Say yes to the suit

Papa en Mama TrouwfotoGewoontes en dingen bij een trouwerij veranderen in de loop van de tijden en daar is ook niets mis mee hoewel sommige dingen vind ik wel een beetje jammer.¬†Dat zal wel een ouderwetse opvatting zijn maar ik vond het toch wel iets hebben om “naar het stadhuis/gemeentehuis” te gaan om te gaan trouwen.
Momenteel mag er overal getrouwd worden, in zaaltjes, bij je thuis, ook leuk natuurlijk maar zoals ik al zei, het had wel wat plechtigs en als je iemand kende kon je ook even gaan kijken als ze aankwamen bij het gemeentehuis of stadhuis. Dat is allemaal niet meer of in veel gevallen in ieder geval niet meer. (Bij ons in het dorp had je ook dames die naar ieder huwelijk gingen kijken ūüėČ )
Nou ja Peter en Chantal gaan dus ook niet op het stadhuis trouwen maar in de zaal waar we ook gaan eten en het feest vieren daarna. Ook wel praktisch qua vervoer natuurlijk.
Al weer even geleden had Chantal al haar trouwjurk uitgezocht en gekozen. Haar zus was vorig jaar getrouwd dus had ze al een soort generale repetitie gehad.
Samen met haar moeder, zus en oma gingen ze hem uitzoeken en zei ze ‚ÄúYes to the dress‚ÄĚ.
Hartstikke leuk natuurlijk, toen mijn zus trouwde ben ik ook mee geweest, was ook zo bijzonder om te doen. Paar keer opnieuw gaan passen en kijken wat er nog bij kwam aan accessoires. Afijn dat was al geregeld.
Nu moest Peter natuurlijk ook nog een pak hebben en ik vond het leuk dat hij op zijn trouwdag door mij aangekleed zou worden en dat wilde ik ze als cadeau geven. (wel met een bepaald budget natuurlijk).
Ik vroeg wel aan Chantal of ze het niet erg vond omdat het in dit geval wel meer een cadeau voor hem is en minder voor haar. Al is ze natuurlijk ook blij als Peter er ook goed uitziet als ie naast haar loopt. Dat zou trouwens toch wel gebeurd zijn ook al had ik dit niet voorgesteld. Ze vond het helemaal niet erg zelfs hartstikke leuk.
Afgelopen zaterdag ging Peter (blijkbaar doen mannen dat ook tegenwoordig zo) met zijn vader, zijn beste vriend en schoonvader het pak uitzoeken en stuurde hij me een appje met “Say yes to the suit” .¬† Het moet niet gekker worden toch.
Als ie me later belt vertel ik hem het verhaal hoe zijn vader aan zijn trouwpak kwam.
We hadden een mooi pak besteld bij best een goede kledingzaak in die tijd. Alleen de trouwdatum kwam dichter en dichterbij, drie weken voor het trouwen en zijn pak was er nog steeds niet. En op onze vraag of ze wel konden garanderen dat ie wel op tijd was kregen we niet echt een bevredigend antwoord. We besloten het pak bij die zaak te annuleren en gingen dezelfde vrijdagavond nog naar Rotterdam. Met de bus van 7 uur.
TrouwfotoKwamen bij HIJ weet niet of die zaak nog bestaat. We vonden echt een mooi pak, overhemd er bij en een zijden stropdas. Pico bello. Nog een paar schoenen in een andere winkel en geloof me om 9 uur waren we gewoon al weer thuis compleet aangekleed binnen twee uur tijd en meteen meegenomen ook alles want het paste zonder dat er iets aan gedaan hoefde te worden. Zelf had ik een jurk die door mijn zus gemaakt was.
Ik wist al heel jong dat ik niet in een “prinsessenjurk” wilde trouwen, dat leek me helemaal niets zo’n wit gewaad. Vandaar dat ik zelf nooit van die pas-sessies heb gehad of met iemand een jurk uit ging zoeken. Ja met mijn zus hebben we samen de stof uitgezocht en zij maakte voor mij een prachtige jurk daarvan. Zwart fluweel met de bovenkant geborduurd met roze roosjes. Zat heerlijk, stond leuk (vond ik zelf) en ik was er dik tevreden mee en ik heb hem nog steeds trouwens (al past ie niet meer inmiddels). Mooie lekker zittende schoenen er bij die ongeveer net zo duur waren als de helft van mijn jurk (had nog nooit zulke dure schoenen gehad) , die ik daarna ook gewoon nog kon dragen.
Ach ja zo gaat het gewoon, ik ben ook niet meer zo getrouwd als mijn vader en moeder en Yenthe gaat het misschien ook ooit weer heel anders doen. Maar toch dat stadhuis/gemeentehuis, ik vond het wel wat hebben.

