Socialiseren……

Blaaskaak (Middel)Blaaskaak 3 (Middel)Het gesprek met mijn buurvrouw deze week heeft me toch wel een beetje aan het denken gezet eigenlijk over het feit dat ik momenteel wel heel weinig weet en doe in mijn eigen dorp. Ik hoorde daar namelijk ook dat een oudere man die schuin tegenover mij woont, wel een paar huizen verder, was overleden en ik had er echt helemaal niets van gehoord, gezien of gemerkt. Een man die als ik langs liep of fietste altijd gedag zei.
Vandaag dat ik me heb voorgenomen om wat meer te gaan socialiseren in mijn eigen dorp.
Vanmorgen begonnen met eens naar de markt te gaan daar kwam ik een vrouw tegen die ik heel veel tegen kom op de fiets, zij is weduwe en gaat ook vaak alleen fietsen, we hadden een leuk gesprek zo.  Bij de koekjeskraam stond er een vrouw die ik ook ken, ze woont bij mij in de straat een eindje verderop wel en ik vroeg haar of zij al iets gehoord had van de woningbouw.
Zij vertelde dus dat ze bij haar nog een keer zijn wezen kijken en gezegd hadden dat ze gingen renoveren en in oktober gaan beginnen. Zij woont helemaal aan het einde van de straat en ik in het eerste huurhuis dus ik denk dat ze daar zullen gaan beginnen. Toch wel een opluchting. Kikker 6 (Middel)
Vanavond was er een lady’s night voor een goed doel. Er komt hier een Samenloop voor de Hoop, dat is een evenement waar je als team mee kan doen en dan is de opbrengst voor de kankerbestrijding dus.
Kikkerdril (Middel)Het was ook nog eens een “thuiswedstrijd” want het vond plaats in een meubelwinkel schuin tegenover mij. Vijf euro gedoneerd voor een kaartje. Er was van alles te doen, proeven, snoepen, kleding werd er verkocht, voorlichting over slaapproblemen, sierraden, een kapster en nog meer dingen.  Ik was op tijd gegaan en voor 3,00 kon ik mijn wenkbrauwen laten epileren. Ze deed het heel mooi met een soort gel er op, ziet er echt mooi uit.
Veel bekenden weer tegengekomen en wat zitten kletsen hier en daar, meubels genoeg in een meubelzaak natuurlijk om te gaan zitten. Kreeg nog een goed gevulde goodiebag mee naar huis, helemaal leuk. (Alleen ik dacht dat er twee winegums in een zakje zaten, beet er in en het was een zeepie haha… lachen schuimde nog net niet).
Kikkerkkkk (Middel)Bij het gesprek met de buurvrouw kwam het praatje ook op mijn straat die ze gaan betegelen en ik vertelde dat ik het grind in zakken wilde gaan doen en zo gratis weggeven.
De buurman zei toen, wij zouden ook wel wat willen hebben dus vandaag nog maar even gezegd dat ze gewoon weg mochten halen wat ze hebben wilden. Hoe meer ik kwijt ben hoe beter het is.
Tijdens de lady’s night kwam ik ook weer in gesprek met de dames die een breicafé begonnen zijn 5 jaar geleden in de bieb. Ben er in het begin een paar keer geweest en ze zeiden, je moet gewoon weer eens komen dus dat ga ik ook weer eens doen.
Gisteren nog bij mijn broer en schoonzusje geweest die het zo leuk vonden dat ik kwam en ik voelde me zo meer dan welkom. Toen ik zat te vertellen over het doorzagen van die kast zei mijn broer ook “je dacht zeker niet even dat zal ik eens aan mijn broer vragen die heeft zoveel slijpgereedschap dat ie dat zo wel gedaan zou hebben”. Ik zei dat hij nog niet echt in mijn systeem zat maar dat ik het heel goed in mijn oren heb geknoopt. |
Van de zolder had ik nog een paar dingen op de weggeefhoek gezet, een wolkjes lamp ooit gekregen en ik wilde hem in het toilet hangen maar dat lukte niet en nog een lantaarn. Kikkers 4 (Middel)Twee dames uit Lekkerkerk geloot die hem mochten hebben en dezelfde avond nog kwamen ze deze dingen meteen ophalen. Vooral die wolkjeslamp viel in de smaak. Een jonge vrouw, zwanger van haar tweede kindje vertelde ze, was er heel blij mee. Toch leuker zo dan bij de kringloop wegbrengen.
Zo ben ik aardig bezig geweest de laatste twee dagen met socialiseren in mijn eigen dorp weer eens.
Heel eerlijk gezegd weet ik niet of ik het allemaal wel gemist had ben toch wel een beetje een einzelgänger geworden en dat bevalt me ook wel prima zo.
Kikkers1 (Middel)Verveel me eigenlijk nooit, heb het gevoel dat de dagen regelmatig te kort zijn met wat ik allemaal wil (moet) doen en voel met eigenlijk nooit alleen of eenzaam.
Toch wil ik wel weer een beetje hier en daar in het dorp ook wat contacten hebben, kijken wat het brengt, ik zie het wel dommer zal ik er nooit van worden.
Vandaag ook nog even gesocialiseerd met mijn kikkers. Eigenlijk wilde ik ze dit jaar niet fotograferen. Maar vandaag was het prachtig weer en ze riepen me gewoon toe “fotografeer me, fotografeer me” . Uurtje op mijn vlonder gelegen au au….. mijn spieren maar zo leuk die blaaskaken op de foto te zetten.

