Mijn buitenleven….

Met dit weer ben ik echt een buitenmens, kom amper binnen, heb gelukkig een tuin waar ik altijd wel een plaatsje in de schaduw kan vinden.
Gisteren morgen heel vroeg op de pedalen en bij Peter in de tuin gaan werken.
Toen ze voor de eerste keer bij het huis gingen kijken en Peter appte of ik ook even kwam kijken wist ik dat ik meteen helemaal verliefd was op die tuin.
Het huis is ook prachtig hoor en inmiddels nog mooier door alle inspanningen maar die tuin ik geniet daar zo enorm als ik daar wat ga werken of op visite ben.
Allemaal hegjes zodat er overal leuke grasvelden, bloementuin en terrasjes zijn. En gelukkig maken ze het niet te stenig.
Normaal doe ik altijd in de winter en de zomervakantie een vast rondje, dan ga ik iedere dag even de post doen en dan een tijdje in de tuin werken. En in de herfst niks leukers dan al die bladeren opruimen. Ja ik kan er niks aan doen maar heerlijk.
Alleen dit jaar hebben ze geen zomervakantie vandaar dat ik aangeboden had om wat te gaan doen in hun tuin. Iets dat graag aangenomen werd.
Gisterenmorgen dus mijn eerste klusje, wat onkruid weghalen, de voortuin wat opknappen, hier en daar wat dooie bloemen weghalen nou ja gewoon wat onderhoud. Geen zware of gekke klussen.
Gekozen om te beginnen op de plaatsen waar de schaduw was, want het was meteen al aardig warm gisteren.


’s Middags zelf lui in mijn eigen tuin gaan liggen lezen, tegen het avondeten weer wat actiever worden, tuin sproeien, tomaten en komkommers plukken, bonen voor in de pan jammie…. En gewoon tot 10 uur zitten lezen weer.
Momenteel is mijn tuin echt wat ik gehoopt had een vlindertuin geworden. Vandaag telde ik weer zomaar zo’n 4 of 5 soorten en van de koolwitjes en atalanta’s meerdere.
Hoopte dat ook de kolibrievlinder zich een keer zou laten zien. Al twee jaren achter elkaar dat er een kwam, meestal op zo’n warme avond. Nu nog niet gezien maar voorlopig blijft het nog warm dus wie weet komt ie ook weer even buurten.
Heb dan momenteel ook weinig tijd om te bloggen. Bloggen zelf gaat nog net maar alles lezen, reageren e.d. schiet er met dit warme weer even een beetje bij in. Niet alleen in mijn kas maar ook op mijn blog is het dus een beetje komkommertijd. Het is even niet anders. Fijn weekend allemaal. Stay cool en maak je niet te druk als het kan. ☀️☀️

Wat een mooie dag……..

Ik zou me bijna gegeneerd voelen dat ik zo’n geweldig mooie dag had vandaag terwijl zoveel andere het moeilijk hebben. Maar ja ik mag er ook wel van genieten toch, van dit mooie weer. Het mooie dat de natuur ons allemaal voorschotelt nu. Ik kan daar intens van genieten en dat heb ik vandaag ook gedaan. Voor de volle 100 %.
Mijn zondagritueel is altijd eerst mijn dagboek bijwerken, krijg toch pas om een uur of 11 de zon in mijn tuin.
In mijn vijver was het kikkerspektakel losgebarsten. De kikkers en padden krioelden over en op elkaar. Echt ik heb gewoon 1 ½  uur op mijn kussen op het vlonder liggen kijken en foto’s nemen. Gauw binnen even kijken of het nog wat geworden was. En nog een sessie doen. Prachtig om te zien. Weer veel hommels en zweefvliegen, zag ook een grote zwarte watertor zwemmen. En zelfs tot mijn verrassing een schrijvertje op het water, net een druppel zilver zoals ik hem zie zwemmen. Mijn moeder zei altijd dat het schrijvertje de namen van God op het water schreef. Dat had ze niet van haarzelf hoor. Het komt uit een gedicht van Guido Gazelle. Zal jullie het hele gedicht besparen maar de laatste regels luiden als volgt.

