B.Z.Z.

 

Ik ben echt een broekenmens, lekker makkelijk geen gezeur hoe je gaat zitten en waar je gaat zitten.  Van de week zat ik op een terras ook tegenover al wat oudere dame met een korte rok aan, benen wijd en zo naar haar kruis kijkend. Nou ik kan je zeggen, ik draaide mijn stoel wel even bij voor een ander uitzicht.
Voor de winter heb ik zegge en schrijven 1 jurk en met een dikke panty eronder wil ik die nog wel eens aantrekken. Maar zeker doordat ik nooit in een jurk of rok loop is dat best wennen hoor al voel ik me dan dat is nou juist het gekke ook wel weer heel vrouwelijk er in.
Maar goed na genoeg miskopen heb ik dus een aantal criteria waar een broek aan moet voldoen.
a.  Hij moet niet knellen of te strak zitten maar ook niet flodderen
b.  Hij moet een echte rits en knoop hebben, niet zo een met zoals ik het pas omschreven zag elastische gemaksband.
c.  In de winter liefst zwart of spijkerstof, oke soms grijs mag ook nog
d. In de zomer het liefst wit, ben ik helemaal niet nut want na een uur als het meezit zit er al weer een vlek op of zo maar toch……de wasmachine is geduldig
e. Twee zakken want ik draag praktisch altijd mijn telefoon in mijn broekzak en voel het altijd meteen als ik hem niet bij me hebt (hoezo verslaafd)
Nou ja in mijn kast hangt dus van alles wat niet aan deze 5 criteria voldoet maar mijn voornemen is echt om nooit meer een broek te kopen die daar niet aan voldoet.
Een aantal weken geleden kocht ik toch weer een licht grijze broek zo voor tussen winter en zomer in zal ik maar zeggen, ach ja principes zijn er om aan de kant te zetten niet waar. Hij zat heerlijk stond goed alleen het was een b.z.z.  Een broek zonder zakken en toen ik hem een keer had aangedaan alweer spijt natuurlijk en sprak ik mezelf toe. Weer niet op e gelet he……stom stom stom.
Nou ja ik zal hem best dragen maar ik vind het wel lastig, waar laat ik mijn telefoon, in mijn tas zoek ik me altijd de blubber voordat ik hem heb als er een keer gebeld wordt. In mijn boord stoppen is ook geen optie. Als ik buk valt ie er uit of hij schiet naar beneden mijn broekspijp in. Dus dat is ook geen goed plan. En hem zoals ik wel eens vrouwen zie doen hem in mijn bh dragen dat vind ik wel zo’n vreemde optie……
Vandaag toch maar weer mijn korte broeken opgezocht, een witte aangedaan. Eigenlijk wilde ik naar Gouda gaan fietsen daar was een soort markt bij de Chocoladefabriek, dat is de bieb van Gouda. Maar ik vond het te warm dus lekker een rondje Krimpenerwaard gaan fietsen.  Verslag daarvan komt nog wel. Na zo’n 25 fietsen ga ik even wat eten bij de Hema en koop meteen nog een korte broek er bij. Een zwarte maar want onderweg had ik dus al weer even in het gras gezeten en geen plastic zakje of zo bij me pff…. dus lijkt een zwarte broek me een betere optie dan maar dan wit.
Als ik thuis ben heb ik er zo’n 40 km opzitten, het is warm in de tuin, ga lekker in de schaduw liggen op mijn kussen van mijn tuinset op de vlonder voor de vijver. Het is er heerlijk en ik heb zin om te gaan lezen, een boek. Dat is een tijd geleden, ik ga er boven een halen. Heb nog wat ongelezen boeken in de kast staan. Het boeit me eigenlijk meteen weer, moet ik eens vaker doen. Tussendoor maak ik opnieuw wat foto’s van de waterjuffers, wat zijn ze mooi echt geweldig, een prachtig gezicht om naar te kijken. En een mislukte foto van de vijver vind ik opeens een prachtige foto geworden.