Wat moet ik er mee……

SomIMG_8929 (Small)s heb ik van die situaties dat ik denk, wat moet ik daar nou toch weer mee zoals met mijn buurman dus.
Ruim twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een denk ik van oorsprong Surinaamse man (mag ik dat nog zeggen of ben ik dan discriminerend bezig) van een jaar of 30 schat ik met een zoontje van 3 jaar (inmiddels 5) die soms in het weekend en iedere woensdag bij hem is. En hij is echt een goeie vader voor zijn kind daar heb ik al verschillende keren gehoord en gezien, hij is altijd met hem bezig of een goeie manier.
Hij kwam zich netjes voorstellen, spreekt meer dan ABN Nederlands,  en we spraken af als er wat was dat we dat zouden zeggen tegen elkaar als er iets was.
Het huis van mijn buren was de laatste jaren niet veel aan gedaan, ze zaten al jaren te denken om te gaan verhuizen en dan ga je niet alles nog eens opverven of zo. Dus hij had best een hele klus om dat te doen. Na een paar weken trok hij er toch al in en wilde de rest doen als hij er woonde. Maar goed met een baan erbij kwam daar ook niet veel van maar goed dat is zijn leven daar had ik weinig moeite verder mee. Zo nu en dan kwam hij wel eens wat lenen bij me om mee te klussen en ik kreeg het altijd netjes weer terug.
Zijn tuin deed hij helemaal niets aan en het onkruid tiert voor en achter dan ook welig maar ook dat is zijn eigen ding natuurlijk, bovendien staat zijn achtertuin vol met dingen die naar de vuilstort moeten. Ik tuinier graag dus dat ik nu wat vaker moet wieden en onkruid weghalen ala..
En dat hij de blokhut van mijn moeder die we aan hem gegeven hebben voor niets helemaal weg laat rotten vind ik ook niet leuk maar goed hij had er een leuke schuur aan kunnen hebben, daar doet ie zichzelf te kort mee. Nu is ie alleen nog maar geschikt als brandhout inmiddels.
Vorig jaar voorjaar besloten we samen om een nieuwe schutting te zetten, na een voorjaarsstorm waren de schermen die al niet best meer waren half omgewaaid.
We zouden ieder de helft betalen en mijn zoon heeft de schutting geplaatst, al snel kwam de buurman vragen om de rekening en daarna hoorde ik er dus niets meer over maar ik zag ook geen cent.
Een paar maanden geleden stuurde ik hem een appje of hij toch een keer wilde beginnen met het betalen van de schutting, ik stelde een regeling voor dat hij iedere maand wat zou betalen en meteen ’s avonds kwam hij de eerste 20 euro brengen.
Maar wederom hoorde ik daarna niets meer tot vorige week vrijdag ik ging naar mijn werk en hij riep me en zei, vanavond ga ik even pinnen en kom ik weer 80 euro brengen. Ik was blij verrast dat hij het een keer uit zichzelf deed en zei ik ben niet thuis maar gooi het maar door de brievenbus. Toen ik zondag daarna terug kwam uit Apeldoorn zag ik dus echt niets liggen. Wilde niet meteen reageren maar maandag stuurde ik hem een appje “Ik heb geen geld gevonden, ben je het vergeten” Ik kreeg geen antwoord maar zag wel dat hij het gelezen had. En dat vind ik dus zo ontzettend lullig en weet ook eigenlijk niet wat ik er mee aan moet.  Ik krijg nog ruim 200 euro en dat is voor mij ook best veel geld. Maar vooral is ook de sfeer bij mij wel weg van buren onder elkaar dus. Merk dat hij me ook ontwijkt bang dat ik wat zal vragen misschien. Waar is die eerlijkheid die hij voorstelde in het begin.
Dus ik vind het best een dilemma. IMG_9564 (Small)Als buurman heb ik totaal geen last van hem, hoor ze amper geen herrie of overlast of zo en dat is ook wat waard. Misschien wel meer dan 200 euro want je zou maar een herrieschopper naast je hebben of zo.
Aan de andere kant vind ik het heel vervelend dat het zo gaat van mijn part geeft ie een tientje per maand dan komt het er ook vanzelf en kunnen we weer gewoon als normale buren met elkaar omgaan.
Lieve Mona’s van WordPress wat zouden jullie hier aan doen ????

