Op de pedalen……

2022793-1-11Vandaag een wat langere rit gemaakt nog met mijn zusje, zo van in de trant van nu kan het nog wie weet is het mooie weer gauw weer over.
We zijn naar Papendrecht geweest niet zo heel ver weg maar wel een leuk winkelcentrum om wat te neuzen en rond te kijken.
Terwijl mijn zus naarstig op zoek is naar een jurk hobbel ik wat op de andere afdelingen rond. Ik heb verder niets nodig dus loop ik maar wat te kijken en zie daar echt zo’n schattig setje voor Yenthe.  Een blauw stretch lange broekje met een jurkje er boven met twee egeltjes die elkaar zoenen en daarbij zo’n haarband. Ik zie het al helemaal voor me hoe het haar zal staan. Het jurkje is bordeaux rood…….zo schattig.
Ik laat het mijn zus zien en ze zegt, koop het toch je hebt maar een kleinkind, kan jou het schelen. Oma’s  zijn er toch om te verwennen. En daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in maar ik moet mezelf soms wel inhouden want je ziet toch van die schattige dingen zeg. Paar weken geleden ook al zo’n leuk setje gekocht.  Inmiddels ken ik Chantal haar smaak ook wel en dit zal ze vast wel mooi vinden.
Net als de vorige keer hebben we terug een heel andere route opeens, we zijn ook van die postduiven.
Nog bij Alblasserdam aangewipt om bij de Wibra dusty te kopen, dat is zulk geweldig spul voor vlekken en dingen schoon te maken en meteen daar bij de Hema een broodje gegeten.
Heel wat stappen gezet vandaag want terwijl mijn zus weer naar huis ging fietste ik nog even langs Peter zijn huis om de vuilnisbak buiten te zetten. Dat is zo’n 10 km extra zodat ik zo’n kleine 45 km gefietst had vandaag. Mijn tuinmissie bij hem is nog niet helemaal voltooid, ben er ongeveer 6 middagen geweest en eigenlijk best veel gedaan. Als ze terugzijn de rest nog maar doen. Ga maar voorstellen om het gewoon een beetje bij te houden wekelijks voor ze, straks komen de bladeren weer. Ze wonen echt in een omgeving waar heel veel grote bomen met veel bladeren staan dus altijd handig als ik dan zo nu en dan even ga vegen en alles opruimen een beetje. Zaterdag komen ze weer terug van vakantie. tranenZe hebben het zo onwijs naar hun zin. Yenthe ook in het zwembad zulke leuke foto’s kreeg ik van ze opgestuurd iedere keer. Eigenlijk de eerste keer dat ze echt twee weken met zijn 3 tjes zijn en als ik het zo hoor doen ze het rustig aan, echt vakantie houden en dat konden ze ook wel gebruiken.
Als ik thuiskom lees ik op FB allerlei berichten over de kinderen die verongelukt zijn bij de trein. Ik krijg echt kippenvel tot aan mijn tenen. Wat een verdriet voor die ouders……onbeschrijflijk erg… Weet niet hoe het gebeurd is maar wat maakt het uit, voor zowel de bestuurster als de ouders blijft het levenslang wond dit verlies……

Zoals het leven in elkaar zit………

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve reacties op het blogje over mijn dochtertje.
Heel de week gaat alles anders dan gepland en voor bloggen even weinig tijd ook.
Een gekke week altijd deze week in oktober want vandaag is het cadeautje dat we nog kregen, mijn zoon al weer 29 jaar geworden. Hiep hiep hoera voor deze kanjer en vanavond is het dus feest.
Zo is het leven het ene moment sky high, het andere moment deep down……

 

 

Peter

Peter Roos hartjes

Toon in huis ???

