Hun stinkende best doen…..

Gisteren vertelden de buurvrouw dat hun afvoer verstopt zat en dat er vanmorgen al vroeg irioolemand langs zou komen om er naar te kijken, misschien komen ze ook bij jou nog wel, zei ze omdat haar afvoer dus gewoon bij mij in de tuin zit.

Ik hoor het wel zei ik als ze er moeten zijn. Vannacht slecht geslapen, lag om 3 uur geloof ik nog wakker dus vanmorgen zo uur of 8 dacht ik iemand te horen lopen langs mijn huis.
Gauw mijn bed uit, snel gewassen en aangekleed en naar beneden gegaan, doe de achterdeur op en ik zie dat ze dus al heel mijn terras open gegraven hebben.
Mijn regenton die helemaal vol zat na die stortbui van maandag hadden ze leeg laten lopen op de straat, kortom een zootje was het en het stonk vreselijk.

Nou ben ik ’s morgens al niet op zijn best en zeker niet na zo’n kort nachtje dus ik vroeg netjes waarom hij niet even aangebeld had voordat hij in mijn tuin de boel open ging gooien. De buren zeiden dat u er vanaf wist, zei hij.
Dat wel maar niet dat u meteen zonder overleg heel mijn tuin open gooit, dan belt u toch eerst even aan lijkt mij. Afijn zo kwamen we niet verder en het was gebeurd had ook geen zin om verder te gaan staan ruziën.

Maar baalde er wel aardig van, had zelf gewoon mijn ton dan liever in de vijver leeg laten lopen is toch zo’n 200 liter water.
Mijn planning liep daardoor ook helemaal in de war en ik had meteen heel de dag nergens zin meer in, nog wel wat zitten werken voor het kinderwerk maar verder riool 1kwam er weinig uit mijn handen.
Zo tegen de middag hadden ze het allemaal weer voor elkaar, de man wilde nog wel mijn straat verder afspuiten maar ik zei dat ik dat zelf wel zou doen, zag het al helemaal gebeuren dat ook mijn ramen en de rest onder die zooi zaten die uit dat riool gekomen was. Nou ja vooruit de gootsteen van buurvrouw liep weer door.
En mijn plan om een poort met slot naast mijn huis te maken zodat er niemand meer zomaar mijn tuin in kan lopen ga ik wel heel gauw uit(laten)voeren.

 

Niet de spijker op zijn kop maar ……..

Gisteren was het prachtig weer dus werk buiten gezocht, de straat voor het huis even van onkruid ontdoen leek me wel leuk, heerlijk in het zonnetje meteen ’s morgens al beginnen.

Aan de zijkant moest nog steeds een stukje betegeld worden dus ik dacht kijken of ik dat zelf kan, even nadenken hoe ik het zou gaan doen en toen begonnen en dat ging eigenlijk wel goed.

Het knapte lekker op, om de stenen op zijn plaats te houden sloeg ik hardhouten plankjes die ik nog had in de grond om ze te verankeren.
Dat ging allemaal goed tot aan het laatste plankje aan toe.
Of mijn concentratie minder was, ik weet het niet maar in plaats van dat ik het plankje raakte sloeg ik keihard op mijn duim.

En dat deed zeer, ik liep vlug naar binnen om mijn hand onder de kraan te houden, ik voelde me helemaal misselijk worden van de pijn en dacht, ik moet buiten gaan zitten zodat ik de buren kan roepen als ik het gevoel krijg dat ik van mijn stokje ga.
Gelukkig gebeurde dat niet, ik bleef een half uurtje zitten en nam een paracetamolletje in. Mijn duim was inmiddels aardig blauw aan het worden.

Toch nog maar het klusje afgemaakt en de straat afgespoten met de hogedrukreiniger maar echt prettig was het niet meer.
Vanmblauweduimorgen toen ik opkwam was ook de achterkant van mijn duim bont en blauw en als ik iets per ongeluk stoot kan ik nog aardig jubelen en als ik hem te lang naar beneden hou begint hij te kloppen.
Maar goed het zal iedere dag wel weer beter worden, toch sta ik versteld hoe vaak ik die linkerduim toch gebruik, iets waar je normaliter eigenlijk nooit zo bij stilstaat.