Een man een man ………

IMG_9539 (Medium),Twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een man van een jaar of 30 dus beetje leeftijd van mijn zoon denk van Surinaamse afkomst. Hij kwam te wonen in een huis waaraan, doordat mijn buren al wisten dat ze wilden gaan verhuizen, ook de laatste jaren niet veel gedaan was.
Bovendien verkochten ze de grote blokhut die in de tuin stond en namen ook van het terras een aantal tegels mee.
Dus echt in een paleisje kwam hij niet terecht. Er moest zowel binnen als buiten veel gedaan worden. Hij werkte destijds in Tilburg waar hij met openbaar vervoer naar toe moest en had ook nog een zoontje van een jaar of 4 waar hij een aantal dagen voor zorgde.
In huis werd het aller nodigste gedaan en hij ging er wonen. Hij kwam kennis maken en soms kwam hij wel eens vragen of hij iets mocht gebruiken zoals een trap op zo, geen probleem en kreeg altijd alles weer netjes terug.
Best een praatjesmaker met mooie verhalen maar heb ook absoluut verder geen last van hem, ooit een keer een luidruchtige barbecue maar goed wat wil je meteen groep van die jonge gasten op een mooie zomerdag. Dat stoort mij niet en toen ik na ongeveer 2 uur naar van die hakketak muziek te hebben geluisterd, zoals ik dat noem je kent het wel van die auto’s die langs rijden, ramen open en maar dreunen,  vroeg heb je ook nog een ander repertoire was dat geen enkel probleem. Hij is echt een leuke, lieve en ook best goeie vader vind ik voor zijn zoontje, dat is echt een leuk joch.
Vanaf het begin hadden we afgesproken. liever tegen elkaar zeggen als er iets is wat je stoort en dat deden we ook.
Een jaar geleden viel de schutting tussen onze tuinen bijna om en we overlegden en besloten samen een nieuwe schutting neer te zetten. Ik zocht de schutting uit, ging naar hem toe om te overleggen over de prijs en het materiaal en hij was het er mee eens, we zouden ieder de helft betalen.  Peter zette de schutting neer, in de tijd dat hij daar mee bezig was verwijderde ik nog het onkruid bij Alex zoals hij heet de buurman uit de tuin, had toch niets anders te doen en toen hij ’s avonds thuiskwam hoefde hij niets meer te doen.  Wat fijn dat je zoon dat gedaan heeft zei hij en op zijn vraag wat hij wel een dronk zei hij een goeie fles wijn voor hem te kopen.
Na een week vroeg hij of hij de rekening nog kreeg zodat hij hem kon betalen.
Ik bracht de rekening en hoorde daarna helemaal niets meer, zag geen geld, de beloofde fles wijn kwam ook nooit en zijn verhalen waren altijd mooi en altijd was er wel iets waardoor hij niet kon betalen als ik het vroeg.
Eerst dacht ik laat maar, maar voor mij is het ook een hoop geld dus in april toen de schutting een jaar stond heb ik hem toch maar weer even geappt over die betaling.
Helemaal vergeten, appte hij terug, eind van de maand kan ik het betalen.IMG_9558 (Medium)
Dat was gisteren inmiddels weer drie maanden geleden. Dus gisteren weer geappt dat ik het vervelend vond om steeds om mijn geld te moeten vragen. Een man een man, een woord een woord en ik merkte ook wel als hij thuis was (hij is er niet zoveel, zat vaak bij zijn vriendin) dat hij me een soort ontweek wel. En dat ik het jammer vond dat het onze verstandhouding ook zo verstoorde. En ik stelde hem voor om dan met 20 euro per maand af te betalen.
En dat werkte blijkbaar, hij appte terug dat hij in de hoek zat waar de klappen vielen momenteel financieel maar dat hij vanavond de eerste 20 euro zou komen brengen en verdraaid dat deed hij nog ook.
Hij vertelde dat volgende week zijn vriendin bij hem introk waardoor ze minder kosten hadden en hij de rest aan het einde van de maand kwam betalen. Ik zei ik vind 20 euro per maand ook prima hoor als dat voor jullie beter uitkomt, dan komt het er ook vanzelf een keer. Ik wacht het maar weer even af. Wel blij dat het weer even uitgepraat is.
Hij vertelde ook nog dat hij zijn tuin onkruidvrij ging maken, dat heb ik hem al zoveel keren horen zeggen, ik wacht het maar af. De schutting is hoog genoeg, ik zie er weinig van alleen de voortuin is ook echt vol met onkruid dat dan weer bij mij ook uitzaait net zoals de achtertuin. In het stuk grenzend aan zijn tuin is het onkruid bij mij ook minimaal drie keer zoveel als in het andere gedeelte van mijn tuin en dat is ook best vervelend. Nu vind ik werken in de tuin geen straf maar toch al die distels die opkomen heb ik al die jaren nog nooit in mijn tuin gezien. Vorig jaar heb ik hem de blokhut van mijn moeder gegeven die hij nooit opgebouwd heeft en nu ook voor oud vuil in zijn tuin staat. Ik weet het als je wat weggeeft dan is het zijn verantwoording maar ik vind het toch wel zonde dan had ik hem liever aan een ander gegeven die er wel wat mee had kunnen doen. Maar goed, eens gegeven blijft gegeven en daar moet ik verder niet over zeuren al vind ik het stom want hij heeft geen schuur en zou zo een mooie blokhut gehad hebben om zijn spullen in te zetten.
Nou ja ben wel blij dat de eerste aanzet gegeven is weer en misschien met de komst van zijn vriendin dat dingen ook zullen veranderen, vrouwen kunnen wat dat betreft soms een goeie invloed hebben. En ik snap ook best dat hij met een baan, verzorging van een wijnkind, opknappen van het huis en dan ook nog die tuin waar hij helemaal niets mee heeft dat er wel eens bij inschiet hoor. Heb zelf bij hem in de voortuin al een paar keer de grootste paardenbloemen er uit gestoken want ik bleef onkruid wieden. En eigenlijk jeuken mijn handen zo nu en dan om zijn tuin eens aan te pakken haha. Hou wel van die uitdagingen maar goed voorlopig maar ff niet. De laatste maanden wel genoeg gedaan overal nu maar even nog echt vakantie houden nog een dag of 10.  En wie weet komt die fles wijn ook nog een keer………….

