Huidhonger…

handen-schuddenHet woord zal best al eerder bestaan hebben “huidhonger” maar nu hoor je het in deze coronatijd vaak langskomen.
De behoefte om lichamelijk contact te hebben. En heel eerlijk, ik mis het ook hoor, gewoon iemand even een knuffel kunnen geven. Ben al een paar keer goede kennissen tegenkomen die respectievelijk een man en een vader verloren hadden. Dat kan je niet eens even condoleren of een knuffel geven. Iets wat ze juist dan zo nodig hebben. En dan heb ik het nog niet over Wim die ik natuurlijk ook zo mis.
Vorige week met Yenthe spelen in de tuin, haar zo nu en dan oppakken omdat ze me aan het uitdagen was door bij de waterbak proberen wat water op mijn schoenen te gooien. Ze schaterde het uit als ik haar dan vastpakte en zei, dat mag je niet doen hoor. Wat haar natuurlijk aanzette om het nog eens te doen. Zo enorm genieten om gewoon weer eens iemand aan te raken.
1200x1199Vanmorgen ging ik naar het winkelcentrum om een paar boodschappen te doen. Ik weet dat kan ik beter doen op een doordeweekse dag als het minder druk is maar goed, ik smachtte echt een beetje naar wat reuring. En die was er. Het was gewoon druk in de winkels. Natuurlijk hield ik wel de afstand die nodig is maar ik vond het heerlijk gewoon een praatje met de caissière van de Hema,  en iemand die ik tegenkwam.
Nog een paar boodschappen bij de Lidl gedaan. Ik sta te wachten bij de kassa’s, het is druk.
Naast me staat een vrouw, een Molukse vrouw en ze kwam me zo bekend voor. Zij keek mij ook aan en zei opeens hè……. en ze noemde mijn achternaam. En ik zei Kelly dat is een tijd geleden. Ze kwam meteen naar me toe en zonder ergens aan te denken pakte ze mijn handen beet en zei, wat leuk dat ik jou weer eens zie. En eerlijk het voelde zo goed aan dat iemand zo blij was me weer te zien en de 1 ½  meter negerend zo reageerde. Kan je nagaan wat zo’n klein beetje aanraking kan doen met een mens.
Kelly was een collega van mij in de tijd dat ik in een zorgcentrum werkte. Bovendien was ze ook nog een zusje van Paulien, een klasgenoot en schoolvriendin van mij op de Ulo.
Zij woonden in een bepaalde wijk waar allemaal Ambonezen woonden en daar kwam ik ook regelmatig. Ik bewaar nog zulke mooie herinneringen toen we beide geslaagd waren en zij daar in zo’n soort verenigingsgebouw een feest gaf. Wat leuk was dat toen, zo gastvrij, muziek en veel heel veel eten voor iedereen.  forever-friends-02
Ze vertelde dat het goed met haar ging, ze had 6 zonen gekregen, dat wist ik nog wel en inmiddels al 14 kleinkinderen had. Daar zag ze echt niet naar uit, ze zag er heel goed uit.  We stonden zo even te praten en herinneringen op te halen. Haar zus waar ik mee op school zat woont al jaren in Gran Canaria nog steeds. Met haar ging het ook goed. We zeiden elkaar gedag en opnieuw zei ze wat leuk dat we elkaar weer eens gezien hebben en dat vond ik ook.
Het fijne gevoel bleef eigenlijk heel de dag doorwerken….. huidhonger…… ja toch best belangrijk in deze tijd.

Multimedia…..

