Te mooi voor woorden…..

Gisteren had ik niet heel veel zin meer om iets te doen, normaliter doe ik op zondag altijd nog de was maar had even geen zin. Merk toch wel dat zeker nu we weer zo’n fantastisch weekend samen hadden dat wanneer Wim vertrokken is het opeens wel weer heel stil is en ik hem best mis. (En nee ik wil echt niet met hem samenwonen altijd šŸ˜‰ ) .
Vanmorgen daarom meteen aan de bak, was Ć©Ć©n in de machine, wat afwassen en opruimen, was ophangen tweede er in en weer ophangen. Nog wat zaken regelen die nog geregeld moesten worden.
Fiets verzekeren, gedaan. Weekje vakantie Rockanje regelen (pas in september gaan we), fietstassen bestellen…… allemaal van die dingen die eerst gedaan moesten worden en daarna mocht ik lekker gaan fietsen.

Heerlijk zonnetje en ik wilde gaan kijken of de moerasorchis al bloeide in de Loet. Al lopende daar naar toe kwam ik zoveel vlinders tegen, zo prachtig om te zien en best veel verschillende soorten. De moerasorchis bloeide ook, schitterend gezicht altijd.
Evenals de distels die nu volop gaan bloeien, een van mijn favoriete planten gewoon door de kleur en zeker als er dan vlinders of hommels op zitten.
Soms heb je van die dagen dat het wel lijkt of je zoveel mooie dingen tegen komt, nou ja het lijkt niet alleen zo, het was ook zo. Misschien had ik er ook meer oog voor, nam ik er meer tijd voor een combinatie van beide denk ik.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik op de terugweg twee vogels zag lopen in het weiland. Ik dacht in eerste instanties ooievaars maar daar waren ze te wit voor en opeens zag ik het gewoon twee lepelaars die in het pas gemaaide gras aan het fourageren waren. Wat een mooi gezicht….. Nog meer bijzondere dingen maar dat komt wel later…..
Ben zo’n 3 1/2 uur onderweg geweest en het voelde fantastisch aan.

Een betere conditie dan gedacht……

Mijn ene knie is echt een beetje rampzalig zo nu en dan. Ben de laatste jaren nog al eens een paar keer gevallen en dat was altijd op die ene knie. Dus helemaal soepel beweegt ie dus niet meer.
Lange wandelingen zoals ik een aantal jaren geleden met mijn vriendin vaak maakte van station naar station van zo’n 15 kmĀ lukte dus niet meer. Een kilometer of 5 was wel echt het hoogst haalbare. (dacht ik)
Vandaag was ik wezen werken en daarna lekker gaan fietsen. Het was drukkend warm maar wel heerlijk weer, zonder jas wel een lekker windje heerlijk hoor.
Op de terugweg zie ik veel vlinders en ik probeer er een paar te fotograferen. Als ik daar zo sta komt er een echtpaar aanlopen en de vrouw begint een praatje.
“Je hebt zo’n mooie camera zegt ze, heb je al de wilde orchideeĆ«n gezien en op de foto gezet, ze staan zo mooi in bloei, we komen er net vandaan”.
Ik weet dat ze in het Loetbos ook groeien maar had ze zelf nog nooit gezien dus ik vraag waar ze te vinden zijn en ze legt het me uit. En zoals ze het verteld moet het aardig dichtbij zijn. We staan nog even wat verder te praten over wandelen, wat er allemaal te zien is momenteel een leuk gesprek.
Bedankt voor de tip zeg ik tegen de mevrouw, ik ga meteen even kijken daar. Ik fiets naar het bruggetje dat ze aangewezen heeft enĀ loop het Loetbos in.
In wandel in de richting en het is nog wel een aardig stukje lopen maar heb wel het idee waar ik het moet zoeken en ja hoor opeens zie ik ze staan. Een veld vol wilde gevlekte orchideeĆ«n een prachtig gezicht. Als ik er dichterbij wil komen voel ik dat de grond beweegt, drassig is en dat klopt wel dat hebben ze nodig natuurlijk.Ā  Ik maak een aantal foto’s en ga dan weer teruglopen.
Voor mijn gevoel had ik heen best een flink stuk gelopen dus als ik terugga vergeet ik af te slaan en loop te ver door. Ik wil niet zeggen dat ik verdwaald ben want hoewel het Loetbos heet is het gewoon een brede strook tussen fietspad en provinciale weg waar ze een prachtig bos gecreƫerd hebben en waar je natuurlijk niet eens kan verdwalen, hooguit een beetje de weg kwijt raken zoals ik. Tegen beter weten in loop ik steeds verder en verder, heb gelukkig een flesje water bij me want het is daar met volop de zon uit de wind behoorlijk warm.
Opeens zie ik iets bekends en denk, jeetje ben ik zover al gelopen dan moet ik nog een stevig stukje terug aan ook, ik zie de watermolen van de Zuidbroekse molen staan.
Nou ja het is niet anders ik moet gewoon terug gaan lopen naar mijn fiets over het fietspad nu maar.

Het is behoorlijk warm, weinig schaduw en ik ga niet klagen over het warme weer maar het was wel een hele tippel, moest toch nog zo’n km of 4 terug lopen naar mijn fiets en dat had ik heen ook al gelopen. Dus met het stuk dat ik al eerder gelopen had bij het fotograferen van de vlinders kwam ik toch wel uit op een km of 10.
En eigenlijk ging het best goed in een aardig tempo, voelde mijn knie niet eens zeer doen maar was wel blij dat ik mijn fiets weer zag. Toch was ik best snel weer hersteld van mijn wandeling vond ik, mijn conditie is beter dan ik zelf gedacht had.
En het was het allemaal waard, ga zeker nog een keer terug om die orchideeƫn te fotograferen binnenkort voordat ze weer uitgebloeid zijn want wat zijn ze prachtig om te zien.