EnecoGisterenavond werd ik gebeld door Eneco, een energieleverancier waar ik eigenlijk al mijn hele leven bij zit al zijn de loop der jaren de namen veranderd van Gemeentelijk Energiebedrijf Dordrecht tot aan Eneco toe.
Nu ben ik altijd al een beetje wantrouwig als ik weer zie privénummer bij mijn telefoonmelder en ook de soort stemmen waarbij ik altijd verwacht weer wat aangesmeerd te krijgen.
Maar goed ik dacht Eneco daar ben ik al bij dus die zullen niet bellen of ik over wil stappen en liet de man zijn verhaal even doen.
Omdat ik al jaren vaste klant bij Eneco ben kon ik gratis Toon krijgen de handige energiemeter in mijn kamer die normaal 200 euro kost met gratis installatie er bij.
Dus ik dacht, ach ja meegaan met de tijd, toch handig zo’n thermostaat die je zelf in kan stellen, nooit vergeten laag te zetten als ik naar bed ga wat me nu nog wel eens overkomt.
(Nu niet natuurlijk hé met dit weer 😉 )
Ik vond het best een leuke actie van Eneco eigenlijk om ook vaste klanten eens iets extra’s te geven. Nieuwe klanten krijgen altijd al aanbiedingen en dingen om maar bij hun energie af te nemen.
Gisteren kreeg ik al meteen een verzoek om het te bevestigen de afspraak en vandaag meteen al een herinnering.
Ik ging de voorwaarden vanavond nog eens goed door zitten lezen want ik kan er twee weken tot na installatie nog steeds vanaf.
En daar lees ik dus dat het inderdaad gratis is maar dat er wel meerkosten bij kunnen komen als er in de meterkast een speciaal stopcontact gebouwd moet worden.
Daar was dus weer niets over gezegd en die kosten vallen dus niet bij het “cadeautje” dat ik kreeg. Kosten meerwerk komt dan op 70.00.En daar heb ik nou net geen zin in dus maar eens gaan bellen morgen Toonof dat bij mij gedaan moet worden.
Ik heb best een oude meterkast dus ben bang dat dit wel het geval is. En dan blaas ik het hele project Toon maar lekker af.
To have Toon or not to have Toon is dus nog even the question.

Wat een aardige mensen…..

SchoonmakenSoms heb ik zo’n dag dat ik zoveel aardige mensen tegenkom en vandaag was het wel zo’n dag.
Vanmorgen al vroeg op de fiets (nou ja vroeg half 11 is voor een nachtmens op een vrije zaterdag wel vroeg haha) en een stuk langs de Lek gefietst op zoek naar een ploeg mensen die bezig waren om het zwerfvuil op te ruimen langs de Lek.
Ze zouden tot half 12 bezig zijn maar goed, ik ben een kilometer of 4 langs de Lek gefietst maar zag niemand meer, alleen een spandoek. Misschien eerder opgehouden ik weet het niet.
Weer terug gefietst en meteen maar doorgefietst naar mijn zusje, die is op vakantie en ik verzorg haar tuin deze week, dankbaar voor het buitje vannacht, dat scheelde me een hoop werk met gieten. Zo langs de Lek fietsend ben ik nog getuige van een zeilwedstrijd en met een windkracht 5 of 6 schat ik, er staat een stevige bries,  is het een prachtig gezicht de zeilboten te zien laveren met op de achtergrond de draaiende molens van Kinderdijk.
Op een winkelcentrum ga ik nog een paar boodschappen doen, er blijkt ook een rommelmarkt te zijn en een vrolijk dweilbandje speelt er tropische muziek, het is een gezellige sfeer.
Niet zo heel veel boodschappen maar blijkbaar niet goed verdeeld in mijn fietstassen dus, ik dacht, het gaat wel, hij blijft staan, even gauw de kar terugbrengen maar nee hoor, hij viel toch om.
Zeilen 2Voor ik er bij ben is een jonge man al bezig de spullen voor me op te rapen. Ik zeg dank je wel, hij gooit alles in de emmer die ik gekocht had, dus ik zeg even kijken moet met beleid anders past het er niet in. Hij zegt maar ik doe het met liefde, dat vond ik toch zo schattig klinken uit de mond van een jongen van een jaar of 20 schat ik.
Een man in een scootmobiel zegt heel aardig tegen me toch weer teveel gekocht he vrouwtje, ja zei ik, ik leer het nooit he. Een andere man draait mijn stuur even recht en nog een man helpt me even met de tas die er afgevallen was er weer op te hangen.
Ik heb eerlijk gezegd altijd een beetje moeite met als mensen me willen helpen maar vandaag heb ik zo’n bui dat ik denk, wat lief toch dat die mensen me allemaal helpen zo al voel ik me wel een beetje opgelaten.
Met een goed gevoel fiets ik weer verder naar mijn moeder.
Ze is blij dat ik kom, ze had me niet verwacht dus we drinken gezellig samen een bakje zij koffie en ik thee.  Ze heeft de klets en ik heb moeite om weg te komen.
Op de terugweg denk ik, ga even bij mijn zus vragen wanneer ze geopereerd moet worden, ze krijgt een nieuwe knie. Ze vertelt dat ze eerst nog naar de cardioloog moet omdat bij het vooronderzoek bleek dat haar hart niet helemaal in orde was. Pff ik schrik er best van eigenlijk. Het is wel vreemd ze woont heel dichtbij me in de buurt maar we zien elkaar zelden of nooit. Ze zou ook niet eens bellen of zo hoor dat wanneer ze geopereerd zou moeten worden en zeker niet dat ze nog naar de cardioloog moet.  Ze komt zelf nergens en dan op een gegeven moment ga ik zelf ook niet meer zo vaak. Een paar keer per jaar wip ik altijd wel even aan. Maar het zou gewoon zoveel leuker kunnen zijn tussen ons. Maar goed dat heb ik nu geaccepteerd.
Ben wel blij dat ik het weet, het de data opgeschreven zodat ik even kan bellen of langsgaan om te vragen hoe het gegaan is. Toch weer spannend allemaal en als ik wegga geef ik haar een knuffel of ze het nou leuk vind of niet.
Als ik eindelijk thuiskom om een uur of half 5 inmiddels lees ik een heel lief appje van mijn ex collega en blogmaatje Plien, dat ze zo graag mijn Muziekblog leest.  Nog een appje van een vriend en een kaart in de brievenbus.
Aan het handschrift zie ik al dat hij van mijn vriendin is die pas verhuisd is. Een kaart met mooie vlinders en ze heeft er in geschreven bedankt voor het helpen en dat we nog veel mooie dingen samen zullen doen en lang vrienden zullen blijven. Ze heeft er wat geld in gedaan om iets leuks te kopen. Ik had nog zo gezegd dat ik dat niet wilde maar goed, ga er maar iets moois voor kopen voor mezelf. Het is toch lief bedoeld van hen.
Een dag dus met een gouden randje, een goed bestede onverwacht vrije zaterdag toch wel met veel leuke en waardevolle ontmoetingen…. Die tel ik dubbel .

