Zelfs ik niet……

2019-03-10 (2)Ik ga al snel even naar buiten, een rondje fietsen maar zoals het vandaag was ga zelfs ik niet de deur uit. Nou ja ben even mijn wasgoed op wezen halen dat ik gisteren opgehangen had en gewoon droog geworden was buiten maar daar bleef het ook bij.
(Heb een grote luifel voor mijn blokhut waar de was onder kan hangen ook al regent het of het moet echt van die slagregens zijn maar zelfs vandaag was alles droog geworden).
Vandaag dus mijn vertier maar in huis gezocht.
Vannacht kon ik niet in slaap komen, eigen schuld dikke bult zit momenteel wel eens op de computer een legpuzzel te doen en dat is soms ook zo verslavend dat het veel te laat wordt. Ging dus half 3 naar bed en kon toen niet slapen en lag om half 5 nog wakker. schapen-tellen-om-in-slaap-te-vallenNiet zo gek natuurlijk als je een tijdje naar al die stukjes zit te turen, althans dat denk ik dat het daar door kwam. Maar ik lag gewoon lekker, had geen vervelende gedachtes of zo dus niet zo erg. Je kan kiezen uit een verschillend aantal stukjes voor de puzzel en ik had een puzzel van 384 stukjes genomen. Ik download dan een hele serie en de puzzels die ik niet leuk vind doe ik dan bijvoorbeeld in 54 stukjes, snel klaar en dan kan ik de volgende namelijk pas doen.  De mooie, ik hou van kleurrijke puzzels, doe ik met kleinere stukjes.
Vanmorgen een gat in de dag geslapen en eigenlijk wilde ik toen ik opkwam meteen weer terug haha. Dacht kopje thee mee en weer onder de dekens duiken.
Toch maar niet gedaan, opgekomen, uitgebreid ontbijtje/lunch genomen en daarna mijn dagboek bij gaan werken. Meestal zet ik per dag wat steekwoorden en werk het later dan uit. Kopieer ook altijd mijn blogjes er in, dus dat ook meteen gedaan en uitgedraaid allemaal.
Nog even gewerkt aan mijn verslaving. Een dag in mijn dagboek uitwerken en dan mocht ik van mezelf 10 stukjes neerleggen weer van mijn legpuzzel. Je moet maar gek zijn. 5d9bd784bfd234610bf8ba15e7ad6a4e_XL
Het grappige was wel dat ik met beide precies gelijkertijd klaar was, na mijn laatste dag bijwerken ook de laatste 10 stukjes neerleggen en mijn legpuzzel was ook klaar.
Me ook nog maar wat nuttig gemaakt, was gestreken en opgevouwen. Gestofzuigd, de afwas gedaan en toepasselijk eten klaargemaakt (gewoon uit de vriezer in een pannetje opgewarmd) met dit weer namelijk snert…… lekker hoor.  Hopend op beter weer maar zo te zien moet ik daar nog even op wachten maar morgen weer of geen weer ga ik wel weer even fietsen of als het te hard waait wandelen. Ik mis het gewoon.

Over kerstballen en nog meer….

