan, verlengd van de zijkant naar helemaal de bovenkant zodat de spotjes mooi op de klaprozen schenen. Helemaal blij mee. Op de rest van de muren had ik open kastjes gehangen waar je wat dingetjes in kon zetten.
Ik was (ben) er helemaal blij mee. Alleen als je wel eens wat groots naar boven moest sjouwen is het oppassen de kastjes niet te raken want daar konden ze niet goed tegen (is al twee keer gebeurd en ze overleefden het nog wonder boven wonder de kastjes dan, de inhoud niet, een leuke vaas met olie, heerlijk hoor op mijn trap) .
So far so good, alleen een paar weken geleden ging mijn tweede lamp kapot, de eerste had het al een tijdje geleden begeven en dat is best lastig, een trap zonder verlichting als je naar boven gaat ’s nachts of naar beneden.
Ik gebruikte wel een zaklantaarn maar goed dat was ook niet de oplossing want meestal heb ik ook nog wel andere dingen om meteen mee naar boven te nemen.
Nu had ik allebei mijn trappen, de huishoudtrap en mijn 4 meter lange ladder, uitgeleend aan Peter vanwege zijn verbouwplannen. (wel handig heb dus al maanden mijn ramen niet meer kunnen zemen, wat een goede smoes had ik daarvoor)
Gisteren kwam hij eten en ik vroeg of hij in ieder geval een van de twee terug zou willen brengen zodat ik de lampjes zou kunnen vervangen gang-2(Handige plaats had ik gevonden om verlichting op te hangen, nooit rekening mee gehouden dat het ook nog wel eens kapot kon gaan en de poetsers onder jullie even geruststellen, ja hoor met een plumeau kon ik er wel bij om zo nu en dan de spinnenwebben en stof te verwijderen)
Vanavond kwam Peter bij mij met de trappen, hij klapte de lange ladder uit en zette hem schuin op de trap, zo tegen de muur aan waar de lamp hing en verwisselde de lampen voor me.
Het is best een hele hoogte als je op de trap op een trap zo naar beneden kijkt de gang in en dat vond hij ook zelf wel blijkbaar.
Gisteren had ie al boven aan de trap staan goochelen om toch proberen op zijn tenen om er bij te kunnen en toen heb ik hem verboden om verder te gaan. Straks val je naar beneden en wat heb je aan al die ellende zei ik tegen hem als je straks wat breekt of erger, dat is het niet waard dat lichtje ’s nachts. Met tegenzin stopte hij er toen mee.
Vanavond toen hij klaar was, kwam hij naar beneden en vouwde de ladder weer in elkaar.
“En dit ga je zelf nooit meer doen hoor gek” zei hij met een mengeling van bewondering en bezorgdheid in zijn stem.
Ik mag het niet doen van je en jij klimt gewoon op een trap op een trap als je alleen thuis bent.gang1-2 En eigenlijk was dat hetzelfde als Wim al gezegd had vorige week, ben je helemaal gek om dat te doen.
Nou ja het is al weer 5 jaar geleden dat ik die lamp daar gemaakt heb dus als het net zo lang duurt dan zou de lamp over 5 jaar pas weer vervangen hoeven te worden dus tegen die tijd denk ik ook niet dat ik zelf nog zo de trappen op zal klimmen en mag hij het voor me doen.
Zal ik die lange trap maar meenemen zei hij, zijn moeder een beetje kennend, als je hem dan nodig heb dan breng ik hem wel weer. (Hij moet nog wat klusjes in het huis doen waarbij hij hem nodig heeft)  Ik schiet in de lach en zeg, neem jij hem maar mee hoor en bedankt dat je weer een beetje licht in de duisternis bij me gebracht heb.

