3-3-3…….

Anneke polderHet is vandaag de derde van de derde niet zo bijzonder natuurlijk alleen voor mij (en Wim) wel bijzonder want vandaag precies 3 jaar geleden hadden we onze eerste date.
In Amersfoort op het station afgesproken, eindelijk nadat we al vanaf september gechat, gemaild en gebeld hadden. Elkaar heel veel gesproken dus.
Maar op een of andere manier kwam het er maar steeds niet van om een keer af te spreken samen.
In die tijd werd mijn moeder 100 ging mijn zus trouwen druk druk met van alles maar drie maart was het dan eindelijk zover.
Misschien juist omdat het chatten, mailen en bellen altijd zo fijn was dat ik ook een beetje bang was van als het niet klikt tussen ons ben ik dat ook kwijt.
Achteraf onterecht want eigenlijk vanaf het begin konden we goed met elkaar opschieten. Hebben we Amersfoort afgestruind, het was die dag beter dan vandaag, mooi weer dus we konden zelfs nog op een terrasje zitten. Toen ik zo rond 5 uur naar huis wilde gaan vroeg Wim of ik geen zin had om ook nog samen te gaan eten en ik dacht waarom ook niet, het was zo leuk dus deden we dat en was ik pas laat weer thuis.
Het gevoel bleek wederzijds te zijn en al snel daarna spraken wel af om een keer bij elkaar thuis te komen. Hij eerst bij mij en daarna ik naar Apeldoorn.
Eerst nog maar twee dagen maar als snel werd het een lang weekend samen van vrijdag tot en met zondag en dat is nog steeds zo.
WillemAl wisselt het wel eens, blijven we wel eens een paar daagjes langer bij elkaar, gingen we samen op vakantie maar eigenlijk is het zo een weekend samen, een weekend “vrij” iets waar we ons beide goed in kunnen vinden.
Drie jaar al weer, pff kan het me soms echt niet voorstellen, aan de andere kant lijkt het soms ook wel of ik hem al veel langer ken.
De polder en de bossen, zoals ik al vaker gezegd hebt: the best of both worlds 
We hebben in die drie jaar altijd zulke fijne weekenden gehad, veel gezien, veel gedaan maar ook gewoon lekker luie weekenden samen bij elkaar zijn en we hopen er nog heel wat mooie weekenden aan vast te knopen.

