Communicatie…..

digitale cameraCommunicatie, althans goed communiceren is iets wat blijkbaar niet echt hoog bij mensen op het verlanglijstje staat. En daar kreeg ik vandaag weer een mooi staaltje van toen ik de krant opensloeg waarvoor ik schrijf en las dat de volgende krant pas uitkomt op 16 augustus dus drie weken verschijnt er geen krant. Een luxe voor me want dat heb ik in al die jaren dat ik voor die krant werk nog nooit meegemaakt. Ook geen goed teken natuurlijk maar gelijk hebben ze wel, het is echt komkommertijd, weinig nieuws en weinig adverteerders.  Maar dat je het dan in de krant zelf moet lezen is wel apart eigenlijk. Had misschien ook wel handig geweest als ze ons daarover even een mailtje of zo gestuurd zouden hebben.
Maar dat betekent wel dat ik echt een paar weken ook echt vrij ben want ook bij het café waar ik nog een paar uurtjes in de week werk gaan ze twee weken dicht.
Echt voor mij een luxe. Want ook al ging ik op vakantie ik zorgde er altijd wel voor dat ik of van te voren al wat artikelen opstuurde en in ieder geval alle mailtjes wel doorstuurde.
Eigenlijk is het toch wel een apart verhaal mijn werken voor de drukkerij waar die krant gemaakt wordt.
Ik ging er werken in 1997 dus bijna al weer 20 jaar geleden als freelancer. floppyKreeg eigenlijk nooit een opdracht van waar ik over moest schrijven, kon gewoon mijn eigen ding doen en dat is altijd zo geweest. Natuurlijk heb je de verplichte nummers zoals Sinterklaas, Dodenherdenking, Koninginnedag, Hemelvaartsdag, artikelen voor adverteerders en dat soort evenementen.
In de begin tijd nog met een fototoestel met rolletje waarvan ik er maximaal 2 per week mocht af laten drukken. Ik ging best naar veel dingen toe in die tijd want er was altijd ruimte genoeg in de krant, veel adverteerders en de gemeente die het nieuws er in zette wat natuurlijk ook geld opleverde.
Een keer per week bracht ik het floppy (even diep nadenken, wat was dat ook al weer) en de foto’s naar een van de medewerkers van de drukkerij in een naburig dorp.
Al gauw toen de eerste digitale camera’s er kwamen kreeg ik er ook een. Een Sony cybershot. Een middag naar de drukkerij om tekst en uitleg te krijgen erover. Veel voordeliger dan al die rolletjes afdrukken en ik vond het super leuk om al zo snel een digitale camera te hebben.
Nou ja de floppy’s verdwenen en alles werd via internet aangeleverd, ook de foto’s en alle bestanden.
Contacten waren er nauwelijks. Een keer per week stuurde ik al mijn stukken door. Ik geloof dat in al die jaren ik misschien 3 x bij de drukkerij ben geweest. En we zijn met de correspondenten een keer met degene waar we het meest te maken hadden wezen eten om wat bij te praten.
Momenteel heb ik wel een goed contact met de andere correspondent. De krant is inmiddels veel dunner geworden, het gemeentenieuws is met de overgang naar de gemeente Krimpenerwaard verdwenen dus minder inkomen, minder pagina’s redactioneel ook. Er kwam een nieuwe eigenaar en het is dat ik zelf een keer gebeld heb of ik een gesprek met hem kon hebben anders had ik hem gewoon nog nooit gezien.communiceren De vaste krachten verdwenen en kwamen nieuwe mensen die ik ook alleen via de mail ken. Maar goed, nu dus opeens drie weken dat er geen krant verschijnt en dan moet je dat in je eigen krant lezen. Bijzonder toch. Ach eigenlijk is het altijd wel zo geweest dat wij als laatste op de hoogte waren of zou het een test zijn of we onze eigen krant wel lezen haha.
Het voelt wel een beetje aan alsof ik opeens eindeloos vakantie heb, ook wel gek eigenlijk maar zeker als het dit weer blijft heb ik er wel zin in. Wil eigenlijk nog een paar dagen naar Friesland en daar heb ik nu gewoon zeeën van tijd voor.

Zorgwekkend….

Vorige week kIMG_0592 (Small)wam er een man bij mij aan de deur die in een zorginstelling een aantal witte zuilen prachtig beschilderd had met taferelen uit de natuur en hij vroeg of het iets leuks zou zijn voor de krant.
Dus zei ik kom maar even binnen, dan kan ik meteen wat dingen opschrijven en dat werd een leuk gesprek. Een creatieve man, was ooit een keer eerder bij hem thuis geweest want hij maakt ook heel mooi glas in lood dingen zoals lampen in Tiffany stijl. En het is een man die altijd voor zijn werk als metselaar in de bouw gewerkt heeft.
Hij gaf me een telefoonnummer van de zorginstelling als ik nog wat vragen had dus besloot ik gisteren even te bellen voordat ik het artikel schreef.IMG_0591 (Small)
De zorginstelling is een onderdeel van een groot aantal zorgcentra bij elkaar en ik kreeg dus een keuze menu met 6 mogelijkheden. Ik koos voor de laatst: niet kiezen maar wachten op de telefoniste.  Foute keuze blijkbaar maar ik kon uit de mogelijkheden niets vinden dat iets te maken had met communicatie of voorlichting.
Ik kreeg een nieuwe nummer van de mevrouw, hetzelfde nummer trouwens maar ik moest dan kiezen voor het eerste keuze nummer.
Dus weer bellen en meteen het eerste keuzemenu nemen. Ik krijg opnieuw een keuzemenu en kies min of meer op de gok maar weer een nummer.
Weer niet goed, ik heb er helemaal genoeg van. Toevallig weet ik dat mijn zus werkt bij een andere zorginstelling maar wel vallend onder deze organisatie. Communicatie is daar ook een ding dat niet zo heel goed funIMG_0594 (Small)ctioneert als ik haar hoor tenminste. Nou na van die menu’s kan ik me er wel iets bij voorstellen moet ik zeggen. Voordat je iemand te pakken hebt moet je wel even wat tijd en energie investeren en daar had ik voor zo’n klein artikeltje echt geen zin in.
Het is ook wel makkelijk momenteel, zo ging het bij ons bedrijf ook, de telefonistes mochten naar huis en er kwamen keuzemenu’s die meteen de goede persoon moeten geven.
Dan kom je terecht bij mensen die niet echt ervaring hebben met het gebruik van een telefooncentrale dus die kunnen je dan niet doorverbinden naar een ander nummer en moet je weer bij start beginnen zonder dat je zoals bij monopoly ook nog een bonus krijg. ;).
Moet wel zeggen dat ik redelijk snel toen ik door het menu heen was contact kreeg, dat wil er ook nog wel eens aan schorten.
Nou ja ook zonder het praatje of toestemming zal die artikel wel geplaatst worden en vond ik het ook wel goed zo.