115 uit 117

Na mijn scheiding, nu al weer bijna 11 jaar geleden….pfff waar blijft de tijd begon ik met wat dingetjes te bewaren die voor mij herinneringen waren. Herinneringen aan waar ik geweest was in de vorm van souvenirs, liefst zo kitscherig mogelijk.
Maar bijvoorbeeld ook versierselen van cadeautjes die ik kreeg, een van mijn vriendinnen is daar zo goed in, zonde om ze weer weg te gooien.

Collage 1 (Middel)
Soms vond ik ook wel eens dingen die ik mooi vond en bewaarde zoals een knalrood hartje, een keer een vlindertje als speldje.
Of herinneringen aan iemand, bij het weggooien van alle negatieven van mijn broer een stripje bewaard.  Bedankjes na huwelijken. De chocolade munt die ik kreeg toen ik een keer voorgedragen was door mijn exgenoot als mantelzorger van het jaar.
Ook als ik op tentoonstelling was, vaak voor de krant, dan kwam daar wel eens een herinnering mee of op braderieën waar ik wel eens zo’n hebbedingetje kreeg wat ik dan leuk vond. En er zijn ook een aantal dingen bij die ik gekocht heb zoals een mini glazen kerststalletje en twee mooie beeldje van lezende kinderen.
Herinneringen aan alle dates die ik gehad heb. Het snoepje bij een eerste etentje met een vriend, een doosje van een luchtje, goh eigenlijk heb ik van alles dates wel iets gekregen en bewaard.
Zo kreeg ik een keer een doos met theezakjes waarvan ik van een zakje een bootje vouwde haha. Tenslotte moet het wel allemaal klein zijn en in mijn kastjes passen.
Ik begon in de lege vakken van de CD kast nadat de helft er uit verdwenen was. Ziet er best gezellig uit. Een aantal kleine haakjes er naast gedraaid waar bijvoorbeeld de sleutelhangers hangen.
Daarna kwamen er twee kleine open kastjes boven mijn bank te hangen. In de keuken een magnetisch bord waar voornamelijk spreuken ophangen die ik ook ooit ergens zelf kocht of kreeg zoals een gedichtje van Lenjef. (Ja hij hangt er nog steeds hoor).
En een paar jaar geleden zag ik op een rommelmarkt zo’n leuke letterbak. Ik kocht hem en gaf hem een kleurtje en daarna werd ie ook al aardig gevuld. Die kreeg een mooi plaatsje toen mijn bijkeuken opgeknapt was.
Nu is alles nog niet vol hoor, er kan nog best meer bij ik hou gewoon van die frutsels.
Een paar weken geleden kwam ik mijn kamer inlopen en zag op mijn schemerlampjes toch wel wat spinnenwebben hangen. Op een of andere manier zijn lampen altijd wel een soort stiefkindjes van me als het op schoonmaken aankomt.
Toen dacht ik, goh dan zullen die kastjes ook wel weer eens aan een stofbeurt toe zijn en dat klopte en dat is een understatement.
Ik had ook het idee al eens een keer gehad om ze allemaal op de foto te zetten en dat maakte het duffe schoonmaakwerk meteen wat leuker. Ik rangschikte ze ook weer allemaal een beetje.

Collage 2 (Middel)
Inmiddels zijn het 117 voorwerpen waarbij ik het kompasje als sleutelhanger dat ik afgelopen zaterdag kreeg bij de havendagen in Alblasserdam nog niet meegerekend heb.
Afijn bij het bewerken van de foto’s wilde ik ook een naam aan de foto’s geven en ik dacht opeens. Kijken of ik nog weet waar en met wie ik alles gehad/gevonden/gekocht heb.
En van de 117 wist ik nog bij 115 met wie en waar, niet precies het juiste jaar (als ik ooit nog heel veel zin krijg kan ik dat nog toevoegen uit mijn dagboek vandaan voor een groot deel) en dat vond ik toch wel een goede score eigenlijk.
Natuurlijk zijn er ook nog een aantal dingen zoals schelpjes die ik wel eens meenam met een strandwandeling of dennenappels of andere nootjes en dingen uit het bos, dat weet ik echt niet meer welk schelpje ik waar opgeraapt heb.
Voor mij is het echt een leuke verzameling zo, van nul of gene waarde maar elk gevuld vakje of haakje is een verhaal waard………  Heb er even, nou ja even, ben er een hele avond mee bezig geweest, een collage van gemaakt…… om een beeld te geven…..

