Lang leve het openbaar vervoer

Normaliter als ik naar Apeldoorn ga fiets ik naar een naburig dorp en neem daar de bus naar Gouda die door de week om het kwartier en op zon- en feestdagen 2x per uur gaat.
De bus die naar mijn dorp gaat vertrekt maar een maal per uur en in het weekend zelfs maar een keer in de twee uur. Nu is er nog een omweg gecreëerd waarbij ik 2 x moet overstappen maar dan is de reis nog redelijk te doen.
Tot november vorig jaar de nieuwe dienstregeling kwam had ik altijd een perfecte aansluiting, als ik de goede trein nam had ik meteen de bus en was ik met het laatste stukje fietsen erbij binnen 2 uur weer thuis uit Apeldoorn.
Maar sinds de nieuwe dienstregeling moet ik in Gouda 25 minuten wachten, waarom ze dat zo veranderd hebben snap ik niet. Want de trein waar de meeste mensen inzitten is toch van Utrecht via Gouda naar Rotterdam/den Haag en vice versa. Maar daar zal ik wel te simpel voor zijn.
Nou ja dat is niet anders alleen de vorige keer dat ik uit Apeldoorn en het tijd was kwam de chauffeuse aanlopen, ging bij de bus nog een sigaret staan roken en appen en kwam na 10 minuten eens aanzakken. Toen was ik gewoon op de fiets behalve de ergernis dat ie niet op tijd vertrok had ik geen last met aansluitingen maar andere mensen wel natuurlijk als zo’n bus opeens 10 minuten later vertrekt.
Gisteren dus, had alles eens bekeken en al tegen Wim gezegd dat het een lastige reis zou worden. In Apeldoorn stond het perron ook al vol met voetballiefhebbers (al zou ik het zo niet willen noemen hoor, herrieschoppers meer) en met veel moeite had ik nog een klapstoeltje maar goed ik kon gelukkig nog zitten.
In Gouda reed de bus mooi op tijd weg. Ik had gevraagd aan de chauffeur of ze door wilde geven aan de andere bus die praktisch op dezelfde tijd vertrekt als ik aan zou komen dat er een overstapper was. Dat deed ze. Op het busstation stond het ook weer vol met Feyenoordsupporters, pissend bij het bushokje, grote bek…. pff wat een volk zeg. Maar goed de bus was daardoor ook bijna 10 minuten te laat. Toevallig werd er een nieuwe chauffeur ingewerkt dus waren er twee chauffeurs in de bus want de supporters begonnen meteen te rammelen tegen de stoelen. Hij kreeg ze redelijk snel weer rustig en we vertrokken.
Ik opnieuw gevraagd of ze door wilde geven aan de derde bus dat ik over wilde stappen. Opnieuw was de chauffeur heel welwillend en gaf het door. Hij weet er van zei hij, kijk uit bij het oversteken hij is er nog niet maar komt zo.
Nou dacht ik dat gaat onverwacht goed ben ik mooi op tijd weer thuis. Met gevaar voor eigen leven stak ik snel de provinciale weg over, ’t was behoorlijk druk maar wilde de bus niet missen.
Vijf minuten wachten, tien minuten maar wat er wel en niet kwam geen bus. Ging maar even in het gras een sinaasappeltje zitten eten, had goed zicht op waar ie vandaan moest komen. Maar er kwam gewoon geen bus. Ik overwoog even om te gaan lopen maar het was hartstikke warm en een flink zware rugzak en nog een tasje, een kilometer of 3 1/2  lopen, had er niet zo’n zin in. Opeens zie na zo’n 3/4 uur een bus aan komen rijden. Hij stopt maar ik zie al dat hij niet de bus is die ik moet hebben. Het zijn dezelfde chauffeurs die ik had en die al weer terugkwamen. Ja sorry zeiden ze maar nadat we weggereden waren kregen we een berichtje dat de bus te vroeg al was vertrokken. Ik kookte ongeveer, was het niet van de hitte dan wel van woede. U kunt wel weer mee terug rijden zei de chauffeur want als het goed is komt daar dan weer de bus die u moet hebben. Maar ik vertrouwde helemaal niet meer op de zin “als het goed is”. Ik ga wel lopen zei ik, dus maar op weg gegaan. Zo’n 3 1/2 km lopen is natuurlijk niet zo moeilijk en mijn gif zorgde er wel voor dat ik in een keer doorstapte in een aardig tempo. Ik had nog gevraagd wanneer de volgende bus kwam en de chauffeur had gezegd over ruim een uur. Alleen toen ik net bijna thuis was zag ik de bus aan komen rijden….. Grrrrrrrrr…………..  ze weten het zelf niet eens meer hoe ze het op moeten zoeken hoe de bussen rijden.
Sprak mezelf nog wel streng toe, doe niet zo dramatisch, maak je niet zo druk er om, kijk om je heen hoe mooi de polder is. Overal broedende beestjes en ik dacht zelfs aan Minoesjka en zei tegen mezelf wees blij dat je gewoon zo kan wandelen. En dat was natuurlijk ook wel zo.  Dus een klein dipje na een geweldig weekend, waar maak ik me toch druk over eigenlijk………………..

