Wat moet ik er mee……

SomIMG_8929 (Small)s heb ik van die situaties dat ik denk, wat moet ik daar nou toch weer mee zoals met mijn buurman dus.
Ruim twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een denk ik van oorsprong Surinaamse man (mag ik dat nog zeggen of ben ik dan discriminerend bezig) van een jaar of 30 schat ik met een zoontje van 3 jaar (inmiddels 5) die soms in het weekend en iedere woensdag bij hem is. En hij is echt een goeie vader voor zijn kind daar heb ik al verschillende keren gehoord en gezien, hij is altijd met hem bezig of een goeie manier.
Hij kwam zich netjes voorstellen, spreekt meer dan ABN Nederlands,  en we spraken af als er wat was dat we dat zouden zeggen tegen elkaar als er iets was.
Het huis van mijn buren was de laatste jaren niet veel aan gedaan, ze zaten al jaren te denken om te gaan verhuizen en dan ga je niet alles nog eens opverven of zo. Dus hij had best een hele klus om dat te doen. Na een paar weken trok hij er toch al in en wilde de rest doen als hij er woonde. Maar goed met een baan erbij kwam daar ook niet veel van maar goed dat is zijn leven daar had ik weinig moeite verder mee. Zo nu en dan kwam hij wel eens wat lenen bij me om mee te klussen en ik kreeg het altijd netjes weer terug.
Zijn tuin deed hij helemaal niets aan en het onkruid tiert voor en achter dan ook welig maar ook dat is zijn eigen ding natuurlijk, bovendien staat zijn achtertuin vol met dingen die naar de vuilstort moeten. Ik tuinier graag dus dat ik nu wat vaker moet wieden en onkruid weghalen ala..
En dat hij de blokhut van mijn moeder die we aan hem gegeven hebben voor niets helemaal weg laat rotten vind ik ook niet leuk maar goed hij had er een leuke schuur aan kunnen hebben, daar doet ie zichzelf te kort mee. Nu is ie alleen nog maar geschikt als brandhout inmiddels.
Vorig jaar voorjaar besloten we samen om een nieuwe schutting te zetten, na een voorjaarsstorm waren de schermen die al niet best meer waren half omgewaaid.
We zouden ieder de helft betalen en mijn zoon heeft de schutting geplaatst, al snel kwam de buurman vragen om de rekening en daarna hoorde ik er dus niets meer over maar ik zag ook geen cent.
Een paar maanden geleden stuurde ik hem een appje of hij toch een keer wilde beginnen met het betalen van de schutting, ik stelde een regeling voor dat hij iedere maand wat zou betalen en meteen ’s avonds kwam hij de eerste 20 euro brengen.
Maar wederom hoorde ik daarna niets meer tot vorige week vrijdag ik ging naar mijn werk en hij riep me en zei, vanavond ga ik even pinnen en kom ik weer 80 euro brengen. Ik was blij verrast dat hij het een keer uit zichzelf deed en zei ik ben niet thuis maar gooi het maar door de brievenbus. Toen ik zondag daarna terug kwam uit Apeldoorn zag ik dus echt niets liggen. Wilde niet meteen reageren maar maandag stuurde ik hem een appje “Ik heb geen geld gevonden, ben je het vergeten” Ik kreeg geen antwoord maar zag wel dat hij het gelezen had. En dat vind ik dus zo ontzettend lullig en weet ook eigenlijk niet wat ik er mee aan moet.  Ik krijg nog ruim 200 euro en dat is voor mij ook best veel geld. Maar vooral is ook de sfeer bij mij wel weg van buren onder elkaar dus. Merk dat hij me ook ontwijkt bang dat ik wat zal vragen misschien. Waar is die eerlijkheid die hij voorstelde in het begin.
Dus ik vind het best een dilemma. IMG_9564 (Small)Als buurman heb ik totaal geen last van hem, hoor ze amper geen herrie of overlast of zo en dat is ook wat waard. Misschien wel meer dan 200 euro want je zou maar een herrieschopper naast je hebben of zo.
Aan de andere kant vind ik het heel vervelend dat het zo gaat van mijn part geeft ie een tientje per maand dan komt het er ook vanzelf en kunnen we weer gewoon als normale buren met elkaar omgaan.
Lieve Mona’s van WordPress wat zouden jullie hier aan doen ????