Een goede buur

0002 Arie en Wil Eierengooien mei 2002Dertig jaar geleden kwamen we naast elkaar te wonen, nieuw gebouwde huizen en zoals dat gaat maak je dan kennis met je buren. Wie zou er naast je komen wonen en wat voor mensen zijn het, dat moet je altijd maar afwachten.
Al snel bleek het aardig te klikken tussen ons, we hadden een beetje dezelfde achtergrond, allebei een winkel gehad en nu in zo’n voor mijn gevoel sfeerloos nieuwbouwhuis opnieuw beginnen.
Zowel zij als wij moesten ons huis uit omdat de winkels verkocht waren en deze huizen waren beschikbaar dus maar genomen.
Ze waren ouder dan wij waren, zij zo’n 10 jaar ouder en hij zelfs bijna 20 jaar ouder, maar dat maakte eigenlijk niets uit. 0016 zomer camping 88
Echt niet dat we zo vaak bij elkaar op visite zaten maar even een praatje over het hek, op straat, spontaan even kom wat drinken of met elkaar eten. Je wist als er wat was kon je bij elkaar terecht.
Toen onze zoon geboren werd waren zij al grootouders van kinderen van die leeftijd en de eerste keer dat er iemand op hem paste waren zij het, ze waren gek op hem en hij ging gewoon mee alsof het ook een kleinkind van hen was.
Zo woonden we tien jaar ongeveer naast elkaar, maar onze keus van huis was het nooit geweest. Er was een straat in het dorp waar we graag woonden en toen daar een huis te huur werd aangeboden hebben we er op inschreven en kregen we het meteen.
0002 Wil Kerst 86Het bijzondere van het geval was dat in dat huis de moeder van mijn buurvrouw woonde,  waar zij was opgegroeid en een heel moeilijke jeugd had gehad. Zij had dan ook geen contact meer met haar moeder.
De eerste paar keren dat ze op visite kwam bij ons moest ze echt wel iets overwinnen maar omdat we het huis totaal verbouwd hadden werd het voor haar ook een ander huis en zo bleven we ook na de verhuizing nog goede vrienden.
Kerstmis, Sinterklaas, Oud-en Nieuw waren dagen die we praktisch altijd samen doorbrachten en ook voor onze zoon bleef het een soort opa en oma.
Na mijn scheiding werd het weer anders, mijn ex haakte eigenlijk af en ik bleef goed bevriend nog steeds met hen.
Vandaag zijn ze ook verhuisd, uit het oude huis naar een appartement en heb ik geholpen. Een drukke dag maar het liep als een trein, we hadden een leuk team van 10 mensen om de verhuizing te doen.
Mijn oude buurvrouw, inmiddels best een goede vriendin van me geworden, was in het nieuwe huis met een paar vriendinnen om alles uit te pakken en een plaatsje te geven. Ikzelf was in het oude huis gebleven om de boel aan te sturen. Had van de week al een lijst gemaakt waar wat naar toe moest en in welke volgorde ze het liefst alles daar kreeg.
Vier mannen en een grote bus om alles te verhuizen ( en ze luisterden ook nog naar me 😉 ) Drie keer rijden en als we gewild hadden was het in twee keer over geweest. Wat is dat handig zo’n heel grote bus met laadklep er bij, perfe0059 febr 97ct geregeld.  Terwijl zij weer weggingen met de spullen heb ik nog de laatste dingen uit het huis verwijderd zoals wat vloerbedekking, rolgordijnen en hier en daar haakjes of schroeven. Lampen er af gehaald.
Vanavond na afloop nog met elkaar gegeten, de klus is weer geklaard, de afgelopen weken toch nog wel heel wat tijd ingestoken.
Heb me wel voorgenomen voorlopig geen nieuwe klusjes aan te nemen, eerst mijn eigen zaakjes maar eens op orde gaan brengen en wat meer  gaan ontspannen want het hakt er toch best in hoor dat gesjouw en gedoe allemaal. Maar heel eerlijk vind ik het ook wel leuk om te doen, dat geregel en dingen aanpakken, het ligt me allemaal wel. En ook blij dat we (eind van dit jaar 30 jaar) nog steeds, hoewel al lang geen buren meer toch nog goede vrienden zijn.

Helemaal verliefd……….