Ook het “onkruid” dat iedere zomer weer langs de vijverrand groeit en ik laat staan blijkt een favoriete plant te zijn voor de waterjuffers en de hommels en andere vliegers…. Iedere keer zie ik ook weer vogels komen badderen en drinken, mijn vijver is wat dat betreft multifunctioneel voor vogels en allerlei insecten, vissen, salamanders, kikkers en natuurlijk het niet te tellen aantal kikkervisjes.
Heerlijk het lijkt wel zomer, het is echt mijn weertje hoor, natuurlijk makkelijk praten als ik niet echt iets “moet”. Een buitje regen voor de tuin zou niet gek zijn want het is wel iedere avond sproeien maar voor de rest mij hoor je niet klagen.

Tuin update

IMG_2510 (Medium)Een rustig weekend achter de rug maar toch weer blij elkaar gezien te hebben Wim had het echt wel knap te pakken.  Maar goed hij heeft een huis vol prachtige boeken dus als hij even lag te rusten hoefde ik me echt niet te vervelen.  Was dus blij dat ik gewoon wel gegaan was. Voor het eerst had hij weer een paar nachten goed geslapen en gegeten IMG_2517 (Medium)zei hij dus misschien heb ik op bescheiden manier toch nog bijgedragen aan zijn herstel haha. Ach toen ik mijn arm gebroken had was hij er toch ook voor me. Gewoon fijn dat het zo kan gaan.
De komende dagen schijnt het veel regen, zelfs natte sneeuw te kunnen vallen, kortom koude dagen. Wel jammer want ik wil zo graag nog van alles in mijn tuin een beetje doen. Aan de andere kant moet ik ook niet overdrijven, IMG_2496 (2) (Medium)lekkere warme trui aan als het droog is kan je al gauw van alles doen natuurlijk. De afgelopen week heb ik al veel uitgepoot maar moet ook nog wel aardig wat dingen doen. Peter heeft 8 zakken grond voor me gehaald dus ik kan weer even vooruit.
Heb van sommige dingen eigenlijk te veel gezaaid, waren ook soms probeersels dus dan weet je ook niet wat er van opkomt. Zoals vorig jaar had Wim van die heerlijk beetje peervormige tomaatjes. Nu ben ik gek op tomaten dus had ik er een paar mee naar huis genomen en daar de zaadjes uitgehaald, gedroogd en nu gezaaid en die komen gewoon allemaal op. Veel te veel plantjes natuurlijk maar goed kan altijd nog wat uitdelen aan anderen.  IMG_2516 (Medium)Vorig jaar gingen we een keer “tuintjes kijken” hier in Lekkerkerk bij de volkstuintjes daar had ik vorig jaar zaad van de lathyrus meegenomen en die komen ook allemaal op. Die vind ik zo heerlijk ruiken. Kortom mijn tuin is echt een combinatie van bloemen en groenten en fruit en dat bevalt me eigenlijk best.
Net als kroten, ook te veel zaadjes gezaaid, mijn tuin is niet zo onwijs groot natuurlijk, heb gewoon een stukje maar omgetoverd tot moestuin. Nou ja ook daar vind ik wel weer een bestemming voor. DIMG_2511 (Medium)e sla kan ik bijna eten en de aardbeien in mijn kasje staan ook goed ik bloei. De penen en uien die ik buiten al gepoot heb komen goed op evenals de tuinbonen, doperwten en de bonen in de kas. Nog even wachten tot na de ijsheiligen dan kunnen ze ook de grond in.
Twee weken geleden nog een aantal bakken geverfd daar kan ik ook van alles nog in uitpoten en zaaien. Met een beetje schikken kan ik best veel kwijt hoor. Verheug me er nu al op om gewoon weer lekker uit de tuin verse groentes te eten.
Toen ik thuiskwam lagen er twee brieven van de gemeente met de eindconclusie en definitieve besluiten. Vond het wel leuk om te lezen dat ze toegaven dat er zowel bij het berekenen van mijn aanvullende IMG_2492 (Medium)uitkering als bij de communicatie van hun kanten zoveel fouten gemaakt waren en dat daarom deze schikking gekomen was.  En ben best trots op mezelf dat ik het volgehouden heb en de gemeente toch een dwangsom heb opgelegd zodat ze eindelijk echt er mee aan de slag moesten gaan. Natuurlijk ook het financiële aspect, het extra bedrag mooi meegenomen. Maar voornamelijk blij met de rust die het mee geeft dat ik er niet meer over na hoef te denken.

Brieven aan……….

