Onderuit…

Nee gelukkig was ik het dit keer niet maar toen ik vanmiddag even een eindje ging fietsen kwam ik bij een fietstunnel waar ik een kinderwagen bovenaan zag staan, dat vond ik al vreemd maar toen ik verder kwam zag ik halverwege de helling van de fietstunnel een fiets op de grond liggen en een mevrouw stond er enigszins bibberend naast met daarnaast de moeder van het kindje in de kinderwagen.
Ik stapte even af om te kijken of ik eventueel kon helpen. De vrouw had een heel blauw oog maar dat kwam niet van vandaag vertelde ze, ze was vorige week lopend gevallen en had het daar opgelopen.
Goh het lijkt mij wel dacht ik nog even voelde meteen een soort verwantschap.
De mevrouw, schatte haar een jaar of 70,  was goed bij zinnen, wist waar ze woonde, ze was boodschappen wezen doen bij de Lidl en fietste naar huis toe toen het gebeurde.
Ze probeert haar zoon op te bellen maar dat lukt niet. Verder ging het wel met haar, ja haar ribben deden zeer, zei ze want daar was ze mee op het stuur gevallen.
Zullen we u fiets even oprapen, vroeg ik en samen met de andere mevrouw raapten we de fiets op.
Nou ik moet zeggen dat ik wel eens zwaar beladen ben geweest op mijn fiets maar wat die mevrouw aan gewicht in haar fietstassen had zitten daar kan ik nog een puntje aan zuigen.
En dat niet alleen, aan haar stuur had ze een grote en heel zware tas hangen en aan de andere kant een schoudertas, een paar keer om haar stuur geslagen.
Moet je nog een beter scenario verzinnen om onderuit te gaan.
Nu kan ik er ook wel wat van maar ik hang nooit wat aan mijn stuur, ik vind dat gewoon gevaarlijk, je bent zo je evenwicht kwijt en dat was bij deze vrouw ook gebeurd.
U bent ook veel te zwaar beladen zei ik tegen haar.  Ik ging altijd met de auto zei ze en ik weet niet precies hoeveel in mee kan nemen dus had eigenlijk te veel gekocht.
Zou het voortaan maar eens in tweeën doen zei ik tegen haar, dan kan je beter een extra keer fietsen. En dacht wel bij mezelf, hoor wie het zegt haha…
Uit haar verhaal begreep ik dat haar kinderen het niet meer verantwoord vonden dat ze in een auto reed dus ging ze nu fietsen. Nou dat is dus ook geen onverdeeld succes.
Samen met de andere mevrouw rijden we haar fiets even het hellinkje op. Ze gaat het verdere stukje maar lopen zei ze.
Maar dat viel ook nog niet mee met zo’n zware tas. Zullen we die tas aan het stuur even achterop binden zei ik, dus samen met die andere mevrouw wij die tas achterop gesnoerd.
Alleen of de beschuiten het nog heel overleven weet ik niet hoor zei ik, die kwamen een beetje klem te zitten. Dat geeft niet zei ze, ik eet altijd beschuit met melk dus moet het toch in stukjes.
Nou ja met die zware tas van haar stuur af kon ze lopen met haar fiets, ze woonde een paar kilometer verderop dus dat moest ze wel redden. We hebben haar nog even na staan kijken en het ging goed. Hopelijk is ze goed thuisgekomen en zal ze de volgende keer wat minder in een keer meenemen aan boodschappen.
Onderweg nog even wat eendjes gefotografeerd. Er schijnen steeds minder wilde eenden te komen hoorde ik maar ik kwam vandaag zomaar op mijn route zo’n 6 moeders met kroost tegen.

Eerlijk duurt het langst….