FA56ED54-2D16-4DCB-BC14-A9D849323013 (1)Vanmorgen ging ik met mijn zus even naar Krimpen fietsen, ze wilde naar de markt maar wel op tijd voor de ergste warmte waar ze heel slecht tegen kan.
Nu had ik vorige week bij het Kruidvat een aantal afdekkers gekocht voor als ik buiten eet, wat ik heel graag doe. Zoonlief wilde er ook wel een aantal hebben maar kon ze niet vinden.
IMG_3107 (1)Afgelopen week met Wim gebarbecued en meteen ze al gebruikt, heel handig voor over salades, vlees, stokbrood  e.d. net wat je te eten hebt. Bij het vlees een groot koelelement er onder werkte perfect.
Had inmiddels al twee Kruidvatten of Kruidvaten wat zal het zijn doorzocht maar niets gevonden dus wilde ik graag nog even naar een ander winkelcentrum om daar bij de Kruidvat te kijken en ja hoor, ik vond er zegge en schrijven 1.
IMG_3110 (1)Nu is daar een winkel waar ze de duvel en zijn ouwe moer verkopen, ze kopen volgens mij restpartijen op en daar wilde mijn zus wel even gaan kijken. Wij daar naar binnen en meteen glinsterden ze ons al tegemoet de eerste kerstballen, ja hoor we hebben ze gespot. Zeven augustus en 35 graden……. het moet niet gekker worden.
Vanmiddag een lekker siësta gehouden, alles dichthouden en gewoon een poosje tv kijken en niet al te veel doen en dan zo rond vier uur weer naar buiten. IMG_3112 (1)Dan is het nog best warm hoor maar onder de luifel, klein beetje wind gaat het best. Even wat boontjes plukken om te eten, heb ook weer vier komkommers vandaag en een flink aantal heerlijke snoeptomaatjes. De tomaten gaan opeens zo hard, ook vier grote paarse tomaten dat wordt voor door de sla. Komkommers maar uitdelen want ik vind ze heerlijk en eet ze ook iedere dag lekker met kaas op brood of zo een stukje uit het vuistje. Jammie ook nog goed voor de dorst.
Vanavond kwamen en vrienden op bezoek, heerlijk nog buiten gezeten al kan mijn vriendin er slecht tegen IMG_3113 (1)maar in mijn tuin is het in ieder geval nog lekkerder dan op haar appartement waar de zon precies heel de avond nog op staat.
Ze zit echt heel de dag met een kacheltje dat koude lucht geeft en een ventilator pff volgens mij krijg je het daar nog warmer van maar ik weet het niet hoor. Ik heb ze niet die dingen in huis. Zo half 11 beginnen de muggen actief te worden en ga ik gedwongen naar binnen maar zo ga ik nog even lekker buiten zitten, even nog genieten van deze zwoele en warme avond, kijken naar de sterren als het niet te bewolkt is………
Opvallend kreeg een berichtje van de statistieken en inderdaad een aantal mensen zijn blijkbaar bezig mijn blogs te lezen, nou dan kunnen ze hun hart ophalen met ruim 2500 blogs. En dat bleek wel want gisteren had ik gewoon 1477 hits pff en zag ik dat 3 of  4 mensen mijn blogs aan het lezen zijn. Ook leuk natuurlijk met dit weer…..;)  en veel plezier er mee…… reageer ook eens…….

Vervolg………..

De derde klus was mijn kersenboom, dat was even wat anders echt snoeiwerk. Een van de grote takken wilde ik er uit hebben. Mijn kasje kreeg bijna geen licht meer en de boom wordt gewoon veel te groot voor mijn tuin.
Ik begin met wat kleine takken weg te zagen, de zaag die ik heb is al wat ouder en hij piept maar op zo’n manier dat het net lijkt of ie au au au zegt…… zo’n geluid en weer zeg ik sorry hoor maar het kan ff niet anders. Maf gewoon natuurlijk.
Het laatste stuk is nog best een grote tak en ik ga boven op de trap staan bedenken welke kant zal ie opvallen en kan dat wel of niet kwaad.  Naar de buren toe, de vijver in, op mijn planten of op mijn kasje, het kan alle kanten opgaan tenslotte ben ik geen bomenverwijderaar en daarom heb ik geen idee hoe die tak zal reageren op de zaagsnede. 
Ik heb wel eens mensen gezien die grote bomen weghalen en dan zo’n soort v vorm maken maar zo goed kan ik ook weer niet zagen.
En wonder boven wonder hij doet het netjes, zakt gewoon langs de stam naar beneden en hangt nog aan een laatste stukje schors. Klasse boompje zo.
Maar als ik even een bakje thee zit te drinken zie ik toch nog een hoge tak die ik er ook uit wil. Beetje lastiger bereikbaar en ik zoek in de schuur of ik nog een betere zaag heb. Ik vind er een die er wat scherper uitziet en het lukt me om de tak te verwijderen. Dit keer kiest ie er wel voor om op mijn kasje te vallen maar gelukkig geen schade.  Eigenwijze tak en dat vertel ik hem wel even.
Alles weer opgeruimd, de dikkere takken in de container en de bladeren in de compostbak, heerlijk opgeruimd. Terwijl ik daarboven op de trap stond te goochelen dacht ik wel hoe blij ik was dat ik nu geen last meer heb van die duizelingen.
Ik snap nu wel waarom de meesjes altijd zo graag in die boom zitten, het zit er vol met allerlei insecten en ik voel het aan alle kanten kriebelen na een paar uurtjes werken er aan.  Had voordat ik begon net Marja’s gastblogger gelezen over de zandvlooien die ze miggels noemde en ik dacht ik zit vol met miggels. Voor je het weet Marja is jullie naam gemeengoed geworden en wordt hij opgenomen in de Dikke van Dalen. ;).
Afijn volgens mij hebben de bomen en tomatenplanten me niets kwalijk genomen want ik hoorde verder geen commentaar en vanavond lachten ze me al weer allemaal toe omdat de regen als zegen uit de lucht kwam vallen……. heerlijk voor ze en voor mij natuurlijk, scheelt weer een keer de tuin gieten.
Weer een klusje geklaard ben nu wel aardig klaar gelukkig met de grote klussen.