Bloemkees1Ik weet niet waar mijn gekke tic vandaan komt om alles wat ik geschreven heb te bewaren, alsof niets uit mijn leven vergeten mag worden. Terwijl er genoeg is wat ik liever helemaal maar zou vergeten. Een voordeel, ik lees alles maar zelden terug. Soms kom ik zelfs nog wel brieven en kaarten tegen die ik naar iemand wilde sturen maar het nooit gedaan heb. Alleen het schrijven van die brieven was voor mij blijkbaar al genoeg om het kwijt te zijn.
Een paar weken geleden kreeg ik van mijn buurvrouw die ging verhuizen een heel leuk jaren 50 kastje, ik wilde Bloemenkees 2het graag hebben voor in mijn logeerkamer.
Het kastje dat er stond ging afgelopen zaterdag naar de rommelmarkt en kreeg weer een tweede bestemming, mooi geregeld dus.
Maar de inhoud van het nieuwe kastje was kleiner dan het vorige dus had ik een stapel cd’s met foto’s en andere bestanden waarvan ik dacht, die kan ik wel eens uit gaan zoeken.
En dat heb ik vanavond even zitten doen.  Een heleboel cd’s zaten er bij van mijn broer met foto’s die hij van zijn tuin genomen had.  Had al eerder aan de andere familieleden gevraagd of nog iemand ze wilde hebben maar nee hoor, niemabloemkeesnd had interesse daarin dus heb ik ze nog een keer zitten bekijken en straks gaat dus de schaar er in of door de versnipperaar als die ze pakt.
Mijn broer was echt van de bijzondere bloemen, een tuin volop met bloeiende planten en in het voorjaar honderden bollen en het liefst bijzondere tulpen in allerlei kleuren en soorten.
Terwijl we toch wel onze liefde voor tuinieren deelden ben ik het tegenovergestelde, ben niet zo dol op die beetje extreme gekweekte bloemen allemaal maar heb meer met mooie bladplanten afgewisseld met wat kleur. Heb dan ook helemaal bijvoorbeeld niets met orchideeën of bloeiende planten in mijn huis terwijl veel mensen dat prachtig vinden.
Bloemenkees3De foto’s zo bekijkend zie ik wel dat hij een betere tuinder was dan fotograaf hoewel ik er nog wel een paar uitgepikt heb die ik dan wel weer mooi vond om te bewaren.
Bij de cd’s kwam ik ook een cd tegen met brieven aan mijn vriendin die ik geschreven had en verstuurd van zo’n 10 jaar geleden. Die bewaar ik. Ik lees er een paar en weet meteen die gaan niet weg. Ook is er nog een cd met brieven die ik naar mijn schoonzusje in Australië stuurde en nog andere mensen. Ga die nog een keer doorlezen en kijken wat ik daar van wil bewaren.  Misschien toevoegen aan mijn dagboeken, dat is wel leuk passend in het geheel.

Poten en verpotten…..

