Na-apen

Zo grappig soms, ja hoor daar komt er weer een over mijn kleindochter.
Mijn zoon kwam vanmiddag bij me lunchen zo gezellig is dat toch om zo samen te doen, hij werkt dicht bij mij in de buurt en zo nu en dan een appje ben je thuis mam dan kom ik even wat eten.
Nou ja wij samen gegeten, hij had ook de film die van de bruiloft gemaakt was, zo leuk om te zien en het nog eens mee te maken.
Hij liet ook allemaal filmpjes en foto’s zien die ik nog niet had gekregen of gezien van Yenthe.
Zondag was hij met haar gaan wandelen, zij op haar loopfietsje en ze had een keer gezien dat je met een fietsenlift de trap op kan om de Algerabrug over te gaan. Dus dat wilde ze ook wel eens doen. Peter met haar en haar fietsje dus de brug op gegaan en ook helemaal over gelopen. Stukje nog aan de andere kant en zei hij, nu zijn we helemaal in Capelle hoor.
Toen ze weer thuis kwam vertelde ze tegen haar moeder “we zijn helemaal in Pacelle geweest” echt zo leuk haha. Ze is ook helemaal gek op trampolines, ik vond dat vroeger ook altijd zo leuk om te doen, niet dat wij er zelf een hadden maar in sommige speeltuinen waren ze wel en dan ging ik altijd springen er op.

Ze hebben een mooi grote tuin dus zo’n trampoline zal er ook wel komen denk ik zomaar.
Peter laat een filmpje zien waarbij ze op een grote betonnen plaat een voorstelling geeft, dat is haar podium, zo grappig om haar te zien zingen en dansen en alles nadoen wat ze ergens gezien heeft. Kinderen zijn wat dat betreft echte na-apers en logisch daar moeten ze het van leren.
Een tuin vol met vogels hebben ze met veel bomen en struiken.. Winterkoninkje, roodborstjes, Vlaamse Gaaien, meesjes en natuurlijk ook kauwen.. Moet hem nog even wat beter leren fotograferen hoewel de Vlaamse gaai wel mooi is. De andere zijn meer zoekplaatjes. Die winterkoninkjes ook zo schattig.
Peter ging een boom snoeien en zij helpen met de takken wegslepen en vetbolletjes en pindanetjes opgehangen samen in de gesnoeide bomen. Ja daar kan ik wel van genieten als hij dat zo vertelt.

Dan slaapt ze ’s avonds wel hoor mam zei hij, ik zei ja dat is logisch, niets beters voor een kind dan zo lekker buiten spelen. Meteen afgesproken wanneer hij even zou helpen mijn band er om te leggen, kan er gewoon nog wel op fietsen hoor, het is niet zo dat die band meteen weer stuk is. Maar ik wil toch graag weer een gewone band er in hebben.
Fiets nu dus maar even op mijn andere fiets. Vandaag was het echt heerlijk vanmiddag ook weer een grote ronde gefietst. Druk met fietsers en wandelaars overal. Geef ze eens ongelijk met dit prachtige herfstweer.


Erfelijk belast…..

