Het lijkt niet op te kunnen…..

Vanmorgen eens heerlijk uitgeslapen tot samenwoneneen uurtje of half 11, eindelijk eens een paar dagen niets in mijn agenda staan dus kan ik me helemaal op mijn etentje voor de kerstmis storten, had nog geen boodschap in huis dus vanmorgen eerst een lijstje gemaakt.
Heb de auto van mijn zus geleend maar zij moet nog soms werken dus dan breng ik haar even thuis of haal haar op. Ze werkt dicht bij mij in de buurt dus dat is makkelijk.
Vanmiddag bracht ik haar thuis en ze zei ik heb wel zin om mee te gaan boodschappen doen, gezellig dus even lekker bijkletsen onderweg en terwijl we natuurlijk ook even een bakkie deden.
Bijna alle boodschappen in huis gehaald, nog een paar dingetjes die ik niet kon krijgen, dat geeft een rustig gevoel dat het in huis is.
Zo tegen de avond ben ik weer thuis, gezellig alle kaarsjes aan, een handvol kaarten weer gelezen. Wat leuk, een aankondiging erbij dat mijn zoon en zijn lief nu samenwonen. Ik stuur ze even een app’je om te zeggen dat ik er blij mee ben. Wist natuurlijk wel dat hij zelden meer in het huis van zijn vader waar hij woonde was, maar toch, leuk dat ze het zo toch even officieel bij de familie aankondigen.
Er wordt gebeld en voor de deur staat de man met een pakket in zijn handen.
“Voor mij ” vraag ik nog, ja zegt ie dat is voor u.
RegiobankIk ga naar binnen en maak de brief open die er bijzit.
Afgelopen donderdag was hier een kerstmarkt en daar kon je bij de Regiobank iemand nomineren om voor een cadeaupakket in aanmerking te komen.
En iemand had mij genomineerd en dat vonden ze blijkbaar een goed idee want ik was uit de genomineerden gekozen. Super leuk natuurlijk hoor.
Ik kreeg een chocolade fondue set, twee bekers met lolly’s van chocolade om warme chocolademelk te maken, een kerststol en een cadeaubon van 20 euro.
Het lijkt dit jaar wel niet op te kunnen, zoveel lieve mensen die me blijkbaar alle goeds gunnen dat is toch wel heel erg lief.

Cadeautje……..

HKikkerdrileerlijk even bijgekomen bij mijn vriendin in Harderwijk, lekker verwend, hoe heerlijk is het om zelf eens niet een kop koffie of thee te hoeven maken maar het zo aangereikt te krijgen.
Natuurlijk lekker bijbeppen, gewandeld en met uitzicht op het Veluwemeer wat zitten drinken, samen eten gemaakt en gegeten. Gewoon even de batterijen weer opgeladen.

Vanmorgen kwam ik thuis met de fiets en ik zag een man een beetje lopen zoeken, ik kende hem, hij is een oud wethouder van de gemeente en vorig jaar was ik nog bij hem en zijn vrouw geweest toen ze 50 jaar getrouwd waren en hij was toen zo verguld met het stukje dat ik over hem geschreven had dat hij dat zelfs via een advertentie in de krant zette.

Blijkbaar hadden we het ook over vijvers gehad, hij had zelf een klein vijvertje met wat Koi karpers er in. Misschien had ik het verhaal van mijn Koi’s verteld, ik weet het niet meer.
O ja mijn Koi’s, als baby  Ghost Koi’s gekocht en in een vijver van zo’n 6 meter groeiden ze hard en werden ze behoorlijk mak. Ieder voorjaar als die twee grote koppen weer opdoken was het voor mij weer echt voorjaar en was ik blij dat ze het weer overleefd hadden.
Maar twee jaar winters met veel sneeuw en ook wel flinke vorst zorgden er voor dat het ene jaar de ene (15 jaar) en het andere jaar nummer twee (16 jaar)  doodging.  Ondanks het feit dat het “maar ” vissen zijn vond ik het heel jammer en het haalde een hoop plezier van mijn vijver weg.  Sterker nog heb zelfs even overwogen om hem maar helemaal te dempen.

Maar goed ik groette de man en hij zei “Ik moet jou juist hebben”. Dus ik stopte en vroeg hem even mee te lopen en onderweg begon hij al te vertellen. ” Mijn Koi’s worden te groot voor mijn vijvertje, wil jij ze misschien hebben”.
Nou zei ik, helemaal leuk natuurlijk maar wat wil je er voor hebben.  “Niets zei hij, je mag ze zo hebben van me”.  Ik was helemaal verrast want ik had al een keer staan kijken naar nieuwe Koi’s maar een beetje maat Koi betaal je toch gauw zo tussen de 20 en 30 euro voor en dat vond ik toch nog wel een heel bedrag.
Ben je vanmiddag thuis vroeg hij, dus ik zei na 3 uur ben ik er weer, dan zou hij ze komen brengen.
Maar toen ik om 2 uur weer thuis was zag ik een pot op tafel staan in de tuin en een tuinhark op mijn bankje liggen.
Er was duidelijk iemand in mijn tuin geweest, ik kijk in mijn vijver en zie daar 4 mooie Koi’s zwemmen, Dotterin de pot zat voer en de hark zal hij wel gebruikt hebben om het net omhoog te doen om de Koi’s los te laten.
Als ik een beetje voer in de vijver gooi komen ze meteen naar boven en beginnen te eten, dat is al een goed teken.

Zo rond de vijver lopend zie ik ook dat er een flinke kluit kikkerdril ligt en de eerste bloemen in de dotter staan. Ja hoor het is echt voorjaar.
Helemaal blij met dit mooie cadeau ben ik, hoop dat ze net zo tam worden als mijn twee oudjes en ik ook zoveel jaren er van mag genieten.