Nieuwe taak….

Ruim een jaar geleden had ik me aangemeld als vrijwilligster bij de Huurderbelangenvereniging, vind dat best interessant en zeker de dingen waarvoor ze iemand wilden hebben.
Helpen met het maken van een boekje dat twee keer per jaar wordt gedrukt en bezorgd bij al onze huurders zo’n 1000 woningen en misschien wat doen met de website.
Ruim een jaar heb ik meegedraaid om er wat in te komen. Wat speelt er, wat houdt het allemaal in en ik weet nog niet alles hoor.
Er is een vrouw die er echt vanaf het begin al in zit die gewoon alle inns en outs kent. Zoveel respect voor.
Zelf had ik verder nog geen taak. Heb een keer geholpen met het boekje redigeren, ze rondbrengen, wat meepraten op de vergaderingen en dat was het wel zo’n beetje.
Gisteren was weer de eerste vergadering, ik had al heel lang geen informatie meer gehad en ook geen uitnodiging. Voelde best een beetje gek aan toen een van de mensen belde, waar blijf je?
Ik keek nog een keer in mijn mailbox, in de prullenbak, de spam maar echt nergens zie ik iets van een uitnodiging.
Wel heb ik zelf op een respons van een ander een suggestie gedaan voor een ruimte om vergaderingen te houden en daar waren ze nu. We vergaderden altijd bij iemand thuis maar door Corona kan dat nu niet meer.
Afijn ik ging er naar toe en zei, ik ben helemaal blanco. Heb niets gelezen of gezien. Ze snapten er ook niets van want mijn naam stond wel bij de verstuurde mails. Het is nog steeds een vraagteken voor me.
Ik zat naast de nieuwe voorzitter en al gaande de vergadering zei ik ook tegen hem dat ik me wel aangemeld heb om iets te doen. Ben nou eenmaal een doe mens en alleen vergaderen en boekjes rondbrengen dat is niet zo mijn ding.
Wacht maar af zei hij, jouw naam is al diverse keren over de tafel gegaan. Zo zei ik, mag hopen van niet te negatief.
Nou ja bij de rondvraag begon de nieuwe voorzitter dus over het boekje dat gemaakt wordt en of ik dat niet in handen zou kunnen krijgen.
De man die het al jaren doet, de oud voorzitter, is inmiddels al in de 80, vandaar dat het voorzichtig geopperd werd. Maar hij reageerde min of meer opgelucht en zei blij te zijn als ik dat eerst samen met hem en daarna over nemen.

Ik stelde ook voor om het wat levendiger te maken, zijn nu meestal nogal statische stukken overgenomen uit woonbladen. Het lijkt mij voor het lezen leuker als bijvoorbeeld bij projecten zoals bij mij eens wat mensen geïnterviewd worden, bewoners of de projectleider. Dat leeft toch veel meer bij de mensen.
Afijn we gaan brainstormen hoe we dat gaan doen en heb er helemaal zin in om daar aan mee te gaan werken.

