Gewoon met het O.V.

Mensen die altijd in een auto rijden maken zich op een of andere manier altijd druk hoe ik ergens naar toe moet gaan terwijl als je geen auto hebt je gewoon maar een paar keuzes heb, althans ik wel. Ik ga fietsen, ik ga met het ov of ik ga niet. SONY DSC
En daar ben ik helemaal op ingesteld en ik heb er ook helemaal geen moeite mee. (nou ja soms wel hoor als ik gedwongen wordt om thuis te blijven en dan mis ik mijn polootje wel hoor) Vooral treinen vind ik zo ontzettend leuk eigenlijk. Afgelopen week had ik ook met mijn zus afgesproken en terwijl ik onderweg was hoorde ik wel dat ik een appje kreeg. Dat zal mijn zus wel zijn, het was een beetje begonnen met regenen en ze appte natuurlijk of ze me op moest komen halen, nou ja zij niet maar mijn zwager, want ze hebben een nieuwe auto en daar heeft ze echt nog geen meter in gereden.
Had geen zin om af te stappen dus reed gewoon door en ik was best een beetje nat geworden maar het was goed te doen hoor. Beter dan die gladheid van vorige week eigenlijk.  En als je binnen zit is mijn ervaring lijkt het altijd veel erger dan wanneer je gewoon naar buiten gaat dan valt het vaak heel erg mee. Heb het niet over stortbuien maar zo’n miezerregentje zoals van de week.
Gisteren had ik een feestje van mijn zwager, hij was 60 geworden en gaf een etentje in een restaurant in mijn buurdorp.
Heel de week maakte iedereen, zoon, vriendin, zus, zich al druk hoe ik daar naar toe ging.
Ik niet hoor, zie boven de drie keuzes die ik heb haha.
Nou ja de fiets viel af omdat ze toch wel wat natte sneeuwbuien en zo opgaven en nou vind ik dat voor ’s middags niet erg maar voordat ik weer naar huis zou moeten fietsen in het donker niet zo prettig. Hoewel ik de laatste dagen me weer eens voor de zoveelste keer geërgerd heb aan die weerberichten met de daarbij behoren doemscenario’s.  Het lijkt wel of het tegenwoordig met gewoon een sneeuwbuitje of regen een ramp is om onderweg te zijn. Ik weet het hoor, ik rij ook liever zonder regen en sneeuw maar goed, zolang het geen ijzel of dat soort ellende is valt het volgens mij allemaal nog wel mee. En niet gaan viel ook af want ik had wel zin in een feestje eigenlijk.
Dus pakte ik de bus, die stopt zo’n  100 meter bij mij in de straat en bij het restaurant stopt ie ook praktisch voor de deur, alleen even de stoep aflopen en ik was er. Nog geen 20 minuten onderweg geweest. En dat was ik voor de terugweg ook weer van plan.
Het was een heel gezellig feestje en we hebben lekker gegeten. Ik zat nog een poosje te praten met de vrouw waar ik mijn vorige computer van gekregen heb. Haar man was toen kort daarvoor overleden, zij had zelf een laptop en ik mocht hem toen voor niets hebben van haar. Ik vertelde dat ik nu een nieuwe computer gekocht had nadat ik toch bijna 4 jaar plezier van haar oude computer had gehad. Dus ik vertelde zo over het installeren van de nieuwe programma’s en dat ik nog steeds photoshop niet heb. En zei vertelde dat ze nog de cd’s van de vorige computer had. Haar man was ook lid van de fotoclub dus vandaar dat alle programma’s toen ik die computer van haar kreeg er op stonden. img_9091-2Heb afgesproken dat ik van de week even een bakje bij haar ga doen en kijken of er nog wat bij zit wat ik kan gebruiken. Waar een feestje al niet goed voor is.
Het leek wel even of we weer een bruiloft hadden, bijna een jaar geleden zijn ze hier ook getrouwd die twee. En op de terugweg kwam ik er gemakkelijk, Peter en Chantal moesten toch die richting op en zo principieel om dat te weigeren ben ik nou ook weer niet.