Mooi Apeldoorn…..

Heemtuin GoudaMijn eerste weekendje Apeldoorn sinds 3 maanden zit er weer op en het werd best een enerverend mooi weekend ook.
Gaan fietsen naar Gouda, de buien vielen ’s morgens, ik kwam droog over, was veel te vroeg bij het treinstation vandaar dat ik nog even een half uurtje ben gaan wandelen in de Heemtuin in Gouda.  Was zo vroeg weggegaan omdat het op dat moment droog was, een goed besluit want ik was nauwelijks in het station toen het begon te regenen.
Een rare gewaarwording hoor op het station, zo stil overal, bijna lege treinen, deelde een coupé met een andere jonge vrouw. Mondkapje op natuurlijk, als iedereen dat doet lijkt het minder “gek”.
Richting Utrecht kwam er al een bericht dat deze trein dus niet verder ging dan Amersfoort, er was iets aan de bovenleiding tussen Amersfoort en Apeldoorn.. Tja niks aan te doen maar wel even een dingetje.Anneke trein 3
Omdat het nog maar net gebeurd was, reden er ook nog geen NS bussen. Er kwam wel net een bus aanrijden die richting Apeldoorn ging. Daar stonden al heel wat mensen te wachten, het was wel een dubbele bus en ik kon er nog bij. Alleen geen zitplaats meer, een aardige jonge man bood me zijn zitplaats aan en wetend dat ik anders 1 ½  uur zou moeten staan nam ik het aanbod dankbaar aan.
In plaats van een uurtje trein was ik nu 2 ½  uur onderweg. Wel leuk trouwens kwam langs allerlei plaatsen waar ik al eens geweest was onder andere met mijn zus op vakantie Voorthuizen, Barneveld.. etc. Mijn lief stond te wachten op het station (had hem natuurlijk wel gebeld later te komen)….
Alsof we elkaar gisteren nog gezien hadden zo vertrouwd  voelde het meteen weer aan.
Even een bakje gedaan in een café waar we vaak koffie gaan drinken, was inmiddels bijna 4 uur onderweg dus kon ook wel een sanitaire stop gebruiken.
Gouda treinLekker naar huis gegaan meteen even snuffelen in de tuin hoe zijn groentes en fruit er bij stonden… Gesnoept van de rode bessen daar heeft ie er altijd zoveel van, heerlijk.
Kreeg een mooi boekje dat hij voor me gekocht had….  Lieve gedichtjes met lekkere recepten er bij haha.  Zo grappig.
Samen koken, samen eten, het lijkt allemaal niet bijzonder maar voor ons was het dat toch wel weer. Samen afwassen…
Niet zo heel veel verder gedaan de eerste dag, wat kletsen, wat naar de radio luisteren, een mooie eerste dag.
Kom gauw weer lezen bij anders blogs, even niet van gekomen…….

Een goed gesprek..