 

Cijfers, letters….en een feessie

1200px-Theologische_Universiteit_ApeldoornGeen lang blogje vandaag. Een mooi weekend gehad weer in Apeldoorn, wat een prachtig weer was het daar ook dus fijn om te wandelen en dat hebben we ook gedaan.
Kom zo iedere keer weer in een ander deel van Apeldoorn, zoals dit keer bij de Universiteit die Apeldoorn ook zelfs rijk is. Met een klein aantal van ruim 100 studenten die theologie studeren daar. En in de verte zagen we het terrein waar vroeger de Zwitsal fabrieken waren, het is nu een centrum voor kunstenaars en kleine ondernemers geworden.  Lekker een stukje door het bos gewandeld nog, langs het enige riviertje (heel smal, ik vind het meer een beekje maar volgens Wim is het echt een riviertje) dat Apeldoorn rijk is. Een avondje muziek luisteren om de beurt een nummer dat we leuk vonden luisteren, lekker sparren over de muziek, hoe leuk is dat toch. We hebben met veel wel dezelfde smaak maar Wim die ooit drummer we542604ebd5a981118abe735b570c45aas houdt meer van de wat ruigere muziek en ik meer van melodische nummers. 
Eigenlijk is het vandaag een beetje een feestje want mijn fiets is 1/2 jaar oud geworden en nog steeds ben ik dolblij met haar.  Ik doorbreek hiermee ook de mythe dat je zoiets niet mag prijzen zonder het af te kloppen of meer van die onzin dingen. En er staan inmiddels al weer 3132 km op de teller dus ze heeft me al weer op veel plaatsen gebracht.
Ik verwen haar ook wel hoor, heb speciaal voor haar een overdekt plekkie gemaakt in mijn bijkeuken zodat ze niet in de koude vochtige schuur hoeft te staan. Voor mezelf ook wel een mooie bijkomstigheid zodat ik altijd op een warme fiets stap. En vandaag bracht ze me weer thuis nadat ze wel twee nachten in een ijskoude fietsenstalling heeft gestaan. Daar kom ik niet onderuit als ik naar Wim ga.  Voor haar schermhouder heb ik een hoesje op maat gemaakt en ze is al meer keren schoongemaakt dan mijn vorige fiets in totaal. Kortom ik ben blij met haar en hoop er nog jaren plezier van te hebben. Hoe heerlijk is het om niet iedere keer bij de fietsenmaker te hoeven staan met een kapotte fiets.
Dit weekend ging ik ook op mijn weblog over de 200.000 hits, had verwacht dat het in de loop van de week zou komen en wilde er dus een foto van maken maar dit weekend had ik zelfs een record aantal lezers van 813 hits met 240 bezoekers, dus ging ik er gisteren al dik overheen. De eerste 100.000 waren in 3 1/2 jaar tijd en deze tweede 100.000 kwamen in 2 jaar en 9 maanden tot stand. Om nog even door te cijferen dat is een kleine honderd hits per dag. Toch leuk.
En als ik dan even kijk bij de statistieken zie ik dat een aantal mensen bezig in al mijn blogs of tenminste een gedeelte er van te lezen. Welkom allemaal, laat eens een reactie achter dat zou ik best leuk vinden. Ben altijd wel nieuwsgiBlogerig wie dat dan zullen zijn. Weet dat ik ook veel bezoekers heb uit Amerika en pas heel veel lezers uit Canada.  Nou ja echt wel heel leuk natuurlijk.
Maar het mooiste zijn toch altijd de trouwe lezers waar ik zelf ook al jaren lees en op reageer. Mensen waarvan ik het idee heb ze inmiddels wel een beetje te kennen en dat hoop ik dan maar dat het wederzijds is en die me bijzonder dierbaar zijn geworden.
Foto’s dit keer van internet geleend….