Een man een man ………

IMG_9539 (Medium),Twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een man van een jaar of 30 dus beetje leeftijd van mijn zoon denk van Surinaamse afkomst. Hij kwam te wonen in een huis waaraan, doordat mijn buren al wisten dat ze wilden gaan verhuizen, ook de laatste jaren niet veel gedaan was.
Bovendien verkochten ze de grote blokhut die in de tuin stond en namen ook van het terras een aantal tegels mee.
Dus echt in een paleisje kwam hij niet terecht. Er moest zowel binnen als buiten veel gedaan worden. Hij werkte destijds in Tilburg waar hij met openbaar vervoer naar toe moest en had ook nog een zoontje van een jaar of 4 waar hij een aantal dagen voor zorgde.
In huis werd het aller nodigste gedaan en hij ging er wonen. Hij kwam kennis maken en soms kwam hij wel eens vragen of hij iets mocht gebruiken zoals een trap op zo, geen probleem en kreeg altijd alles weer netjes terug.
Best een praatjesmaker met mooie verhalen maar heb ook absoluut verder geen last van hem, ooit een keer een luidruchtige barbecue maar goed wat wil je meteen groep van die jonge gasten op een mooie zomerdag. Dat stoort mij niet en toen ik na ongeveer 2 uur naar van die hakketak muziek te hebben geluisterd, zoals ik dat noem je kent het wel van die auto’s die langs rijden, ramen open en maar dreunen,  vroeg heb je ook nog een ander repertoire was dat geen enkel probleem. Hij is echt een leuke, lieve en ook best goeie vader vind ik voor zijn zoontje, dat is echt een leuk joch.
Vanaf het begin hadden we afgesproken. liever tegen elkaar zeggen als er iets is wat je stoort en dat deden we ook.
Een jaar geleden viel de schutting tussen onze tuinen bijna om en we overlegden en besloten samen een nieuwe schutting neer te zetten. Ik zocht de schutting uit, ging naar hem toe om te overleggen over de prijs en het materiaal en hij was het er mee eens, we zouden ieder de helft betalen.  Peter zette de schutting neer, in de tijd dat hij daar mee bezig was verwijderde ik nog het onkruid bij Alex zoals hij heet de buurman uit de tuin, had toch niets anders te doen en toen hij ’s avonds thuiskwam hoefde hij niets meer te doen.  Wat fijn dat je zoon dat gedaan heeft zei hij en op zijn vraag wat hij wel een dronk zei hij een goeie fles wijn voor hem te kopen.
Na een week vroeg hij of hij de rekening nog kreeg zodat hij hem kon betalen.
Ik bracht de rekening en hoorde daarna helemaal niets meer, zag geen geld, de beloofde fles wijn kwam ook nooit en zijn verhalen waren altijd mooi en altijd was er wel iets waardoor hij niet kon betalen als ik het vroeg.
Eerst dacht ik laat maar, maar voor mij is het ook een hoop geld dus in april toen de schutting een jaar stond heb ik hem toch maar weer even geappt over die betaling.
Helemaal vergeten, appte hij terug, eind van de maand kan ik het betalen.IMG_9558 (Medium)
Dat was gisteren inmiddels weer drie maanden geleden. Dus gisteren weer geappt dat ik het vervelend vond om steeds om mijn geld te moeten vragen. Een man een man, een woord een woord en ik merkte ook wel als hij thuis was (hij is er niet zoveel, zat vaak bij zijn vriendin) dat hij me een soort ontweek wel. En dat ik het jammer vond dat het onze verstandhouding ook zo verstoorde. En ik stelde hem voor om dan met 20 euro per maand af te betalen.
En dat werkte blijkbaar, hij appte terug dat hij in de hoek zat waar de klappen vielen momenteel financieel maar dat hij vanavond de eerste 20 euro zou komen brengen en verdraaid dat deed hij nog ook.
Hij vertelde dat volgende week zijn vriendin bij hem introk waardoor ze minder kosten hadden en hij de rest aan het einde van de maand kwam betalen. Ik zei ik vind 20 euro per maand ook prima hoor als dat voor jullie beter uitkomt, dan komt het er ook vanzelf een keer. Ik wacht het maar weer even af. Wel blij dat het weer even uitgepraat is.