Memory kastje 3

1001004005752329

Het is weer een WW oftewel een Willem Weekend dus een blogje gemaakt over mijn memorykastje.
Ik schrijf het op 14 februari dus de dag van de vriendschap, vandaar dat ik maar een keer een herinnering aan mijn allereerste date uit het kastje heb gepakt.
Al heel snel na mijn scheiding kwam ik via internet in contact met een man, heel toevallig heet hij ook Willem. Eerst een paar keer chatten maar deze man was behoorlijk voortvarend en al snel zaten we dus te bellen. En die eerste keer dat we belden lag ik na 3 uur gewoon een beetje dizzy de telefoon weer neer. Al snel spraken we voor de eerste keer af.
Het werd echt een blind date. We hadden geen foto’s van elkaar gezien alleen een beschrijving gegeven van elkaar. Afgesproken op het station in Gouda.
Ik vond het onwijs spannend, had het bijna de dag er voor nog afgebeld, was tenslotte 35 jaar getrouwd geweest en dan opeens weer afspreken met een andere man is dan toch wel heel bijzonder hoor.
Het stormde die dag en het stormde ook in mijn hoofd, wat weet ik van die man, hij kwam met de auto en woonde in het Gooi in Huizen. Zijn vrouw was overleden, ook nog maar kort daarvoor.
We herkenden elkaar meteen en net zoals met dat telefoongesprek ging het gesprek meteen door alsof we elkaar al heel lang kenden. Eerst even wat gaan drinken in Gouda en daarna zijn we naar de Reeuwijkse plassen gereden waar we rond de plassen gingen wandelen.
Het stormde echt heel hard maar het was wel mooi om daar te wandelen. In het Wapen van Reeuwijk gingen we lunchen. Hij gaf me een gedichtenbundel Gek van Liefde van Het-sterrenbeeld-TweelingenFrancine Oomen. Er was duidelijk een klik. Hij was open een sociaal mens en er viel eigenlijk geen minuut stilte, een echte tweelingman. Hij bracht me naar de bus en in de auto gaven we elkaar de eerste zoen.  O gut, ik voelde me echt weer zo’n puber, in de auto zoenen met een man. Hoe grappig was dat eigenlijk.
De afspraak werd gemaakt dat ik naar hem toe zou komen een keer en dat gebeurde met Pasen. We hadden een goede dag samen, het is daar een mooie omgeving, hij woonde in een prachtige omgeving in een mooi appartement begane grond met een tuintje erbij.
De volgende afspraak werd gemaakt om bij mij thuis te komen. De dag voordat hij zou komen belde hij op en ik begreep uit zijn gesprek dat hij wel eerder wilde komen dus ik zei, kom maar naar me toen. Wetend dat hij niet in het logeerbed zou gaan slapen. Ook weer spannend met een andere man. Pff maar ach ja zoveel verschil is er nou ook weer niet haha….. en we hadden het goed. De volgende dag gingen we wandelen op Scheveningen. Hij vertelde dat hij niets zag in een latrelatie. Hij wilde weer samenwonen met een vrouw, een oma voor zijn kleinkind en ik kreeg het steeds benauwder.
Ik was nog maar net gescheiden na toch wel een proces van jaren om te gaan scheiden, blij met mijn vrijheid en me dan nu meteen weer zo vast in een nieuwe relatie storten.
Hij was nog maar net zijn vrouw verloren en zij was, wat logisch is, ook nog helemaal in zijn gedachten maar zei hij, ik heb tegen mijn kinderen gezegd dat ik niet alleen ga blijven en die snapten dat wel. Zijn vrouw was 10 jaar ziek geweest, hij had haar verzorgd waarvan de laatste jaren intensief en hij wilde ook weer “leven”.  Klinkt misschien raar maar ik snapte het ook wel. Met het respect waarmee hij over zijn vrouw sprak, de keer dat hij bij het horen van “hun” nummer op de radio in tranen uitbarstte begreep ik dat hij heel veel van haar gehouden had.
De volgende nachten kon ik slecht slapen en ik nam toch de beslissing dat ik niet verder met hem wilde. Zeker niet zo snel met iemand zou willen samenwonen. Ik wilde hem niet hier laten komen en het dan zeggen dus ik belde hem op en vertelde het hem.
Hij was teleurgesteld maar snapte het ook wel.  Een half jaar later belde hij nog een keer en vertelde hij dat de beslissing ook goed geweest was. Gekregen van Wim I mijn eerste date even zijn achternaam vergeten hij was vertegenwoordiger van dit merkHij vond het nog steeds jammer maar zei ook de tijd nodig gehad te hebben om met zijn verdriet om zijn vrouw in het reine te komen.
Bij mij was toen Willem II al in beeld ( Wim is Willem III, wat heb ik toch met die Willems) en hij had inmiddels ook een andere vrouw waarmee hij regelmatig afsprak. Beide hadden we dus een goed gevoel dat de dingen zo gelopen waren en het goed was.
Deze Willem was vertegenwoordiger bij Bourjois, een make-up merk en ik kreeg toen hij bij mij kwam wat make-up artikelen van hem waaronder dit doosje met oogschaduw dat nog steeds in mijn memory kastje staat. Samen met de gedichtenbundel een mooie herinnering aan een fijne man en mijn eerste date…….
Dit gedicht schreef ik destijds voor mijn eerste ontmoeting

