De tip van Pieter…..

depositphotos_13916439-stockillustratie-cartoon-kikker-fotograafKikkerOp het gevaar af dat mijn bloggers denken dat ik altijd in de natuur te vinden ben zal ik even vertellen dat dit echt niet zo is hoor. Ben echt wel een mooiweer natuurliefhebber en onder mooi weer versta ik dan het weer dat (voor mij) echt bij de bepaalde seizoenen hoort.
Zoals in het voorjaar dat het begint op te warmen, alles opeens in een razend tempo ontploft, in de zomer de warmte heerlijk, mij hoor je niet als er een hittegolfje is, in de herfst mag het stormen en waaien maar het liefst ook nog wat van die mooie herfstdagen met zon en in de winter sneeuw, lekker vriezend en zonnig weer. Nou ja wat voor mij het meest vervelende weer is, zijn die sombere grijze weken zoals je die ook wel eens kan hebben in Nederland.
Daarnaast kan ik me ook best vermaken thuis. Wat schrijven in mijn dagboek, bloggen maar ook soms lekker dom wat detectives kijken met een brei of haakwerkje in  mijn handen.
Ga ook graag met iemand op stap om te winkelen, meestal met mijn vriendin of zus, hoewel Wim het ook goed kan voor een man dan haha.
Zo nu en dan kijk ik wel naar natuurseries zoals Vroege Vogels, deze weken de serie over de Veluwe vond ik wel mooi en heb ook de serie waarin Pieter van Vollenhoven meedoet, weet ff niet meer hoe die heet, de professors of zo wel mooi en afwisselend.
Je mag hem of je mag hem niet die Pieter maar ik vond dat hij zo nu en dan wel leuke uitspraken had waar ik me ook wel in kon vinden.
Zoals die keer dat er praktisch alleen landschappen te zien waren zonder veel vogels of andere dieren, dat vond hij saai en dat vind ik ook wel.
Hij is ook iemand die graag fotografeert, ben stinkend jaloers op zijn camera en lenzen,  die loopt toch wel met een setje van zo’n 15.000,00 als het niet meer is in zijn handen.
Maar goed ik heb met mijn veel minder dure setje misschien wel net zoveel plezier als hij want tenslotte gaat het daar ook niet om.
Op een gegeven moment stond hij in de uitzending te vertellen dat hij een app had met vogelgeluiden, als hij die dan wel eens aanzette dan reageerden de vogels daar ook op.
Dinsdag was ik een eindje gaan fietsen en zag twee visdiefjes zitten, nu vind ik dat altijd van die leuke beesten, scherend over het water en duikend naar visjes. Maar deze twee zaten een beetje suffig op een soort hokje.
En opeens dacht ik aan die tip, nu heb ik niet zo’n app maar even googelen en geluid visdief opgezocht en aangezet. En echt zo grappig ze reageerden er meteen op en kwamen helemaal tot leven. Gingen staan, begonnen terug te “schreeuwen” en om zich heen te kijken. Het werkte dus echt wel. Meteen een paar foto’s geschoten.


Of ik nu voortaan met die geluiden in de weer zal gaan weet ik nog niet maar het was apart om zo het effect er van een keer te zien.
Vandaag ben ik weer afgereisd naar Apeldoorn om daar een keer Koningsdag vieren, precies 10 jaar na de aanslag die daar toen in Apeldoorn was.
Kijken hoe het feest daar gevierd worden, ook wel eens zin in, het wordt wel een koude dag als ik de weersberichten moet geloven.
Toch wens ik iedereen een mooie en gezellige Koningsdag, veel plezier en tot laters…….

 

Fotograferen is een kunst ???