Hij vertelde ook nog dat hij zijn tuin onkruidvrij ging maken, dat heb ik hem al zoveel keren horen zeggen, ik wacht het maar af. De schutting is hoog genoeg, ik zie er weinig van alleen de voortuin is ook echt vol met onkruid dat dan weer bij mij ook uitzaait net zoals de achtertuin. In het stuk grenzend aan zijn tuin is het onkruid bij mij ook minimaal drie keer zoveel als in het andere gedeelte van mijn tuin en dat is ook best vervelend. Nu vind ik werken in de tuin geen straf maar toch al die distels die opkomen heb ik al die jaren nog nooit in mijn tuin gezien. Vorig jaar heb ik hem de blokhut van mijn moeder gegeven die hij nooit opgebouwd heeft en nu ook voor oud vuil in zijn tuin staat. Ik weet het als je wat weggeeft dan is het zijn verantwoording maar ik vind het toch wel zonde dan had ik hem liever aan een ander gegeven die er wel wat mee had kunnen doen. Maar goed, eens gegeven blijft gegeven en daar moet ik verder niet over zeuren al vind ik het stom want hij heeft geen schuur en zou zo een mooie blokhut gehad hebben om zijn spullen in te zetten.
Nou ja ben wel blij dat de eerste aanzet gegeven is weer en misschien met de komst van zijn vriendin dat dingen ook zullen veranderen, vrouwen kunnen wat dat betreft soms een goeie invloed hebben. En ik snap ook best dat hij met een baan, verzorging van een wijnkind, opknappen van het huis en dan ook nog die tuin waar hij helemaal niets mee heeft dat er wel eens bij inschiet hoor. Heb zelf bij hem in de voortuin al een paar keer de grootste paardenbloemen er uit gestoken want ik bleef onkruid wieden. En eigenlijk jeuken mijn handen zo nu en dan om zijn tuin eens aan te pakken haha. Hou wel van die uitdagingen maar goed voorlopig maar ff niet. De laatste maanden wel genoeg gedaan overal nu maar even nog echt vakantie houden nog een dag of 10.  En wie weet komt die fles wijn ook nog een keer………….

Th G Lucassen in Loowoude

Komt bovenstaande naam jullie bekend voor. Mijn blog en Riet haar blog over het bankwezen en de ontwikkelingen brachten me ook weer terug naar mijn schooltijd.
En wel naar het vak handelskennis. Een vak dat ik geweldig vond om te doen en zeker toen we het onderdeel giro kregen.
Bij ons thuis hadden we geen bankrekening, de kinderen een spaarbankboekje en mijn ouders ook wel denk ik, dat weet ik niet eens maar mijn vader kreeg gewoon zoals toen gebruikelijk was zijn geld cash in handen in zijn loonzakje.
Toen ik op de middelbare school het onderdeel giro te behandelen kregen vond ik dat geweldig. Het had voor mij iets magisch dat je met kaarten kon betalen. We kregen een setje met allemaal verschillende soorten kaarten die destijds in gebruik waren. Zoals een stortingskaart waarmee je rechtstreeks op iemand zijn rekening kon storten. Een overschrijvingskaart, een postwissel, een postincasso, een stortingskaart waarmee je geld op je eigen rekening kon storten, een speciale stortingskaart voor als je belasting moest betalen. De enveloppen, gele en roze op de enveloppen lees ik nog bij welke gironummers welke enveloppen gebruikt moesten worden. Boven de 600.000 gele naar Arnhem en er onder roze enveloppen die naar ’s Gravenhage gingen.  Ik vond het ontzettend leuk om met die kaarten aan de slag te gaan en fictieve bedragen over te maken. Een van de vaste fictieve namen op die kaarten was dus de heer Th G Lucassen in Loowoude.
En ik wilde ook zo’n rekening hebben maar daar was geen sprake van op school, waar moest ik die nou voor hebben. Dus die kwam er niet van.
Uit het feit dat ik dat schrift van handelskennis nog bewaard heb blijkt wel hoe leuk ik dat vond. Want ik heb ongeveer een klein doosje met schoolspullen bewaard van de middelbare school en dit zat er in dus..
