Erg he……… bijna afgelopen

downloadNog een paar dagen en dan is het echt afgelopen “Man bijt Hond” het programma dat 16 jaar lang op televisie te zien was en heel wat bijzondere mensen in beeld gebracht heeft.
Tja ik moet zeggen dat ik het altijd gewoon een heel leuk programma vond, ik eet meestal laat dus dan keek ik het tijdens of net na het eten even.
Dit las is er over op de site van Man Bijt Hond:

Over het programma

De naam Man bijt hond is ontleend aan het grapje onder journalisten dat de krantenkop “Hond bijt man” geen nieuwswaarde heeft, maar “Man bijt hond” wel. Met Man bijt hond bedoelen we dus een andere manier van naar het nieuws kijken. 

Van oorsprong is Man bijt hond een Vlaams programma, bedacht door het Belgische productiehuis Woestijnvis (o.a. ook bekend van De Slimste Mens, De Rechtbank en Wie is de Mol?). De Nederlandse versie van Man bijt hond bestaat al sinds 1998. De Vlaamse versie van het programma begon in 1997. Sinds 21 januari 2013 bestaat de Vlaamse versie van Man bijt hond niet meer.

Nou snap ik best dat programma misschien aan kracht inboet als het lang meegaat en het zal ook geen kwaad kunnen dat er iets anders voor in de plaats komt.
Maar goed, ik was nou eenmaal een fan haha dus ga ik het best missen.
Vooral de dames van de supermarkt van Ons kent Ons, hoewel de spitsvondigheid de laatste tijd ook wel wat minder was gevonden, was mijn favoriete stukje.
Tja en al die figuren die in de loop der jaren daar langskwamen en beroemdheden werden in het land. Zoals die onvergetelijke Veerkampjes en die boer Frans die niet van deze tijd was. En zo kwamen er heel veel langs.
Veel worden er nu de laatste weken nog even terug gehaald en dan hoor ik hoe mooi en bijzonder ze het ervaren hebben om samen te werken met Man bijt Hond.
Ik verbaasde me ook wel dikwijls over dat de mensen zomaar hun hele hebben en houwen gingen vertellen als ze langs kwamen. Misschien is dan het medium televisie nog steeds een beetje magisch.
Dat ze altijd spontaan aanbelden bij mensen dat geloof ik ook niet. Ik weet dat ze in ons dorp ook een keer geweest zijn en daar precies bij een dorpsfiguur aangebeld hebben. ons kent onsIk neem aan dat ze van te voren informeren waar de leuke verhalen zitten en bij wie ze aan konden bellen en je kon ook natuurlijk doorgeven als je iemand wist die wel de moeite waard of apart was.
Maar al die bijzondere mensen die net iets anders waren dan de gelikte mensen die je meestal in programma’s ziet, tja dat willen we misschien niet meer zien.
En 2 oktober is het echt afgelopen, dan bijt de hond niet meer en ik vind dat best jammer.

Man bijt hond……

Ik vind Man bijt hond altijd een leuk programma, de ene keer wamanbijthondt mooier dan de andere maar soms komen er verhalen van mensen en verbaas me soms dat mensen zo meteen hun hele hebben en houwen op de buis gooien. Weet niet of ik dat zo gauw zou doen, misschien de macht van de camera of zo, ik weet het niet, dat mensen vergeten dat ook weet ik hoeveel mensen dat later zien. En mijn favorieten zijn de twee dames van de superbuur, geweldig vind ik die.

Soms denk ik wel eens hoe komen ze aan die figuren in man bijt hond maar je komt ze gewoon tegen zoals van de week toen ik in mijn uppie een bakje zat te doen bij de Hema.

Ze zouden zo passen in een serie van bijzondere mensen. Moeder met twee dochters.
Alle drie fors van formaat, kleding freestyle zal ik maar zeggen.
Nadat de rollator, tassen en stok een plekje hadden gevonden op het terras ging een van hen erwtensoep halen. Geen drinken er bij want dat zat al in de soep zei moeder.

Er ontspon zich een gesprek waar iedereen die er zat van kon meegenieten.
De luidruchtigste dochter bleek sinds kort een nieuwe relatie te hebben, de tweede was wat rustiger.
Geef me even 70 euro zei ze tegen haar moeder want ik moet twee paar laarsjes kopen. Heb je geen laarzen meer zei moeder. Ja antwoordde de dochter zat maar hij wil dat ik rokjes en jurkjes ga dragen en daar heb ik geen passende laarsjes bij.
Vorige week liepen we hier in de snoepwinkel vervolgde ze haar verhaal en daar zag ik van die lekkere chocolade letters die luxe drie voor een tientje dus ik zei dat is lekker he, maar ik kreeg ze niet hoor.
O nee antwoorde moeder, waarom niet.  “Crisis he” zei ze alsof alles daarmee gezegd was.
Het spek op het roggebrood hoefden ze niet maar werd wel ingepakt in een servetje voor “puckie” zonde om weg te gooien toch.

Zo ging het gesprek door en ik beken ik zat er van te smullen van die verhalen en bleef langer zitten dan mijn bedoeling was om er ook maar niets van te missen.kassadames
Van het morsen van de erwtensoep van ma, het feit dat oma zeker geen cadeautjes mocht kopen voor de kleinkinderen, een half leven kwam in een klein half uurtje aan me voorbij en ik weet dat ik voortaan altijd een pen en papier in mijn tas zal stoppen om die dingen op te schrijven. Heerlijk zulke mensen al moet ik eerlijk zeggen dat ik wel blij ben dat het niet mijn buren zijn.