Missie geslaagd……

Vandaag maar weer een luchtiger logje dan gisteren. Mijn zus belde gisteren of ik nog zin had omdat het toch geen fietsweer was om wat te gaan winkelen.
Natuurlijk popelt ze om zich te gaan ori√ęnteren op haar trouwjurk en ik had ook wel zin dus vandaag zijn we op pad gegaan.
Eerst naar Rotterdam bij diverse zaken geweest waar ze avondmode hadden in het wat duurdere segment.
Nou is mijn zus vrij kort en ook wel een aardig buikje dus ze zocht wel iets dat haar goed afkleedde en waar ze zich thuis in voelde en niet nog korter in leek dus een rok op de knie.
We hebben allebei een heel verschillende smaak, ik ben echt meer van wat uitbundige kleuren en zij is echt iemand van rustige kleuren, wat chiquer en wat meer damesachtig. Ben bang dat ik dat nooit zal krijgen haha. En het staat haar ook. Ze draagt altijd veel rokjes en jurkjes dus is ze het ook gewend.
Maar goed met die missie gingen we dus op stap.  En passen overal erg leuk om te doen hoor maar toch vonden we niet wat we zochten eigenlijk.
Kreeg haar ook nog zo gek dat ze echt een mooie lange avondjurk ging passen maar het was toch niet haar ding en eerlijk gezegd vond ik hem haar ook niet staan.
Op een gegeven moment waren we een beetje uitgekeken en zeiden ze moeten echt maar wat gaan googelen op wat winkels die dit verkopen zodat we wat gerichter kunnen gaan kijken.
Nu is er een dorp verder bij ons ook een grote kledingzaak met wat luxere kwaliteitskleding die ook een echte bruidsafdeling erbij heeft.
Dus ik zei zullen we daar ook nog even naar toe rijden dus dat gedaan en meteen doorgegaan naar de bruidsafdeling waar ze ook jurken of ik moet ze eigenlijk japonnen noemen hadden die op maat gemaakt werden.
We werden geholpen door een heel leuke mevrouw, al wat ouder ook, die nergens een probleem in zag, niet qua maat of qua stof en ook echt meedacht met wat mijn zus nu wilde.
En eigenlijk het eerste pakje, een mooie jurk met een jasje er bij dat ze dan ’s avonds weer uit kon doen was ze meteen weg van. Het stond haar ook wel mooi, de jurk was wel een maat te klein dus de verkoopster had haar er echt met een schoenlepel bij wijze van spreken er in geholpen. Maar hij stond haar ook goed. Nog een tweede pakje gepast, ook leuk maar wat tuttig toch wel eigenlijk. En ook het pakje dat ik heel mooi vond met zo’n prachtige kleurige jas erbij over een redelijk simpele jurk, echt geweldig mooi.
En hij stond haar ook prachtig maar zelf voelde ze zich beter in dat eerste pakje en tenslotte is het haar dag en moet zij hem dragen en goed in voelen.
Ze hakte meteen de knoop door en terecht denk ik, want ik weet hoe die dingen gaan, als je dan wat leuks gezien hebt kan je nog wel 10 winkels afgaan maar dan vind je het daar toch niet meer.
Omdat ie helemaal op maat gemaakt gaat worden hing er ook wel een flink prijskaartje aan maar goed destijds was mijn trouwjurk ook duur, dat zijn nou eenmaal geen goedkope dingen en ze kan het goed doen.
We hebben nog hoedjes erbij gepast want dat lijkt haar zo leuk om het helemaal af te maken.  De kunnen daar ook nog zelfs de schoenen in de kleuren van de jurk spuiten.
Maar voorlopig heeft ze even het pakje besteld en daarna als het klaar is gaan we wel schoenen en een hoedje er bij passen. We hebben echt zo gelachen ook hoor met al dat passen en doen en het was best een bijzondere dag zo. Wat foto’s gemaakt natuurlijk gewoon met ons mobieltje. Mijn zus was ook heel erg opgelucht dat ze geslaagd was want ze had er heel er tegenop gezien om wat leuks te vinden. Het duurt nog een week of 8 voordat er weer gepast kan worden.
Weer een stap gezet op weg naar het huwelijk. We werden ook echt in de watten gelegd, wat te drinken en toen de koop gesloten was kregen we allebei een cadeautje. Zijn een mooi dienblad met een ontbijtsetje er op voor 2 en ik een kaars meteen bon voor 25,00 korting als ik daar een jurk koop maar die moet wel tenminste 150 euro kosten. Nou geef ik nooit zoveel geld voor een jurk uit en zeker niet voor een jurk die ik misschien maar een dag zal dragen want ik ken mezelf ben geen jurkenmens. Ik zie het nog wel, dat is nog niet aan de orde, ga dat zeker nu nog niet kopen het is tenslotte nog lang geen februari.