Een andere weg…..

Vandaag schrijf ik mijn 2500ste blog, bizar eigenlijk dat zijn er best veel en dit keer bespaar ik jullie een terugblik van het hoogste bezoekersaantal en dergelijke.
Het enige wat ik er eigenlijk over wil zeggen is dat ik die 2500 blogs in negen jaar en 10 maanden  geproduceerd heb en dat zijn er dan zo’n 5 per week, ben begonnen na mijn scheiding met mijn eerste blog. Tenslotte zijn cijfertjes en cijferen niet voor niets mijn grote liefde. Waarbij ik denk ook regelmatig aardig in herhaling ben gevallen zeker wat betreft mijn fietstochten door de polder, mijn tuin bij de wisselingen van de seizoenen en mijn klusverslagen.
Soms denk ik ook wel een andere weg inslaan wat betreft mijn blogs, aan de andere kant het zijn de dingen die ik tegenkomen en waar ik enorm van geniet toch ook weer in die categorieën vallen.
Ooit wandelend met mijn vriendin zei ze dat je na je 50e iedere dag eigenlijk iets anders moet doen. En dat nam ik toch wel ter harte. Zo nam ik als ik naar Krimpen aan den IJssel fietste toch vaak een andere route, nu zijn er niet zo heel veel mogelijkheden maar in het dorp Krimpen zelf dus wel en zo heb ik dit dorp waar ik vroeger op school zat toch weer voor een groot gedeelte herontdekt.
De laatste tijd zat de klad er een beetje in en koos ik toch weer vaak voor dezelfde routes maar afgelopen week pikte ik het weer op en nam een eerdere afslag in Krimpen aan de Lek, mijn buurdorp, ik wilde even naar mijn zus. Moest wel even kijken waar ik was maar verdwalen in Krimpen aan de Lek lijkt me echt een kunst. En heb ik iets nieuws ontdekt, zeker hoor, anders zou ik nooit geweten hebben dat daar een Annetje Ockersstraat bestond. Ik heb nog nooit gehoord van Annetje Ocker, het was in de buurt van de Walvisvaardersnamen. Via Google krijg ik dus te lezen dat uit het tweede huwelijk van Annetje met Jan Jansz Helleman de walvisvaarder/commandeur Bruyn Jansz Helleman werd geboren. Ze werd geboren in 1639 en overleed in 1696. Dus dat zal dan wel de connectie zijn. Zo zie je sla eens een andere  weg in en je leert weer wat bij, mijn vriendin had gelijk.
Dus misschien met mijn blog ook eens kijken of ik een iets andere weg in kan slaan maar of dat lukt, ik weet het gewoon niet. Ik vind het nog steeds leuk om ’s avonds een uurtje even wat te schrijven en bloggen, blogjes lezen (soms te weinig). Soms zou ik wel meer blogs willen lezen en als ik hier en daar wel eens “shop” kom ik best mooie mensen tegen met interessante blogs. Maar heb daar toch te weinig tijd voor om die allemaal te volgen.
Afijn vanmorgen had ik hard in huis lopen zwoegen, kamerplanten verpoten, ramen zemen, stofzuigen, dweilen, schoonmaken dus vanmiddag mocht ik van mezelf wel gaan fietsen en in het bos gaan wandelen.  Het was echt schitterend weer en ik kwam echt van die kleine mini zalmzwammetjes tegen zo prachtig om te zien met die druppels er allemaal aanhangend……Heerlijk gewoon daar een uur zitten fotograferen en kijken. Zo zie je maar al weer die paddenstoelen….. en dat nog wel op mijn 2500 ste blog…..