‘Wij schrijven.’ zoo sprak het, ‘al krinklen af
Het gene onze Meester, weleer,
Ons makend en leerend, te schrijven gaf,
Eén lesse, niet min nochte meer;
Wij schrijven, en kunt gij die lesse toch
Niet lezen, en zijt gij zoo bot?
Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog,
Den heiligen Name van God!’
Guido Gezelle, 1857

Prachtig. Vroeger wilde ik die thuis altijd vangen met een netje maar dat lukte me haast nooit. Net zoals nu ik probeerde een foto te maken dat lukte me ook niet.
Vanmiddag even een lekker rondje gaan fietsen een route genomen waarvan ik weet dat er regelmatig ook vlinders te vinden zijn. Ook zo’n mooi moment en ik tref het ik zie verschillende vlinders die zich niet zo gemakkelijk laten vereeuwigen als mijn kikkers.
Maar het lukt met toch om er twee te “vangen” in mijn lens. De citroenvlinder en de dagpauwoog. Mooi….


Het is best druk overal met fietsers, wandelaars. Denk dat veel kleine kinderen goed leren fietsen nu ze niet in een auto ergens naar toe gesjouwd worden maar er gefietst wordt. Het is nog ergens goed voor.
Volwassen fietsers die samen op pad zijn hebben het blijkbaar niet helemaal begrepen nog allemaal want die blijven gewoon naast elkaar fietsen als ik ze wil passeren. Tja het is ook zo moeilijk allemaal hè om even achter elkaar te rijden.
Op de terugweg ga ik even op een bankje zitten, gewoon lekker rustig zitten genieten.
Als ik er naar toe loop lijkt het of er weer iemand is geweest die zijn afval heeft laten staan.
Maar niets is minder waar, als ik dichterbij kom zie ik dat er een kaboutertje uit het bos gekomen is die op de tafel is geklommen.Kabouter (Middel) Zo grappig en natuurlijk laat ik hem gewoon staan. Wie weet ruimt hij ’s avonds wel het afval op dat sommige mensen zo nodig toch daar achter laten. ……dat zou toch wel mooi zijn.
Een prachtige dag en als de weerberichten kloppen komen er nog meer warme en zonnige dagen aan ……. van mij mag het. Dat maakt alles toch wel een stuk beter vol te houden allemaal.

Te mooi voor woorden…..

Gisteren had ik niet heel veel zin meer om iets te doen, normaliter doe ik op zondag altijd nog de was maar had even geen zin. Merk toch wel dat zeker nu we weer zo’n fantastisch weekend samen hadden dat wanneer Wim vertrokken is het opeens wel weer heel stil is en ik hem best mis. (En nee ik wil echt niet met hem samenwonen altijd 😉 ) .
Vanmorgen daarom meteen aan de bak, was één in de machine, wat afwassen en opruimen, was ophangen tweede er in en weer ophangen. Nog wat zaken regelen die nog geregeld moesten worden.
Fiets verzekeren, gedaan. Weekje vakantie Rockanje regelen (pas in september gaan we), fietstassen bestellen…… allemaal van die dingen die eerst gedaan moesten worden en daarna mocht ik lekker gaan fietsen.

Heerlijk zonnetje en ik wilde gaan kijken of de moerasorchis al bloeide in de Loet. Al lopende daar naar toe kwam ik zoveel vlinders tegen, zo prachtig om te zien en best veel verschillende soorten. De moerasorchis bloeide ook, schitterend gezicht altijd.
Evenals de distels die nu volop gaan bloeien, een van mijn favoriete planten gewoon door de kleur en zeker als er dan vlinders of hommels op zitten.
Soms heb je van die dagen dat het wel lijkt of je zoveel mooie dingen tegen komt, nou ja het lijkt niet alleen zo, het was ook zo. Misschien had ik er ook meer oog voor, nam ik er meer tijd voor een combinatie van beide denk ik.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik op de terugweg twee vogels zag lopen in het weiland. Ik dacht in eerste instanties ooievaars maar daar waren ze te wit voor en opeens zag ik het gewoon twee lepelaars die in het pas gemaaide gras aan het fourageren waren. Wat een mooi gezicht….. Nog meer bijzondere dingen maar dat komt wel later…..
Ben zo’n 3 1/2 uur onderweg geweest en het voelde fantastisch aan.

