Netwerken……..

KwintesVandaag wat gedaan aan netwerken, vanmiddag was er een opening waar veel instanties zoals gemeente, woningbouwcorporatie, maatschappelijk werk en nog meer bij betrokken waren.

Een woonlocatie voor mensen met een psychische aandoening, een prachtig complex van 20 appartementen waar de mensen begeleid kunnen wonen in de buurt van hun familie. Met een ruime gemeenschapsruimte, creatieve ruimte en mooie ruime appartementen met eigen slaapkamer, badkamer en kamer.
In een landelijk gebied, gebouwd waar ooit een oude boerderij stond met daarbij dus grote stukken land waar een tuin gemaakt is en er zijn dieren die verzorgd worden zodat de mensen die daar wonen en niet ergens extern meer kunnen werken daar een dagbesteding hebben.

Een moeilijk traject geweest voordat het allemaal rond was, veel weerstand van omwonenden en hectische informatieavonden heb ik meegemaakt.
Maar geholpen door een gepassioneerde wethouder, die doordat hij veel te jong overleden is de totstandkoming zelf niet meer mee kon maken, en heel volhardende ouders en een meewerkende woningbouwcorporatie kwam dit toch tot stand.
Vond het wel goed om te horen dat de buren die destijds echt zwaar tegen dit project waren (niet tegen de mensen die er kwamen wonen maar tegen zo’n groot gebouw, dicht bij hun woning) er nu vrijwilligerswerk doen en als goede buren met elkaar omgaan.

En zo’n dag is dus uitermate geschikt om een beetje te netwerken, praatje met verschillende mensen is altijd wel aangenaam. Een heel leuke kant van mijn werk vind ik dus wel.
Dat heb ik dus gedaan,Konijn 2 met een hapje en een drankje erbij was het heel gezellig zo vanmiddag. Weer nieuwe mensen ontmoet en contacten gelegd, verhalen gehoord van mensen.
En zoals Cruyff ooit zei, ieder nadeel heeft zijn voordeel, dus doordat ik geen werk meer heb kan ik hier wat meer tijd insteken en dat doe ik dan ook maar.

Hooibouw anno toen

IMG_8233Bij ons in het dorp is een klein museum gevestigd in een oude boerderij waarbij een deel bestaat uit oude ambachten en een deel uit oude gebruiksvoorwerpen van het boerenbedrijf van zo na de oorlog of misschien nog wel vroeger. Compleet met “theetuin” erbij goed om eens een middagje te vertoeven.

Er is ook een club mensen in ons dorp die zichzelf de Poldertuffers noemen die oude tractoren, of trekkers zoals ze meestal genoemd worden en oude gebruiksvoorwerpen zoals grasschudders, grasmaaien met een maaiboom zoals het vroeger ging bewaard hebben.

IMG_8247Met elkaar organiseerden ze vandaag een ouderwetse hooibouwdag, ongeveer zoals het er aan toe ging in de tijd na de oorlog en daarna voordat de mechanisatie zijn intrede deed.
Het gras werd toen ook gemaaid als het langer was omdat anders het hooi niet opgestoken kon worden op de aanhangwagens.

Het IMG_8274museum is een km of 5 bij mij vandaan en vanmorgen al fietsend daarheen gingen mijn gedachten naar die tijd van de hooibouw van toen, de tijd dat mijn vader nog bij de boer werkte en het dus ook met hooibouwtijd heel druk had.
En zelfs ook nog bij andere boeren ging helpen met hooibouwen om wat extra inkomen te hebben wat goed uitkwam voor een gezin met 5 kinderen.

Ik denk voor mijn vader heeIMG_8288l zwaar werk maar voor ons was het een heel leuke tijd, we gingen al snel ook meehelpen, het hooi dat weggewaaid was met de hooirijf bij elkaar harken, het hooi opsteken of op hoppers zetten zodat het beter droogde en natuurlijk het mooiste boven op een voer hooi meerijden naar de boerderij om het in de hooiberg te brengen.

Het meerijden op de trekker en soms zelfs een stukje mogen rijden toen ik wat ouder werd op de trekker. Zo krap werd er toen nog niet gekeken.
Een leuke tijd, in de hooischuur van de hanenbalken afspringen in het hooi, wat was dat leuk en ook wel spannend.

IMG_8291Aangekomen bij de boerderij waar dit evenement plaatsvond zag ik opeens een zoon staan van de boer waar mijn vader ooit werkte. Hoe toevallig kan zoiets zijn. Even met hem en zijn vrouw staan praten, ook hij boerde al niet meer en geen van zijn kinderen was hem opgevolgd zodat zijn boerderij door een ander was overgenomen.

Leuk zo’n gesprek met hem ook over hoe het er toen aan toeging.
Het was heerlijk weer en wat een schitterende luchten waren er te zien zo midden in de polder. De belangstelling was heel groot voor dit oude ambacht.

Zittend op een stoel, kijkend naar de trekkers die druk aan het werk waren, zag ik opeens een klein meisje zitten op eIMG_8268en trekker en ik voelde me opeens weer zo oud als zij dat ik ook mee mocht rijden met mijn vader op de trekker. Pure nostalgie, ik weet het maar het was wel een harde tijd voor mijn vader (denk ik ) maar ook wel een heel leuke tijd die ouderwetse hooibouwtijd.

Nu gaat het heel anders, voeren hooi zie je niet meer, hooibergen zijn verdwenen en zo ziet het er uit als deze foto, praktische zwarte rollen in het weiland.  “De nieuwe tijd, net wat u zegt maar het maakt me soms melancholiek” om te spreken met Wim Sonneveld.IMG_7048