IMG_9309 (2) (Medium)Ik verfoei het soms en soms zegen ik het, de multimedia en vooral Facebook en Whatsapp. Normaliter plaats ik eigenlijk alleen natuurfoto’s op mijn FB site en een heel enkele keer zoals de afgelopen week iets waar ik verbaasd over was, namelijk er stond opeens een standbeeld op de rotonde naar ons dorp toe op de N210.
Ik kwam er aanrijden en zag het uit de verte en dacht eigenlijk dat het een soort duivel was maar toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een vrouw van. Gemaakt van om het maar krom te zeggen “verroest ijzer met gaten er in”.
Normaliter krijg ik altijd wel persberichten als zoiets geplaatst wordt, maar goed ik had er gewoon niets van gehoord, misschien wat gemist dat kan ook natuurlijk. Dus vroeg ik op FB of iemand wist wat voor beeld dit was en sinds wanneer het er staat.
Ik kreeg meteen een stroom van reacties er op en hoewel op FB de dingen wel eens kunnen escaleren kwamen er nu gewoon veel verschillende meningen van mensen over dit standbeeld. Beeld 1 (Medium)En dat was best leuk eigenlijk.
Het bleek dat er op de rotonde verderop nog zo’n beeld te staan en dan een man.
Ooit waren deze twee dorpen genoodzaakt om samen te werken en tot een gemeente gebombardeerd. Deze beelden zouden symbolisch zijn van een vrouw en een man die elkaar aankijken en allebei zitten te appen. Ik had meteen mijn eigen verhaal er wel bij want de vrouw had een stuk touw in haar handen (verwijzend naar de touwslagerijen die ooit in ons dorp waren) dat sterk leek op een zweepje en de man het een harpoen in zijn handen (verwijzend naar de walvisvaart van het andere dorp) . Maar goed ik dacht dus zou die man vervelende appjes gestuurd hebben en zit zij klaar met de zweep voor het geval dat in plaats van de traditionele deegroller 😉  …….. En eigenlijk vond ik het best mooie beelden al moest ik wel even wennen er aan. De volgende dag ging ik de man even op de foto zetten met gevaar voor eigen leven want wat rijden ze vreselijk hard op dit rotonde daar zeg, niet normaal gewoon. Weet ook wel dat ik daar niet mag oversteken maar toch……. een rotonde is toch bedoeld om even de snelheid er uit te halen lijkt me.
De afgelopen week waren er op onze scholen allerlei musicals bij de groepen 8 en ieder jaar ga ik er dan wel even naar toe. Maar nu waren er zoveel op een dag, dat lukte me gewoon niet dus ging ik via FB even kijken naar mensen die een kind in de groep hadden voor een foto. Binnen een uur had ik het via persoonlijke berichten en Whatsapp voor elkaar dat ik wist welke musical er gespeeld was en hoeveel kinderen afscheid namen met bijbehorende foto’s. En dan zegen ik de media wel weer, dat zou een aantal jaren geleden veel lastiger zijn geweest om het op tijd binnen te krijgen zodat ik het vanavond nog kon verwerken en meesturen.
Samen (Medium)Zoals ik al zei, soms verfoei ik ze maar soms zijn het gewoon ook mooie media en voor mij handig om zo informatie binnen te krijgen. Kreeg trouwens naar aanleiding van die foto’s van de beelden nog wel een persoonlijk bericht dat de officiële opening door de gemeente van die beelden nog komt.
https://youtu.be/WuRR__Eh4GY Is wel een aardig lang filmpje maar als je je verveelt 😉  haha heb het zelf niet eens helemaal afgekeken.  Ik heb de beelden maar even bij elkaar gezet kunnen ze het face tot face uitpraten met elkaar……… dat vervelende Whatsapp ook…….

Communicatie…..

digitale cameraCommunicatie, althans goed communiceren is iets wat blijkbaar niet echt hoog bij mensen op het verlanglijstje staat. En daar kreeg ik vandaag weer een mooi staaltje van toen ik de krant opensloeg waarvoor ik schrijf en las dat de volgende krant pas uitkomt op 16 augustus dus drie weken verschijnt er geen krant. Een luxe voor me want dat heb ik in al die jaren dat ik voor die krant werk nog nooit meegemaakt. Ook geen goed teken natuurlijk maar gelijk hebben ze wel, het is echt komkommertijd, weinig nieuws en weinig adverteerders.  Maar dat je het dan in de krant zelf moet lezen is wel apart eigenlijk. Had misschien ook wel handig geweest als ze ons daarover even een mailtje of zo gestuurd zouden hebben.
Maar dat betekent wel dat ik echt een paar weken ook echt vrij ben want ook bij het café waar ik nog een paar uurtjes in de week werk gaan ze twee weken dicht.
Echt voor mij een luxe. Want ook al ging ik op vakantie ik zorgde er altijd wel voor dat ik of van te voren al wat artikelen opstuurde en in ieder geval alle mailtjes wel doorstuurde.
Eigenlijk is het toch wel een apart verhaal mijn werken voor de drukkerij waar die krant gemaakt wordt.
Ik ging er werken in 1997 dus bijna al weer 20 jaar geleden als freelancer. floppyKreeg eigenlijk nooit een opdracht van waar ik over moest schrijven, kon gewoon mijn eigen ding doen en dat is altijd zo geweest. Natuurlijk heb je de verplichte nummers zoals Sinterklaas, Dodenherdenking, Koninginnedag, Hemelvaartsdag, artikelen voor adverteerders en dat soort evenementen.
In de begin tijd nog met een fototoestel met rolletje waarvan ik er maximaal 2 per week mocht af laten drukken. Ik ging best naar veel dingen toe in die tijd want er was altijd ruimte genoeg in de krant, veel adverteerders en de gemeente die het nieuws er in zette wat natuurlijk ook geld opleverde.
Een keer per week bracht ik het floppy (even diep nadenken, wat was dat ook al weer) en de foto’s naar een van de medewerkers van de drukkerij in een naburig dorp.
Al gauw toen de eerste digitale camera’s er kwamen kreeg ik er ook een. Een Sony cybershot. Een middag naar de drukkerij om tekst en uitleg te krijgen erover. Veel voordeliger dan al die rolletjes afdrukken en ik vond het super leuk om al zo snel een digitale camera te hebben.
Nou ja de floppy’s verdwenen en alles werd via internet aangeleverd, ook de foto’s en alle bestanden.
Contacten waren er nauwelijks. Een keer per week stuurde ik al mijn stukken door. Ik geloof dat in al die jaren ik misschien 3 x bij de drukkerij ben geweest. En we zijn met de correspondenten een keer met degene waar we het meest te maken hadden wezen eten om wat bij te praten.
Momenteel heb ik wel een goed contact met de andere correspondent. De krant is inmiddels veel dunner geworden, het gemeentenieuws is met de overgang naar de gemeente Krimpenerwaard verdwenen dus minder inkomen, minder pagina’s redactioneel ook. Er kwam een nieuwe eigenaar en het is dat ik zelf een keer gebeld heb of ik een gesprek met hem kon hebben anders had ik hem gewoon nog nooit gezien.communiceren De vaste krachten verdwenen en kwamen nieuwe mensen die ik ook alleen via de mail ken. Maar goed, nu dus opeens drie weken dat er geen krant verschijnt en dan moet je dat in je eigen krant lezen. Bijzonder toch. Ach eigenlijk is het altijd wel zo geweest dat wij als laatste op de hoogte waren of zou het een test zijn of we onze eigen krant wel lezen haha.
Het voelt wel een beetje aan alsof ik opeens eindeloos vakantie heb, ook wel gek eigenlijk maar zeker als het dit weer blijft heb ik er wel zin in. Wil eigenlijk nog een paar dagen naar Friesland en daar heb ik nu gewoon zeeën van tijd voor.