het kastjeGisteren officieel afscheid genomen van mijn buren, na het inleveren van de sleutels kwamen ze even een bakje doen om gedag te zeggen. Ze vonden het ook wel gek hoor, ze hebben er 35 jaar gewoond.
De buurvrouw was nog even alle kamers doorgelopen, haar man deed daar een beetje lacherig over maar ik snap het wel hoor. Dat zei ze ook, ik heb hier zoveel meegemaakt en als ik zo door het huis loopt komt dat allemaal weer boven.
Ze wonen niet zover bij me vandaag en hoewel het natuurlijk anders wordt zijn ze zeker niet uit mijn leven verdwenen.
’s Avonds een lange vergadering voor mijn nieuwe vrijwilligerswerk bij de RTV Krimpenerwaard, krijg eindelijk een klein beetje het idee dat ik iets kan betekenen. Heb me opgegeven om de promotie samen met nog een paar mensen voor mijn rekening te gaan nemen en de donateurs die we hebben te inventariseren. Lijkt met wel leuk werk om te doen.Rookstoel 2
Tot nu toe had ik echt nog niet het gevoel dat ik iets nuttigs toevoegde maar het komt nu wel.
Vandaag niet geklust, nou een klein beetje maar niet geverfd, maar lekker gaan fietsen. Had nog wel twijfels, gaan fietsen of het plafond witten maar ik was best moe dus maar gekozen voor fietsen, lekker een bakje bij de Hema doen.
Ik struin al weken kringloopwinkels af omdat ik nog een klein, leuk kastje zoek voor in mijn keuken. DriehoeksstoelHet liefst wilde ik zo’n ouderwets theekastje om mijn theeservies op te zetten maar die zijn dun gezaaid.
Er stond een zonder smaak en kraak soort Ikea kastje, ik had het al geschuurd om ook te verven maar eigenlijk wilde ik hem niet terug zetten.
Ik vind het leuk om bij alle moderne meubels overal in elke kamer in  huis iets te hebben dat oud en ook nog van echt hout is gemaakt.
Zoals een antieke secretaire, in mijn slaapkamer een driehoek stoeltje, in mijn kamer een rookstoel en nu dit kastje.
Dus nadat ik heerlijk een uurtje heb zitten eten en puzzelen bij de Hema toch nog maar even de kringloopwinkel ingedoken en opeens zag ik hem staan. Was meteen helemaal verliefd, dat was precies waar ik deze weken naar gezocht had.
Een mooi kastje met twee laden, daarboven nog een ruimte om iets in de zetten en dan de bovenkant. Echt zo mooi. (heb helaas geen foto er van genomen, komt nog wel).
Alleen op de fiets niet zo makkelijk mee te nemen natuurlijk maar dacht ik, als ik betaal dan mag ik hem vast wel later ophalen en dat was het geval.
“Ik heb hem net mooi opgepoetst” zegt de mevrouw “O ik ga hem toch verven zeg ik”.verliefd
Ik zie haar verschrikt kijken en ze kan het niet laten om te zeggen, zonde zeg.
Ja misschien is dat ook zo, maar toch wil het wel allemaal een beetje bij elkaar laten passen.
Wel weer wat extra verfwerk maar goed dat is niet anders dan doe ik er maar een weekje langer over, het is tenslotte geen aangenomen werk.

Dag van de privacy

SONY DSCJa vandaag was het weer zo’n dag zoals er iedere dag volgens mij momenteel een dag is “van” nu dus Privacy.
Er zo over nadenkend bedacht ik me dat privacy ook zo persoonlijk is.
Een voorbeeld: Mijn tuin is redelijk afgesloten alleen kan nog steeds iedereen er zo inlopen door het zijpad en dat doen ze dus ook gewoon regelmatig. Zeker in de zomer, het is een dorpsgewoonte om dat te doen. Alleen als ik lekker op mijn stretcher lig te zonnen heb ik daar niet altijd behoefte aan als soms opeens vreemde mensen in mijn tuin staan voor een collecte of iets anders.
