Silence is golden…..

Het begint wel een beetje op een zeurblog te lijken maar niets is minder waar hoor had vandaag echt een super fijne dag.
Maar zaterdag voelde ik het al, veel naar de wc om te plassen, branderig gevoel en ik wist het eigenlijk meteen blaasontsteking, vast.  En precies in het weekend en ik had geen zin om iemand te charteren om me naar de Hap te brengen dus maar geprobeerd wat eigen middeltjes in de strijd te gooien om het in ieder geval wat minder erg te maken.
Paracetamol, een dubbele dosis cranberry pillen, veel drinken en bitter lemon daar zit kinine in en dat is ontstekingsremmend. Onder het mom van baat het niet dan schaadt het ook niet.
Het leek nog te werken ook, de tussentijden werden langer zo lang dat ik zelfs kon gaan fietsen nog gelukkig. Alleen zondag voelde het wat minder lekker en ben ’s middags maar lekker op de bank wat tv gaan kijken. Denk een beetje koortsachtig want ik had het gewoon koud soms terwijl het geloof ik bijna 30 graden was of zo. Was gewoon blij dat Wim er dit weekend niet was.  Na het eten ’s avonds voelde ik me weer wat lekkerder met dezelfde opkikkers en ben ik nog een rondje gaan fietsen door de polder. Kwam echt bijna niemand tegen, een tractor, wat een rust zo mooi.
Maar tijdens het eten brak er ook nog een vulling van mijn voortand, pfff ook dat nog dacht ik. De vulling voelde sinds het ziekenhuis al niet lekker aan maar waarom moet ie dan precies nu er uitgaan.
Vanmorgen voelde ik me eigenlijk prima, ook vannacht had ik goed geslapen maar toch voor alle zekerheid nog maar even mijn urine laten nakijken bij de dokter en inderdaad het is een blaasontsteking dus kreeg een kuurtje.
Meteen de tandarts ook gebeld en kon vanmorgen om half 12 al meteen komen, zo blij mee dat hij meteen gerepareerd was.
Het was ook een ultieme test om te kijken of mijn draaierigheid echt wel over was en ja hoor, zelfs toen ik zo ver achterover getakeld werd in die stoel bij de tandarts voelde ik helemaal niets. Alleen toen ik weer overeind wilde even een klein beetje dizzy maar dat gebeurde wel met meer mensen zei de tandarts. Vind het nog steeds zo bijzonder dat door zo’n korte behandeling het helemaal weg is. Na een rondje dokter, apotheek en tandarts kon ik gaan fietsen. Wat een zalig weer is dit, best een flinke wind maar die maakt het voor mij ook aangenaam.
Een mooi rondje gemaakt, uurtje siësta en in de tuin gaan werken, had nog wat andijvie plantjes gekocht die ik nog moest poten. Zomaar lekker lopen rommelen tussendoor bij de vijver zitten met een sloot thee, hoe goed kan een mens het hebben. Er waren zoveel blauwe waterjuffers dat ik het niet kon laten om toch mijn camera maar even te pakken.
Er is altijd van alles te zien ook de schaatsenrijders, wilde bijen zag ik nog, vliegen en heel veel andere insecten. Wat een gewriemel overal, mijn tuin leeft echt en dat maakt me blij.
(Al mogen de vliegen wel even weggaan hoor als ik buiten zit te eten, niet dat ik ze wat zal doen als ze buiten zijn maar toch…..ze zijn gewaarschuwd )
Voor wie het interessant vindt nog iets over de schaatsenrijders in mijn vijver. Op de foto kan je ook goed zien dat ze “schaatsen” op de oppervlakte spanning van het water. Zelfs parend zakken ze niet door het water heen ;)…
De schaatsenrijder beweegt zich voort door het veroorzaken van een werveling die een naar achter gerichte impuls heeft. De schaatsenrijder krijgt daardoor zelf een voorwaartse impuls. Deze wijze van voortbeweging is geheel analoog aan roeien.
De middelste poten zijn de ‘roeipoten’ en de achterste zijn de ‘stuurpoten’. Een schaatsenrijder kan dus over het water rennen, maar ook duiken en zelfs vliegen waardoor ver van het water kan worden overwinterd. Op het land is dit dier echter niet zo snel, en bij aanraking worden kleine sprongetjes gemaakt om te ontsnappen.
Het drijfvermogen is een ander verhaal. Vroeger werd gedacht dat de pootjes een beetje vettig zijn en dat ze blijven drijven doordat vet water afstoot. Het klopt dat de pootjes met een wasachtige stof bedekt zijn, maar het is gebleken dat het iets anders zit; onder de pootjes en ook op de buik zitten talloze kleine haartjes (setae) die het water afstoten. Dat kan alleen als de haartjes zo klein zijn dat ze de oppervlaktespanning vergroten door een dun laagje lucht vast te houden. De haartjes op de poten zijn inderdaad zo klein dat ze alleen te zien zijn met een elektronenmicroscoop. Ook andere insecten blijven op het water drijven door de oppervlaktespanning, maar de constructie aan het eind van de poten van de schaatsenrijder zorgt ervoor dat hij alleen op het uiteinde van zijn poten rust, waardoor hij in staat is met zijn lange poten over het water te roeien. Info Wikipedia. 