Plakken maar

Gibehanger24steren me helemaal uitgeleefd op mijn hobby, behangen bij mijn zoon in de kelder.
Op tijd al begonnen met klussen, het is best een grote kelder en het grootste gedeelte is dus zo laag dat je er niet kan lopen.
Behangen is zichtwerk vind ik altijd, mijn schoondochter had een behangetje uitgezocht, ik had het echt met een natte vinger opgemeten en gezegd 4 rollen moet wel voldoende zijn met twee emmers lijm erbij.
Chantal heeft nog nooit behangen en had op de emmer gezien dat het voor 4 rollen behang was dus had ze er maar een meegenomen maar ik wist al meteen dat dit niet genoeg zou zijn.
Begonnen met behangen en na een uurtje kwam ook de vader van Chantal nog wat verfwerk doen, dat is altijd wel gezellig, even een bakje tussendoor en een praatje. Bovendien ging hij tussendoor nog even naar Karwei dus kon ie mooi een pakje plaksel nog meenemen.
Op een gegeven moment moest ik een stuk doen waar een stopcontact zat, normaliter schroef ik dat er zelf wel af en zet de stoppen uit want ik heb een hekel aan werken met stroom er op. Maar nu bood Ron aan om het stopcontact er af te halen, hij wist niet welke stop het was en ik dacht, dan zo maar. Alleen toen ik begon met de muur in de smeren kreeg ik meteen al een tik dus ik dacht, stoppen met die handel, ik werk nooit met stroom er op zonder de kap er op. Dat is eigenlijk een gouden regel waar ik gewoon aan vast moet houden.
Ron durfde niet alle stoppen uit te proberen (snap niet waarom niet want wat kan daar nou mee gebeuren) maar goed als hij het niet durfde wilde ik ook niet aan die stoppen te beginnen dus dat wandje maar even gelaten wat het was.
Heel de kelder behangen en hoewel ik eigenlijk dacht dat ik ruim behang ingekocht had, sterker dacht dat ik nog wel een rol over zou hebben,  kwam ik gewoon op het laatst nog tekort. Precies een stukje onder de trap moet nog een klein stukje gedaan worden.download
Nu had ik al de drie banen van dat wandje met het stopcontact geknipt en die lopen schuin langs de trap dus daar hou ik met stukken van over nog. Met wat passen en meten moet ik morgen gaan proberen of ik het precies voor elkaar krijg zo. Ik ben heel benieuwd dan heb ik ook echt geen kruimel behang over, dat is wel grappig. En in de hoek onder de trap daar komt echt niemand dus als dat stukjes behang zijn vond Chantal dat ook geen punt. Voor mij had ze ook nog een rol er bij mogen halen maar eigenlijk ook wel zonde.
Morgen dus de laatste baantjes er nog even opplakken en dan ben ik even klaar met het helpen in hun huis zeker voor dit jaar. Nog een weekje om in mijn eigen huis ook weer eens wat aan te pakken en vast wat dingen voor te bereiden voor de Kerstmis en het etentje.
In de kelder hadden Peter en Chantal al wat dingen neergezet zoals flessen wijn. Op een van die dozen stond Slurp, ik had er nog nooit van gehoord maar heb die flessen met het verven en behangen inmiddels al zo vaak weer verzet dat ik tegen Chantal zei, als ik klaar ben kom ik binnenkort wel eens een keer langs om te proeven en op te slurpen wat ik al zoveel keren aan de kant gezet heb. En dat vond ze een goed idee.  Nog planken er in en een stukje zeil en dan is hun kelder klaar. Ze kunnen er een vracht spullen in kwijt en dat is wel lekker natuurlijk dat ie dan klaar is. Anders komt het er toch vaak niet meer van om hem weer helemaal leeg te maken om hem te gaan verven en behangen en zo heb ik ook binnen nog een bijdrage geleverd. Om een uur of 6 was ik pas klaar, het was al donker toen ik naar huis toe fietste. Zo grappig als Peter dan zegt, wel ff berichten als je thuis bent he mam haha. Beginnen de rollen nu al om te draaien maar wel lief hoor dat hij dat zegt natuurlijk en appen is zo gemakkelijk om even te doen.
Als ik naar huis fiets kijk ik de hele weg naar de maan, hij is vol en prachtig, iedere keer een ander gezicht met de slierten wolken er voor.15355644_1823497374573614_4242228243271377722_n Dan weer lijkt het een gezicht dat lijkt te kijken dan is hij weer haast helemaal bedekt. Dan lijkt hij boven het veld te staan en dan opeens weer boven de Lek. Het was weer een grote maan begreep ik later. Had geen puf meer om af te stappen en foto’s er van te maken maar het was echt een geweldig gezicht. Heb even een foto gepikt van een FB vriend en fotograaf en nog verre verre achterneef (zijn moeder en mijn moeder waren nichten)van me Aat Jan Hoogendijk die wel foto’s gemaakt heeft er van.

Onderweg..