Tuin vroegerNatuurlijk is fotograferen een kunst en er zijn geweldige fotografen die de mooiste foto’s maken, heb daar heel veel bewondering voor.
Zelf fotografeer ik eigenlijk als vanaf dat ik het kon betalen. Op mijn 15e kocht ik mijn eerste eigen boxje van 10 gulden. Zo’n simpel kastje met niks verder er op of aan.
Je kon daar van die losse lampjes nog op kopen om te flitsen. Vier zaten er in en die draaiden dan mee als er een foto gemaakt was. Soms deden ze het ook niet. Waren nog best in die tijd dure dingen vond ik. Weet nog hoe het was de eerste keer dat ik mijn eerste rolletje in ging leveren en keek wat voor resultaat dat opgeleverd had. Ik vond dat heel erg spannend en dat heb ik altijd gehouden in de rolletjes tijd zal ik maar zeggen. Je kon nog niet even kijken op je schermpje of het gelukt was. En natuurlijk kon je er niet zoveel maken zoals nu want dat was veel te duur.
In de loop der jaren ben ik altijd blijven fotograferen, de camera’s werden beter. Heb zelfs wel eens een super mooie gele onderwatercamera gehad, een Minolta die prachtige foto’s maakte.  (boven water hoor want alleen in minoltaeen zwembad kon je onder water foto’s maken anders was het veel te donker). Had toen een hele tijd Minolta camera’s. Toen ik voor de krant ging werken kreeg ik mijn eerste spiegelreflexcamera. Het allereerste rolletje mislukte omdat ik het niet goed vastgezet had. Goed begin bij een krant om de artikelen af te leveren zonder foto’s.
In die tijd was het eigenlijk ook nog zo dat bij veel dingen voor de krant er gewoon een rijtje fotografen stond. In het begin was ik altijd wat timide wachtte wel even tot ik aan de beurt was maar in de loop der tijd leerde ik ook wel gewoon er tussen te staan en me niet aan de kant te laten duwen door al die mannen. De foto’s bij de artikelen waren voor mij eigenlijk “bijzaak” want ik was aangenomen voor het schrijven. Andere kranten stuurden zowel een verslaggever als een fotograaf. Maar toch ik vond en vind het altijd leuk om te doen. Al waren de andere fotografen van grotere kranten wel veel professioneler met hun uitrustingen en voelde ik me vaak een amateur er tussen. lampjes cameraMaar als ik dan later de foto’s in de krant zag en ook die van mij die ik dan vergeleek was ik best wel eens aardig tevreden. Maar natuurlijk had het gebrek aan een goede camera wel zijn beperkingen.
Toch werd ik in die tijd ook wel regelmatig gevraagd om wat extra foto’s te maken en bestelden mensen foto’s bij me en dat was dan een leuke bijverdienste natuurlijk bij mijn schrijverij.
Daar kwam helemaal een einde aan met de digitale fotografie. De eerste digitale camera’s kwamen en al vrij snel vroeg de uitgever of ik daar mee wilde gaan werken. Voor hem was het natuurlijk veel goedkoper dan iedere week een paar rolletjes met foto’s af laten drukken.  En ik wist niet hoe gauw ik ja moest zeggen. Ik ging een dag naar de uitgever om te oefenen met de camera en werd daarna in het diepe geworpen. Een Sony Cybershot en ik was er megatrots op want nog niet veel mensen hadden een digitale camera. En natuurlijk ik kon zoveel foto’s maken als ik wilde en dat deed ik ook. De camera maakte verrassend goede foto’s moet ik zeggen en ik bewaar dan ook heel goede herinneringen aan die eerste digicamera die toch wel het heel Sonny cybershotfotogebeuren heeft veranderd. De lens kon je verdraaien zodat je kon spelen met
de camera. Alle foto’s werden toen nog in zwart wit gepubliceerd. En de eerste foto’s die ik maakte voor de krant waren geslaagd, geen rolletje meer dat ik er fout in kon zetten.
(wordt vervolgd).
Ps. Het leuke van internet dat ik gewoon nog een plaatje terugvond van die gele onderwatercamera. Heb daar heel veel foto’s mee gemaakt en het was een heerlijke camera. De bovenste foto is onze tuin van vroeger een van de eerste foto’s die ik nam. 

Verwendag…..

