Twee oude dames bij de Hema

Vandaag mezelf een vrije dag gegeven. Na twee dagen behoorlijk had gewerkt te hebben even gas terug genomen. Op mijn gemakkie vanmiddag gaan fietsen, beetje broeierig weer is het wel, bedompt. Bij de Hema even een broodje gaan eten. Bij de Hema waar ik meestal naar toe ga is een rij met banken met daartegenover tafeltjes met stoelen. Meestal ga ik in het hoekje zitten op zo’n bankje dus vandaag ook. Naast me zitten twee oude dametjes, ik schat ze toch wel ruim in de 80. Ze zitten allebei met een kopje thee en eten smakelijk een gebakje. Terwijl ik er langsloop zeg ik “Eet smakelijk dames, soms moet je jezelf maar eens verwennen he”. Dat is zeker beamen de dames. Ik ga zitten, mijn broodje eten en een krantje lezen terwijl ik een beetje luister naar de dames. Blijkbaar zijn ze allebei kort geleden een keer gevallen, een van de dames heeft nog een blauw oog. En daar zitten ze over te praten. HematekeningOpeens kijkt een van de dames naar een tekening van een broodje zalm op de muur. “Het lijkt net alsof bij die doorsnee van dat broodje een slang ligt, ik vind dat niet aangenaam om naar te kijken” zegt ze. “Dat voelt niet goed aan bij mijn angsten voor slangen en wormen”. De andere dame kijkt achterom en ziet blijkbaar niet wat ze bedoelt. Ik kijk naar de tekening en denk, ze heeft nog gelijk ook. Met een beetje verbeelding kan je er een slang inzien en ik zeg dat dan ook tegen die mevrouw. Er ontspint zich een gesprek over slangen, wormen, wat ze eten, waarom ze er zo bang voor is, dat er mensen zijn die er mee optreden. “Wat zie je dan op die tekening achter je” zegt de andere mevrouw wijzend op een plaatje van een bord met sla en noten. “Slakken” zegt haar vriendin en die lust ik ook niet waarmee het gesprek weer over is. Mijn broodje is op, ik ruim mijn bordje en kopje op, maak gauw nog een foto’tje van die plaat, wens de dames nog een prettige dag verder en ga weer naar huis fietsen.