Blogdilemma

BlogdilemmaToen ik zo’n jaar of 8 geleden begon met bloggen was dat echt om dingen van me af te schrijven, soms ook heel persoonlijke dingen, mee te doen met schrijfuitdagingen vond ik heel leuk en zo leerde ik wat andere bloggers kennen die ik ging volgen en vice versa.
Ik koos er destijds voor om anoniem te bloggen voor zover dat natuurlijk anoniem is maar in ieder geval vertelde ik niemand in mijn directe omgeving over mijn blogs. Wel eens dat ik blogs schreef maar niet onder welke naam en waar dus.
Een aantal jaren bleef het redelijk anoniem allemaal dus alleen het laatste jaar zijn er toch steeds meer mensen in mijn directe omgeving bijgekomen die mijn blog gevonden hebben.
Natuurlijk omdat ik zelf ook wel regelmatig over mijn blog praat, ik vind het nog steeds heel leuk om te doen of als ik iemand van mijn blog ontmoet had of zo kwam het wel ter sprake met vrienden of familie.
Ook via het interview in Nestor, een blad dat uitgedeeld werd aaaop de 50 plus beurs, hadden een aantal mensen uit mijn dorp mijn blog blijkbaar gelezen en werd ik er over aangesproken.
En dat was nou juist wat ik had willen voorkomen.
Vrijdag was ik bij de Hema en vertelde een van de koffiedames dat ze mijn blog gelezen had, een van haar collega’s had mijn blog ontdekt en de link doorgegeven.
Ik was er niet blij mee en dat is nog voorzichtig uitgedrukt en dat zorgt er wel voor dat op een of andere manier ook mijn bloganimo een beetje gedaald is.
Iedere dag bloggen komt er ook momenteel niet meer van. Gewoon omdat ik er toch op een of andere manier een beetje rekening mee hou dat bekenden het lezen en dan voorzichtiger ben geworden met dingen er in te schrijven waarover ik eigenlijk wel wil schrijven. En niet dat ik nu zulke grote geheimen schrijf in mijn blog maar toch………..
Dus heb ik een beetje een blogdilemma.
Of ik gooi het helemaal open en publiceer het ook via FB maar dan weetgeheim ik dat er nog meer mensen me hier op aan zullen spreken. Voor mijn gevoel wordt het dan een soort FB maar iets uitgebreider maar ook oppervlakkiger.
Of ik ga een ander blog maken met een nieuwe naam, maar dat vind ik weer een hoop gedoe eigenlijk om dat te doen……..
Zie hier mijn dilemma wat ik zal gaan doen. Het houdt me niet wakker maar wel bezig hoe ik het aan zal gaan pakken……

Mijlpalen…..