Vuurvlinder2Had al heel lang de wens om nog een extra body bij mijn fototoestel te hebben maar goed dat zijn nog best dure dingen om nieuw te kopen dus zat ik eens rond te kijken voor een goede tweedehands.
Witje1Nu vind ik dat nog wel moeilijk kopen want hoe weet ik of iemand betrouwbaar is via internet. Tot ik vorige week via een vriend een link zag op FB dat een oud collega van hem een Canon camera te koop had, met twee lenzen en een tas erbij. Dus een compleet reserve uitrusting eigenlijk.
Groene KrekelIk nam contact op met die vriend en hij gaf mijn telefoonnummer aan zijn collega door, ze belde me en ik maakte een afspraak dat ze met haar camera langs zou komen.
Vanmiddag was het zover,naast het feit dat het een heel aardige vrouw was, was de camera met alles er bij in perfecte staat. Ze had de papieren er bij en alles.
Distel met hommelZe was zelf zwanger en haar man kon helemaal niet omgaan met deze camera dus had ze een kleine compactcamera gekocht en wist dat ze deze dan toch niet meer gebruiken zou.
AtalantaEn ik ben er heel blij mee. Meteen op de fiets gestapt om hem uit te gaan proberen vanmiddag en was heel tevreden met de foto’s.
Vanavond even mijn vriend een berichtje gestuurd om te bedanken voor zijn bemiddeling.
Zo kwam onverwachts mijn wens uit en heb ik mezelf verwend met deze aankoop waar ik nog veel plezier van hoop te hebben.
Krekel 1Nou ja even wat foto’s natuurlijk om te bewijzen dat hij werkt haha…… De vlinders komen weer.
Ik vind heel wat vlinders mooi maar de vuurvlinder vind ik echt prachtig en vanmiddag zag ik hem weer.  Zomaar een uurtje in het gras gezeten en alles wat in de buurt was op de foto gezet.

Kijk eens naar het vogeltje……..

Dotter zaden 1De laatste jaren is fotograferen toch wel een deel van mijn leven geworden en ik neem er ook de laatste tijd echt meer tijd voor, ga lekker de polder in of zoals vanmiddag even wat uitproberen met mijn lenzen gewoon in de tuin. Gewoon heerlijk om te te doen vind ik dat.
Vier jaar geleden kreeg ik uit de erfenis van mijn broer een goed Canon toestel en in de loop der jaren heb ik er wat andere lenzen en een goede flitser bijgekocht. Heb nog best wensen genoeg voor nog mooiere lenzen, een nieuwe body er bij maar een mens moet ook eens tevreden zijn met wat ie heeft. Geranium tuin 1
Trouwens die ik wil hebben daarvoor zal ik eerst een leuk prijsje in de staatsloterij moeten winnen om ze te kunnen kopen. Want die zijn gewoon peperduur.
Ik ben best een makkelijke fotograaf tot nu toe eigenlijk gebruikte ik praktisch alleen de stand automatisch en dan zag ik wel of er wat leuks bijzat. Voor sportevenementen kies ik nog wel deze instelling waardoor je soms mooie plaatjes krijgt.
Fotograferen heb ik van jongsaf eigenlijk wel leuk gevonden. Mijn eerst camera toen ik een jaar of 14 was van 10,00 een simpel boxje en mijn halve zakgeld ging daaraan op.
Bloemen KeesVeel camera’s volgde eigenlijk wel tot ik voor de krant ging werken en mijn eerste spiegelreflexcamera kreeg. Al snel gevolgd door de eerste digitale camera, dat was voor de krant een stuk voordeliger natuurlijk. (Toen kreeg ik nog de camera steeds cadeau)
Een uitkomst dat digitale fotograferen. Gewoon maar blijven schieten en dan gewoon de mooiste er uitzoeken.
Pas toen ik de camera van mijn broer kreeg ging ik echt de polder in om te gaan fotograferen en vaak had ik ook wel lucky shots dat ik net iets moois zag. Goudsbloem
Maar dat is het niet alleen, vorige week sprak ik met die fotograaf en ik vroeg hem, kijk jij nu ook anders als je een camera bij je hebt. Hij herkende wat ik bedoelde, je kijkt gewoon anders, ziet meer en misschien daardoor heb je lucky shots en zijn het dat niet maar gewoon zie je dingen die andere niet opmerken of gewoon voorbij fietsen.
Vaak als ik ergens in het gras foto’s zit te maken kijken mensen wat je op de foto neemt en dan hoor ik regelmatig zeggen o kijk daar futen, of ooievaars of wat ik dan ook aan het fotograferen ben. Dan denk ik wel eens, zie je die dan niet als daar niet iemand met een camera zit. Denk het niet, denk dat ik dat vroeger ook zelf wel had.
Eigenlijk heb ik tegenwoordig altijd mijn camera bij me, soms ook wel lastig want zo’n tas met mijn lenzen weert aardig wat. Maar ben dan ook weer bang dat ik wat leuks zie en mijn camera niet bij me hebt. Het eeuwige dilemma.
Dotter zadenEigenlijk zou ik eens een cursus moeten gaan doen om er wat meer van te weten nog, want ik weet zeker dat die camera veel meer kan dan ik er mee doe.  Dus misschien is dat wel een goed plan om dat voor de volgende winter eens aan te beginnen.
En hoewel ik ook ga voor de futen, de ooievaars en andere vogels en watervogels zeker om deze tijd merk ik bij mezelf toch ook wel vaker de voorkeur voor dingen die juist al weer “voorbij” zijn. Zoals uitgebloeide bloemen, zaden, verdorde dingen, pluizen. Omgevallen bomen, stronken. Hoe dat komt weet ik niet. Het boeit me gewoon denk ik dat ook als iets uitgebloeid is of zo op het oog dood er al weer zaden zitten, insecten hun eten er in vinden, zwammen er weer op groeien.  Het gevoel dat het leven altijd weer doorgaat.

