Een marathon….

bloeddruk-metenVanmorgen was ik al vroeg op, had een afspraak bij de dokter voor een jaarlijkse bloeddrukmeting en dan controleren ze ook meteen andere dingen zoals cholesterol en suiker en dat soort dingen.
Het gekke is dat ik bij mijn huisarts altijd te hoge bloeddruk heb terwijl bij alle controles in het ziekenhuis was mijn bloeddruk steeds goed. Heb al die keren geen arts gehoord die zei dat hij te hoog was. Ben dan ook altijd heel gespannen als ik naar mijn eigen huisarts moet.  Weet ook niet hoe die dingen werken allemaal maar het is gewoon zo. Zit gewoon ook in mijn hoofd.
Ook nu was hij weer iets te hoog, later nog een keer meten, voor de rest was alles goed cholesterol en suiker. Heb nog wel even tegen de huisarts verteld over twee jaar geleden (kan je nagaan zo lang was ik er al niet meer geweest)  toen ik zo’n last had van die draaiduizelingen hoe ik er bij de fysiotherapeut in 10 minuten helemaal van af was.
Zij vond het echt leuk en zei dat ze zelf ook begonnen was bij patiënten met die Nep aalscholverkanteltherapie en er mensen waren die er goed baat bij hadden. Het werkt niet bij iedereen vertelde ze. Ze vertelde van een patiënt die ze thuis behandeld had. Die had een bak naast zich staan omdat ze naast duizeligheid ook steeds moest overgeven. Daar had ik dan geen last van gehad. Maar toch mooi dat zij dit nu ook doet.
Onderweg naar de huisarts kwam ik langs de fietsenmaker die me wenkt en zegt dat mijn eigen fiets weer in orde is. Hij had hem nog een paar dagen gehouden om te kijken of ie het wel goed bleef doen. Een prachtige dag vandaag en was al een paar weken van plan om een keer te gaan fietsen naar een andere kringloopwinkel en dat heb ik ook gedaan. Heerlijk langs de Lek gaan fietsen. Wat lopen snuffelen. Weer een paar miniboekjes gescoord, 10 cent per boekje. Hij is nu echt bijna helemaal vol, kunnen er niet veel meer bij maar het blijft zo leuk om zo’n vondst te vinden.
Ga heerlijk nog een eind door de polder fietsen, iedere dag dat de zon schijnt en het kan wil ik er ook volop van genieten. Niet veel gefotografeerd alleen een Nep aalscholver. Maar vond dat ze het mooie gedaan hadden. Fiets3ndMoest echt wel afstappen om te zien of hij echt was, zo voorbij fietsend leek hij aardig echt.
Net voordat ik thuis ben zie ik dat ik een marathon gefietst heb. Ik vind het grappig en maak er even een foto van. Nog even uitrijden zeg maar en thuis 44 km aftikken.
Mijn eerste fietsmarathon van dit jaar…….. laten er maar veel meer komen met zulk prachtig weer erbij. 

 

Naar de maan reiken…..

38026246_1857955890946863_4785664212896579584_nVeel fotografen die ik ken hadden het de afgelopen week op FB al over de maansverduistering en hoe en waar ze foto’s zouden gaan maken.
Hier en daar had ik wel gezegd dat ik hoopte dat het dan niet bewolkt zou zijn want ik wist dat ze aan het einde van de week kans op buien opgaven. En ja dat gaat meestal gepaard met bewolking…… natuurwetten veranderen niet.
Zelf had ik er eigenlijk helemaal geen zin in om foto’s te gaan zitten maken, heb het een paar jaar geleden nog gedaan van een bloedmaan en voel nog de spierpijn daarna.
Maar goed ik heb nu een goed statief wat ik toen niet had dus als er echt een maansverduistering te zien zou zijn geweest had ik toch wel weer geprobeerd om foto’s te maken, het bloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan.
Hier was het dus zo bewolkt dat er geen maan te zien is dus wel een paar keer gaan kijken en hier en daar zag ik wel een ster maar geen maan. Toch wel jammer natuurlijk.
Op FB zie ik een leuke tekst en die deel ik.
Wim reageert dat het in Apeldoorn helder is en een mooie bloedrode maan te zien is……..hij wel. Waarom was ik dit weekend niet in Apeldoorn snik snik.
Sinds kort heb ik mijn reserve camera bij hem gelaten zodat ik niet altijd met die camera hoef te lopen slepen.
Het is niet anders en er zijn veel belangrijkere zaken natuurlijk dan een mooie foto van een maansverduistering en daar heb ik me vanavond dus maar even op geworpen.
Woensdag was het 25 juli en kreeg ik een brief van de gemeente dat ze een controle hielden en ik een aantal papieren in moest leveren. Nou prima natuurlijk alleen stond er bij dat het uiterlijk 26 juli binnen moest zijn. Het zal niet waar zijn, misschien ligt het aan mij hoor dus ik maar weer bellen. De brief was wel gedateerd op de 20e juli maar ik kreeg hem dus 5 dagen later. Ik weet dat ze door een particulier rondgebracht worden en die dacht zeker ook met dit warme weer, ik spaar het een beetje op allemaal of zo. (gewoon mijn idee hoor) .
Nou ja de dame was wel redelijk hoor. Ik zei wilt u alle bij- en afschrijvingen van de bank van dit jaar hebben en ze antwoordde “o staat dat er in”….. waarop ik dacht, heb je die brief niet gelezen, zal wel een standaard brief zijn maar lijkt me toch wel handig dat je weet wat er instaat als je iets verstuurt.  Nou het hele jaar hoefde niet als ze maar het saldo van januari en nu eraf kon lezen. Alle loonstroken inscannen en nog een kopie van mijn paspoort.


