Koningsdag

IMG_8937 (Small)Eigenlijk best een beetje een rare dag vandaag, normaliter ga ik altijd wel even kijken bij de kinderspelen om wat foto’s te maken maar ik heb er echt totaal geen zin in. Ga even een bakje doen bij mijn moeder vanmorgen. Net op de terugweg krijg ik nog een staartje hagel/regen mee. Het is koud, heb mijn handschoenen weer opgezocht en had ze best nodig.
Het nodigt niet uit om wat leuks te doen dus ga ik thuis maar wat bestanden opruimen op de computer nuttig werk.
Heb nog wel een paar foto’s nodig om toch een stukje te schrijven over Koningsdag dus vanmiddag op pad gegaan. Er was ringsteken met oude tractoren en ik maak een foto, onderweg kom ik nog een groepje mensen tegen die een speurtocht doen door het dorp.
Eigenlijk heb ik er best bewondering voor dat ondanks het slechte weer toch veel mensen nog meedoen met die activiteiten. Vooral mensen met kinderen natuurlijk, die willen er ondanks de kou nog een leuke dag van maken.
Maar op de plaatsen waar je normaal amper door kan komen omdat er veel mensen staan om een drankje te drinken is het bijzonder stil.
Ik zak af, of eigenlijk klim ik omhoog de dijk op naar het café waar die middag een band zal gaan spelen. Het is er meteen al gezellig. Veel mensen die ik ken, een band die muziek speelt voor de “oudere jeugd” zoals de eigenaar het omschreef met de naam “never too late
Een toepasselijke naam want deze band hebben de mannen
pas een paar jaar geleden opgericht.
Het wordt steeds drukker, de mensen zoeken ook de warmte op en eigenlijk wordt het nog een heel gezellige middag zo.
IMG_8947 (Small)Moet oppassen dat ik niet ieder biertje accepteer dat me aangeboden wordt want wil niet als een balletje ’s avonds weer naar huis gaan. Kom veel bekenden tegen waar ik een praatje mee maak en ik geniet ook best van de muziek die gemaakt wordt.
Maar goed dat betekent niet dat ik als ik naar huis ga om een uur of 8 uur ze toch wel voel zitten eigenlijk. Nou ja hoef vanavond niets meer dus zo erg is het ook weer niet.
Een aparte, koude Koningsdag, volgend jaar ga ik maar weer voor 25 graden en zon………..

De ouwe pindapot

PindapotIk weet niet anders dan dat er een rode pindapot op het hoekje van de bar stond in het café in ons dorp waar ik ongeveer opgegroeid ben.
In mijn verkeringstijd gingen we daar naar toe met een groep jongelui. De jongens gingen vaak biljarten en wij meiden zaten er dan wat te kletsen of te kaarten.
Jaren later ging inmiddels mijn man er naar een biljartvereniging. Ook dan gingen “de vrouwen” regelmatig mee om te kaarten of andere spelletjes te doen.
Met Koninginnedag en Hemelvaartsdag kwam iedereen naar “de dijk” waar het café gevestigd is.
We kenden de eigenaar goed en op een gegeven moment toen hij begon met maaltijden vroeg hij of ik bij hem wilde komen werken. Dat deed ik, zegde mijn baan als receptioniste op. Een ontzettend leuke tijd. Meestal uit het werk kwam er een groep mannen nog een biertje drinken voordat ze weer naar huis gingen om te eten. Soms ook wel een biertje te veel en koud eten denk ik zomaar.  Maar gezellig was het altijd wel.
Na een jaar verkocht de eigenaar zijn zaak en de nieuwe eigenaars gingen het samen doen en hadden geen personeel in het café meer nodig. Wel iemand om schoon te maken en dat ben ik toen naast mijn andere werkzaamheden gaan doen twee ochtenden in de week.
Mijn kind was nog klein en kwam daar tussen de middag eten uit school. Zelf had het stel een baby van 9 maanden die ik nog de fles gegeven heb. Die twee groeiden zo samen op als broer en zus eigenlijk.  Maar ik dwaal af.
Zeventien jaar werkte ik er toen ik fulltime ging werken en stopte. In die jaren had ik aardig wat keren die pindapot schoon gemaakt. Altijd met veel plezier. Zo’n pot zat altijd vol met vet. De munten die onderin kwamen plakten van het vet aan elkaar vast. Maar ook wel leuk als ie daarna weer glanzend in het café stond.
Een grote rode pot met een glazen bol waaruit je een handje pinda’s kon pakken (kopen). Er zat namelijke een ruimte in om geld in te stoppen. Niet iedereen deed dat en menig handje pinda’s verdween zonder betalen in de hongerige magen.
Een keer was de pot ooit gestolen. De eigenaresse wist nog welke groep jongelui er die avond gezeten hadden. Ze sprak er een aan en zei, jullie zorgen er voor dat ie weer terug komt anders komen jullie er allemaal niet meer in. Ik hoef niet te weten wie het gedaan heeft maar hij moet terug komen. En dat gebeurde. Toen ik er niet meer werkte is de glazen bol kapot gevallen. Ik vond het jammer en de keren dat ik nog wel eens kwam en ik de keuken soms iets pakte (was er tenslotte kind aan huis nog steeds) vond ik het altijd jammer van die pindapot. Had zelf ook internet ook al eens zitten zoeken voor een nieuwe glazen bol er voor maar niet kunnen vinden. De pot verdween dus uit het café.
Nadat ik mijn werk kwijtraakte vroeg de eigenaar of ik weer een paar uurtjes in de week wilde komen helpen voor de extra klusjes en dat doe ik dus nu weer.
Afgelopen maand was de eigenaresse jarig en toen ik binnenkwam zag ik opeens de pindapot er weer staan. Helemaal mooi, glanzend en opgeknapt.
Een van de bezoekers van het café waarmee ze wel eens over die pindapot had gepraat had hem meegenomen. Een bol van een oude tuinlantaarn had hij op maat gemaakt. De pot helemaal schoongemaakt. Het mechanisme waarvan een veertje kapot was weer gemaakt en de pot opnieuw vlammend rood geschilderd. Pindapot2Het oude beestje kreeg weer zijn eigen plekkie op het hoekje van de bar. Nu wel voorzien van een ketting zodat niemand hem meer mee kan nemen. Ik vind het zo leuk dat deze bijna 100 jarige pot (dacht dat ze zei dat ie van 1917 was maar kan er een jaar naast zitten) weer op zijn ouwe vertrouwde plekkie staat daar. Uit nostalgisch oogpunt had de man de kwartjes, dubbeltje en stuivers die er nog in zaten schoongemaakt en er weer ingedaan. Of de huidige euromunten er ook in kunnen weet ik eigenlijk niet. De pinda’s die er in zitten vind ik nog steeds niet lekker smaken maar daar gaat het eigenlijk niet om. Hij hoort daar gewoon.