Vandaag merkte ik wel dat erfelijke belasting echt bestaat…… mijn kleindochter heeft echt een paar van mijn genen meegekregen.
Of ze daar nou zo blij mee moet zijn weer ik niet maar goed dat zal de tijd leren.
Vanmorgen kwam Peter even helpen om mijn bank naar buiten te gooien omdat vanmiddag mijn nieuwe bank zou komen. BIO-erfelijkheid
Op 1 ½  meter afstand drinkt hij even een kopje koffie en zitten we wat te kletsen.
Hij vertelt druk bezig te zijn in zijn tuin. Hij werkt momenteel thuis, bij hem op de zaak kan dat gelukkig en hebben ze ook nog werk genoeg. Hij werkt in de communicatiesystemen. Alleen dat houdt wel in dat hij geen reistijden meer heeft. Nu het wat langer licht blijft kan ie al aardig wat doen in de tuin.
Hij had weer een grote hoop zand liggen en zei, ik denk dat ik vanmiddag maar de schep en kruiwagen aan Yenthe geeft dan kan ze ook spelen.
Ze is zo graag buiten zegt ie en als ze buiten speelt op de opvang ook volgens mij wentelt ze zich in het zand en daarbij valt ze ook nog wel eens. Ze komt altijd met overal zand in haar kleding weer thuis.
Hoe herkenbaar zeg ik, dan heeft ze toch nog een paar genen van haar oma gekregen haha. Nou jij vond het ook altijd heerlijk om buiten te spelen hoor. Peter was ook altijd wel een buitenkind.
De bank verwijderd met veel moeite en omstreeks dezelfde tijd kwam de nieuwe wasmachine die ze gingen plaatsen en installeren. Heerlijk dat ik weer kan wassen. Het zat dus niet in het stopcontact de machine was toch wel kapot. Daar was ik wel blij mee dat ik niet voor niets een nieuwe machine heb gekocht. Ze nemen alle afval en de oude machine ook weer mee.
Tussen 3 en 5 zou de bank worden gebracht. Mooi nog de tijd om alles in de kamer even schoon te maken. Stofzuig wel onder de bank maar nu kon ik alles even lekker dweilen.
Ze hadden gevraagd of het eventueel wat eerder mocht zijn, ik had ja gezegd, graag zelfs maar heb heel de middag zitten wachten maar ze kwamen niet. Vanavond even gebeld en o vergeten, maar u krijgt korting hoor, zei hij. Ik zei dat ik liever had dat die bank gebracht werd en hij beloofde dat het morgen zou worden. Pff weer een dag wachten daar heb ik toch altijd al zo’n hekel aan. hqdefaultOok al heb ik eigenlijk niets anders te doen, wachten vind ik vervelend. (Ja er zijn veel ergere dingen hoor zet de tv maar aan ik weet het wat zeur ik). Gelukkig had ik van de week mijn tuinset schoongemaakt en kon ik een makkelijke stoel toch nog even in de kamer zetten. Ik mis mijn bank meteen. Ben toch wel iemand die gauw even een half uurtje op de bank ga liggen. Zeker als ik zoals de laatste weken iedere keer zo vroeg op ben is zo’n powernap wel heerlijk.  Vanavond stuurt Peter twee filmpjes van Yenthe die zand loopt te scheppen en het met haar kruiwagen naar achteren rijdt….. het ziet er zo grappig uit en ze vindt het zo  leuk om te doen al gaat de helft er ook nog naast natuurlijk. Ook klussen moet je leren en daar krijgt ze bij haar vader mooi de kans voor.