Zooooooooo lief

AquaminiVandaag een mooie dag gehad. Heerlijk wat gewinkeld, een mooi nieuw verlengsnoer voor maar 1,50 gescoord bij de Kringloop en als kers op de taart bij mijn kleindochter (ook zoon en schoondochter natuurlijk ) geweest. Hoe leuk was dat.
Bij de Lidl hebben ze momenteel een actie met onderwaterknuffels oftewel aquamini’s.  Ze zijn zo leuk en ik heb de zegeltjes gespaard. Gelukkig heb ik er hier en daar ook nog van andere gekregen want zoveel boodschappen doe ik voor mezelf ook niet.
Ik had de eerste opgehaald een dolfijn, vond hem zo schattig. Nu wil het toeval dat ik de afgelopen week een keer bij de kringloop een klein boekje met onderwaterdieren zag liggen.
Het boekje was van 2003 maar de dieren die er in staan zijn (bijna allemaal) dezelfde als de knuffels van de Lidl. Sterker nog ze hadden ook nog eens allemaal dezelfde kleuren.
Als ik bij Yenthe ben zeg ik dat ik iets voor haar heb meegenomen maar dat ik eerst een verhaaltje wil vertellen. Ze komt meteen op mijn schoot zitten luisteren en ik pak het boekje uit mijn tas.
Vertel haar het verhaal dat ik op het strand liep en daar zag ik allemaal zeedieren. We kijken naar alle dieren in het boekje. Een dolfijn kwam naar me toe en zei, ik wil niet meer in de zee wonen. Ik wil bij Yenthe gaan wonen. Ze keek me zo verwonderd aan, ik zei kijk maar eens in oma’s tas want daar is ie ingesprongen. Ze ziet de dolfijn en vindt het geweldig. Iedere keer kwam ze weer met het boekje aan en moest ik het vertellen. Heerlijk.
Misschien lukt het me net om nog een kaart vol te krijgen en ik vraag aan Yenthe welke zou je dan graag willen hebben. In plaats dat ze in het boekje kijkt loopt ze naar mijn tas toe en doet hem weer open. Ze dacht vast dat er nog meer in zaten. Zo grappig.
Ik krijg een koekje bij de thee dat Yenthe en haar mama zelf gebakken hadden. En hoewel ik momenteel koekloos ben kon ik dat natuurlijk niet weigeren. Yenthe heeft zelf haar koekjes voor die middag al gehad maar ze zit hem echt mijn mond in te kijken. Het allerlaatste stukje geef ik haar en ik zeg het wel even tegen Chantal, wil dat niet stiekem doen, die was in de keuken bezig. Trouwens dat lukt ook niet meer want Yenthe holt Do 4-2meteen naar haar moeder en zegt Yenthe heeft koekie (op zijn Krimpens) haha de tijd dat je die dingen ongemerkt kan doen is over.
Ik word uitgenodigd om mee te eten en natuurlijk sla ik dat niet af. Yenthe eet alles al zelf alleen bij haar toetje zegt ze “Oma doen”en ik “moet” de laatste hapjes uit het schaaltje schrappen voor haar.
Nou ja voor mij heerlijk zo’n middagje en op de fiets naar huis zit ik nog steeds te smilen wat is het toch genieten van die kleine. Volgende week gaan ze een weekje op wintersport en ik ga ze missen natuurlijk. Ze heeft al van die kleine skietjes ook. Maar ik gun ze het van harte, de filmpjes en foto’s komen vanzelf langs en dan kan ik ook thuis er van meegenieten.

Van de hak op de tak…….

Tijger 3 (Middel)Soms heb ik dus geen vast onderwerp om over te bloggen maar een aantal dingen die me opgevallen zijn of die ik verrassend vond.
Zoals dat ik gisteren in diergaarde Blijdorp was en dat precies op die dag een van mijn medebloggers/fotograaf Edward McDunn waar ik graag kom en mee in een fotoclubje ook nog zit,  daar ook was en eveneens met een kaartje van het Kruidvat. We hadden dezelfde tijger op de foto gezet. Helaas heb ik hem niet gezien, had hem zeker wel herkend en het had wel leuk geweest natuurlijk.
Afgelopen zaterdag kreeg ik een miniboekje toegestuurd van een vaste lezer van mijn blogs “grandmothers”  zo’n heel leuk en in mijn geval toepasselijk boekje met prachtige spreuken er in. Hij heeft een ereplaatsje in mijn boekenkastje gekregen.  Een dankmailtje komt er nog aan Lot. Nog even weinig tijd er voor gehad maar ben er reuze blij mee, dank je wel.
Vandaag een saaie beetje grauwe dag eigenlijk, was ook best nog een beetje moe na zo’n druk weekend. Deze dag dus maar eens gebruikt op mijn gemakkie mijn kamer en keuken een beetje schoon te maken.  Het weer schijnt weer beter te worden en dan kan ik er weer een poosje tegen, tenslotte is het niet echt mijn hobby haha.
Nog wel vanmiddag even een rondje gaan fietsen en wat boodschappen gaan doen. Was nog even bij de Lidl waar vorige week die reanimatie was en kwam bij de kassa waar een mevrouw zat die ik vorige week bij de ingang zag staan. Ze vertelde dat de mevrouw was overleden. Ik vroeg of ze dan meteen weer moesten werken maar dat was niet het geval. De winkel was een tijdje dicht gebleven, er waren mensen van slachtofferhulp gekomen en ander personeel om de winkel later weer te openen. Ik vond dat wel goed geregeld want weet zelf nog van die keer dat ik het meemaakte dat het toch wel een tijdje nog in je blijft zitten.  Kan me nog herinneren dat ik de volgende kaartavond twijfelde om te gaan maar toch ging en daar achteraf zo blij om was. Al die mensen althans de meeste die er bij waren geweest waren gekomen en voor, tijdens en na het kaarten werd er heel veel met elkaar over gepraat, ervaringen uitgewisseld en dat deed ons allemaal eigenlijk wel goed om er over te praten en het op zo’n manier toch wel weer te verwerken. Verder een vrij saaie dag zo maar dat mag ook wel een keertje………