 

 

Oude liefde roest niet…….

Nee hoor ik wil helemaal niet terug naar een oude liefde, zou niet weten wie dat dan wel zou moeten zijn. Ben momenteel meer dan tevreden met mijn lief al bewaar ik aan een aantal vriendjes en dates wel goede herinneringen.
Met een aantal dates en vroegere verkeringen praat ik zelfs nog zo nu en via Whatsapp of Facebook en waarom ook niet eigenlijk, er zijn toch een soort vriendschappen ontstaan ook al zien we elkaar dan al jaren niet meer.
Soms ben ik wel heel nieuwsgierig naar mijn eerste echte liefde met de oer-Hollandse naam Piet.
Ik zie hem nog voor me zoals ik hem voor de eerste keer zag. We liepen met een groep meiden mee met de avondvierdaagse in het dorp waar ik op de middelbare school zat.
Hij deed niet mee maar liep met een paar vrienden aan de overkant van de straat, een knalblauwe broek en een wit T-shirt een mooie jongen.
We keken elkaar aan, oogcontact en hij stak de straat over en we maakten een praatje en de rest is historie. We hadden ik denk ruim een half jaar verkering, kwamen ook thuis bij elkaar en deden heel veel samen tot ik een schoolfeest had en hij niet mee mocht op een zaterdagavond.
Hij vond het niet leuk dat ik toch wilde gaan omdat we op zaterdagavond altijd bij elkaar waren. Maar ik ging wel, kom op, hij kon toch wel een dagje zonder mij maar hij kon daar niet mee leven en maakte de verkering uit en ik vond het ook wel best eigenlijk.
Geen hand vol maar een land vol toch. En al snel daarna nam ik het volgende vriendje mee naar huis.
Al de hartjes en zijn naam in mijn agenda doorkrassen haha…. zo ging dat in die tijd.
Waarom ik daaraan nu opeens weer dacht kwam eigenlijk door een voorval bij de Hema eergisteren.
Ik zat een broodje te eten en er liep een man voorbij, beetje van mijn leeftijd, echt een leuke kop en we keken elkaar aan, onze blikken bleven even hangen en ik dacht, goh wat een leuke vent.  Ik weet natuurlijk niet wat hij dacht maar ik zag hem bij de kassa steeds mijn kant uitkijken. Haha sjans op mijn oude dag. Eigenlijk best leuk om weer eens een keer mee te maken.
Niet dat ik op zoek ben naar een date, natuurlijk niet, ben echt momenteel zo blij en gelukkig met Wim, hij is echt mijn maatje en we hadden het dit afgelopen weekend weer zo naar ons zin. Veel gedaan, uit eten geweest, terrasje, samen thuis eten, lekker in de tuin zitten, wandelen in natuurgebied, naar een museum geweest,  met onze benen op tafel lui op de bank naar een voetbalwedstrijd kijken, veel praten en last but not least samen een bed delen.
Maar kijken mag toch zolang ik maar thuis ga eten zal ik maar zeggen.  Wim zal dat ook wel eens doen als hij in Apeldoorn is. Dat vind ik helemaal prima hoor, ben echt totaal niet jaloers en zal ook nooit vragen wat hij doet als ik er niet bent. Niet dat hij niet het een en ander vertelt maar ik vind het prima.
Denk als je ouder wordt dat die dingen niet meer zo spelen, althans bij mij niet. Leven en laten leven en als we samen zijn gewoon heerlijke weekenden hebben. Ik ga er voor…..