Anders kijken…..

Ooievaar 5Het valt me op dat hoe vaker ik door de polder fiets hoe meer ik zie. En ook als ik mijn camera bij me heb ook anders kijk dan wanneer ik gewoon van a naar b ga fietsen om ergens te komen en geen tijd heb om af te stappen en foto’s te maken.
En wat me nog meer opvalt is dat er heel veel mensen door de polder fietsen die eigenlijk maar weinig zien van wat zich daar allemaal afspeelt in de lucht, op de grond, in de sloot, in de weilanden.
Ooievaar met meeuwHet grappige is ook wel dat wanneer ik ergens ga zitten om foto’s te maken de langsfietsende of wandelende mensen opeens wel die vogels en dieren zien die ik op de foto aan het zetten ben.
Zoals vanmiddag toen ik weer naar huis fietste. Ik zag in een weiland wel 3 of 4 reigers dicht bij elkaar staan en dat is wel bijzonder eigenlijk. Ik fietste nog iets verder en daar stond ook nog een ooievaar.
De boer had de sloot uitgebaggerd en de bagger op het weiland gestort met daarbij natuurlijk de nodige beestjes en dingen die reigers, ooievaars, kapmeeuwen, kauwen en nog meer vogels ook graag lusten.
RupsOoievaars zie ik niet zo heel veel dus die wilde ik graag op de foto zetten en ging even in het gras zitten.
En dan hoor ik verschillende keren, o kijk een ooievaar. Terwijl ik daar zit zie ik opeens een rups op mijn been kruipen. Dat zal straks best weer een mooie vlinder worden.
Een man in een scootmobiel stopt en een tweede man op een scooter stopt naast hem en maakt een praatje. Als ik even later opsta en naar mijn fiets loopt spreekt de ene man me aan.
Ooievaar 7Heb je mooie foto’s gemaakt, echt op zijn Rotterdams. Dus ik zeg ja hoor, mooi zo’n ooievaar.
Je moet wel voorzichtig zijn hoor met ooievaars zegt die man op een heel grappige manier tegen me. Nou antwoord ik, daar heb ik geen last meer van hoor en we beginnen allebei te lachen.
Familie zwaanZo is een camera heb ik wel gemerkt ook vaak een aanleiding tot een praatje of opmerking. Soms ook een herkenning gewoon van iemand die langsfietsend of lopend zegt “mooi he”. Een gevoel van herkenning.
Nog een stukje verder fietsend zie ik dat ook de jonge zwanen inmiddels uit het ei gekropen zijn. Ik stap af voor een foto. De ouders zijn niet blij als ik aardig dicht in de buurt kom maar verder dan wat blazen komt het niet.
Ach denk ik vertederend , ik heb jullie nog als ei gezien. Vond dat wel een grappige gedachte eigenlijk haha..