Opnieuw

Ik leef nog

Ik ben vrij

Mijn lijf is warm

En mist een arm

Verleden

Heden

Liefde was

Liefde komt weer

Pijn blijft

De wond doet zeer

Kijk naar een nieuwe dag

En weet dat dit mag

13-3-2008

Spam

oogstenIk moet zeggen dat ik er niet zo heel veel last van heb van spam maar gisterenavond werd ik gebeld door een man die zei dat hij een mailtje van me gehad had. Ik snapte er niets van had ook niets verstuurd dus ik zei het zal wel spam geweest zijn.
Op een of andere manier wordt er dan vanuit mijn mailbox mailtjes verstuurd vanuit mijn adresboek, ik weet het ook anders niet hoor.
Heb ooit een keer gedatet met die man en blijkbaar staat zijn e-mailadres nog in mijn adresboek en had hij nog steeds mijn telefoonnummer.
Of het was gewoon een smoesje om me weer een keer te bellen, heb geen idee eigenlijk hoor.
Nou was ook wel leuk om weer even bij te praten. Hoewel het verder nooit wat geworden is, is het nog wel steeds een leuke man om mee te praten. We hebben ook wel een gezamenlijke hobby en dat is tuinieren.  Dus nog even lekker zitten ouwehoeren over de tuin en wat we al weer gepoot/gezaaid hebben.  En wat we nog in de planning hebben.
Heb hem ooit ook eens een speciaal soort bessenzaadjes gestuurd die het nooit gedaan hebben bij hem en bij mij  trouwens ook niet.  Had ze dit jaar al weer gezaaid om het toch nog een keer te proberen.
Vandaag maar eens heerlijk relaxed gedaan, kan ik ook hoor Rietepietz, vanmorgen nog wel hard gewerkt even en daarna op de bank beetje liggen dommelen, slapen, daarna zonnebankje, scrubben, douchen, wat is dat toch heerlijk eigenlijk.
Vanavond heelFruit de avond een beetje rozig, wat tv zitten kijken, een absoluut topwoord gemaakt bij wordfeut en mijn nagels verzorgen, lekker lummelen een beetje dat heeft een mens ook wel eens nodig en kan ik ook wel goed hoor al denken sommige mensen misschien dat ik altijd aan het werk ben haha.
En eten uit de tuin, krijg er gewoon weer een beetje zin in. Mijn zaadjes van Appie beginnen al te ontkiemen, benieuwd wat daar nog uit van zal komen. Wel leuk om te doen trouwens.

December sentiment

KerstahoyIk heb het deze maand ook hoor een beetje sentimenteel, soms tranen die heel dicht aan de oppervlakte zitten en bij het ontroerendst verhaal of muziek naar buiten komen. Niet dat ik nou zo’n huilebalk ben maar soms kan het ook geen kwaad om emoties even de vrije teugel te geven. Het kan ook aardig opluchten.
Ook een maand van verrassingen, mensen willen leuke dingen voor elkaar doen.
Zo belde mijn zoon vorige week of ik aanstaande zondag wat te doen had.  Ik zei nee, niets bijzonders. Ik heb kaartjes voor de Kerst Ahoy zei hij, ga je mee dan. Nou heel leuk natuurlijk om daar naar toe te gaan. Heb er zin in.
En vanavond werd ik opgebeld door een man,  hij zei zijn naam niet, hoor je niet wie ik ben, zei hij. Er ging geen lampje branden bij me. Misschien niet heel aardig van me tot hij zijn woonplaats zei. Opeen wist ik het weer. Een man waar ik ook een keer een date mee heb gehad jaren geleden al moet ik zeggen. Zo nu en dan hebben we nog wel eens sporadisch contact via de computer gehad de afgelopen jaren maar verder ook niet.
Ik wil je een aardigheidje sturen zei hij maar ik ben je adres kwijtgeraakt.
“Geen bombrief toch” vraag ik half lachend. Je weet het maar nooit tenslotte wat voor gevoel hij overgehouden heeft aan die date haha.
verrassingNou ja ik geef hem mijn adres en we zitten zo nog even te praten hoe het gaat en hoe het leven de laatste tijd verlopen is. Goh dat je me nog kent na al die tijd, zei ik tegen hem.
Ik ben je nooit vergeten zei hij en heel stiekem vond ik dat wel leuk om te horen hoewel het destijds bij een ontmoeting is gebleven. En zo wilde ik het ook maar houden. 😉
Toch wel even leuk, ben nu ook wel heel benieuwd wat hij me toe gaat sturen. Het kon niet door de brievenbus zei hij, het is een pakketje.  Nou ja spannend spannend.

Nog even terugkomend op mijn UWV soap.
Vandaag werd ik dus weer gebeld dat ik per ongeluk opnieuw aangemeld was. U hoeft geen vervolguitkering zeker zei de mevrouw. (Ze hebben me zelf een brief gestuurd waarin stond hoe ik dat moest doen en ben daar geweest om formulieren op te halen om dit te doen). Tenslotte bent u gehuwd.
Ik ben niet gehuwd zei ik, nou u staat anders bij ons in het systeem dat u gehuwd bent.
Nou zei ik, dat snap ik helemaal niet want ik heb gewoon 2 1/2 jaar post gekregen op mijn eigen naam en nu ben ik opeens weer gehuwd.
Zal ik het meteen veranderen zei ze, mijn opmerking negerend alsof ik uit mijn nek klets, hoe wilt u in het systeem staan, gescheiden of alleenstaande. Even krijg ik de neiging om te zeggen wedugetrouwdwe maar ik ga er maar niet de gek mee steken.  Zoveel onbenul is zowel triest als om te lachen.
En nu maar afwachten of ik mijn afrekening en vakantiegeld nog krijg van de laatste weken, ben heel benieuwd maar heb er weinig vertrouwen meer in na de laatste weken.

Plaatjes internet