Help me uit de droom…..

Dames 1Heb al eerder over mijn dromen geschreven. Ik droom vaak en veel en onthou ze ook met grote regelmaat.
Soms word ik zelfs lachend wakker of vind ik het zelfs jammer dat ik wakker word.
En ik heb het ook wel meegemaakt dat de droom na een sanitaire stop gewoon verder ging.
Dromen houden me soms ook nog lang bezig zoals de droom die ik pas had.
En die droom ging over een aantal bloggers, ja het was zelfs geen nachtmerrie maar een leuke droom. Alleen het einde was wat onbevredigend en daarom mijn vraag om me uit mijn droom te helpen.
Wat was mijn droom:Edward cartoon Rietepietz had een aantal bloggers uitgenodigd voor een gezellig middag. Marja was uitgenodigd, zij was samen met haar zoon die gereden had. Ik zei de gek en nog een vrouw die niet in mijn dromen voorkwam vreemd genoeg. En er zou nog een man komen en wel Edward om foto’s te maken.
We zaten gezellig aan de thee te wachten op Edward die nog aan de late kant was. (Foei Edward)
Op een of andere manier was Wim er ook bij, die was meegekomen maar was het gekletst van de dames al lang zat en was met Henk in de tuin verdwenen want daar waren nog wel wat klusjes te doen.
Een mooie tuin was het. Je moest vanuit de kamer via de openslaande deuren een paar treetjes af via een hele brede trap en kwam dan in de tuin.
Wim en Henk konden het goed vinden samen en waren druk aan het rommelen in de tuin.
Wim en HenkWij hadden het ook naar ons zin en kletsten heel wat af. Zo leuk om nu Riet en Marja eens een keer “echt” gezien te hebben. Alleen die vierde vrouw he……. wie was dat waarom zag ik die niet in mijn droom want ze was er al wel.
Dus Riet, Marja help me uit de droom, wie was het want terwijl we daar zo gezellig zaten en de mannen aan het tuinieren waren werd ik wakker en zelfs na een sanitaire stop kwam mijn droom niet meer terug.  Ik wacht het maar ff af of de oplossing toch nog komt.  Werd trouwens ook deze keer wel lachend wakker, zo’n leuke droom was het………..

Sorry maar ik heb alle foto’s met veel plezier van de blogs afgepikt en ge(mis)bruikt……

Jong en oud….