seniorennetIk hield het aardig in de gaten tot de laatste dagen, druk druk druk maar had me voorgenomen om bij mijn 1500 blog er iets over te schrijven. Daar ben ik nu al weer te laat voor want dit is mijn 1503e al weer.
Vond die 1500 wel een mijlpaal eigenlijk. Begon op 18-11-2008 voor het eerst te bloggen op seniorenweb. Was toen net gescheiden en begon met alles van me af te schrijven. Heerlijk vond ik het om te doen en kreeg eigenlijk nooit reacties, dat maakte me ook helemaal niets uit.
Later ging ik over naar weblog, een vriend hielp me met het maken van een weblog en daar ging ik meedoen met schrijfuitdagingen en ook lezen bij andere bloggers.Weblog-icon
Er kwamen reacties en ik ging ook reageren en zo leerde ik ook wat mensen digitaal kennen.  En ook digitaal kan je voorkeuren hebben, klikt het met bloggers ook al ken je die eigenlijk helemaal niet in het echie.
En later de overstap gemaakt tot volle tevredenheid naar wordpress, geholpen door Plien, mijn lieve ex collega.
Dat was ook niet de insteek van mijn weblog om mensen te
ontmoeten maar toch ik dat wel een paar keer gebeurd de laatste jaren. Als eerste met Minoesjka waar ik een keer mee ging wandelen op Kinderdijkwordpress. Heel erg leuk en we hebben aardig wat afgekletst. Ook herkenbare dingen omdat we allebei alleen zijn en nu beide baanloos maar ook wel weer genoeg te doen hebben.
Met Kakel heb ik een hele middag bij de Hema zitten beppen, zo ontzettend leuk om haar eens in het echie te ontmoeten. Zij woont heel dicht bij mij in de buurt en we hadden ook nog wat gemeenschappelijke kennissen kwamen we in ons gesprek achter.
En gisteren met Trees op de 50 plus beurs. Alsof we elkaar al jaren kenden zo leuk was het en we moesten echt zeggen nu gaan we de beurs op anders hadden we daar nog zitten praten haha.
Niet mijn insteek toen ik begon met mijn blog maar wel de leuke dingen die er dan bijkomen.
Dingen van me afschrijven, over dingen schrijven vind ik nog steeds leuk om te doen en is misschien een soort therapeutisch voor me al is dat misschien een beetje te veel gezegd.  Door mijn weblog ben ik ook voor mezelf meer gaan schrijven en doen en daar ben ik blij om.  Als ik mensen spreek of dingen meemaak heb ik meteen weer een verhaal in mijn hoofd.
En natuurlijk vind ik reacties hartstikke leuk om te lezen en ook om mee te leven op andere weblogs maar heel egoïstisch gesproken doe ik het wel voor mezelf.
En 1500 berichten in bijna 6 jaar tijd zijn toch heel wat lettertjes. Een half miljoen woorden ruim en zo’n 2 miljoen aanslagen op mijn toetsenbord. (heb mijn oude blogs ook overgezet naar deze blog).  Heel snel even uitgerekend is dat per dag o.68 en nog wat bericht per dag…
In de loop der jaren zijn de volgers, de lezers en de reacties steeds meer geworden. Ook bij mijn tweelingblog dat ik nog steeds heb en waar ik al mijn berichten ook opzet.
In totaal al ruim 100.000 hits en dan reken ik nog niet mee de hits die eerst op weblog stonden want dat zou ik echt niet meer weten. Zo’n 15.000 reacties dat is toch ook mooi.
Niet dat die cijfertjes nou zo heel erg belangrijk zijn maar toch heb ik er wel iets mee met cijfers dus haha vandaar deze statistieken zo even.
Ik weet als ik mijn blog koppel met Facebook ik nog veel meer volgers (nu hartjes beer liefde50 waarvoor dank) en reacties zal krijgen.
Maar ik heb er voor gekozen om mijn blog voor mijn directe omgeving en familie geheim en anoniem te houden zodat ik gewoon lekker kan schrijven zonder er op straat of op familiebijeenkomsten er over aangesproken te worden en dat wil ik maar lekker zo houden.
Dank aan al mijn medebloggers voor het meeleven, support, reacties, positieve, ondersteunende en soms ook kritische woorden. Ik ben er heel blij mee en ik zou zeggen GA ZO DOOR !!!!!!!!!!!!!!  Dat doe ik ook.

 

Hopeloos achter……..

