Van brievenbus tot bloemenbus

Brievenbus eVanmorgen zat ik aan mijn ontbijt en opeens zie ik weer twee mannen rond mijn huis lopen en ik denk, wat nu weer. Ik stap even naar buiten en vraag wat ze nog gaan doen, ik dacht dat alles nu echt wel klaar wasis.
“Ach mevrouwtje”  alleen dat woord al kreeg ik de kriebels van “we gaan alleen even de onderste rand nog slijpen en afwerken” .  Oké zei ik, dat moet dan maar, blij was ik er niet mee. Zeker toen ik de wolken stof de tuin in zag gaan en op mijn net schoongemaakte tafel, tuinset en alles in de tuin neerdalen. Oké dacht ik, dan kan ik weer opnieuw beginnen. Ik kon me er ook niet druk meer om maken, vooruit weer een dagje werken extra, heb toch tijd zat haha. brievenbus
Nou ja binnen een uurtje waren ze klaar. Een paar uurtjes later als ik al lekker buiten even wat zit te lezen komen ze weer de tuin inlopen.  Mogen we even bij uw vijver kijken vraagt de man, ze vonden het zo prachtig al die kikkers en die kikkerdril. En opeens ben ik het “ach mevrouwtje” vergeten en hebben we een leuk gesprek over vijvers en vissen. (Netjes op afstand hoor). De jongste van de twee vertelde dat zijn moeder ook een vijver heeft en zo graag een kikkerdril wil hebben maar dat is nog nooit gelukt om het te pakken te krijgen. Ik zeg, kom maar een pluk kikkerdril halen hoor als jullie naar huis gaan. Er liggen weer liters dril in de vijver.
Hij was helemaal blij, ik heb wel een emmertje in de auto zegt hij om het in te doen en inderdaad voordat ze naar huis gaan komt hij wat kikkerdril halen en hij is er blij mee om zijn moeder er mee te verrassen.
KomkommerVanmiddag heel de middag in de tuin gaan werken. Ik heb gesmokkeld en ben al een flinke komkommerplant en tomatenplant wezen kopen. Ik ben ze zelf ook al aan het opkweken maar gewoon voor de fun al twee wat grotere planten gekocht. Aan de komkommer staat zelfs als een klein komkommertje.
Ik maak de kas in orde voor hem. Mijn kas staat dicht naast de kersenboom (die trouwens volop in bloei staat) en de wortels lopen er onder door. Weer een emmer vol weggehaald, uitgegraven en gezaagd.
Want waar van die grote wortels zitten groeit nou eenmaal niet veel. Mijn tomaat poot ik buiten op het warmste plekkie van de tuin en de komkommer gaat mijn kas in. paaseieren
Buiten heb ik ook nog een oude brievenbus staan, ooit van plan om die voor mijn huis te zetten maar het lukte Peter destijds niet op hem gemonteerd te krijgen. Inmiddels ben ik de sleuteltjes kwijt vandaar dat ik hem omgedoopt het van brievenbus in bloemenbus.
Twee plankjes er voor gemaakt en grond er in met twee plantjes. De afgevallen plantenhanger weer bevestigd. Onkruid gewied, kortom heel de middag bezig geweest.
Tussendoor nog een half boek ook uitgelezen. Een heerlijk dagje tuin(ieren).
tyubIn de gang ligt een pakje, ik had niets besteld, er staat op brievenbuscadeau. Ik open het en de doos zit vol met paaseieren en schuimpjes. Een briefje erbij met “Een lieve paaswens van mijn zus en zwager”.  Wat lief. Ik stuur ze meteen een appje om te bedanken.
Heel grappig ook wel omdat ik ook wat voor hen besteld heb en voor Peter en Chantal onder het mom van Help De Hema  heb ik daar twee Paaspakketten besteld met paashazen van chocolade, eieren om te verven en nog wat dingen. Zo leuk en ze bezorgen ze gratis thuis. Hoe leuk is dat. Morgen worden ze allebei bezorgd, ik ben benieuwd naar hun reacties.
Vanavond ga ik lekker naar de Passion kijken…. tegelijker tijd mijn handen even flink laten weken want dat is wel nodig na zo’n dagje tuinieren……

Bedelbrieven

September/oktober zijn de maanden van de collectes, al een paar weken achter elkaar komen er mensen langs met een collectebus.
Ik vind dat een hele prestatie om langs de deuren te gaan en alleen daarom gooi ik altijd voor wat voor doel ze ook komen iets in de collectebus.

In de meterkast (tip kreeg ik van iemand) heb ik een potje met wat muntgeld staan en naargelang het doel gooi ik daar wat van in, je hoeft niet naar een portemonnee te gaan zoeken dus best makkelijk zo.

Meer moeite heb ik met de bedelbrieven, ook voor hele goeie doelen, ik weet het maar net als vanmorgen kreeg ik een brief voor de Stichting MS met daarin een aantal enveloppen met hele leuke kaarten en daarbij een velletje met naamstickers.

En dan gaan mijn haren al weer overeind staan, ik word dan namelijk heen en weer geslingerd door een soort schuldgevoel als ik het bij de oude kranten gooi en de kaarten wel er uit haal en ergernis dat ze op zo’n manier dat gevoel bij me opwekken. En alleen daarom geef ik daar niet aan. Inmiddels heb ik al een doos vol met kaarten die ik ook zelden gebruik.

Eigenlijk vind ik het ergste nog dat sinds ik alle goede doelen van mijn broer (die gaf echt aan alles, dat is te prijzen in hem ) heb afgeschreven en op mijn eigen naam een bevestiging daarvan gevraagd had  ik opeens in allerlei systemen schijn te zitten.

De een is dood en dan probeer ik het maar bij de ander is misschien de gedachte er achter, ik weet niet hoe dat werkt maar leuk vind ik het helemaal niet en dat is een understatement.

Ik heb ook geen zin om al die instanties weer aan te gaan schrijven dus gaat het bij mij brievenbus/oprapen/kijken/versnipperaar/oudpapierdoos.
Dan heeft het toch nog nut namelijk voor de voetbalvereniging die het oude papier ophaalt.
En de goede doelen waar ik uit eigen beweging aan wil geven die weet ik zelf best te vinden.