De in de brief genoemde antwoordenvelop om alles op te sturen zat er ook niet bij maar dat was geen probleem zei ze, mail het maar aan me.
Ik snap dat er controles moeten zijn, ze mogen van mij alles weten alleen denk ik wel als ik kijk hoelang ze er vorig jaar over deden om mijn ingeleverde gegevens te controleren (ben een jaar bezig geweest) het niet klaar zal zijn voordat ik mijn eerste AOW in december hoop te krijgen. Dan gaat de vlag uit hoor, ben ik van die gemeente af, dat lijkt me een mooi vooruitzicht. De foto van de maan is van een paar jaar geleden.

 

Voor ’t laatst op ’t stoepje……

IMG_1172 (Small)Vandaag moesten de sleutels ingeleverd worden en kwam de laatste controle van het huis van mijn moeder. En op een of andere manier voelde ik me heel de dag een soort gespannen, kon het niet goed verklaren. Alsof ik een examen moest doen of zo, een brok in mijn keel. Nou ja prachtig weer vandaag dus maar eens iets gaan doen wat er de laatste weken een beetje bij ingeschoten is. Fietsen en als ik wat moois tegenkom fotograferen. Helemaal zin in.
Wilde nog even naar de Action en had besloten dan om via de Capelse kant de dijk terug te nemen naar het huis van mijn moeder en dan over te varen met de pont.
Helaas had de Action niet wat ik zocht en er de vorige keer wel kon vinden. Cartridges van alle merken behalve van HP. Jammer want het scheelde flink wat geld en de “neppers” deden het gewoon goed. Die kosten 10 euro en de originele van HP kosten 39,00 voor een setje dus dat scheelt nogal wat. Helaas maar goed nog een paar kleine dingetjes gekocht en toen verder gaan fietsen.
Veel te vroeg natuurlijk bij het huis van mijn moeder maar mooi de gelegenheid om de buren even gedag te zeggen en nog te genieten van het magnifieke uitzicht achter haar huis op de polder en even nog wat foto’s maken.
De controleur van de woningbouw komt, een andere dan degene die het opgenomen had, die man die de eerste keer was geweest en dus dingen anders had beoordeeld dan zijn collega.
Hij zegt, ze zal wel hetzelfde gezegd hebben als ik. Nou zei ik, denkend aan het feit dat hij zo moeilijk deed over het onkruid in de tuin, dat vond ik nogal een verschil. Gooi het meteen maar op tafel (hoewel er natuurlijk geen tafel meer is waar ik het op kan gooien). O zegt hij wat dan, laten we maar boven beginnen. Dus ik noem de dingen op, kasten die van hem wel hadden mogen blijven zitten. Zonde zegt hij dat ze er uit gesloopt zijn (2 dagen werk !!!!!).
Nou ja zo lopen we alles door en ik zeg dat zij helemaal niets gezegd had over de tuin en hij wel, had geen zin om daar nu nog gezeur over te krijgen. En zo ging het nog met een aantal dingen maar om een lang verhaal kort te maken, echt moeilijk deed hij niet, tenslotte had zijn collega die dingen niet op papier gezet dus kon hij ons daar niet meer op aanspreken. Zij had er voor getekend en alles wat ze opgemerkt had, hadden wij gedaan. Maar geloof niet dat hij er blij mee was. Nou dat vechten ze daar maar uit. Hij tekende voor akkoord en ik ook en klaar was het. De laatste keer op het stoepie in de zon gezeten. Als ik op de fiets stap voel ik mijn ogen prikken en ik ga lekker de polder in. Even nog een stukje rustig fietsen.
Als ik langs een mooie vaart fiets zie ik op een balk in de sloot twee jonge vogels zitten, in eerste instantie dacht ik dat het visdiefjes waren maar al gauw zie ik dat het jonge zwarte sterns zijn. De ouders heb ik hier al regelmatig gezien.
Ik ga in het gras zitten met mijn camera, het was een fantastisch gezicht, steeds kwamen ze hun jongen voeren. Het brok in mijn keel verdwijnt helemaal, eigenlijk kan ik gewoon ook niet beschrijven hoe mooi ik het vond om daar te zitten en te kijken. De jongen die bijna al zo groot als de ouders zijn, zelfs groter lijken. En roepend als de ouders overvliegen. Ik zit een beetje achter het riet, net niet gehinderd er door om te fotograferen. Ik voel dat het gras nog nat is, mijn voeten beginnen te prikken van de brandnetels, op een gegeven moment kruipt er een lieveheersbeestje op mijn gezicht. Laat hem maar, geen tijd, moet foto’s maken haha. Het voelt als een prachtig cadeau zeker als op een gegeven moment de boomstronk waar ze opzitten begint te drijven nog verder mijn richting op en ze blijven gewoon lekker zitten. Zo nu en dan gaat er een een stukje vliegen, het lukt nog niet helemaal om net zo elegant als de ouders over het water te scheren en hun slag te slaan maar oefening baart kunst moet je maar denken. Anderhalf uur later en 500 foto’s verder ga ik naar huis. Gauw kijken of er wat mooie foto’s bijzitten en ik ben tevreden het meeste gaat de prullenbak in maar een aantal hou ik om dit moment nog een aantal keren te beleven. The circle of life……….. de een komt de ander gaat zoals het altijd al is gegaan en zal gaan.

