Creatief met hooi en stro….

Hooibalen 1 (Small)Een mooie dag vandaag en dat bleek iedereen er toe aan te zetten om lekker naar buiten te gaan het was druk onderweg met wandelaars en fietsers en een van de fietsers was ik zelf dus. Lekker even een rondje door de polder.
Het is rustig in de polder, hier en daar zijn er nog een paar jonge futen van laatbroeiers maar de meeste broedsels die het overleefd hebben zijn zelfstandig geworden en moeten het zelf maar uit gaan zoeken.Hooiberg (Small)
De boeren zijn klaar met hooibouwen, overal zie je van die grote stapels met zwarte balen liggen.
De hooibergen die er nog zijn worden alleen nog maar als decoratie gebruikt in sommige dorpen kom ik er nog wel eens tegen.Hooibalen (Small)
Maar je kan ook creatief zijn met die balen hooi, ooit schreef ik er al eerder een blogje over een oma die ieder jaar een aantal van die balen gaat beschilderen met haar kleinkinderen.
Oude kleren aan die dag en met echte verf mogen de balen beschilderd worden. Ik zie weer de nieuwe balen liggen, je kan zien dat de kleinkinderen inmiddels wat groter zijn geworden. Collage (Small)De kunstwerkjes die ze gemaakt hebben zijn gedetailleerder, echt leuk om te zien. Inspiratie is ook voor de kleinkinderen blijkbaar wel de boerderij en buiten zijn.
Op een andere boerenweg zag ik een mooie huwelijksaankondiging een bruidspaar gemaakt van hooi en stro balen gemaakt.Bruidspaar (Small)
Op het bordje er onder staat te lezen… Zwarte Cross 2006 waar het allemaal begon vandaag trouwt Leonard met Manon. 
De boerderij is ook helemaal versierd dus daar zal het bruiloftsfeest wel plaatsgevonden hebben.
Creatief met hooibalen, je moet het maar verzinnen maar het is een vrolijke noot tussen al die zwarte stapels.

Nog even spannend……

De bruiloft van mijn zus houdt me toch nog wel bezig eigenlijk. Vandaag belde mijn zoon of de krant al binnengekomen was. Hij had alles geregeld met de drukkerij omdat hij daar afgestudeerd is dus de mensen goed kent. Er scheen iets verkeerd gegaan te zijn hadden ze hem gemaild, het label was er niet goed op gezet dus de zending schijnt ergens onderweg te zijn en niemand weet waar. Inmiddels is er een spoedbestelling gedaan om de krant opnieuw af te drukken en morgen moet hij als het goed is bezorgd worden. De kans is zelfs aanwezig dat ik hem twee keer krijg als ze achter de vergissing komen. Ik wacht het noodgedwongen maar af maar leuk vind ik het niet dat het zo loopt natuurlijk.
Dus nog even spannend hoe het gaat. Zou wel enorm balen en dat is nog zachtjes uitgedrukt als ie niet op tijd zou zijn.
Vanavond mijn camera’s vast in orde gemaakt. Alle contacten even gereinigd met alcohol en alle batterijen gecontroleerd en de accu’s opgeladen.
Morgen alleen nog even mijn broek korter maken en dan is alles klaar. Heb er wel zin in hoor, hoop dat alles goed gaat en het een leuk feest wordt.
Van mijn zus heb ik haar auto gekregen dus dat is makkelijk hoef ik niets te regelen om ’s nachts weer thuis te komen (hooguit schrappen haha).
Ze geven gelukkig mooi weer op, beetje vriezend en overdag zon. Het mag ook niet te hard gaan vriezen anders kan de rondvaartboot niet varen.
Nou voor mijn blogvrienden vast een klein stukje uit de krant. Een interview van Aimabel Weetgraag die in gesprek was met Maria Stavast een schoenenfluisteraarster:

Passen dezschoenen tinekee schoenen bij elkaar  !!!schoenenteun

Pas kwam ik ergens twee paar schoenen tegen, een paar herenschoenen en een paar damesschoenen en ik vroeg me af, passen deze schoenen bij elkaar en wat zeggen deze schoenen over deze mensen.
Ik besloot om een deskundige te raadplegen en kwam zo terecht bij de schoenenfluisteraar Maria Stavast.  Zij kan aan de hand van schoenen vertellen of deze mensen bij elkaar passen, het enige wat ze daar voor nodig heeft is een foto van de schoenen.
Een beetje likkebaardend kijk ik in de werkruimte rond van Maria, langs de wanden staan rekken vol met schoenen en laarzen in allerlei soorten en maten. Allemaal netjes op kleur en soort gesorteerd.
Ik word hartelijk verwelkomd met een kopje thee. We gaan aan tafel zitten en ik overhandig haar de foto.
Het lijkt wel of ze meteen een beetje in trance is………zoooooo zegt ze dat zijn twee paar nieuwe schoenen, laat me maar eens goed kijken.
De damesschoenen, wat zeggen die over deze dame. Een klein maatje dus dat zal een niet zo grote dame zijn, waarschijnlijk draagt ze graag rokjes of jurken, gezien het elegante schoentje.
Ze houdt ook van een verzorgd huis, alles een eigen plaatsje, is wel gastvrij, iedereen mag er altijd komen, ze houdt van gezelligheid en is creatief. Ze heeft wel een eigen mening maar staat ook wel open voor andere ideeën.  De herenschoenen, stoere maar nette schoenen. Dit moet een sportief iemand zijn, niet al te groot. Gaat meestal sportief gekleed, houdt van muziek vooral uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Is niet zo van de meedeiners. Maakt gemakkelijk contact met mensen en zit eigenlijn nooit om een woordje verlegen.  “En wat denkt u van deze combinatie” vraag ik Maria “Goed” antwoord ze meteen.  “Ze passen precies bij elkaar en vullen elkaar goed aan en gaan vast een goede toekomst samen tegemoet”.  Ik ben helemaal verrast eigenlijk dat iemand dit zo op kan maken uit twee paar schoenen. Zelf was ik nogal wat sceptisch toen ik hoorde over de schoenenfluisteraar. Maar na dit interview was ik helemaal om.  Ik kan zeker Maria Stavast bij u aanbevelen als u wilt weten of een komende verbintenis kans van slagen heeft.  U kunt Maria Stavast mailen op M.Stavast@hotmail.com   Van onze verslaggever A. Weetgraag