Zo spreek je nog eens iemand ……

Vandaag lekker een middag naar Rotjeknor geweest, daar is op dinsdag een grote markt op de Blaak en ik vind dat zo leuk. Ik hou van de drukte, de verschillende mensen die ik daar zie en het liefst ga ik ook alleen.
Zusje belt ’s morgens of ik nog wat ga doen, dus ik zeg, ik ga naar Rotjeknor dus als je zin heb, maar ze had geen zin en eigenlijk vond ik dat helemaal niet erg.
Ik ga namelijk graag overal snuffelen op de markt en in de leuke winkeltjes die daar in de buurt zitten en dat is niet zo haar ding dus dat weet ze wel.
Met de fiets ga ik de eerste 10 km naar Krimpen daarvandaan neem ik de bus en metro.
Het is lekker druk in de stad en ik haal mijn hart op. Veel kijken, weinig kopen, alleen een heel leuke tas voor mijn breispullen voor 5 euro en een groot stuk watermeloen.
Als ik terug uit de metro stap komt de bus van Krimpen er al aanrijden, er stond een bordje met aankomst over 6 minuten dus was ik nog even weggelopen.
Ik ga snel terug en de chauffeur neemt me nog mee. “Ik dacht dat deze bus pas over 6 minuten kwam” zei ik. “Nee antwoordt de chauffeur eigenlijk ben ik zelfs te laat want mijn bus was kapot dus moest ik een andere bus pakken”.
Nou dan heb ik geluk dus. We rijden naar Krimpen maar dan gaat net voor ons de brug open. “Ach” zei de chauffeur “als het tegenzit komt het altijd allemaal tegelijk. Ik maak me er niet druk meer om, sommige van mijn collega’s nog wel maar je hebt er nou gewoon altijd mee te maken als je deze route rijdt” .
“Gelijk heb je” zei ik, “wat maken die paar minuten nog uit en weet je hoe leuk het is als je op een boot zit en je ziet al die auto’s die voor je staan te wachten”.
De man is een gezellige kletser, een wat oudere chauffeur die zich niet zo druk meer maakt en het wel gezellig vindt om even wat te praten zo.
Als we de brug overrijden zie ik dat de bus niet linksaf gaat naar het busstation waar mijn fiets staat. “Gaat u niet naar het busstation” vraag ik aan de chauffeur”.
“Dit is de 97 “zei hij tegen me op een toon waardoor hij waarschijnlijk dacht dat ik spontaan dan wist dat die niet rechtstreeks naar het busstation ging maar eerst nog een hele route door Krimpen rijdt.
Ach ja na een sightseeing door Rotterdam kan deze door Krimpen er ook nog wel bij.
Gezellig keuvelend rijden we door Krimpen heen, pratend over Engeland waar de mensen vaak wat beleefder zijn dan hier. We beamen het allebei. Ja tenslotte ben ik daar ook twee keer geweest en heb dus veel ervaring daarmee. ;).
Zo kom ik ongemerkt een minuut of 20 later toch bij het busstation.
“Zo heb je Krimpen ook eens gezien” zegt de chauffeur. “Ja lach ik daar fiets ik bijna dagelijks doorheen maar bedankt voor de extra tour en werk ze nog”.
“U bedankt voor het gezellige gesprek” zegt de man, ik stap uit, haal mijn fiets uit de stalling en fiets met een vrolijk gevoel naar huis.