blog-annekeVandaag kreeg ik een melding dat weer iemand mijn blog is gaan volgen, de 100ste en dat vind ik best leuk natuurlijk. Ik kijk even op haar eigen blog, het is weer een jong iemand en wel leuk om daar even te lezen. (Inmiddels al weer op 102) Heb dit jaar best veel nieuwe volgers er bij gekregen en opvallend veel jonge bloggers daarbij. Ga er niet van uit dat ze allemaal mijn blogs dagelijks lezen maar toch, allemaal heel erg welkom natuurlijk.
Afgelopen maandag was er onverwacht ook nog een vergadering van het jeugdwerk bij mij thuis. Bij diegene waar ie gehouden zou worden kon het even niet dus belde mijn zoon, mag het bij jou mam. Nou ja ik had weinig in huis verder natuurlijk dus zei ik als je even wat te drinken e.d. haalt voor die gasten dan vind ik het prima. Voor de gelegenheid een keer gekozen voor plastic bekertjes. Ik kan wel aardig weer afwassen alleen glazen is lastig om de binnenkant schoon te krijgen maar zo kan het ook wel voor een keertje.  “De Inamanier” noem ik dat altijd naar een vriendin die zelfs op een verjaardag nog plastic bekertjes gebruikt voor alles. Voor de drankjes en zelfs om iets van zoutjes of pinda’s in te doen om maar geen afwas te hebben terwijl ze gewoon een afwasmachine heeft. Dat vind ik zo niet kunnen eigenlijk.Nou ja we hadden een evaluatievergadering over het afgelopen bekersHuttendorp, een goede opkomst we waren met zijn 13en (van een groep van 17). Eerst het officiële gedeelte over dingen die anders konden maar ook over de dingen die heel goed gingen.Onze groep bestaat uit een aantal heel jonge meiden en jongens zo rond de 18-19 jaar een paar mannen van 30, een paar mannen van rond de 40 en ik als enige oude knar er nog bij natuurlijk. Maar het gekke is dat op zo’n vergadering en zeker in zo’n week op een of andere manier dat leeftijdsverschil helemaal wegvalt. In het begin word ik nog aangesproken met u maar naarmate ze langer bij de club zitten is het ook gewoon jij en Anneke en dat is alleen maar leuk.Na afloop van de vergadering zaten we nog wat na te kletsen en die gasten zitten elkaar ook vaak te dollen via de groepsapp. Nou doe ik daar niet meer zo aan mee, dat is hun ding en de berichten die er toe doen vis ik er wel tussenuit. Meestal zijn het van die onzin filmpjes of opmerkingen. Een van die jongens vroeg eens via de app een telefoonnummer van een drive-in-show die we altijd huren en een van de andere had voor de grap het nummer van een parenclub in de omgeving gegeven. Hilariteit alom ook natuurlijk. En verbazing dat ik wist van het bestaan van die parenclub Fun4two. Het is namelijk een club die al heel lang bestaat, de komst veel protesten met zich meebracht in 1994. Ben er nooit geweest, ben niet zo van het swingen, maar ik weet dat in die tijd best wat mensen in mijn omgeving waren die daar wel eens naar toe gingen. De tijd dat zulke dingen moesten kunnen en heel erg in opkomst kwamen. Ieder zijn ding natuurlijk.opstapmetoma Die jonge meiden wisten helemaal niet waar het over ging, dachten aan een paardenclub dus dat was wel lachen zo met elkaar. Die zijn ook weer wat wijzer geworden. En van het een komt dan het ander dus het werd nog heel gezellig deze avond met de mooiste verhalen die iedereen opeens wist te vertellen. En ik kan daar onwijs van genieten en denk dat het ook weer een band kweekt om met elkaar volgend jaar er weer voor te gaan. Oud en jong, onze club bewijst wel dat het heel goed samen kan gaan zolang je maar niet blijft hangen in het verleden en de jeugd de kans geeft om nieuwe dingen te ontwikkelen en daar ook de verantwoording voor krijgt. 

Plaatjes internet. Bovenste plaatje eigen ontwerp haha 😉

’t Klikt of het klikt niet

Soms is het gewoon raar, chemie tussen tlikeswee mensen, je hebt een klik met iemand of je hebt het niet. Ik heb dat tenminste wel heel snel eigenlijk.
En dat heeft eigenlijk niets te maken met hoe iemand er uit ziet, wat hij doet maar het is vaak het totaalplaatje wat me aanstaat. Het gevoel dat ik bij iemand mezelf kan zijn zonder na te denken of me een bepaalde houding aan te meten die “van me verwacht wordt”.
En niet dat ik zo star ben dat ik door ervaring of omgang met mensen niet van gedachte kan veranderen en iemand toch ga waarderen. Dat gebeurt ook wel eens.
Maar die eerste indruk is voor mij toch wel vaak belangrijk.
En als die klik er is kan het soms ook helemaal niet meer kapot, wat dat betreft ben ik wel behoorlijk trouw in vriendschappen moet ik zeggen.

Zelfs met digitale vrienden heb ik dat ook, was ooit lid geworden van een mailclub en ook daar had ik met een aantal net iets meer als met de anderen net zoals bij mijn weblog merk ik bij mezelf die klikken.
De blogs die ik lees bij andere zijn eigenlijk allemaal van mensen die ik niet privé ken ( een paar uitgezonderd) en toch heb ik met sommige meer een klik als met andere bloggers.

Misschien door de manier van schrijven, de overeenkomsten hoe mensen over dingen denken en er mee omgaan.
Maar eigenlijk is het wel raar dat er ook bloggers bij zijn die ik ook niet ken maar waarvan ik gewoon weet “dat zou in het echie geen vriend/vriendin van me zijn”.

Moet me ook wel eens inhouden als ik ergens op reageer, weet wel ze kennen me verder toch niet maar toch ik zou ook niet iemand niet willen kwetsen omdat ik gewoon het hele verhaal vaak niet ken. En iemand misschien heel anders is.