Vijverrand

De kerk

Winter Lek kerkDan nu maar het tweede van mijn hersenspinsels over onze oude kerk. Een markant punt in ons dorp en heel chauvinistisch zeg ik wie heeft er zo’n mooie skyline als ons dorp eigenlijk. Zeker als je er langs vaart is het een mooi gezicht. De oude huizen langs de dijk, de muur en daar op de achtergrond de kerk.
Gisteren werd een boekje over de kerk overhandigd aan de burgemeester van onze nieuwe gemeente. Het vertelt de geschiedenis van de kerk met mooie foto’s er in.
Ooit stond er een Rooms katholieke kruiskerk langs de Lek die in 1575 werd verwoest door langstrekkende Spaanse legers die van Schoonhoven tot Krimpen aan de Lek trokken, ook veel woonhuizen werden er geplunderd.
Eerst werden na deze verwoesting de huizen van de bewoners weer op orde gemaakt en het duurde 40 jaar voor de vernielde kerk weer gedeeltelijk werd herbouwd en in gebruik genomen. Dat was in 1615 dus dit jaar 400 jaar geleden en ter gelegenheid daarvan werd dit boekje uitgegeven. Helemaal gefinancierd door een klein winkeltje waar ze tweedehands goederen verkopen voor kerkactiviteiten. Van de genoemde kruiskerk zijn geen afbeeldingen dus hoe die er precies uitzag was onbekend. Wel zijn bij de restauratie in 1980 bij bodemonderzoek de restanten van de fundering van het koor en de beide transepten gevonden waarmee vaststond dat het een kruiskerk is geweest.
Lekkerkerk kerk vanaf dak BoomgaardIn de toren, die van de gemeente was en nog altijd is, was destijds een gevangenis die nog steeds te zien is.
Op de bijeenkomst gisteren werd ook nog op het kerkorgel gespeeld en wat heeft deze kerk een prachtige akoestiek, zat dan ook met plezier te luisteren.
Dat de Lekkerkerkers de kerk belangrijk vinden bleek wel in 1980 toen er een grote restauratie was van de kerk die door de gehele bevolking werd gedragen. Zelf woonde ik destijds zo dicht bij de kerk dat als het raam zomers openstond (wij woonden toen boven een winkel) ik de klokken hoorde bewegen als ze geluid werden. En ook wij hadden, hoewel helemaal niet kerkelijk meelevend, toen een renteloos certificaat waarvan er in de loop der jaren dan weer uitgeloot werden. Veel mensen schonken het aan de kerk, zelf weet ik niet meer of we dat ooit terug gekregen hebben.
Er zijn nu weer plannen om een stukje aan de kerk te bouwen waardoor hij voor meer doeleinden te gebruiken is.
Alleen, als ik zo zat te kijken om me heen deze ochtend bij de bijeenkomst dan zie ik eigenlijk allemaal oudere mensen, de jeugd is een uitzondering en dat is toch wel iets wat je hoort en ziet in alle kerken.
Ik vraag me dan ook wel af of deze kerk in deze staat zo behouden kan worden voor het doel waar hij voor bestemd is het houden van kerkdiensten en aanverwante zaken.
Het zou best jammer zijn als dat zou verdwijnen of dat zoals in mijn geboortedorp de kerk waar ik vroeger naar toe ging onthoofd werd van de toren en in gebruik is als kantoorruimte. Nog altijd als ik er langs  fiets zie ik het als een verminkte kerk maar dat zal wel te maken hebben met eeLekkerkerkn stuk jeugdsentiment.
Ik hoop dat deze kerk waar ons dorp ook naar genoemd is, Lekkerkerk,  nog lang kan blijven zoals hij nu is al lever ik daar zelf ook geen bijdrage aan door naar de kerk te gaan…………..