mamaplanten 1Vandaag met mijn zus afgesproken dat we samen bij mijn moeder de planten eens onderhanden zouden nemen, iets wat we al heel lang van plan waren.
Oude bloemstukjes die uitgebloeid waren, een vensterbank vol met allerlei soorten potjes, niks op tegen hoor maar mijn moeder was het zelf ook wel zat eigenlijk. Het was lastig met water geven en ook de hulp zei iedere keer die zijn uitgebloeid en altijd lag de vensterbank vol met uitgebloeide bloemen.
Vanmorgen dus naar de bloemenplantage gegaan en wat planten gekocht voor haar.
Van mijn buurvrouw die pas verhuisd is had ik een hele grote tas vol met mooie bloempotten gekregen, allemaal dezelfde kleur die ze in haar nieuwe huis niet meer kwijt kon.
Nog een zak grond en kleikorrels en toen konden we aan de slag.
En daar bleek al meteen onze verschillen van inzichten en manieren van werken.
Mijn zus zou geen korrel grond op de vloer morsen en bij mij is het een zootje na afloop, zit de gootsteen verstopt doordat ik teveel grond er door heb laten gaan en moet ik na afloop de keukenkastjes afsoppen en de vloer dweilen.
Bovendien heb ik toch altijd moeite met het weggooien met planten die het gewoon nog doen en volgens mij wel verpot nog konden worden en verder kunnen groeien en bloeien.
Maar goed als je dat samen gaat doen moet je compromissen sluiten. Dus mijn zus zou de planten er uithalen en weggooien, ik mijn ogen dichthouden en niet kijken wat ze weggooide behalve de paar waarvan ik gezegd had dat die nog goed te verpotten waren. Onder andere mijn lievelingsplant bij mijn moeder met van die prachtige luchtwortels die er volgens mij al 10 jaar staat.  En daar kon ze (met moeite) mee akkoord gaan. Ik zou alles in potten zetten.
En zo gingen we aan de slag.  In de kamer, de keuken en de slaapkamer, mijn moeder heeft overal planten staan, het was altijd haar lust en leven en nog steeds vind ze het heerlijk om ze iedere week water te geven allemaal.
Alles had ik zo gepoot dat ze een goede gietrand heeft nu zodat ze niet hoeft te knoeien en voorzien van een laag kleikorrels want ze wil nog wel eens of te veel of te weinig geven. ;).
Na een uurtje stonden alle potten weer in de kamer, was de keuken dus een zootje, ging zij koffie zetten en ik alles opruimen en na afloop gezellig met moeders een bakje koffie (thee) drinken.
Mama planten 1Ze was zo er zo blij mee en vroeg wel 10 x waar die bloempotten nou eigenlijk vandaan kwamen maar goed dat mag als je 99 bent wel hoor. Ze snapte niet dat iemand zoveel mooie potten ( de prijsjes stonden er nog op ) zomaar voor niks wegdoet.
Toen ik amper weer thuis was belde ze al weer, ze had alles eens op haar gemakkie bekeken en vond het er zo mooi uit zien en dat is geeft toch wel een goed gevoel, zo’n kleine moeite eigenlijk.

Gevonden voorwerpen……..

portemonneeVorige week was ik in een winkel om iets te vragen toen er een andere mevrouw binnenkwam met een bos bloemen die ze aan de eigenaresse van de winkel, die ik maar even Eva zal noemen, gaf.
Heel erg bedankt zei ze voor het bellen en vinden. Wat bleek, haar man was naar de kapper geweest en had zijn portemonnee verloren. Eva had die portemonnee gevonden voor de deur bij de kapper waar die man geweest was. Ze zag de auto nog wegrijden dus het was net gebeurd. Ze had de portemonnee opgeraapt, gekeken van wie hij was, ze kende het echtpaar, en had gebeld. “Alleen het geld was er uit” zei de mevrouw. Ik zag Eva helemaal van kleur verschieten. Het geld was er uit zei ze, hoe kan dat nou, hij moet hem net verloren zijn, dan kan niet iemand nog het geld er uit gehaald hebben, weet je zeker dat er geld in zat. “Ja zei de mevrouw, hij heeft er altijd los geld inzitten maar we zijn zo blij dat alles er verder nog inzit van pasjes en alles zoals rijbewijs en id kaart”. Eva snapte er echt helemaal niets van blijkbaar en ze vroeg nog als grap “zat er genoeg in om van uit eten te gaan”. Het werd een beetje een ongemakkelijk gesprek en de mevrouw zei dat ze haar man eerst zou gaan bellen of er wel echt geld in had gezeten.
Ik ging, na mijn vraag gesteld te hebben en er nog even over nagepraat te hebben, weer weg maar was eigenlijk wel nieuwsgierig naar de afloop. Zeker wetend dat Eva echt geen geld uit die portemonnee zou halen, trouwens dan ga je iemand toch niet bellen dat je zijn portemonnee gevonden hebt, dan gooi je die gewoon ergens weg lijkt mij. (Dat was een paar jaar geleden tenminste wel gebeurd bij mijn zoon toen zijn portemonnee was gestolen). SinterklaasIk liep terug naar huis en kwam de mevrouw weer tegen, ze stak net haar mobieltje in haar zak. “En” vroeg ik toch wel nieuwsgierig. “Hij had gisteren al zijn kleingeld aan een zwerver gegeven zei ze, ik ga gauw terug naar Eva om het haar te vertellen want ik vond het wel heel vervelend voor haar”, vertelde de vrouw. Wetend dat haar man sinds 2 jaar bij ons de rol van Sinterklaas in het dorp vervuld kon ik me dit wel voorstellen. Dat is tenslotte zijn missie, mensen cadeaus schenken. 😉
Eind goed al goed. Zo kan je gauw misverstanden krijgen en was het niet uitgezocht zou het toch een gevonden voorwerp met een raar bijsmaakje zijn gebleven.