Eigsprinterenlijk vind ik het reizen in trein en bus best leuk om te doen. Ik zie altijd van alles, hoor van alles en eigenlijk geniet ik daar best van. Zoals vandaag ook weer toen ik terugkwam uit Harderwijk. Mijn vriendin maakte zich ontzettend druk of ik wel de goede trein zou hebben maar ik zei het ergste wat me kan overkomen is dat ik een half uur later of zo ben. Mij boeit dat echt niet hoor. Dan stap ik in Utrecht uit en ga daar even ergens wat drinken en ga weer verder. Zo had ik het heen ook gedaan, was mooi op tijd weggegaan en heb op een zonnig terras in Amersfoort wat zitten drinken. Heerlijk die vrijheid, daar geniet ik echt van.
Eerst al in de trein, een heel drukke trein van Amersfoort naar Gouda, kon met moeite nog een zitplaats krijgen naast een stevige tante die zich met haar hondje, koffer, telefoon, flesjes, jas en eten een dubbele bank in beslag nam.
Omdat er nergens plaats meer was en ik met een zere arm geen zin had het hele eind te gaan staan vroeg ik of ik naast haar kon zitten. Als blikken konden doden was ik er echt niet meer geweest. Ze gooide haar koffer in het rek, het hondje op schoot, waar ze nog tegen zei, stil maar hoor schat alsof ze zeggen wilde, dat vervelende mens ook.
Hijgend zat het beestje naast me, aan me te snuffelen, hij stonk ook nog flink uit zijn bek.
Nou heb ik helemaal geen hekel aan honden maar echt lekker vond ik het niet, dus ging ik maar een beetje scheef zitten om in ieder geval de geur kwijt te zijn een beetje maar eenmaal thuis kon ik meteen alles in de was gooien. In Utrecht ging ze er gelukkig uit en kwam er een mijnheer naast me zitten. Ik mijn koffertje op mijn knieën gezet, witte broek was meteen helemaal zwart maar ging toch naar huis dus geen punt. Ik kreeg hem echt niet in het daarvoor bedoelde rek gegooid en had ook geen zin om iemand daarmee lastig te vallen.Het was ook nog een stiltecoupé en schuin voor me zat een stel jonge mensen een beetje te keuvelen, helemaal niet hararribad of zo. Een man die zat te werken op zijn computer (ik nam aan werken, misschien zat ie wel gewoon te patience haha) en ging naar het stel toe om te vragen of ze stil konden zijn.  Even later kwam er een man teruglopen naar een plek in de trein die vrij was gehouden door een andere treinpassagier. Hij was even wezen bellen in de hal van de trein. En wat schets mijn verbazing, de mijnheer die vroeg aan het stel om stil te zijn begon een gesprek met die man in het Engels. Snap jij het snap ik het ook. Mag dat dan wel ???  In Harderwijk was ik al in een bus gestapt naar het feest toe waar nog niemand in zat. Twee kleine kinderen kwamen naar die bus toe. Het ene meisje zei, wat doe jij daar in de bus. Dus ik zei, nou ik wil graag meerijden met deze bus. Mijn opa rijdt in deze bus zei ze en wij mogen meerijden allemaal, oma ook en mijn vader. Een heel verhaal kwam er van het meisje dat ze een dagje op visite bij Opa en Oma waren. Het was een rustige route, een klein soort buurtbusje waar weinig mensen in zaten en inderdaad oma kwam ook, haar vader en nog haar broertje en natuurlijk opa de chauffeur. Was wel grappig. Haar vingers brandde om een keer op de knop te drukken om de bus te laten stoppen maar dat mocht ze niet van oma natuurlijk. Dus toen ik er bijna was zei ik tegen haar druk jij even voor mij op het knopje, ik wil er uit. Dat glunderende gezicht, prachtig hoor om dat te zien. Ik weet zelf nog vroeger hoe leuk ik dat vond. Dat ik al met mijn hand boven het knopje, toen ook nog draadjes waar je aan moest trekken weet ik nog, om wel de eerste te zijn die belde voor de halte waar ik er uit moest.
Op de terugweg in de bus van Bergambacht naar huis zat ik alleen in de bus en de chauffeur begon een praatje.
Onderweg naar huis namen we niet alleen de routes door, vertelde hij ook waar hij in Rotterdam woonde, in een appartementencomplex aan het water, dat hij het zo prachtig vond om langs de Lek te rijden.
Zo zaten we eigenlijk het hele eind naar mijn huis te keuvelen over van alles. De waterbus, het openbaar vervoer. Ik wist bijvoorbeeld niet dat chauffeurs die dan zo rond half 1 klaar zijn soms nog een uur langer moeten werken om alle bussen af te tanken. treinVolgens mij vond hij het ook wel gezellig op zo’n saaie route met verder niemand in de bus het hele eind en ik ook wel.
Tijdens de heenreis naar Harderwijk was de trein tussen Gouda en Amersfoort ook stampvol en ben ik in de eerste klas gaan zitten en met mij nog een aantal mensen. Als een schaap over de dam is…….. Het zat trouwens wel comfortabel hoor met een voetsteun en wat meer ruimte, niet verkeerd. Geen controle gehad dus niemand die begon te piepen er over.
Een heerlijk weekendje zo in Harderwijk.

Vertellen of laten ontdekken

bus arrivaAfgelopen maandag moest ik even naar Rotterdam om iets te ruilen en het was de laatste dag dat het nog kon.

Ik had geen zin om met de auto te gaan, bovendien parkeergeld is ook niet mis en vanuit ons dorp heb je een snelle verbinding naar Rotterdam, binnen een half uur stond ik dan ook in de koopgoot.

Het kostte een beetje moeite omdat ik, er vanuit gaande dat het goed was,  alle merkjes er uit gehaald had. Drie hoog naar de klantenservice, terug naar de afdeling om af te laten tekenen en weer terug naar drie hoog naar de klantenservice maar goed toen kreeg ik toch mijn geld terug.

Omdat ik begin middag weer een afspraak had staan geen tijd eigenlijk meer om te gaan winkelen en toen ik de metro uitkwam, kwam daar precies de bus naar mijn dorp aanrijden.
Dit was geen sneldienst maar een bus die via andere dorpjes naar mijn huis ging. Ook geen probleem.

In de bus zaten een aantal meiden van ik schat zo’n jaar of 13, 14  die zoals ik opmaakte uit hun gesprekken naar mijn dorp gingen en hier niet bekend waren.

En zoals zoveel jonge mensen  van nu gaan die zelden of nooit met de bus mee dus ze waren een beetje zenuwachtig of ze wemetro 1l in de goede bus zaten.
Ik hoorde ze met elkaar redeneren en kijken naar het informatiebord in de bus waar in eerste instantie de naam van mijn dorp nog niet opstond.

Eigenlijk wilde ik zeggen, jullie zitten in de goede bus, maar iets hield me tegen en ik dacht, ondervinden jullie het maar daar leer je meer van dan wanneer iemand het je weer voorkauwt.
Het hele eind werd er overlegd, mobiel met het thuisfront gebeld of ze nog goed zaten. Het was ook wel leuk om zo aan te horen en ik moest me inhouden om toch niets te zeggen.

Maar toen verscheen opeens de naam van ons dorp op het bord en opeens werden ze wat rustiger en stapten op de juiste plaats van bestemming uit.  Zo dacht ik goed gedaan meiden.