 

December sentiment

KerstahoyIk heb het deze maand ook hoor een beetje sentimenteel, soms tranen die heel dicht aan de oppervlakte zitten en bij het ontroerendst verhaal of muziek naar buiten komen. Niet dat ik nou zo’n huilebalk ben maar soms kan het ook geen kwaad om emoties even de vrije teugel te geven. Het kan ook aardig opluchten.
Ook een maand van verrassingen, mensen willen leuke dingen voor elkaar doen.
Zo belde mijn zoon vorige week of ik aanstaande zondag wat te doen had.  Ik zei nee, niets bijzonders. Ik heb kaartjes voor de Kerst Ahoy zei hij, ga je mee dan. Nou heel leuk natuurlijk om daar naar toe te gaan. Heb er zin in.
En vanavond werd ik opgebeld door een man,  hij zei zijn naam niet, hoor je niet wie ik ben, zei hij. Er ging geen lampje branden bij me. Misschien niet heel aardig van me tot hij zijn woonplaats zei. Opeen wist ik het weer. Een man waar ik ook een keer een date mee heb gehad jaren geleden al moet ik zeggen. Zo nu en dan hebben we nog wel eens sporadisch contact via de computer gehad de afgelopen jaren maar verder ook niet.
Ik wil je een aardigheidje sturen zei hij maar ik ben je adres kwijtgeraakt.
“Geen bombrief toch” vraag ik half lachend. Je weet het maar nooit tenslotte wat voor gevoel hij overgehouden heeft aan die date haha.
verrassingNou ja ik geef hem mijn adres en we zitten zo nog even te praten hoe het gaat en hoe het leven de laatste tijd verlopen is. Goh dat je me nog kent na al die tijd, zei ik tegen hem.
Ik ben je nooit vergeten zei hij en heel stiekem vond ik dat wel leuk om te horen hoewel het destijds bij een ontmoeting is gebleven. En zo wilde ik het ook maar houden. 😉
Toch wel even leuk, ben nu ook wel heel benieuwd wat hij me toe gaat sturen. Het kon niet door de brievenbus zei hij, het is een pakketje.  Nou ja spannend spannend.

Nog even terugkomend op mijn UWV soap.
Vandaag werd ik dus weer gebeld dat ik per ongeluk opnieuw aangemeld was. U hoeft geen vervolguitkering zeker zei de mevrouw. (Ze hebben me zelf een brief gestuurd waarin stond hoe ik dat moest doen en ben daar geweest om formulieren op te halen om dit te doen). Tenslotte bent u gehuwd.
Ik ben niet gehuwd zei ik, nou u staat anders bij ons in het systeem dat u gehuwd bent.
Nou zei ik, dat snap ik helemaal niet want ik heb gewoon 2 1/2 jaar post gekregen op mijn eigen naam en nu ben ik opeens weer gehuwd.
Zal ik het meteen veranderen zei ze, mijn opmerking negerend alsof ik uit mijn nek klets, hoe wilt u in het systeem staan, gescheiden of alleenstaande. Even krijg ik de neiging om te zeggen wedugetrouwdwe maar ik ga er maar niet de gek mee steken.  Zoveel onbenul is zowel triest als om te lachen.
En nu maar afwachten of ik mijn afrekening en vakantiegeld nog krijg van de laatste weken, ben heel benieuwd maar heb er weinig vertrouwen meer in na de laatste weken.

Plaatjes internet