Missie geslaagd……

Vandaag maar weer een luchtiger logje dan gisteren. Mijn zus belde gisteren of ik nog zin had omdat het toch geen fietsweer was om wat te gaan winkelen.
Natuurlijk popelt ze om zich te gaan oriënteren op haar trouwjurk en ik had ook wel zin dus vandaag zijn we op pad gegaan.
Eerst naar Rotterdam bij diverse zaken geweest waar ze avondmode hadden in het wat duurdere segment.
Nou is mijn zus vrij kort en ook wel een aardig buikje dus ze zocht wel iets dat haar goed afkleedde en waar ze zich thuis in voelde en niet nog korter in leek dus een rok op de knie.
We hebben allebei een heel verschillende smaak, ik ben echt meer van wat uitbundige kleuren en zij is echt iemand van rustige kleuren, wat chiquer en wat meer damesachtig. Ben bang dat ik dat nooit zal krijgen haha. En het staat haar ook. Ze draagt altijd veel rokjes en jurkjes dus is ze het ook gewend.
Maar goed met die missie gingen we dus op stap.  En passen overal erg leuk om te doen hoor maar toch vonden we niet wat we zochten eigenlijk.
Kreeg haar ook nog zo gek dat ze echt een mooie lange avondjurk ging passen maar het was toch niet haar ding en eerlijk gezegd vond ik hem haar ook niet staan.
Op een gegeven moment waren we een beetje uitgekeken en zeiden ze moeten echt maar wat gaan googelen op wat winkels die dit verkopen zodat we wat gerichter kunnen gaan kijken.
Nu is er een dorp verder bij ons ook een grote kledingzaak met wat luxere kwaliteitskleding die ook een echte bruidsafdeling erbij heeft.
Dus ik zei zullen we daar ook nog even naar toe rijden dus dat gedaan en meteen doorgegaan naar de bruidsafdeling waar ze ook jurken of ik moet ze eigenlijk japonnen noemen hadden die op maat gemaakt werden.
We werden geholpen door een heel leuke mevrouw, al wat ouder ook, die nergens een probleem in zag, niet qua maat of qua stof en ook echt meedacht met wat mijn zus nu wilde.
En eigenlijk het eerste pakje, een mooie jurk met een jasje er bij dat ze dan ’s avonds weer uit kon doen was ze meteen weg van. Het stond haar ook wel mooi, de jurk was wel een maat te klein dus de verkoopster had haar er echt met een schoenlepel bij wijze van spreken er in geholpen. Maar hij stond haar ook goed. Nog een tweede pakje gepast, ook leuk maar wat tuttig toch wel eigenlijk. En ook het pakje dat ik heel mooi vond met zo’n prachtige kleurige jas erbij over een redelijk simpele jurk, echt geweldig mooi.
En hij stond haar ook prachtig maar zelf voelde ze zich beter in dat eerste pakje en tenslotte is het haar dag en moet zij hem dragen en goed in voelen.
Ze hakte meteen de knoop door en terecht denk ik, want ik weet hoe die dingen gaan, als je dan wat leuks gezien hebt kan je nog wel 10 winkels afgaan maar dan vind je het daar toch niet meer.
Omdat ie helemaal op maat gemaakt gaat worden hing er ook wel een flink prijskaartje aan maar goed destijds was mijn trouwjurk ook duur, dat zijn nou eenmaal geen goedkope dingen en ze kan het goed doen.
We hebben nog hoedjes erbij gepast want dat lijkt haar zo leuk om het helemaal af te maken.  De kunnen daar ook nog zelfs de schoenen in de kleuren van de jurk spuiten.
Maar voorlopig heeft ze even het pakje besteld en daarna als het klaar is gaan we wel schoenen en een hoedje er bij passen. We hebben echt zo gelachen ook hoor met al dat passen en doen en het was best een bijzondere dag zo. Wat foto’s gemaakt natuurlijk gewoon met ons mobieltje. Mijn zus was ook heel erg opgelucht dat ze geslaagd was want ze had er heel er tegenop gezien om wat leuks te vinden. Het duurt nog een week of 8 voordat er weer gepast kan worden.
Weer een stap gezet op weg naar het huwelijk. We werden ook echt in de watten gelegd, wat te drinken en toen de koop gesloten was kregen we allebei een cadeautje. Zijn een mooi dienblad met een ontbijtsetje er op voor 2 en ik een kaars meteen bon voor 25,00 korting als ik daar een jurk koop maar die moet wel tenminste 150 euro kosten. Nou geef ik nooit zoveel geld voor een jurk uit en zeker niet voor een jurk die ik misschien maar een dag zal dragen want ik ken mezelf ben geen jurkenmens. Ik zie het nog wel, dat is nog niet aan de orde, ga dat zeker nu nog niet kopen het is tenslotte nog lang geen februari.

Daar komt de bruid…….