Zo’n dag……..

Vanmorgen was mijn blaasontsteking weer aardig heftig terug dus toch maar even de dokter gebeld en wij hebben gewoon echt van die schatten van assistentes dus ik kon meteen langskomen en werd het nagekeken.
Inderdaad een flinke blaasontsteking en dus toch maar een kuurtje halen bij de apotheek.
Was ook nog steeds hangerig, duf, saai, vervelend, nergens zin in, haha, zit gewoon al dagen een beetje op de bank te hangen tussen de paar dingen die ik dan nog wel gedaan heb.
En dat is zo niet helemaal ik eigenlijk.
Vannacht kreeg ik opeens om 4 uur een sms’je dat zoonlief onderweg was en overgestapt in het tweede vliegtuig. Die had er blijkbaar geen erg in dat het bij ons midden in de nacht was. Maar was zo wakker dat ik zo maar weer meer dan een uur wakker lag.
Vanmiddag om een uur of 2 is ie weer veilig geland, morgen moet ie meteen al weer werken dus dat werd gewoon even uitrusten en slapen. Hij belde nog wel even dat hij het prima naar zijn zin had gehad. De verhalen zal ik later wel horen met de foto’s er bij.
Denk dat ouders altijd wel blij zijn als de reis weer goed verlopen is. Ben gelukkig nooit een hele overbezorgde moeder geweest maar heb wel van die momenten.
Zoals gisterenavond toen mijn ex belde. Nu belt mijn ex mij eigenlijk nooit en onze zoon woont bij hem dus even sloeg mijn hart een keer over omdat ik dacht, er zal toch niet gebeurd zijn met ons kind.
Gelukkig was het niet het geval en wilde hij alleen maar even vertellen dat hij een vacature had gezien bij een bedrijf waarvan hij dacht dat het wel geschikt voor mij was. Dat is dan wel weer aardig van hem.
Morgen is het Hemelvaartsdag, dat is voor mij eigenlijk de leukste dag van het jaar in ons dorp.
Kermis, Wielerronden, gezelligheid in alle cafés en terrassen, dus ik hoop maar het ik me morgen weer een stukje beter voel en daar nog wat van mee kan pikken.
Het gebruikelijke biertje zal er dit keer even niet bijzijn, dat lijkt me geen goede combinatie tenminste met medicijnen.
Ach ook met een spaatje rood kan het wel gezellig zijn hoor, dat moet je tenslotte er zelf maar van maken.

Van de nood een deugd maken…….

craberryHeel veel plannen had ik voor vandaag. Er was een plantjes en stekjes ruilbeurs waar ik naar toe wilde. Meteen ook even naar de Kringloop. Maar daarvan kwam weinig terecht want ik was nog maar net op toen ik merkte dat ik last had van blaasontsteking en naar de wc kon blijven lopen. En dat betekende wel dat ik niet heel lang op de fiets kon zitten zonder dat er ergens in de buurt een wc zou zijn.
Daarom maar thuisgebleven. Nu had ik pas wel gelezen dat paracetamol en cranberry capsules helpen en als het geen hele zware ontsteking is het ook kunnen genezen. En ik heb het wel erger meegemaakt dus dat maar proberen voor het weekend want anders zou ik toch iemand moeten charteren om even naar de Hap te rijden.
Verder was ik er niet vervelend van. Thuis maar aan de slag gegaan met een grote opruimmissie.
Mijn winterkleding gewisseld voor zomerkleding. En kleding die ik al heel lang niet gedragen heb maar eens opgeruimd. Alle papieren uitgezocht, twee wassen gedraaid. Alles gestreken en ook weer opgeruimd. Het moet niet gekker worden.
Meteen de slaapkamer en badkamer schoongemaakt.
Verder mijn vrijwilligerswerk afgerond tot volle tevredenheid van degene waar ik het voor gedaan had.
Ook prettig dat het weer klaar is al was het wel heel leuk om te doen.
Waar een dagje thuis moeten blijven al niet goed voor is. Gelukkig gaat het vooruit, het zal toch wel helpen die paracetamol en cranberry’s. Hoop dat het morgen een beetje over is en ik nog wat kan gaan fietsen. En anders heb ik nog wel een opruimklusje voor mezelf. De schuur moet ook nodig gedaan worden.
Maar liever even gaan fietsen eigenlijk. 😉 .

Plaatje internet