Flirten bij de Hema

35413_flirten-magNou ja ik gooi er nog maar even een Hema verhaaltje achteraan. Hoewel sommige dingen die je ziet of hoort soms moeilijk in woorden te vertalen zijn. Of lang zo leuk in woorden niet zijn als dat ze in het echt wel waren. Maar ik ga een poging doen.
Zal even de situatie schetsen. Ik zit in een hoekje te puzzelen met een kop koffie. Op de banken naast met zitten twee dames. Een schat ik zo eind 30 en een mevrouw van half 70. Ik dacht in eerste instantie moeder en dochter maar ze stonden voor me bij het koffie bestellen en daaruit maakte ik op dat ze dat in ieder geval niet zijn.
Naast die twee setjes met banken staat een grote soort leestafel voor waar drie heren plaats nemen. Een van de heren is denk ik bedrijfsleider bij de Hema en de twee anders heren plaatste ik als ex werknemers die zo nu en dan nog een keer Hema zaken bezochten om een kijkje te nemen en een praatje te maken. Althans zoiets maakte ik een beetje op uit de gesprekken.
De twee mannen zo in de 60 denk ik waren samen op stap in ieder geval. Ze zaten allerlei verhalen te vertellen, niet rustig dus iedereen kon er van meegenieten.
Op een gegeven moment staan de dames op, klaar met hun koffie en de oudere dame zegt iets tegen een van de heren (waarvan ik al uit de gesprekken opmaakte dat hij single was) en jongere mevrouw hoor ik zeggen “ben je nou aan het flirten met die mijnheer”.
Opeens begint er een gesprek tussen de single mijnheer en de dame. Een gevatte dame die ik tegen hem hoor zeggen “ik ben al over de houdbaarheidsdatum heen” waarop de man heel charmant antwoord “wat zegt leeftijd nu” . En zo gaat het nog even door tussen die twee. De jongere dame, ik en de andere heren horen het lachend aan allemaal.
De dames vertrekken.  Even later zegt de single heer, ik ga even nog rondkijken en vertrekt. De andere praten zo nog even met elkaar verder.
De reisgenoot van de single heer vertelt dat ze samen net een komisch duo zijn, waarvan een de aangever is en de ander daar op reageert en daar had ie wel een beetje gelijk in eigenlijk. Ze gingen hierna nog naar de Euromast om daar een bezoekje te brengen en zo kabbelde het gesprek wat voort. Er werden herinneringen opgehaald waaronder een waarbij de man vertelde dat hij eens gebeld had wel te willen komen naar de Hema maar net een nieuwe auto had en die alleen op een lege parkeerplaats wilde parkeren. (zei dat iets over flirtenzijn rijkwaliteiten of was het een grapje?? )
Op een gegeven moment komt de single mijnheer weer terug en meteen vraagt zijn reisgenoot “En, ben je haar nog even achterna gelopen” . Hilariteit genoeg aan die tafel meteen weer bij die mannen.
Conclusie: Een beetje humor, relativeren, gewoon lol hebben al is het met stikvreemde mensen maakt een gewone dag tot opeens een dag met een dikke smiley.

 

Twee dames bij de Hema

Vorige week zaterdag ging ik fietsen, het was druk bij ddiabetese Hema toen ik daar een bakje ging doen. Naast me namen twee zeer stevige dames plaats.
De ene dame had ik toen ze in de rij stond iets uit haar binnenzak zien halen en ach ja soms trek ik ook wel conclusies zonder te weten of het waar is dus ik dacht dat ze zelfs daar nog zo’n nepsigaret stond te roken.
Maar goed ze kwamen bij mij zitten.  Een beetje aan het uiterlijk te zien vermoedde ik dat het twee zussen waren.
En wat ik zelden zie bij twee dames zag ik bij deze twee wel, ze zeiden eigenlijk niets tegen elkaar. Na een minuut of 10 vertrok de een naar het toilet terwijl de andere met me begon te praten.
Ja ik moet op tijd eten, zei ze, ik heb diabetes, heb ook net al mijn medicijnen genomen.
O dus dat was ze aan het doen, dacht ik met dat apparaatje.
Mijn eigen schuld zegt ze, ik ben veel te dik en ik moet eigenlijk afvallen maar ik vind het zo moeilijk.
Ach dacht ik vertel mij wat en dat in deze tijd.
Dus ik vroeg mag u dan niets met suiker hebben of zo. Nee eigenlijk niet zei ze maar ik heb net gekeken en moet nog even straks bij spuiten want het was zo hoog. Ik heb vanmorgen gezondigd en dan vliegt het gelijk weer omhoog.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen al is het als je diabetes heb misschien niet heel handig om dat te doen.
Dame twee kwam ook weer terug. Ze begonnen een beetje te kibbelen, het is al weer zo laat zei de ene en zo druk, ja zei die andere maweegschaalar ik wilde gisterenavond al gaan maar toen wilde jij niet. Ik had mijn oude kleren aan zei de vrouw dan heb ik geen zin om te gaan winkelen.
Nou of je nu zoveel beter uitziet, zei de andere.
Ik had mijn broodje op en dacht, ik ga maar voordat ze echt ruzie krijgen en de broodjes over tafel gaan vliegen, stond op en wenste ze een fijne dag verder toe en vertrok.

 

Twee oude dames bij de Hema

Vandaag mezelf een vrije dag gegeven. Na twee dagen behoorlijk had gewerkt te hebben even gas terug genomen. Op mijn gemakkie vanmiddag gaan fietsen, beetje broeierig weer is het wel, bedompt. Bij de Hema even een broodje gaan eten. Bij de Hema waar ik meestal naar toe ga is een rij met banken met daartegenover tafeltjes met stoelen. Meestal ga ik in het hoekje zitten op zo’n bankje dus vandaag ook. Naast me zitten twee oude dametjes, ik schat ze toch wel ruim in de 80. Ze zitten allebei met een kopje thee en eten smakelijk een gebakje. Terwijl ik er langsloop zeg ik “Eet smakelijk dames, soms moet je jezelf maar eens verwennen he”. Dat is zeker beamen de dames. Ik ga zitten, mijn broodje eten en een krantje lezen terwijl ik een beetje luister naar de dames. Blijkbaar zijn ze allebei kort geleden een keer gevallen, een van de dames heeft nog een blauw oog. En daar zitten ze over te praten. HematekeningOpeens kijkt een van de dames naar een tekening van een broodje zalm op de muur. “Het lijkt net alsof bij die doorsnee van dat broodje een slang ligt, ik vind dat niet aangenaam om naar te kijken” zegt ze. “Dat voelt niet goed aan bij mijn angsten voor slangen en wormen”. De andere dame kijkt achterom en ziet blijkbaar niet wat ze bedoelt. Ik kijk naar de tekening en denk, ze heeft nog gelijk ook. Met een beetje verbeelding kan je er een slang inzien en ik zeg dat dan ook tegen die mevrouw. Er ontspint zich een gesprek over slangen, wormen, wat ze eten, waarom ze er zo bang voor is, dat er mensen zijn die er mee optreden. “Wat zie je dan op die tekening achter je” zegt de andere mevrouw wijzend op een plaatje van een bord met sla en noten. “Slakken” zegt haar vriendin en die lust ik ook niet waarmee het gesprek weer over is. Mijn broodje is op, ik ruim mijn bordje en kopje op, maak gauw nog een foto’tje van die plaat, wens de dames nog een prettige dag verder en ga weer naar huis fietsen.