Lelies roodLieve blogvrienden en vriendinnen, ik ben hopeloos achter met het lezen van de blogs en reageren.
Mijn insteek is altijd ook om de mensen die ik volg te lezen en daarop regelmatig te reageren, zeker als het iets is dat me aanspreekt.
Door de drukte van de afgelopen weken heb ik een beetje het gevoel dat ik achter mezelf aanloop dus zal het nog niet een/twee/drie er van komen om te reageren.
De meeste lees ik wel als ze binnenkomen op de mail. Het is even niet anders.
Ze geven mooi weer op en dan ga ik ook liever fietsen, in de tuin werken, zitten, lezen, luieren, fotograferen dan achter mijn computer zitten.
Kikker 2En voorlopig is het ook even foto’s uitzoeken, bijwerken en geschikt maken voor het boek wat gemaakt gaat worden.
Vanmiddag ook heerlijk in de tuin gewerkt, zelfs nog met mijn waadpak aan de vijver in gegaan om ook daar een beetje orde te scheppen in de plantenwereld. De vissen konden bijna niet meer zwemmen zoveel planten waren er.
Bovendien had de flinke regenbui van gisteren hier en daar wat bloemen platgelegd dus ook dat moest hersteld worden. Leuk om te doen hoor. Het was heerlijk weer vanmiddag ook.
Mijn eerste boontjes hangen aan de planten, denk nog een weekje dan kan ik mijn eerste maaltje eten, er zijn volop kruisbessen kan echt iedere dag wel een bakje plukken, de tomaten komen er aan, de komkommers en paprika’s doen het ook goed. tuinplant 1De krootjes worden ook al aardig groot net zoals de sla. Ook de pootuitjes die ik pas kreeg van iemand beginnen op te komen. Krijg zo al een aardig groentetuintje.
Zag ook nog kersen in mijn boompje hangen maar natuurlijk waren de vogels weer eerder geweest dan ik, dus er was niet veel van over. Nou ja die moeten ook eten tenslotte. Kikker steen 1Mijn tuin is “frogs paradise” . Ik moet een beetje opletten waar ik loop want overal zie ik mini kikkertjes springen.
Mijn “nepperd” houdt altijd de wacht over de vijver, hoewel hij ook niet kon voorkomen dat de reiger kwam haha. En ook een echte mooie groene kikker zit op de rand van de vijver toe te kijken wat ik allemaal aan het doen ben.
Het is gewoon genieten in mijn tuintje.

Hiep hiep hoera 1000 blogs…………

foto annekeDit is mijn 1000ste blog en dat vind ik eigenlijk best veel en hoe begon het allemaal eigenlijk.

Toen ik net gescheiden was had ik toch wel behoefte om dingen van mij af te schrijven zonder dat mijn directe vriendenkring/kennissen/familie er iets vanaf wisten dus iets anoniems.

Zo kwam ik terecht bij seniorennet en daar begon ik mijn eigen blog.
Het was vrij gemakkelijk om daar een blog te beginnen, het meeste stond al voorgeprogrammeerd dus precies geschikt voor mij.
Veel reacties kreeg ik niet, zo nu en dan en soms zag ik dat er wel 5 mensen tegelijk zaten te lezen, dat vond ik bijzonder en vroeg me ook wel eens af wie dat nou wel zouden zijn.

Na een jaar ongeveer liet een vriend me kennismaken met weblog en hij hielp mij op een avond om “mijn eigen” weblog te beginnen. Noelle52 gaf ik het als naam.

Nog steeds weinig reacties, een enkele keer wel en zelf ging ik ook wel andere blogs lezen en reageren.
Op een gegeven moment zag ik een schrijfuitdaging W.O.W bij Aline en het eerste woord waar ik iets over schreef was Proberen. Dat vond ik wel toepasselijk al maakte ik er Pro Beren van, dat vond ik destijds zelf nog wel origineel gevonden haha.
Ik vond die schrijfuitdagingen zo leuk dat ik als ik aan het werk was al stiekem even ging kijken wat het woord was en in gedachte al bezig was een blog te schrijven. Helaas met het weblog gedoe is ook hier helemaal de klad in gekomen.

Later ging ik meedoen met de WE300 bij Plato, mooie verhalen soms, origineel, goed geschreven. Ook verzonnen verhalen, een aantal bloggers zijn daar echt goed in, het is niet zo mijn ding. Mijn verhalen zijn toch meestal gebaseerd op dingen die ik meemaak of meegemaakt heb of ergens tegenkom. Soms een beetje opleuken of een klein beetje aan geschiedvervalsing doen. Dat is het grappige weer, niemand die het kan controleren of het echt zo is. Het boek waar ik al zo lang naar op zoek was dat ik via Plato’s tips te pakken kreeg.

Ik ben niet zo van op vaste dagen mee te doen aan rubrieken al zijn sommige de moeite zoals zwijmelen van Marja.