Een superleuke Bevrijdingsdag…………

IMG_5537Ach het schrijven kan ik toch niet laten, al zal ik de komende weken nog niet bij andere kunnen lezen of reageren.
Het is gewoon onwijs druk momenteel voor de krant, het wonen in een klein dorp met actieve verenigingen is leuk maar ze organiseren ook van alles waar ik dan ook weer verslag van wil doen.  IMG_5481Daarbij gaat mijn vriendin (oude buurvrouw)  verhuizen dus daar zal ik ook de nodige uurtjes tijd in willen steken om te helpen.
Zoals met deze bevrijdingsweek, gewoon een week feest op het dorp met allerlei activiteiten met als hoogtepunt natuurlijk vandaag Bevrijdingsfeest.
IMG_5553Denk dat er de laatste dagen in ons dorp heel wat keren op buienradar en weeronline gekeken is en met elkaar er over gepraat van wat zou het worden op 5 mei.
Nou achteraf is het allemaal precies goed uitgepakt.
Vanmorgen was hier een allegorische optocht met 50 wagens en veel hadden er een hoop werk aan gehad en prachtige bouwwerken gemaakt.
Bella 21Pas toen de optocht in het volgende dorp aankwam barstte de regen/onweersbui los, ook niet leuk voor die mensen die op die karren zaten natuurlijk maar goed het grootste gedeelte was het droog geweest.
Bella24En vanmiddag het optreden bij het café van Bella Perez waaide het wel hard maar het was droog en het werd onwijs druk en gezellig en ik kon mooie plaatjes schieten.
Het feest werd afgesloten met een vuurwerkshow op de Lek, de wind was gaan liggen inmiddels en weer was het dorp leeggelopen om te gaan kijken.
Wat een geweldig dorp zijn we toch dat bij alle dingen die georganiseerd worden ook iedereen op komt draven en meedoet… Lekkerkerk I love it.

Drank maakt meer…….

Zo nu en dan ga ik een keer naar mijn “stamcafé”. De eigenaars zijn vrienden van me en hun dochter heeft heel vaak bij ons gelogeerd als pa en ma het te druk hadden met hun zaak, dus die groeide samen met mijn zoon op en ze noemen elkaar nog steeds broer en zus. Zo ging het vroeger al, het waren ook net broer en zus, ze konden niet zonder elkaar en maakten ook altijd ruzie met elkaar. Nu studeren ze allebei nog maar werken wel samen weer in het café op vrijdag of zaterdagavond.
Gisterenavond had ik ergens een feestavond waar ik naar toe moest voor de krant, ik was er snel klaar en dacht, ga even kijken of zoonlief werkt en even wat drinken daar.
Dat doe ik meestal een paar keer per jaar en kom er altijd weer bekende mensen tegen, ook deze avond, de biljartvereniging had feest en dat is dan wel leuk, dat zijn allemaal mensen van mijn eigen leeftijd en het was dus heel gezellig.

Aan de bar zat een vrouw, ik kende haar niet, toen ik even binnenzat zag ik dat ze een heel blauw oog had, ze zat druk te praten en te drinken met verschillende mensen en was blijkbaar met een taxi gekomen want de taxichauffeur zat te wachten op haar.
Op een gegeven moment kwam ze afrekenen en stond naast me, je ziet er leuk uit zei ze.
Ze had volgens mij al aardig wat gedronken, ik zei nou dank je wel. Ze deed haar bril omhoog en wees op haar oog. Dat heeft mijn man gedaan, zei ze, maBier 4ar ik ga niet meer naar hem terug.  Zonder mijn antwoord af te wachten draaide ze zich om en ging met de taxichauffeur weg.  Een en al triestigheid. Met een paar biertjes niet op te lossen is maar het gaf haar misschien even het gevoel van vrij zijn.