Momenteel fiets ik op andere tijden omdat ik bij zoonlief ga klussen maar in de tijd dat ik regelmatig op dezelfde tijd dezelfde route fietste kwam ik ook vaak dezelfde mensen tegen.
Zoals een mirenneran met een fiets, een wat oudere man, meestal lopend naast zijn fiets, soms ook fietsend. Altijd vrolijk gedag zeggen. De eerste keer dacht ik dat hij misschien een lekke band had maar dat was niet het geval.
Of het stel dat hun hondjes uit gaat laten, de twee hondjes die voor geen meter luisteren en waarbij ik altijd maar op standje heel langzaam voorbij ga om niet een van de twee schatjes te overrijden of zelf te val komen.
De jonge man, ik weet dat hij in een centrum woont van mensen die wat extra zorg nodig hebben.  Hij is best aan de dikke kant maar gaat wel hardlopen altijd met een 1 1/2 literfles water in zijn handen. Daar heb ik best respect voor dat hij dat toch maar doet.
Of de “loopster” zoals ik ze altijd noemde. Waar ik ook fietste ik kwam haar altijdhangmannen wel ergens lopend tegen.En bij de Hema zat ze ook vaak wat te drinken. Ik kende haar niet tot ik zo met mijn broer een keer zat te praten over de vrouw die mijn schoonzusje gevonden had toen ze van de dijk af was gereden en 112 had gebeld en bij haar was gebleven. Hij noemde een naam die mij niets zei maar toen hij vertelde dat ze altijd zelf veel aan het lopen was omdat ze ook een zwaar fietsongeluk had gehad en niet meer kon/mocht fietsen vroeg ik of ze soms vaak een rood met wit jack droeg. En inderdaad dat klopte. Dat was dus mijn “loopster” die opeens een naam  had.
In de zomer kom ik altijd een aantal oudere heren tegen die vaak als ik weer terug fietste ergens met elkaar op een bankje zaten te “beppen”. Dat kunnen mannen ook hoor. Ik noem ze altijd de hangmannen.
Maar maandag toen ik naar mijn zoon ging fietsen, al redelijk vroeg, het had natuurlijk flink gevroren dus het was best koud om te fietsen.
Ik zat dus met mijn kraag omhoog, warme jas en laarzen en handschoenen aan op de fiets.
Op eiceman2en gegeven moment ga ik dan via een fietstunnel en daar kwam ik een man tegen die ook aan het hardlopen was. Ik wist niet wat ik zag. Hij had een korte sportbroek aan, gewoon wel schoenen en een muts op zijn kop. Maar blote benen en een bloot bovenlijf. Eigenlijk was ik te verbouwereerd om even een foto er van te maken en opeens vond ik het niet zo koud meer haha. Bizar toch zou hij aan het harden zijn, of een soort Iceman, geen idee maar het leek met niet echt lekker om zo te lopen als het nog een paar graden onder nul is.
Vandaag weer flink wat verfwerk gedaan, de komende dagen kan ik niet veel doen, zit vol met afspraken en het weekend ga ik naar Apeldoorn. Dan gaan ze wel verhbehangenuizen.
Vandaag was mijn schoondochter ook thuis, was gezellig en ik vind het eigenlijk best jammer dat ik niet bij de verhuizing kan zijn aanstaande zaterdag maar goed. Soms moet ik kiezen. Heb alleen wel gezegd tegen haar dat ze wat mij betreft alles mag doen (logisch het is hun huis)  maar als iemand zegt, zal ik even de kelder behangen in het weekend krijg je ruzie met me haha….Want dat vind ik zo leuk om te doen.
Nee hoor zei ze dat ik jouw project daar blijf iedereen van af. Het behang ligt klaar, het verfwerk is klaar dus een leuk vooruitzicht volgende week gaan behangen, zin in.
(plaatjes internet)