Het zat er al jong in …

$_84Ik weet nog dat mijn moeder vaak vertelde dat ik toen ik nog klein was en in de box zat als ie buiten stond net zo lang zat te prutsen tot het kleed dat onder de box stond aan de kant was en ik in de aarde of zand kon wroeten. En dat ook lekker in mijn mond stopte.
Toen ze dat vertelde tegen de huisarts zei die, zand schuurt de maag, waarmee het probleem opgelost was voor hem. Geloof ook niet dat ik er wat aan over gehouden heb en ik zit nog steeds graag te wroeten in de tuin al eet ik het niet meer op. Hoewel bij mijn werken in de tuin hoort op een of andere manier ook het eten van sinaasappels en ook dan gaat er nog wel eens wat grond of zand mee naar binnen als ik hem afpel zonder eerst mijn handen te wassen. Of zoals van de week toen ik wat enthousiast had staan schudden met een droge stronk er wat zand in mijn kopje thee gevallen was. Nou ja heel eerlijk heb ik het laatste slokje met het zand op de bodem niet opgedronken heb. Er zijn natuurlijk grenzen.
(Een box is trouwens een vierkant meubelstuk met tralies waar je zo gemakkelijk even een kind in kan zetten om je handen vrij te hebben. Bijvoorbeeld zodat ze bij het koken niet per ongeluk een hete pan over zich heen krijgen en zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken. De nieuwe generatie moeders gebruikt hem vaak om kinderen in te laten slapen en daar heb je volgens mij weer wiegjes of bedjes voor maar goed, ik kan me vergissen)
Tijden veranderen en de ouders ook. Zeker met betrekking tot het omgaan met kinderen.
Vroeger werd er verder ook niet zo krap gekeken volgens mij, traphekjes had mijn moeder nog nooit van gehoord, als je een keer van de trap viel wist je het toch wel denk ik dan maar (ik had wel een traphekje hoor voor Peter) Een keer uit een boom vallen, je knie kapot het kwam allemaal voor. Achterop de fiets zonder fietssteun, een keer je hiel tussen de speken (weet nog hoe zeer dat deed).
Natuurlijk is het goed dat veel dingen verbeterd zijn maar soms ik zie om me heen soms best uiterste van dingen.  Ouders die zo verdiept zijn in hun telefoon en hun kind lekker laten knoeien op stoelen laten staan op de banken laten rennen zoals bij de Hema.
En aan de andere kant zijn ze ook vaak te voorzichtig met kinderen, willen ze hen tegen alles beschermen.
Dat is ook een natuurlijk instinct dat weet ik ook wel. Als ik bij mezelf terugkijk hield ik een beetje de middenweg. Keek altijd best wel goed uit dat hij geen te gevaarlijke dingen deed en als ie boven op een glijplank ging staan zag ik hem ook al naar beneden vallen.
Maar ik liet hem op een bepaalde manier ook wel zijn gang gaan, zelf dingen ontdekken en doen.
Hij deed ook niets liever dan dingen verzamelen zoals steentjes, schelpjes, takjes, kon er uren zoet mee zijn. En hutten bouwen, bomen klimmen, hij was echt een buitenkind.
Vandaag kwam er naar buiten dat er een onderzoek was geweest naar het spelen van kinderen en dat ouders vaak te voorzichtig er mee zijn. De campagne van VeiligheidNL is in die geest een campagne gestart.

Het lijkt de omgekeerde wereld: een organisatie die zich inzet voor veiligheid, wil dat kinderen gevaarlijker gaan spelen. Maar VeiligheidNL is toch echt een campagne gestart met precies dat advies. Ouders zijn te voorzichtig met hun kroost, klinkt het.

‘Met een beetje risico komen ze er wel’, luidt de slogan van de campagne. Kinderen vanaf vijf jaar moeten meer risicovol spelen. Dat is goed voor hun fysieke en mentale gezondheid. Ze leren risico’s inschatten, ze worden zelfredzaam en bouwen zelfvertrouwen op.

VeiligheidNL zegt: naamloos“Vroeger was het vrij gewoon dat kinderen in bomen klommen, op geheime plekken speelden of hutten bouwden in de bosjes. Tegenwoordig zijn de mogelijkheden daarvoor voor kinderen veel beperkter, niet in de laatste plaats omdat we kinderen willen beschermen tegen risico’s.”

Uit onderzoek blijkt dat 79 procent van de ouders het eens is met het advies, maar het niet aandurft omdat ze te bang zijn dat hun kleine spruit iets overkomt. Maar volgens VeilheidNL bereiken ze daarmee juist het tegenovergestelde. “Als een kind niet zelf de risico’s kan inschatten, omdat het daar de vaardigheden nog niet voor heeft of omdat de risico’s voor het kind niet zichtbaar zijn moet je als ouder ingrijpen.”

Iedere ouder zal het op zijn of haar eigen manier doen en dat is prima natuurlijk, daar ga ik geen oordeel over geven.naamloosbut
Maar voor mijn gevoel kan het geen kwaad als een kind na een middagje buiten spelen lekker smerig thuis komt. Wasmachines zijn er goed voor en volgens mij is het inderdaad wel goed voor kinderen om zo lekker met vriendjes buiten bezig te zijn en hun mogelijkheden en onmogelijkheden ontdekken en er van leren.