Vakantie………..

trouwen1De komende twee weken heb ik vakantie al blijf ik voor de krant nog wel even de mailtjes doen maar ga niet actief op zoek voor reportages. Ben er ook best aan toe na zo’n onwijs drukke week voor me.
Wil kijken of ik nog misschien een paar dagen ergens naar toe ga of anders gewoon zo nu en dan een dagje weg of lekker gaan fietsen is voor mij ook vakantie hoor.
Vanmiddag ben ik nog even met mijn vriendin naar de hoorspecialist geweest, ze had in het ziekenhuis ook nog buisjes in haar oren gekregen dus haar gehoorapparaten moesten opnieuw afgesteld worden. Ze heeft me twee weken vakantie gegeven zei ze haha…… maar goed ze rijdt nog geen auto dus heb wel gezegd als het echt nodig is dan bel je maar hoor.
En de nieuwe bruiloft die er aan komt, ik mag er gelukkig nu over praten, had me al bijna een paar keer versproken maar nu mag ik het vertellen al zal ik het niet aan de grote klok hangen, dat moet ze zelf maar doen maar ¬†“MIJN ZUS GAAT TROUWEN”.
Vorige week kwamen ze samen om het me persoonlijk te vertellen en ook te vragen of ik hun getuige wil zijn. Ik werd er helemaal blij van en of ik ook de foto’s wilde maken en ceremoniemeester zijn haha.
Nou ja vrouwen kunnen veel dingen tegelijk maar tegelijk tekenen als getuige en foto’s maken is lastig maar dat wordt wel geregeld. Zoonlief is ook heel handig met de camera.
Eigenlijk had ik ze niet eens gefeliciteerd en toen ik gisteren bij haar was zei ik dat ook en heb ik het ook gedaan. Dat was even heel emotioneel en we hebben echt samen even staan knuffelen en sniffen (en nog meer haha). Tenslotte is en blijft ze altijd mijn kleine zusje en ik ben zo blij voor haar.
Voor haar is het de eerste keer dat ze gaat trouwen. Ze heeft wel 20 jaar samengewoond met haar vorige man die overleden is maar ze waren niet getrouwd. Zijn kinderen waar ze nog steeds een goede band mee hebt zijn ook getuigen en zijn dochter.
Dus ze vindt het echt heel spannend en hoewel ze niet in vol ornaat wil trouwen wil ze natuurlijk wel iets speciaals om aan te trekken.
Dus dat wordt shoppppppppppppppppppennnnnnnnn.  We hebben al een aantal winkels uitgezocht waar we willen gaan kijken want het mag wel iets meer worden dan een C en A tje.  En ja ook natuurlijk voor mezelf, als getuige op haar bruiloft wil ik me in een jurk of rok hijsen, helemaal niet mijn ding maar goed.
Leuke vooruitzichten om te gaan doen dus. Het wordt wel pas volgend jaar februari 1 dag voor haar 60e verjaardag.  (trouw niet voor je 60 bent of nee zo was het niet maar klinkt leuk).
In mijn hoofd borrelen ook al eetrouwenn hoop idee√ęn wat ik voor dat stel zal gaan doen, heb er echt zin in. Een leuk vooruitzicht al vast voor de komende winter.
Als alles gaat zoals het nu gaat en iedereen gezond en alles blijft zal het dan half januari feest zijn omdat mijn moeder dan 100 hoopt te worden en een maandje later mijn zus trouwen…. super leuk.