Een wild(e) jaarwisseling…

Zo weer eens ff de tijd genomen om een blogje te schrijven, de eerste van dit jaar.
Een rustige Oud-en Nieuwviering gehad, lekker samen thuisgebleven alleen even bij het vuurwerk wezen kijken en op Nieuwjaarsdag een prachtige wandeling gemaakt in de Apeldoornse bossen en daar ook nog een damhert en wilde zwijnen gezien. (Die wilde zwijnen wel achter een hek en ze worden ook daar gevoerderd maar toch leuk).
Geen camera bij me dus maar wat foto’s met mijn telefoon gemaakt…  Het is echt mooi daar en we waren net op tijd weer ergens binnen toen het flink begon te regenen, we boften dus.
Ben nog wel een beetje in de war met de dagen. Ga eigenlijk altijd het weekend naar Wim dus zo voelt het nu ook aan, geen donderdag gevoel (als zo’n gevoel dan ook zou kunnen bestaan)
Blij weer thuis te zijn ook, al deze dagen weer achter de rug, vandaag al het idee dat de dagen weer beginnen te lengen doordat het zonnetje nog scheen… we gaan heerlijk weer optellen.
Zag in de tuin al een paar planten volop in de knop staan.
Langzamerhand maar eens beginnen met plannetjes voor mijn tuin te maken.
Morgen weer werken voor ’t eerst, bijna twee weken vrij gehad, dat was ook wel even fijn. Volgende week gaan we weer uit met het Kinderwerk, we gaan curlingen, lijkt me zo leuk om dat een keer te doen, een soort beginnersclinique en voor iedereen geschikt. Twee van de vrijwilligers hebben alles geregeld. Daarna gaan we met elkaar eten, iets om weer naar uit te kijken.
Kortom het jaar draait weer…….

 

Een vreemde man……

Afgelopen dinsdag ging ik naar mijn zwager in Zandvoort, hij werd die dag 59 jaar oud. Een dubbele dag, het was heel gezellig maar ook met een gevoel dit zal zijn laatste verjaardag zijn en dat is toch wel een raar idee ook eigenlijk. De verzorging had zijn kamer versierd met vlaggetjes.

Maar het was leuk, had iets te trakteren meegenomen voor zijn medebewoners en verzorging en we hebben zelf ook wat lekkers bij de koffie genomen voor zijn verjaardag en een poosje in de tuin gezeten.
Ondanks alles was hij best in een goed humeur vandaag en had van alles te vertellen. Ik was blij naar hem toe te zijn gegaan want een verjaardag zonder visite is toch ook niet echt leuk lijkt me.

Toen ik terugging moest ik op de bus wachten, dat was geen straf even zitten in het bushokje, het was lekker weer, aan de voorbij rijdende auto’s zag ik wel dat deze instelling niet in het allerarmste gedeelte op de grens van Heemstede-Aerdenhout en Zandvoort gelegen is.

Naast het bushokje staat een man, een beetje sjofel, met een fles water gaat hij zich in zijn blote bovenlijf een beetje af staan spoelen en trekt een schoon shirtje aan.
Hij zoekt wat in zijn tas en pakt er iets uit, ik zie dat het een zaag is en meteen beginnen bij mij de “ikkijkteveeldetectivesradartjes” te draaien.

Misschien is het wel een moordenaar die in het bos iemand omgebracht heeft en de bloedsporen van zich afwast, ik bekijk de man nog even goed, je weet het tenslotte maar nooit en neem me voor alle opsporingsprogramma’s even te volgen op televisie.

Op zijn sokken komt hij naar het bushokje en gaat naast me zitten op het andere bankje, hij gaat zitten neuriën. Zittend op het bankje trekt hij schone sokken en zijn laarzen weer aan. In zijn hand heeft hij een OV kaart van de NS.

Inwendig schiet ik eigenlijk in de lach, wat een oen ben ik toch om zulke dingen te denken. Die man is misschien wel iemand die als vrijwilliger in het bos aan het werk is geweest met die zaag die hij bij zich heeft. Bezweet is geraakt en niet met een vuil shirt in de bus wilde stappen.

Had gewoon een praatje met hem moeten maken, wie weet wat een leuk gesprek het geworden zou zijn, gemiste kans op een verhaal.
We stappen in dezelfde bus naar het station, hij blijft vrolijk neuriën en bij het treinstation aangekomen stapt hij in een andere trein dan ik.