IMG_3378Vorig jaar was ik fotograaf op de bruiloft van de beste vriend van mijn zoon die me daarvoor gevraagd had.  Heel spannend maar ook wel leuk om te doen want zulke dingen kan je gewoon niet over doen natuurlijk.
En ik vond het best een hele klus, je probeert ook constant leuke momenten te pakken met de camera.
En hoewel toen ook die vriend toen zei, wel gewoon mee doen hoor op de bruiloft en met het feest werkt dat niet zo natuurlijk. Was toch steeds in de weer om foto’s te maken maar goed een leuke ervaring om eens te doen en ze vonden het mooie foto’s. Ook veel van geleerd. Maar ik zei toen wel, dat doe ik nooit meer want ik was na zo’n dag echt helemaal versleten.
Tot een paar maanden geleden een zoon van oude vrienden van mij waar we jaren mee op vakantie samen gingen met onze boten vroeg of ik foto’s wilde maken op zijn bruiloft.
Ik wist wat het inhield dus zei er even over na te willen denken, ging een keer praten met het stel en ik zei toch ja. Heb een beetje een zwak voor die jongen nog steeds want dit zijn wel allemaal liefdewerk oud papier klussen waar een hoop tijd in gaat zitten.
En gisteren was het zover, een stralend zonnige dag dus ze troffen het. Ze hebben al twee kleine kindjes  die mooie pakjes hadden maar ze vonden het veel te warm en heel snel waren ze toch maar gekleed in een korte broek en shirtje.
IMG_3377Ik hoefde dit keer niet zo vroeg maar het zijn altijd wel hectische uren voordat iedereen er is, alles aangekleed en klaar er voor is. Ik heb het maar een beetje over me heen laten komen.
De dag er voor was ik al wezen kijken op de plaats waar ze foto’s wilden gaan maken bij ons in het Loetbos voor wat leuke plekjes en die had ik ook gevonden.
Heel leuk om te merken dat alle passerende fietsers, roeiers, wandelaars zo positief reageren. Twee jongens in een kano van zo in de leeftijd van puistjes en pukkels begonnen te applaudisseren en veel mensen riepen, fijne dag of gefeliciteerd of mooi. Vond ik zo bijzonder om mee te maken eigenlijk.
Nou ja verder verliep de dag een beetje traditioneel zoals trouwdagen vaak verlopen. Familie op de foto, gemeentehuis (vreselijk wat een lange toespraak en dat met allemaal gasten met kleine kinderen pfff) ,  bruidstaart, eerste dans, eerste drankje samen, eten  en daarna het bruiloftsfeest. Nog steeds mooi weer, zelfs flink warm zo nu en dan.
Pas tijdens het feest ’s avonds had ik ook wat ruimte om hier en daar een praatje te maken voor zover dat mogelijk was met die harde muziek. Maar wel een heel leuke D.J. hoor die voor jong en oud wel wat in huis had en draaide. Er werd veel gedanst, heerlijk hoor, kon ook even lekker de beentjes van de vloer.
Kortom een heel ontspannen bruiloftsfeest.
Thuis meteen de foto’s gesaved, dubbel gesaved haha en zitten kijken.Maria en Colinda
Er zitten echt een paar mooie foto’s bij en ik hoop dat ze er blij mee zijn.
Nog een paar avonden foto’s uitzoeken, bewerken maar dat vind ik eigenlijk nog het leukste om te doen.
Toch zou ik niet mijn werk er van willen maken, vind het altijd wel spannend om te doen, ik kan niet zeggen, dat doe ik nooit meer want de volgende aanvraag van zelfs familie van mij is al gedaan. Dat moet nog even geheim blijven wie dat is….maar ik vind het heel erg leuk, over een maand of zeven gaan ze trouwen. Dus deze winter toch maar eens gaan kijken naar een cursus fotografie want doe alles nog steeds op zijn Janboerenfluitjes  en wil nog wel wat meer er over weten en leren. Iets om naar uit te kijken dus.

Klus geklaard……….

