Enerverend weekendje…..

Nou heb ooit wel rustigere weekenden meegemaakt dan het afgelopen weekend. Het begon vrijdag al toen de fietsenmaker belde dat mijn fiets binnengekomen was, hij belde om half 11 en dat hij na een paar uurtje in orde zou zijn.

Terwijl ik thuis wat aan het rommelen was hoorde ik de brandweerwagen met sirenes, hij stopte dichtbij, nog meer sirenes, politie, ambulances en door mijn keukenraam zag ik de traumahelikopter en later nog een politiehelikopter,  dat kon niets goeds zijn. Kreeg al gauw appjes binnen dat er iets was in een fabriek op het industrieterrein, nu woon ik daar dichtbij dus meteen even mijn camera gepakt en er naar toe gegaan. Jaren geleden was deze fabriek ook al eens in de brand gevlogen.
Maar dat was dit keer niet het geval, er was een ontploffing ontstaan in een meterkast waar twee monteurs aan het werk waren. Een ervaren monteur en een stageloper een jongen van 18 jaar.  Beide raakten zwaargewond, de monteur zijn shirt stond helemaal in brand en de andere jongen had ook brandwonden. De monteur was er slecht aan toe.
Er werd een spoedtransport geregeld naar het ziekenhuis waarbij het traumateam dat met de helikopter was gekomen met de ziekenauto meeging.  De monteur was ook zelf een van de leden van de vrijwillige brandweer dus een moeilijke klus omdat het ook nog eens een collega van hen was. Nou ja wat een hectiek de brand op zich viel wel mee verder. Maar het was opgeschaald naar een grote brand dus veel brandweerkorpsen waren aanwezig, veel politie en ziekenwagens, maar ze konden eigenlijk weinig doen want eerst moest er iemand komen om de stroom er af te zetten van de stedin. Er was ook flink wat publiek gekomen die allemaal weggestuurd werden en ik mocht met nog wat pers in een vak redelijk dichtbij staan. Niet dat er nou zo heel veel te zien was maar wel apart om eens mee te maken. Dat er iemand langskomt bij dat vak om verslag te doen en wat de verwachting en prognose is. Nog een filmteam maakte wat stennis dat ze niet dichterbij mochten komen.  Nou ja ik heb in de tijd dat ik voor de krant werk al verschillende grote branden meegemaakt maar daarbij waren eigenlijk nooit mensen gewond geraakt. Dit vond ik toch wel heftig. De monteur kende ik goed, zijn moeder was ook jaren vrijwilliger bij het jeugdwerk en de jongen die stageloopt speelt bij mijn zoon in het voetbalteam. Het laatste nieuws dat ik ervan hoorde is dat de stageloper er redelijk vanaf gekomen is en de monteur maximaal 3 dagen slapende gehouden wordt, hij was voor 45% verbrand maar volgens de artsen zal hij het wel overleven als er geen complicaties bij zullen komen.
Nou ja toch wel aangeslagen toen ik weer thuis kwam, inmiddels kwam Wim ook al weer en belde de fietsenmaker dat ik de nieuwe fiets op kon halen. Dus dat zijn we samen gaan doen. Echt een prachtige fiets, even boodschappen gaan doen en toen zijn we lekker samen in tuin gaan barbecueën, het was prachtig weer en we konden zo lang nog buiten zitten. Gisterenavond zouden we naar de genderparty van Chantal en Peter waarbij ze bekend zouden maken wat het wordt, een jongen of een meisje.
Ook daar gingen de dingen anders dan gehoopt want Chantal haar opa was al een tijdje ziek en hij ging opeens hard achteruit. Wel of niet doen vanavond, toch wel lastig voor hen.naamloos
Alles hadden ze er voor klaargemaakt en besloten werd dat ze het toch door lieten gaan. Chantal had een mooie taart gebakken met lange vingers, de bovenkant de helft rose en de andere helft blauwe muisje en in het midden een vraagteken en toen ze hem opensneden konden we het allemaal zien het wordt een…………. tja en dan mag ik het nog een week niet vertellen want volgende week hebben ze nog eenzelfde soort party voor vrienden en vriendinnen…….. Van te voren hadden we allemaal een briefje ingevuld met wat we dachten dat het zou worden, wanneer het zal worden geboren en hoe de naam zal zijn. Wel leuk om die dingen te verzinnen.  Kan wel zeggen dat er maar twee waren die het goed hadden. (de foto heb ik van internet maar zo zag de taart er precies uit) Meteen nadat de taart gesneden was vertrok Chantal haar moeder en oma die toch nog even gekomen was weer naar opa toe. Toch wel een sluier over deze wat ik vond best ontroerende en leuke avond.  We hebben nog wel wat gedronken met elkaar en toen weer naar huis gegaan. Om half 1 appte Peter dat opa overleden was, het was opeens heel snel gegaan. Hij was 92 jaar, best een mooie leeftijd en gezien zijn ziekte was het te verwachten.  Het was echt een bijzondere man, heb hem niet zo heel veel keren ontmoet maar al die keren wist hij de prachtigste verhalen te vertellen over zijn diensttijd en werk waar hij overal op de wereld geweest was. Ze zullen hem best gaan missen.
Aan de ene kant hadden Wim en ik best een heel leuk weekend,  gaan fietsen nog, gaan wandelen in een natuurgebied, prachtig daar en voor het eerst dit jaar een vuurvlinder op de foto gezet, geen mooie foto maar wel gezien.  Ik vind dat echt de prachtigste vlinder die ik ken hier in Nederland en daar was ik dan weer blij mee. Alles verder in orde gemaakt voor onze vakantie volgende week, boot besproken. Aan de andere kant toch Vuurvlinderwas het wel een bizar weekend eigenlijk zo al met al. Voor Chantal ook best moeilijk hoor, wij met zijn allen kijken naar het filmpje van het nieuwe leven terwijl haar opa zo ziek was, dat moet echt een dubbel gevoel voor haar geweest zijn. ’s Middags was ze zelf nog bij haar opa geweest en had gevraagd wat hij dacht dat het zou worden, hij had het nog goed ook, ze hadden het hem als eerste verteld en daar waren ze achteraf weer blij om. Ik hoop ook dat het met allebei de jongens de goede kant opgaat en ze weer helemaal zullen herstellen van de brandwonden en de schrik van zo’n ongeluk.