Ik kreeg leuke reacties, ging andere blogs lezen en zo ontstond op een gegeven moment een wisselwerking, ging je mensen wat leren kennen door hun blogs. Er kwamen er bij en vielen er ook wel weer af, zo gaat dat ook in bloggersland.

Na het drama weblog vertelde mijn collega Paulien (Plien’s weblog) mij over WordPress en wilde me wel helpen. Ik ging een dag naar toe (bleef gezellig nog slapen om de volgende dag naar ons werk door te gaan) en maakten we samen mijn nieuwe blog en dat noemde ik GEWOON ANNEKE.
Iets minder anoniem maar toch nog steeds aardig anoniem en dat is bloggen voor mij ook, vandaar dat ik mijn blog ook niet gekoppeld heb aan Facebook zodat ik er niet op straat door weet ik wie er op aangesproken zou worden.
Maar twee mensen die ik ook in het “echte” leven ken, de twee mensen die mij hielpen, kennen mijn weblognaam.
Voor mij is mijn weblog een uitlaatklep. Geen middel voor mij om nieuwe mensen te leren kennen of te ontmoeten, ik hoef dus zoals ik er nu over denk niet naar weblogger bijeenkomsten.

Toch heb ik een weblogger wel ontmoet Minoesjka en dat was gewoon heel erg leuk, we zijn een middag wezen wandelen op Kinderdijk, een hete dag, maar zo speciaal om met haar kennis te hebben gemaakt. En ik heb nog afgesproken een keer op een 50 + Beurs met iemand te gaan lunchen, daar kijk ik nu al naar uit.

En Mirjam die in dezelfde gemeente als ik bleek te wonen (wel in een ander dorp) en daar kwamen we bij toeval achter toen we beide bij een foto uitdaging een foto van Kinderdijk hadden geplaatst met de opmerking er bij dat we er in de buurt woonden.

Zit nu (op een week na) twee jaar op WordPress en heb alle oude blogs op een gegeven moment ingelezen om het verhaal compleet te hebben, dus die 1000 zijn het totaal van ruim 5 jaar bloggen.

Twee jaar hier en met mijn blog op seniorenweb erbij zo’n 50.000 hits en daar ben ik blij mee.

Maar het mooiste is toch voor mij het schrijven over verschillende onderwerpen, het lezen bij andere bloggers, waarvan sommige toch digitale vrienden geworden zijn.

Mijn inspiratie voor het fotograferen die ik grotendeels gekregen heb door AltijdMooiWeer, die zelfs in het natte moessonseizoen nog een mooie serie weet te maken en waardoor ik zelf ook meer ben gaan fotograferen en naar buiten gaan, zelfs in de herfst 😉 . Een verrijking.

Hoewel schrijven toch hoofdzaak is vind ik het toch leuk zo een keer in de week een fotoblog te plaatsen.

Bijzonder vond ik het ook toen Ria zo ziek was zij in het “echie” bloemen kreeg en veel steun van haar blogvrienden. Daar bleek dat de lijn tussen “echt” en “digitaal” soms heel dun is.
Dat heb ik zelf ook vaak zo ervaren, de lieve, praktische, soms kritische, leuke en grappige commentaren.

Niet te vergeten de gedichten van Lenjef die ik echt koester en zo nu en dan nog eens doorlees.

De humor van de Hulk. Laura, Geesje, Trees, Novelle en zo zijn er nog veel meer die trouwe blogvrienden zijn geworden zonder degene die ik niet noem te kort te doen.

Ook de vriend die me nogal eens een correctie doorstuurt omdat ik vaak meer met mijn hart dan met mijn taalkundige inzicht schrijf en regelmatig te lui, te gemakkelijk ben om het nog eens goed door te lezen.

DANK DANK DANK allemaal en hoop dat het nog heel lang door kan gaan.

Alle bloggers met hun eigen verhaal, lief en leed delen, mooie verhalen en gedichten schrijven.

En dit is dan mijn 1000ste blog. Natuurlijk moest dat voor mij precies uit 1000 woorden bestaan, dat is met wat knippen/plakken gelukt.