Fotograferen is een kunst ???

Tuin vroegerNatuurlijk is fotograferen een kunst en er zijn geweldige fotografen die de mooiste foto’s maken, heb daar heel veel bewondering voor.
Zelf fotografeer ik eigenlijk als vanaf dat ik het kon betalen. Op mijn 15e kocht ik mijn eerste eigen boxje van 10 gulden. Zo’n simpel kastje met niks verder er op of aan.
Je kon daar van die losse lampjes nog op kopen om te flitsen. Vier zaten er in en die draaiden dan mee als er een foto gemaakt was. Soms deden ze het ook niet. Waren nog best in die tijd dure dingen vond ik. Weet nog hoe het was de eerste keer dat ik mijn eerste rolletje in ging leveren en keek wat voor resultaat dat opgeleverd had. Ik vond dat heel erg spannend en dat heb ik altijd gehouden in de rolletjes tijd zal ik maar zeggen. Je kon nog niet even kijken op je schermpje of het gelukt was. En natuurlijk kon je er niet zoveel maken zoals nu want dat was veel te duur.
In de loop der jaren ben ik altijd blijven fotograferen, de camera’s werden beter. Heb zelfs wel eens een super mooie gele onderwatercamera gehad, een Minolta die prachtige foto’s maakte.  (boven water hoor want alleen in minoltaeen zwembad kon je onder water foto’s maken anders was het veel te donker). Had toen een hele tijd Minolta camera’s. Toen ik voor de krant ging werken kreeg ik mijn eerste spiegelreflexcamera. Het allereerste rolletje mislukte omdat ik het niet goed vastgezet had. Goed begin bij een krant om de artikelen af te leveren zonder foto’s.
In die tijd was het eigenlijk ook nog zo dat bij veel dingen voor de krant er gewoon een rijtje fotografen stond. In het begin was ik altijd wat timide wachtte wel even tot ik aan de beurt was maar in de loop der tijd leerde ik ook wel gewoon er tussen te staan en me niet aan de kant te laten duwen door al die mannen. De foto’s bij de artikelen waren voor mij eigenlijk “bijzaak” want ik was aangenomen voor het schrijven. Andere kranten stuurden zowel een verslaggever als een fotograaf. Maar toch ik vond en vind het altijd leuk om te doen. Al waren de andere fotografen van grotere kranten wel veel professioneler met hun uitrustingen en voelde ik me vaak een amateur er tussen. lampjes cameraMaar als ik dan later de foto’s in de krant zag en ook die van mij die ik dan vergeleek was ik best wel eens aardig tevreden. Maar natuurlijk had het gebrek aan een goede camera wel zijn beperkingen.
Toch werd ik in die tijd ook wel regelmatig gevraagd om wat extra foto’s te maken en bestelden mensen foto’s bij me en dat was dan een leuke bijverdienste natuurlijk bij mijn schrijverij.
Daar kwam helemaal een einde aan met de digitale fotografie. De eerste digitale camera’s kwamen en al vrij snel vroeg de uitgever of ik daar mee wilde gaan werken. Voor hem was het natuurlijk veel goedkoper dan iedere week een paar rolletjes met foto’s af laten drukken.  En ik wist niet hoe gauw ik ja moest zeggen. Ik ging een dag naar de uitgever om te oefenen met de camera en werd daarna in het diepe geworpen. Een Sony Cybershot en ik was er megatrots op want nog niet veel mensen hadden een digitale camera. En natuurlijk ik kon zoveel foto’s maken als ik wilde en dat deed ik ook. De camera maakte verrassend goede foto’s moet ik zeggen en ik bewaar dan ook heel goede herinneringen aan die eerste digicamera die toch wel het heel Sonny cybershotfotogebeuren heeft veranderd. De lens kon je verdraaien zodat je kon spelen met
de camera. Alle foto’s werden toen nog in zwart wit gepubliceerd. En de eerste foto’s die ik maakte voor de krant waren geslaagd, geen rolletje meer dat ik er fout in kon zetten.
(wordt vervolgd).
Ps. Het leuke van internet dat ik gewoon nog een plaatje terugvond van die gele onderwatercamera. Heb daar heel veel foto’s mee gemaakt en het was een heerlijke camera. De bovenste foto is onze tuin van vroeger een van de eerste foto’s die ik nam.