Winkel controle…

Met mijn vriendin die gaat verhuizen ging ik naar Leen Bakker om te kijken naar iets voor controle poortjesop de vloer gewoon ter oriëntatie.
Mijn vriendin (eigenlijk een vroegere buurvrouw die later echt een vriendin voor me geworden is) is 10 jaar ouder dan ik en haar man is nog een een jaar of 8 ouder dan dat zij is dus die wordt dit jaar al 80 en ziet het niet meer zo zitten om zelf wat uit te gaan zoeken, hij vindt het allemaal wel best.
Na overal goed gekeken en vergeleken te hebben gingen we weer zonder ook maar iets gekocht te hebben naar buiten en toen ik door de poortjes liep begon het opeens te piepen.
“Ben ik dat” zei ik verbaasd tegen die man die daar bij de klantenbalie zat “Heeft u iets in uw zak waarvan ie afgaat” vroeg de mijnheer ” alleen mijn sleutels” zei ik mijn zakken leeghalend.  “Heeft u soms uw jas bij C & A gekocht” vroeg de man verder “nee zei ik die jas heb ik al zo lang en niet bij C en A gekocht”.
Maar opeens bedacht ik dat ik een shirtje aanhad dat ik inderdaad vorige week bij C en A had gekocht. Normaliter worden bij mij alle merkjes, maten, wasvoorschriften er uit geknipt maar bij deze was ik er nog niet aan toegekomen.
En inderdaad daar zat nog zo’n merkje in waarop die af kan gaan.
“Ik zou hem er maar uitknippen” zei de man “hij gaat nu iedere keer weer opladen”.
Dus dat thuis maar meteen als eerste gedaan.
Een dag daarna was ik bij de Lidl. Heb altijd mijn fototas bij me en die stond in de kar. Ik had niet veel boodschappen maar die cassière ging zo nadrukkelijk in mijn kar staan kijken dat ik dacht misschien iets vergeten te zijn.
Meestal til ik mijn tas even omhoog om te kijken want het is me inderdaad wel eens overkomen dat er nog iets achter of onder lag. Wat ik met mijn hand op mijn hart altijd eerlijk ben gaan betalen daarna.
Dus ik vroeg “is er iets niet goed” .
Wij moeten alles controleren zei ze, ik vond het een beetje een overdreven manier waarop ze het zo nadrukkelijk ging zitten doen en voelde me net een winkeldievegge.
Voordat ik uit de winkel ging controleer ik altijd mijn bon even en ben behoorlijk prijsbewust. Ik had een plant gekocht die vtassencontroleoor de halve prijs was van 1,60 voor 80 cent en ze had 1,60 gerekend.
Dus toch wel een beetje triomfantelijk ging ik terug naar de cassière en zei, volgens mij heeft u teveel gerekend. Ze belde een hulp om te vragen of het klopte en inderdaad het klopte.  Oké het was maar 80 cent maar toch, had wel het gevoel haar zo even terug te pakken voor dat overdreven kijken in mijn karretje toen ze me het teveel betaalde bedrag terug gaf.