Zuinigheid en vlijt………

canonlampJa met die dingen ben ik dus wel opgevoed. Geef niet iets uit wat je niet hebt.
Nog steeds heb ik moeite om geld voor mezelf uit te geven en dan heb ik het niet over eten, kleding of dingen die ik nodig heb maar luxe artikelen.
Zoals een paar jaar geleden ik een tablet kocht, ik vond het een smak geld bijna 400 euro om zomaar voor mezelf uit te geven maar ik moet zeggen het is een van de weinige apparaten waar ik zo ontzettend veel plezier van heb eigenlijk.
fotrugzakEn vandaag heb ik voor mezelf een nieuwe lens, nieuwe verlichting en een rugzak om mijn fotospullen in op te bergen besteld. Pff dat was een rib uit mijn lijf en heb wel even zitten twijfelen of ik het wel zou doen.
Maar ik heb het laatste jaar zo ontzettend veel plezier gekregen in het fotograferen en ik kies er voor om in plaats van op vakantie te gaan mezelf te verwennen met deze zaken waarvan ik denk dat ik er gewoon heel blij mee zal zijn.
Een paar weken geleden had een vriendin van mij dozen fotospullen van haar schoonvader gekregen, ik mocht kijken of ik wat kon gebruiken maar er zat niets bruikbaars voor me, het waren allemaal nog analoge camera’s en lenzen. lenzenAlleen wel een mooi statief. Een klein en licht statief, inschuifbaar en op alle mogelijke manieren verstelbaar en ik mocht hem hebben voor 20 euro, dat had ik er graag voor over.
Heel eerlijk gezegd kan ik nu eigenlijk niet wachten tot ik mijn nieuwe spullen krijg en heb er echt zin in om mee aan de slag te gaan en jullie weer te vervelen met wat opnames die ik zal gaan maken. 😉

Plaatjes internet

Anders kijken…..