Istern-mediumk heb nooit tot het dievengilde behoord, denk dat ik gewoon een te grote schijterd ben. De enige keer dat ik zonder betalen de winkel uitging was eens bij de Karwei. Ik moest een aantal kleine dingen hebben en had geen karretje of mandje meegenomen. Dus stopte ik een aantal kleine dingetjes in mijn zak en vergat het bij de kassa af te rekenen. Pas bij de auto toen ik de sleutels pakte kwam ik er achter, schrok er van en wist niet hoe gauw ik even terug moest gaan om het alsnog af te rekenen. Waarop de verkoopster zei “u bent wel echt eerlijk” waarop ik zei, ik hoop als ik teveel betaald heb dat ik hier ook terug kan komen.  Maar ik dacht wel, zo simpel is het eigenlijk om iets te stelen.
Vanmorgen heb ik me minimaal drie keer in gedachten een schop onder mijn achterste gegeven om iets te gaan doen. Was niet vooruit te branden. Ik ging even in de bijkeuken kijken naar mijn laatste nog aan te pakken klus in huis, de bijkeuken. Hoe wilde ik het nu gaan doen en wat had ik nog nodig. En ik bedacht waarom ga ik de muren eigenlijk niet behangen. De laatste kans om nog iets te behangen in huis. ( of ik moet weer opnieuw bij af beginnen.)
Oké, de beslissing was snel genomen en ik ging opmeten hoeveel rollen ik nodig zou hebben.
Een tijdje geleden had ik bij de Action ook leuk behang gezien. Het is maar een bijkeuken dus het hoeft geen duur behang te zijn.
Dus op de fiets gestapt en naar de Koperwiek in Capelle aan den IJssel gefietst (vies, grijs met zo nu en dan wat zielige natte sneeuw, getver) waar sinds kort een Action is.
Als ik mijn fiets neerzet komt er een man naar buiten en zegt “diefNou je hebt geluk dat je fiets er nog staat, o je komt net aanfietsen nou dan mag je blij zijn als hij er straks nog staat”.  Ik vraag hoezo en de man antwoordt “bij het Slotplein (een winkelcentrum in de buurt) zijn allemaal fietsen gestolen”. Tja antwoord ik, ik gok het maar en denk ik ben nog goed verzekerd er voor. Ik zie wel een politiewagen staan of ze de zaken in de gaten staan te houden, ik weet het niet.
Ik slaag met mijn behang en ga onderweg naar een ander winkelcentrum maar dan zit ik wel met die rollen behang, heb geen zin om daar mee te gaan lopen sjouwen.
Regelmatig staat mijn fiets bij een winkelcentrum met boodschappen in de tassen en tot nu toe (even afkloppen) is er nog nooit wat uit gestolen. Moet wel zeggen als ik iets duurs gekocht heb dat ik het niet in de fietstassen laat zitten. Meestal zijn het een paar boodschappen en dan denk ik altijd als iemand dat steelt zal ie het wel heel hard nodig hebben. Nu had ik in mijn fietstas nog een ketting zitten voor de keren dat ik mijn fiets een weekend in een fietsenstalling laat staan als ik naar Wim in Apeldoorn ga. (hoef de goden ook niet te verzoeken natuurlijk) Dus ik bind die ketting strak om de rollen behang heen, de rest van de spulletjes zoals plaksel en nog wat verfmaterialen zitten in mijn fietstas. Dan moeten ze er toch nog wel moeite voor doen om het van mijn fiets te krijgen, op hoop van zegen denk ik dan maar.
Als ik na een uurtje terugkom zit alles nog netjes op mijn fiets en ga ik nog even langs de Lidl want ik kreeg vanmorgen opeens trek in pannenkoeken dus even wat ingrediënten halen. Opnieuw laat ik alles op mijn fiets, denk dat in zo’n dorp mensen dat wel veel vaker doen. Pas zag ik achterop een fiets bij de markt zelfs gewoon los boven op de bagagedrager een paar grote planten staan. Natuurlijk kan ik best een keer een verkeerde treffen maar voor het gemak om niet steeds alles mee te hoeven sjouwen neem ik dat risico maar.
Thuis heb ik opeens een beetje de geest gekregen en zie de doos met batterijen staan die ik nog in moet gaan leveren. Ik laad mijn fietstassen vol en nog een tas, heb geen zin om twee keer heen en weer te fietsen maar met dit gewicht op mijn fiets ga ik wel even lopen.
Bij Appie stop ik alles in de daarvoor bestemde bak die meteen helemaal vol is. En nu maar hopen dat ik een prijsje win haha. Roodborstje1 (Medium)  1.jpgKan wel een reisje naar de zon en warmte gebruiken.
Iets doen geeft mij gewoon energie, langs de trap hangen al heel lang twee lege schilderijlijsten waar ik nog steeds een paar foto’s van mezelf in wil doen. Dat is nog een mooi werkje. De allermooiste foto die ik ooit voor mijn gevoel gemaakt heb is van de zwarte stern die zijn jongen voert, die moet er zeker in en in het tweede lijstje ook een favoriet van me het roodborstje.  Het ziet er leuk uit. Morgen maar eens kijken of ik al vast wat kan gaan doen in mijn bijkeuken. Nu is alles in huis heb krijg ik er ook wel weer zin in en tegen de tijd dat het klaar is mag van mij de lente wel komen…….. En de pannenkoeken, die smaakten heerlijk…… met spek en stroop.