Rayan2Het jonggehuwde stel waar ik de foto’s gemaakt heb was weer terug van de huwelijksreis naar Bali en ze waren natuurlijk heel benieuwd naar de foto’s.
Ik had ze voor ze op vakantie gingen, de dag na hun huwelijk, al een paar foto’s toegestuurd om te laten zien.
Het was uren werk om van de ongeveer 1600 foto’s een diashow van zo’n 700 foto’s te maken die het verhaal van hun huwelijksdag vertelde.
Gisteren had ik het afgekregen en was ik even zelf al gaan zitten kijken en het zag er leuk uit.
Een combinatie van een aantal mooie stijlvolle foto’s en daarbij een aantal grappige sfeerplaatjes zal ik maar zeggen.
Ik weet niet hoeveel uren ik er mee bezig geweest ben maar best heel veel. Sommige foto’s ben je gewoon meer dan een kwartier bezig om dingen weg te werken die ik liever niet zag, zoals vreemde achtergronden. Dat is een heel klus maar ook zo leuk om te doen.
Vanavond kwamen ze kijken naar hun foto’s en ze waren er ontzettend blij mee.
Ik had er nog geen boek van gemaakt omdat het zoveel foto’s zijn en het toch wel heel persoonlijk is wat ze er in willen.
Ze gingen er over nadenken of ze er nog een boek van wilden hebben, misschien wilde haar moeder het maken zei ze een beetje schuchter. Maar heel eerlijk gezegd zou ik het niet erg vinden hoor.
Aan de ene kant is het een uitdaging om het te maken, leuke effecten er aan toe te voegen, had er ook wel zin in maar ik weet ook dat het echt uren werk is om te doen.
Ach ik zie het wel, ik heb ze aangeboden als ze het toch nog willen dat ze het maar aan moeten geven.
Voorlopig zijn ze heel blij met hun foto’s.Rayan399 Ik vond het heel spannend maar ook leuk om te doen en ik heb er echt heel veel van geleerd over dingen die je in de gaten moet houden als je foto’s maakt. Zoals achtergronden, of mensen die boven iemands hoofd net met een camera filmpjes staan te maken, een heel werk om dat weg te werken.
Dus een goeie fotoles, zou het niet gauw nog een keer doen, gewoon wat foto’s voor iemand maken geen probleem maar zo’n heel bruiloftsfeest en de nabewerking niet meer.
Je loopt heel de dag op te letten wat gebeurt er wat voor dingen zijn leuk om te fotograferen, zodat je zoals de bruid vooraf zei “Gewoon meedoen hoor met het feest en de bruiloft”  niet toekomt. Pas ’s avonds was het wat rustiger en kon ik ook nog wat genieten van het feest. Maar een leuke ervaring was het zeker.

 

De bruiloft…….

port of rotterdamVorig jaar vroeg een vriend van mijn zoon of ik als hij ging trouwen de foto’s wilde maken. Ik was toen aardig verrast en vroeg me ook wel af of ik dat zou kunnen, tenslotte ben ik geen professionele fotograaf.
En hoewel ik al zo’n jaar of 16 ook voor de krant foto’s maak en momenteel wel een aardig goeie camera heb had ik wel twijfels of ik dat zou moeten doen.
Maar een paar maanden geleden kwam de vraag opnieuw, dus maakte ik een afspraak om met het toekomstige echtpaar even een gesprek te hebben over wat ze willen en wat ze er van verwachten.
Ik vertelde dat ik echt geen professionele bruidsfotograaf ben en dat wilden ze ook juist niet. Ze wilden iemand erbij hebben die ze kenden die gewoon wat plaatjes wilde schieten.
Oké dus, op zich ook wel een uitdaging natuurlijk om te doen. Mijn zoon was getuige bij het huwelijk en zijn vriend was heel vaak bij ons geweest.
Afgelopen week nog een keer wezen praten om door te nemen wat ze nou echt leuk vinden en we zouden dus wel een “officieel foto-uurtje” hebben in Rotterdam waar zij werkt bij het havenbedrijf.
En daar wilden ze een serie foto’s gaan maken.
Een boot van het havenbedrijf zou, zonder dat zij het van te voren wisten, met twee stralen water gaan spuiten en dat kon natuurlijk leuke foto’s opleveren met de euromast op de achtergrond.
Afgelopen vrijdag was de grote dag.
Mijn grootste angst was eigenlijk dat er iets zou gebeuren met mijn camera, het is hun grote dag en je kan het nooit meer over doen.
Een paar maanden geleden kwam ik mijn neef tegen die dezelfde camera (althans hetzelfde merk) heeft als ik en ik heb hem gevraagd of ik deze camera als reserve mee mocht nemen en hij had daar geen bezwaar tegen.
Ik alle kaarten gedefragmenteerd, alle accu’s opgeladen, extra batterijen voor de flitser en ik was er klaar voor.boot spuiten
Afgelopen week nog een nieuwe flitser gekocht met meer mogelijkheden. Twee dagen lang aan het oefenen en uitproberen geweest. Zo ontzettend leuk om te doen.
En al doende leerde ik een beetje hoe ik hem het beste kon gebruiken.
Vrijdagmorgen om 10 uur was ik present om te beginnen met foto’s te maken van het opmaken, kappen en aankleden van de bruid.
( Wordt vervolgd )