Bij mijn eerste werkgever kreeg ik ook nog een loonzakje, maar toen ik na een jaar bij de gemeente ging werken was een van de eerste dingen die ze me vroegen wat mijn bank/giro rekening was. Dus vol trots opende ik een rekening bij de giro natuurlijk bij de giro, daar had ik iets mee. Ik weet nog hoe trots ik was toen ik mijn eerste afschrift kreeg met het bedrag dat ik er op gestort had om het te openen. En zeker toen mijn eerste salaris daarop gestort was hing ik nog net mijn afschrift niet boven mijn bed maar stopte het natuurlijk gewoon netjes in een mapje.Pas een of twee jaar geleden heb ik de hele doos met afschriften die ik bewaard had vanaf mijn eerste rekening door de papiervernietiger gehaald. Of ik mijn allereerste afschrift nog bewaard heb weet ik eigenlijk niet meer maar goede kans dat ik hem nog gewoon een keer ergens tegen kom.
Later met onze winkel kwamen er natuurlijk nog andere rekeningen bij en het was regelmatig vogelen tussen de verschillende rekeningen in. Ik heb dat altijd leuk werk gevonden en nog steeds hoor al is het schrijven van die kaarten natuurlijk verleden tijd voor mij en worden de meeste vaste lasten automatisch afgeschreven. Ik ben namelijk iemand die graag de nieuwe ontwikkelingen zoals telebankieren, pinnen gevolgd heb. Het enige waar ik nog niet warm voor loop is het contactloos pinnen. Daar vind ik nog te veel haken en ogen aan zitten voor mijn gevoel om dat als echt veilig te voelen.Dus daar ga ik voorlopig nog niet aan beginnen.
Toen ik ging scheiden hadden we twee bankrekeningen want ook de giro was inmiddels ING bank geworden. Iets wat me eigenlijk wel aan het hart ging mijn eigen girorekening verdween dus gewoon zonder dat mij dat gevraagd werd. Ik koos natuurlijk voor mijn oude giro rekening en mijn ex zette de andere rekening op zijn naam.
Ik vind het nog steeds handig nu met mijn app op de telefoon. Altijd meteen weten of er genoeg geld op mijn rekening staat. Het snel over kunnen boeken van spaar op gewone rekening. Ook wel verleidelijk maar wat dat betreft ben ik gewoon heel zeker van mezelf en zal niets uitgeven wat ik niet heb. Heb ook geen mogelijkheid om rood te staan op mijn rekeningen, meteen er af gegooid.
Vanaf mijn eerste girorekening tot nu heeft de manier van bankieren een enorme vlucht genomen. Van vroeger een keer per maand alle betalingen gaan zitten doen tot nu waarbij alles automatisch wordt afgeschreven of via de app zo meteen kan betalen of dingen vooraf vast kan zetten. In al die jaren heb ik maar een keer per ongeluk 50 euro op een verkeerde rekening gestort door op het verkeerde adres te klikken en dat had ik niet in de gaten. Ik kreeg het netjes teruggestort toen ik gebeld had. Ik ben ook echt een pinner en soms heb ik echt maar een paar euro in mijn portemonnee. Hoewel na een keer dat mijn pasje het niet deed en ik alle boodschappen terug moest zetten ik als reserve wel wat cash geld bij me heb. Had toen maar voor 11 euro boodschappen gedaan en dat had ik echt niet cash in mijn portemonnee en dat voelde toch wel een beetje lullig aan.
Ik weet het pasjes kunnen gestolen worden geskimd worden maar ook contant geld kan gestolen worden dan ben je het zeker kwijt.Vroeger werden de betaalcheques die je destijds kreeg ook vaak uit brievenbussen gestolen. Mijn vriendin haar pasje was ook geskimd en zij kreeg haar geld netjes terug van de bank.
Oppassen zal je dus in alle gevallen moeten blijven doen. De magie van vroeger is natuurlijk wel wat verdwenen alleen met het lezen van dat schrift kwam het weer even terug.
Een paar grappige dingen die ik tegenkwam in het schrift. Ik gebruik heel vaak als straatnaam Dorpsstraat waar ik later ging werken. Kwam ergens Kalverstraat 10 tegen een adres dat ik jaren later kreeg. Ik betaalde zogenaamd een abonnement op muziek expres 2e kwartaal 500,00. Haha nou denk dat er dan niet veel abonnementen verkocht zouden worden als het zo duur was geweest. Grappige dingen ook dat er regelmatig stond dat de giro kosteloos was…… Tijden veranderen