 

Twisten

MoederdagZondag is het Moederdag. Hoewel het niet op die dag aankomt vind ik het toch wel een mooi iets zo’n dag waarop moeders in het zonnetje gezet worden. Ik ga altijd naar haar toe met een bloemetje of wat lekkers. Ook kindlief heeft die traditie wel meegekregen en komt op zijn beurt eigenlijk altijd wel even een bakje doen. Het is ook een dag waarop veel moeders pijn voelen. Moeders die hun kinderen niet meer zien. Ook mijn moeder, dat weet ik al spreekt ze er de laatste tijd eigenlijk nooit meer over.  Over het feit dat mijn zus eigenlijk nooit meer op visite komt bij haar. Zelfs met Nieuwjaarsdag is ze niet geweest. Toen mijn moeder in januari haar verjaardag vierde bij mijn andere zus kwam ze nog wel met haar man maar van enige genegenheid naar mijn moeder toe kon ik weinig merken. Daarna is ze nooit meer bij mijn moeder geweest en ik vind dat echt heel jammer. Vorig jaar begon mijn moeder er nog regelmatig over maar ik merk dat bij haar ook een soort gelatenheid gekomen is en zelf begin ik er ook niet meer over. Het doet haar alleen maar pijn en als er nu wat schokkends gebeurd was zou ik het nog kunnen begrijpen maar toen ik er ooit met mijn zus over sprak zei ze dat haar moeder iets gezegd had waarmee ze haar erg gekwetst had. Toen ik hoorde waar het over ging, iets was een nicht op mijn moeders verjaardag gezegd had, vond ik dat echt een flutreden om dan zomaar bijna helemaal weg te blijven. Zelf ga ik ook met mijn zus het gesprek er over niet meer aan, ik wil toch nog graag een beetje “on speaking terms” blijven met haar, al valt met me soms heel moeilijk.

 

Geschreven voor de WE300 uitdaging van Plato. Meer verhalen op :  http://platoonline.wordpress.com/2014/04/25/we-300-twisten/

Geuren

lathyrus1Toen ik vanmorgen door de polder fietste zat ik zo te denken aan het WE300  woord, ik rook het net gemaaide gras en ik kreeg meteen inspiratie waarover mijn WE zou moeten gaan.
Want wat is er heerlijker om het zalige aroma van het pas gemaaide gras te ruiken of het liefst ’s avonds met lekker warm weer het gedroogde hooi te ruiken dat de boeren aan het binnenhalen zijn.

Ik ben toch een snuiver en dan in de goede zin van het woord. Als ik ergens loop op straat en er staan bloemen in tuinen moet ik me soms echt bedwingen om niet even te gaan snuffelen aan de planten.
Een enkele keer doe ik het gewoon en dat leverde me van mijn zoon wel eens zo’n gegeneerde blik op van ma ben je nou helemaal gek, je gaat toch niet in andermans tuinen staan snuiven.

Maar ik vind het gewoon fijn en mijn tuin bevdaglelieat dan ook veel planten met lekkere aroma’s zoals de sering, de daglelies en dit jaar zelf opgekweekt vanuit zaadjes de lathyrus die uitbundig groeit en bloeit tegen de piramide die ik er voor gebouwd heb.
Op een warme april/mei avond (ja die bestaan echt) als ik in de tuin zit en dan opeens de seringenlucht als uit het niets me verrast.

Even mijn handen door de lavendellathyrus halen, er aan ruiken of in zakjes verpakken en ergens ophangen.
De muntplanten die zo zalig ruiken maar nog lekkerder smaken, zo groot nu dat ik iedere dag wel een kop thee er van kan drinken.

En zo kan ik eigenlijk nog wel even doorgaan.
Ik heb de luxe van overdekte waslijnen en wat is er heerlijker dan ’s avonds onder mijn buiten gedroogde lakens, die kostelijke lucht op te snuiven om daarna naar dromenland te vertrekken.

Meer verhalen WE300 bij Plato:
http://platoonline.wordpress.com/2013/06/21/de-paragnost-en-een-nieuwe-we-300/