Vandaar dat ik besloten heb om toch maar een hekje te gaan plaatsen, wel gewoon open, hoef niet helemaal opgesloten te zitten in mijn tuin maar dat zal toch tegenhouden om zo door te lopen, hoop ik dan maar.
Toen wij in het huis kwamen wonen waar ik nu nog woon had de mevrouw die er woonde overal hoge coniferen gezet zodat er ook maar niemand haar huis in kon kijken. Ook nog eens voor de schuttingen die er al stonden dus dubbelop.
Het kostte me een versleten decoupeerzaag (is daar niet voor maar het werkte wel ) om al die bomen om te zagen en de wortels zoveel mogelijk weg te zagen maar daarvoor kregen we een grotere maat tuin voor terug. Het scheelde aanzienlijk.
Aanstaande weekend zouden mijn buren definitief gaan verhuizen maar het afgelopen weekend konden ze vervoer krijgen dus gingen ze een week eerder opeens over.
Echt heel vreemd hoor, we wonen in twee onder een kap huizen, dat hun huis nu leeg staat.
SONY DSCWe hebben bijna 20 jaar met heel veel plezier naast elkaar gewoond, zonder elkaar te overlopen maar waar nodig wel te helpen. Ben vorige week ook nog een dagje wezen behangen en volgende week ga ik nog een keer. En van hun heb ik dus het hekje gekregen dat ik dan kan gaan gebruiken. Zo ging het eigenlijk altijd over en weer en dat is mooi.
Ik ben een nachtmens en hun liggen om 10 uur al op bed en daar hou je dan gewoon rekening mee.
Maar maandagavond na mijn zoldermissie had ik ’s middags alles gestofzuigd en ging ik toch weer zitten schroeven aan die oude computers. Nou wie wel eens een computer open gemaakt heeft weet hoeveel stof daar in zit. Dus toen ik een uur of 11 klaar was lag er weer stof op de bank en vloer. En bedacht ik opeens, kan nu wel de stofzuiger even pakken, de buren zijn er toch niet meer. Het was echt een heel gek gevoel.
Ook een beetje verloren gevoel omdat ze ook een soort sociale controle voor me waren, ze waren eigenlijk altijd thuis, hadden een sleutel van me. Hopen maar op nieuwe leuke buren dus.
Maar vanmiddag werd er in een programma op radio 2 aandacht besteed aan de dag van de privacy. En dan ging het natuurlijk meer over Facebook, gegevens op internet, pasjes, camera’s. Ja ik heb ook niet de illusie dat als ik regelmatig op internet dingen dSONY DSCoet er weinig gegevens van mij bekend zijn.
Maar dan denk ik wel eens aan een man die daar aardig in thuis was en zei “wat voor interessants kunnen mensen nu bij mij vinden eigenlijk om me te gaan hacken of zo”. En misschien had die man wel gelijk al let ik wel op wat ik op FB zet.
De luisteraars mochten ook kiezen voor een nummer dat daarbij zou kunnen horen en op nummer een werd gekozen voor Private Investigations van Dire Straits. Een lange live uitvoering en een van de tracks die op mijn favoriete lijst van nummers staan. En toen hij afgelopen was zei de man: Op zo’n moment moet je eigenlijk in je auto zitten in het donker naar huis rijden en nog even in je auto blijven zitten. Precies zoals ik dat ook regelmatig met muziek in de auto heb dat gevoel.
En omdat ik toch geen buren had kon ik hem zo hard zetten als ik zelf wilde op deze dag van de Privacy.
Voor de liefhebbers een hele lange uitvoering maar zo mooi………..