Pantoffelheld

img_0876Ik ben geen mens om op sokken of blote voeten te lopen in huis, eigenlijk heb ik altijd wel wat aan mijn voeten en in de winter zijn dat als ik nergens meer heen moet pantoffels.
Gisteren was ik met mijn zus wat aan het winkelen en ging ik op zoek naar een paar nieuwe pantoffels. Pantoffels moeten voor mij gewoon lekker warm zijn.
Koop nou eens een paar goeie stevige zei mijn zus, jij met je vallen altijd, als je van die slappe pantoffels heb glij je nog eens een keer de trap af.
Dus ging ik zoeken bij Scapino en wat zag ik daar de meest truttige, ouderwetse oma pantoffels, zo gaaf eigenlijk dat ik ze aantrok.
Van dat soort dat we altijd voor mijn moeder kochten in een lagere uitvoering dan.
Een stevige zool waarmee ik ook gewoon even naar buiten kan lopen zonder dat de zolen meteen volzuigen met vocht als het geregend heeft of in de sneeuw. En zelfs een voetensteun er in, nou heb ik helemaal geen platvoeten of zo dus dat was eigenlijk ook niet echt nodig.
Ik liep er een stukje op en ze zaten echt zo ontzettend heerlijk dat ik ze gekocht heb. Kan mij het schelen dat het van die truttige pantoffels zijn.
Thuisgekomen zag ik de pantoffels onder de kapstok staan.
Waar doen die pantoffels me toch aan denken dacht ik en opeens wist ik het weer.
Een tijdje geleden zat ik wat oude foto’s uit te zoeken en daar zag ik een foto van mij met mijn zusje op een stoel in de kamer. Schat zo dat het 1958 was. En ik keek wat ik aanhad, ook van die pantoffels met zo’n ritsje er in.
Ach ik denk maar dat zo’n tijdloos model nog steeds blijkbaar in een behoefte voorziet.
Vandaag had ik echt een flutdag en had nergens zin in. Mijn broer had alle papieren van mijn moeder even bij mij gedeponeerd onder het mom van zoek jij dat maar verder uit. Er waren nog steeds eegebreid-rokjen aantal incasso’s die nu al maanden doorlopen terwijl ik zeker wist dat ik ze afgezegd had. (Ing had al maanden geen afschriften meer gestuurd dus wisten we dat ook niet). Dus dat werd even bellen en na een heleboel menu’s kreeg ik toch overal wel mensen aan de telefoon die de betalingen zouden stopzetten en de te veel betaalde termijnen terug zouden storten.
Aan het einde van de middag kreeg ik een beetje spirit en dacht even de lege flessen inleveren en in de glasbak brengen bij Appie en een boodschap doen.
Was zo druk bezig dat ik even vergat dat ik nog geen schoenen had aangetrokken vanmorgen dus toen ik bij de glasautomaat in Appie stond zag ik opeens dat ik mijn pantoffels nog aan had. Ik schoot gewoon in de lach…… het moet toch niet gekker worden wat een pantoffelheld…..  Wel een teken dat ze lekker lopen natuurlijk.