Levenslessen

weiland-mist-1-smallGisteren en vandaag heel wat uurtjes weer in de tuin bij de kinderen wezen werken en eigenlijk is ie nu wel zover klaar dat het de winter over kan zo. Het ziet er allemaal mooi en opgeruimd uit. Heb geloof ik 40 vuilniszakken en de nodige containers gevuld met het afval en bladeren. Kilometers hedera verwijderd, wat een zooi is dat. Maar ik vond het zo ontzettend leuk om te doen. Ik vind dat ze een fantastisch huis hebben maar die tuin ben ik echt helemaal verliefd op. Zoals vandaag ook, eigenlijk had ik het laatste stukje iets gemakkelijker ingeschat maar goed ik wilde het toch af hebben vandaag. En ik ben ook heel benieuwd naar het voorjaar wat er allemaal op gaat komen daar. En weer vandaag mijn roodborstje dat gezellig achter me aan hipt om de lekkere hapjes die tevoorschijn komen op te eten. weiland-mist-2-small
Vandaag zaterdag waren ze natuurlijk ook zelf hard aan het werk, het is denk ik meer werk dan ze vooraf ingeschat hadden maar ze hebben toch besloten om volgende week te verhuizen. Ze hadden gehoopt om alles geverfd en klaar te hebben maar dat zit er niet in.
Hun slaapkamer is helemaal klaar, de badkamer, de keuken, de kamer dus ze kunnen er gewoon gaan wonen en de andere slaapkamers en nog wat verfwerk kunnen ze dan wel doen als ze er wonen.
Nu hebben ze ook nog twee huizen, heen en weer reizen, dat andere huis moeten ze ook nog bijhouden dus. Ze laten praktisch al hun meubels staan want de nieuwe eigenaar gaat het gemeubileerd verhuren maar goed je hebt altijd je persoonlijke dingen en nog een kast die wel over moet. En de dingen die nog her en der opgehaald moeten worden zoals bij mij en haar ouders.
Als we even een bakje thee zitten te drinken tussendoor begint mijn schoondochter over hun vrienden die het eigenlijk best een beetje af hebben laten weten om een keer te komen helpen. Alleen een vriend van Peter is een aantal keren geweest om te helpen met de nieuwe plafonds en dat soort werk. Een vriend van baby af aan is het maar de laatste jaren waren ze niet zo heel close meer maar nu staat ie er toch maar. En nog een andere vriend die een middag even langskwam om te helpen.
En de vrienden die ze verwachten dat ze zeker zouden komen helpen een keer zien ze niet.
Peter heeft samen met zijn allerbeste vriend een soort opslagruimte omgebouwd tot appartement, ik durf niet te zeggen hoeveel uren hij daar ingestoken heeft voor niets, gewoon als vriend. En ook die vriend is geen dag wezen helpen. En dat snap ik dan niet.
Ik weet dat de omstandigheden veranderd zijn, die vriend heeft inmiddels een baby van een half jaar ongeveer, natuurlijk is het dan anders maar je kan toch wel een dag vrij maken lijkt me om een keer te komen helpen.
Ja zeg ik tegen Chantal, zo gaat het meis, als alles leuk en feest is, samen eten en uitgaan dan is het helemaal prima maar met zulke dingen leer je gewoon je echte vrienden kennen, dat zijn levenslessen.  Zo gaat het meestal, soms vallen er dan mensen af en komen er weer nieuwe mensen in de leven. Alleen de echte die blijven ten alle tijden vrienden.
Ze werken natuurlijk ook heel de week allebei er nog bij en dan is het best zwaar hoor dat geklus. Nu hebben ze wel geluk met de ouders. Chantal haar moeder heeft ook een drukke baan maar daar kunnen ze altijd komen eten en die doet de was. Chantal haar vader is er bijna dagelijks bezig met verven en allerlei klusjes die gedaan moeten worden. Ook Hans mijn ex heeft er de nodige verf uurtjes in gestoken en haar zus en zwager kwamen ook regelmatig helpen met verven en andere klussen en ik zelf de tuin.   Mijn zus zorgt iedere zaterdag dat er wat warms te eten komt zoals vandaag weer een grote pan erwtensoep. Dus per saldo genoeg hulp eigenlijk. Mijn tuinwerk is klaar, heb aangeboden om nog hun kelder helemaal te gaan verven, behangen en voorzien van nieuwe planken en een stukje zeil. Mijn cadeautje voor hun nieuwe huis. Het is een hele grote kelder van 4 meter lang met veel hoekjes en gaten, echt mijn ding, hou wel van dat soort klusjes dus dat hoop ik deze week te doen. En dan vind ik het wel even mooi geweest weer.


Gisteren lang bezig geweest en toen ik naar huis fietste begon het al donker te worden en de mist op te komen op het land. Echt een prachtig gezicht. Als ik langs een lichtmast fiets hoor ik het gekwetter van honderden spreeuwen die daar nog even uitrusten om daarna verder te vliegen naar de rietkragen waar ze de nacht doorbrengen. Een magisch gezicht en ik stap toch nog even uit om een paar foto’s te maken.