Ooievaar 5Het valt me op dat hoe vaker ik door de polder fiets hoe meer ik zie. En ook als ik mijn camera bij me heb ook anders kijk dan wanneer ik gewoon van a naar b ga fietsen om ergens te komen en geen tijd heb om af te stappen en foto’s te maken.
En wat me nog meer opvalt is dat er heel veel mensen door de polder fietsen die eigenlijk maar weinig zien van wat zich daar allemaal afspeelt in de lucht, op de grond, in de sloot, in de weilanden.
Ooievaar met meeuwHet grappige is ook wel dat wanneer ik ergens ga zitten om foto’s te maken de langsfietsende of wandelende mensen opeens wel die vogels en dieren zien die ik op de foto aan het zetten ben.
Zoals vanmiddag toen ik weer naar huis fietste. Ik zag in een weiland wel 3 of 4 reigers dicht bij elkaar staan en dat is wel bijzonder eigenlijk. Ik fietste nog iets verder en daar stond ook nog een ooievaar.
De boer had de sloot uitgebaggerd en de bagger op het weiland gestort met daarbij natuurlijk de nodige beestjes en dingen die reigers, ooievaars, kapmeeuwen, kauwen en nog meer vogels ook graag lusten.
RupsOoievaars zie ik niet zo heel veel dus die wilde ik graag op de foto zetten en ging even in het gras zitten.
En dan hoor ik verschillende keren, o kijk een ooievaar. Terwijl ik daar zit zie ik opeens een rups op mijn been kruipen. Dat zal straks best weer een mooie vlinder worden.
Een man in een scootmobiel stopt en een tweede man op een scooter stopt naast hem en maakt een praatje. Als ik even later opsta en naar mijn fiets loopt spreekt de ene man me aan.
Ooievaar 7Heb je mooie foto’s gemaakt, echt op zijn Rotterdams. Dus ik zeg ja hoor, mooi zo’n ooievaar.
Je moet wel voorzichtig zijn hoor met ooievaars zegt die man op een heel grappige manier tegen me. Nou antwoord ik, daar heb ik geen last meer van hoor en we beginnen allebei te lachen.
Familie zwaanZo is een camera heb ik wel gemerkt ook vaak een aanleiding tot een praatje of opmerking. Soms ook een herkenning gewoon van iemand die langsfietsend of lopend zegt “mooi he”. Een gevoel van herkenning.
Nog een stukje verder fietsend zie ik dat ook de jonge zwanen inmiddels uit het ei gekropen zijn. Ik stap af voor een foto. De ouders zijn niet blij als ik aardig dicht in de buurt kom maar verder dan wat blazen komt het niet.
Ach denk ik vertederend , ik heb jullie nog als ei gezien. Vond dat wel een grappige gedachte eigenlijk haha..

Fotograferen

Zo’n anderhalf jaar geleden kreeg ik de camera van mijn overleden broer, mijn zus had hem eigenlijk gekregen maar zij mPluim hangendaakt nooit foto’s en wist dat hij dan gewoon ergens bij haar in een kast terecht zou komen dus gaf ze hem aan mij. Een Canon camera met een Sigma 80-200 mm lens er op. Een prachtige camera en mijn broer had hem nog maar een paar maanden voor zijn overlijden gekocht.

Zelf had ik net ook een nieuwe andere camera gekocht een Sony CX dus had ik opeens de luxe van twee goede camera’s.
Maar de praktijk leert dat ik eigenlijk altijd mijn Canon gebruik, sterker nog als ik een keer mijn andere camera meeneem moet ik heel erg wennen aan het kijken op een schermpje. Kijken via een zoeker vind ik veel makkelijker en je ziet gewoon meer dan via een digitaal schermpje. Maar de Sony kan ik wel weer filmpjes mee maken en mooie panorama foto’s dus dat is eigenlijk het enige waar ik hem nog wel eens voor gebruik.

PluimSinds kort ben ik nog wat intensiever gaan fotograferen en ik plaats regelmatig foto’s op Facebook.
Een bevriende fotograaf die voor een andere krant werkt maar ook veel freelance werk doet was het ook opgevallen en toen we de afgelopen week weer eens samen ergens waren voor de krant vroeg hij of ik een stapel fototijdschriften wilde hebben omdat ik nu zo met fotograferen bezig was.

Ik vond het wel leuk en zei dat ik misschien wel een cursus zou willen gaan volgen, hij gaf me meteen een naam van iemand die cursussen geeft dicht in de buurt bij ons. Dus daar ga ik eens informeren.

Ik fotografeer gewoon nog altijd met mijn camera op automatisch zei ik tegen hem en dat klonk hem als vloeken in zijn oren. Daar moet je mee stoppen zei hij, ga je er eens in verdiepen en dat advies ga ik zeker opvolgen.
Nu het toch herfst gaat worden en ook ik dat niet tegen kan houden al zou ik het nog zo graag willen, haha krijg je weer die langere avondveelwitjesen binnen en dan moet ik maar eens gaan zitten experimenteren met mijn camera.
Ga het ook steeds leuker vinden om te doen en het is me al verschillende keren opgevallen dat wanneer ik ergens onderweg foto’s zit te maken voorbijgangers opeens dingen zien waar ze anders achterloos aan voorbij fietsten. Zoals pas toen ik bij vlinders zat te fotograferen. Ik hoorde opeens allemaal voorbij fietsende mensen zeggen, wat zitten hier veel vlinders.

En dat heb ik zelf ook, als ik mijn camera bij me heb kijk ik anders naar dingen en zie ik meer onderweg en ik vind dat echt een verrijking.