Zomaar een dag……

FullSizeRender (Small)Aanstaande maandag begint bij ons het Huttendorp weer, als de weerprofeten eens een keer wel gelijk hebben krijgen we zeker de eerste drie dagen prachtig weer. Ik ga er voor.Gisteren met mijn zus nog wat inkopen voor het jeugdwerk gedaan in Gouda. Opeens bleek namelijk dat er nog geen kostuums waren voor de opening. Nou is het thema dit jaar Vikingen dus zo moeilijk moest dat niet zijn en bij de eerste de beste stoffenkraam slaagde ik meteen en nam twee rollen met stof mee. Gelukkig dat mijn zus meeging en we dus een auto hadden waar we het even in konden stallen. Nog een avondje achter de naaimachine om zo’n 16 “kostuums” te maken. Haha gewoon een naadje aan de zijkant dicht stikken, gat voor het hoofd en armen houden en klaar is Anna. Touw of riem er om en dan moet het wel goed zijn. Had bij een cadeauwinkel van die Viking helmen gekocht, dat gaat best goed komen. Moest ook nog cadeautjes verzinnen voor de winnaars van de playback en speurtocht. We vonden lege plastic flessen in zo’n eurowinkeltje noem ik het altijd. Vullen met snoepjes, leuk etiket er op en voor weinig een leuk prijsje voor de winnaars. Eigenlijk slaagde we in een keer voor alles waar ik nog naar op zoek was en zowel mijn zus als ik vonden een leuk “tussendoor” jasje. Hoop hem nog een poosje niet te hoeven dragen maar gisteren was het gewoon een herfstdag. Vandaag was het gewoon zo’n dag dat ik van alles tegenkwam waarvan ik dacht, grappig, leuk, ontroerend.
Een gesprek wat ik opving van een man die richting winkelcentrum naast een vrouw liep.
Ik hoorde de vrouw zeggen, ik ben 51 en mijn man ook. Waarop de man antwoordde nou dat zou je niet zeggen je ziet er uit als 35…..hmmm slijmbal zeg. Ik hoorde ooit eens een zin van een man die de leeftijd van een vrouw kan raden is wel knap maar niet slim. Maar deze man lag het er wel heel erg dik op.
Als ik op het winkelcentrum bij MS mode het briefje staat te lezen dat ze wegens omstandigheden gesloten zijn spreekt een oudere mevrouw me aIMG_0927 (Small)an. Het is toch erg zegt ze, iedereen bestelt via internet en alle winkels gaan naar de knoppen.  Ik ben het met haar eens, ook ik ging regelmatig daar even kijken of iets kopen. Scheelt natuurlijk wel, geen impulsaankopen meer.  En die meiden die er werken die gewoon hun baan weer kwijt zijn. Zeker in dit filiaal waren het echt leuke meiden die of je nou wel of niet wat kocht gewoon even een praatje hadden. Zonde toch dat het nu weer zo moet gaan. Wie is de volgende….
Een vriend en medewerker van ons Huttendorp kluppie was gisteren langs geweest bij me, hij ging de boodschappen doen bij de Makro en kwam het pasje ophalen.  Hij had de praat en stortte zijn hart uit. Hij is een aantal jaren geleden gescheiden in de crisistijd en bleef zitten met een flinke restschuld van hun koophuis.
Schulden stapelden zich op en hij vertelde gisteren dat hij bezig was om hulp te vragen omdat hij het niet meer trok.
Vanmorgen kreeg ik een appje van hem dat hij geregeld had dat hij een coach kreeg die hem ging helpen met schuldhulpverlening zodat hij een keer echt uit de schulden kan komen. Hij is officieel “zwervend” maar blijft zo nu en dan bij vrienden logeren. Een huisje zit er ook voor hem aan te komen. Mooie berichten om te horen dat voor hem ook een nieuwe start kan komen.
Bij de Hema zit een man een bakje koffie te drinken met een oude vrouw in een rolstoel. Ze zit helemaal scheef gezakt en zo te zien is het een dementerende mevrouw met haar zoon.
Ze zijn net klaar en ik zie hem met zoveel liefde en aandacht voor zijn moeder haar vertellen wat ze nu gaan doen. Haar recht in haar rolstoel zetten en samen gingen ze weer weg. Ontroerend mooi.
Vanavond hadden we voorinschrijvingen van het Huttendorp. Een kleine 120 kinderen hebben zich al ingeschreven inmiddels. Dat ziet er goed uit, het is al een paar jaar geleden dat we zoveel voorinschrijvingen hadden. Leuk . Mooi ook om te zien hoe de afgelopen week alle vrijwilligers druk bezig zijn met de voorbereidingen.
Vandaag ook nog bij een Candyshop, dat is zo’n winkel waar ze goedkoop snoep verkopen, geslaagd in mijn missie, vijf grote zakken met spekkies om de flessen te vullen. Gisteren een aantal leuke etiketten gemaakt. Ziet er best grappig uit.
vikings05En last but nog least, daar komt ze weer met haar tuintje maar vanavond een heerlijke salade gegeten, helemaal uit mijn eigen tuin met sla, paprika, tomaten, uien en komkommer. Dat is dubbel zo lekker smullen voor mij. Gaat het steeds leuker vinden om dit soort dingen klaar te maken.
Vanavond hebben we het druk bij de voorinschrijvingen in de bieb, 68 kinderen die zich al ingeschreven hebben waarmee de teller op 114 kinderen komt te staan. Ik verwacht nog een flink aantal op maandag. Leuk dat het weer een druk jaar lijkt te worden zo. Heb er helemaal weer zin in………