Een betere conditie dan gedacht……

Mijn ene knie is echt een beetje rampzalig zo nu en dan. Ben de laatste jaren nog al eens een paar keer gevallen en dat was altijd op die ene knie. Dus helemaal soepel beweegt ie dus niet meer.
Lange wandelingen zoals ik een aantal jaren geleden met mijn vriendin vaak maakte van station naar station van zo’n 15 km lukte dus niet meer. Een kilometer of 5 was wel echt het hoogst haalbare. (dacht ik)
Vandaag was ik wezen werken en daarna lekker gaan fietsen. Het was drukkend warm maar wel heerlijk weer, zonder jas wel een lekker windje heerlijk hoor.
Op de terugweg zie ik veel vlinders en ik probeer er een paar te fotograferen. Als ik daar zo sta komt er een echtpaar aanlopen en de vrouw begint een praatje.
“Je hebt zo’n mooie camera zegt ze, heb je al de wilde orchideeën gezien en op de foto gezet, ze staan zo mooi in bloei, we komen er net vandaan”.
Ik weet dat ze in het Loetbos ook groeien maar had ze zelf nog nooit gezien dus ik vraag waar ze te vinden zijn en ze legt het me uit. En zoals ze het verteld moet het aardig dichtbij zijn. We staan nog even wat verder te praten over wandelen, wat er allemaal te zien is momenteel een leuk gesprek.
Bedankt voor de tip zeg ik tegen de mevrouw, ik ga meteen even kijken daar. Ik fiets naar het bruggetje dat ze aangewezen heeft en loop het Loetbos in.
In wandel in de richting en het is nog wel een aardig stukje lopen maar heb wel het idee waar ik het moet zoeken en ja hoor opeens zie ik ze staan. Een veld vol wilde gevlekte orchideeën een prachtig gezicht. Als ik er dichterbij wil komen voel ik dat de grond beweegt, drassig is en dat klopt wel dat hebben ze nodig natuurlijk.  Ik maak een aantal foto’s en ga dan weer teruglopen.
Voor mijn gevoel had ik heen best een flink stuk gelopen dus als ik terugga vergeet ik af te slaan en loop te ver door. Ik wil niet zeggen dat ik verdwaald ben want hoewel het Loetbos heet is het gewoon een brede strook tussen fietspad en provinciale weg waar ze een prachtig bos gecreëerd hebben en waar je natuurlijk niet eens kan verdwalen, hooguit een beetje de weg kwijt raken zoals ik. Tegen beter weten in loop ik steeds verder en verder, heb gelukkig een flesje water bij me want het is daar met volop de zon uit de wind behoorlijk warm.
Opeens zie ik iets bekends en denk, jeetje ben ik zover al gelopen dan moet ik nog een stevig stukje terug aan ook, ik zie de watermolen van de Zuidbroekse molen staan.
Nou ja het is niet anders ik moet gewoon terug gaan lopen naar mijn fiets over het fietspad nu maar.

Het is behoorlijk warm, weinig schaduw en ik ga niet klagen over het warme weer maar het was wel een hele tippel, moest toch nog zo’n km of 4 terug lopen naar mijn fiets en dat had ik heen ook al gelopen. Dus met het stuk dat ik al eerder gelopen had bij het fotograferen van de vlinders kwam ik toch wel uit op een km of 10.
En eigenlijk ging het best goed in een aardig tempo, voelde mijn knie niet eens zeer doen maar was wel blij dat ik mijn fiets weer zag. Toch was ik best snel weer hersteld van mijn wandeling vond ik, mijn conditie is beter dan ik zelf gedacht had.
En het was het allemaal waard, ga zeker nog een keer terug om die orchideeën te fotograferen binnenkort voordat ze weer uitgebloeid zijn want wat zijn ze prachtig om te zien.