https://www.youtube.com/watch?v=YD1APGofTSk

Een goede buur

verhuisdozenJa het gaat nu echt gebeuren, mijn buren gaan verhuizen en ik vind dat echt heel jammer maar ik snap het wel. De buurvrouw heeft last van reuma, al een half jaar last van haar voet, ze loopt met een rollator en heeft weken in de kamer geslapen omdat ze de trap niet op kon komen en binnenkort moet ze weer geopereerd worden.
Het zijn echt leuke huizen waar we wonen maar niet als je slecht ter been bent dan zijn ze best bewerkelijk en nog een flinke tuin erbij natuurlijk. En hun huis is ook groter dan het mijne.
Ze krijgen nu een levensloop bestendige mooie flat, een of twee straten verderop.
Toen we hier een kleine 20 jaar geleden kwamen wonen stond de buurman in de voortuin toen we kwamen kijken voor de eerste keer. Het bleek dat we op de lagere school in dezelfde klas gezeten hadden zes jaar dus eigenlijk hadden we meteen een praatje en dat is zo gebleven. Ook met zijn vrouw en mijn ex klikte het goed. En hoewel we niet heel vaak bij elkaar op visite kwamen was de band wel goed. Als er iets was over en weer konden we altijd op elkaar rekenen.
En zeker toen ik hier alleen bleef wonen was dat best fijn om te weten dat ik er altijd aan kon kloppen. En werd onze band ook wel verstevigd. En dat was andersom ook zo. Mijn buurman kreeg regelmatig epileptische aanvallen en dan kon de buurvrouw ook roepen om even te helpen.
Of als de buurvrouw eens een dag weg wilde en ik was thuis dan lette ik er op of het allemaal wel goed met hem ging door even te bellen of bij mooi weer over het hek te kijken.
We hadden elkaars sleutels en het is mij regelmatig gebeurd dat ik daar een beroep op moest doen als ik mijn sleutel vergeten was of zo. Zij kwam regelmatig even wat bij me printen of iets over de computer vragen en ik kreeg weer zo nu en dan van haar wat eten als ze veel gekookt had.  Kortom gewoon zo als je hoopt dat het tussen buren kan gaan. verhuizen
Maar goed ze gaan niet de wereld uit en we zullen best contact blijven houden. Ik ga ze ook nog helpen met wat behangwerk in hun nieuwe huis.
Toch zal het anders worden, nog geen idee wie mijn nieuwe buren zullen worden. Want het is best belangrijk wie er naast je woont voor je wooncomfort.