Super was het………

Alib5De afgelopen vier dagen waren onwijs druk, heel erg vermoeiend maar zo helemaal SUPER LEUK.
Een keer per jaar wordt er door een café in ons dorp een tentfeest georganiseerd en dat is een druk bezocht feest waar jong en oud vier avonden kunnen komen om feest te vieren. En dat wordt ook gedaan.
Ik heb zelf 18 jaar gewerkt in het café en de eigenaars zijn vrienden van me dus toen ze me vroegen foto’s te maken en wat te helpen als vrijwilliger heb ik ja gezegd.

Er trafassiis daarbij nog een speciale seniorenmiddag die door de gemeente wordt betaald en dit jaar hadden wij als Jeugdwerk een eigen middag voor het eerst voor de kinderen met Ernst Bobby en de Rest.
Door sponsoring en omdat we gratis deze tent mochten gebruiken was het voor ons een keer mogelijk zo’n groot evenement neer te zetten.
KW35
Daarbij had ik me opgegeven als vrijwilliger voor de seniorenmiddag, was natuurlijk bij de jeugdmiddag, mijn werk voor de krant, had nog wat afspraken, nog een beetje (heel klein beetje) mijn huis en tuin bijhouden en zo waren mijn dagen gewoon meer dan vol.

Met zo’n druk programma kwam het echte feesten er ook niet van maar ik heb het niet gemist, ik vind het zo leuk die hectiek en het meehelpen. Want geloof me het is echt een heel georganiseer zo’n feest wat betreft catering, veiligheid, artiesten etc.
Iedere avond was ik zo rond half 3 thuis en voordat ik dan sliep was het echt laat en gisteren was het vier uur voordat ik in bed lag.

JanSmit3Vandaag dus maar even een beetje bijkomen van alles, de foto’s bekijken, bijwerken en doorsturen en hier en door op FB wat albums aanmaken.
Dat is meer dan genoeg voor zo’n dag na de Feestweek om weer even in een ander ritme zien te komen maar dat gaat vast wel weer lukken al zal het wel weer even een beetje afkicken zijn die rust.

Twee bijzonderheden tijdens deze Feestweek, naast de vele leuke momenten, die er uitsprongen: De vriend van mijn zoon die volgend jaar gaat trouwen vroeg of ik heel de dag mee wilde gaan en foto’s maken op zijn bruiloft, mijn zoon is als getuige gevraagd. Vond het echt zo leuk en heb nog een jaar om mijn fototechnieken wat te verbeteren.
En er was een man die naar me toekwam en zei: Ik vind je zo’n leuke vrouw. Nou weet ik niet als hij nuchter is of hij dat nog vindt haha maar het was wel grappig, ik zal het wel zien.