Hebberig……….

SONY DSCIk word van dit weer altijd hebberig, in die zin dat ik gewoon van alles wil doen maar vooral buiten wil zijn.
Eigenlijk wil ik fietsen, zomaar ergens gaan zitten om te fotograferen, in de tuin werken, het buitenverfwerk doen, gewoon lekker niksdoen of een boek lezen in het zonnetje, een terrasje pikken en zo zijn er nog wel wat dingen maar ja dat past niet allemaal in een weekend dus zal ik keuzes moeten maken.

Vandaag wapperde al vlug de was aan de waslijn. Even een klein pijnlijk momentje toen mijn zoon vandaag officieel mijn auto overschreef op zijn naam, toch even gek hoor, hij reed er al maanden in maar toch was ie nog steeds van mij en dat is nu over.
En hoewel ik hem eigenlijk ook amper gemist heb is het toch een stukje zelfstandigheid wat ik weggeef, helaas pindakaas. Hoop dat hij er nog veel gezonde kilometers mee zal rijden.

Niet zo pijnlijk dat het deze mooie dag verpestte voor me. Lekker gaan fietsen en mijn boodschapjes gedaan.
foto 3Gisteren was ik al begonnen met verfwerk maar halverwege was mijn pot verf leeg, eigenlijk had ik geen zin maar toch vanmiddag maar het klusje afgemaakt. Duurde langer dan ik gedacht had dus van nog even lekker in de zon zitten kwam niet zoveel.
Morgen nog een dag.
Wel nog even toen ik thuiskwam na het boodschappen doen en voor ik mijn hele oncharmante maar wel hard nodige verfkledij aantrok even mijn eerste “selfie” gemaakt terwijl ik me koesterde in het zonnetje.
Ben niet zo heel gauw tevreden met mijn foto’s maar deze gaf wel het beeld van de dag weer. Zonnig en blij genieten daarvan.