A perfect day……

Wakker gemaakt worden door de zon……
Gelukkig me weer eens een keer niet moe voelen vandaag……
Heerlijk fietsen door de polder, zon, wind, prachtige luchten……….
Een mama die blij is dat ik kom…….
Weilanden vol met madeliefjes al weer……..
Een zwaan die me gewoon even af laat stappen…..

Zwaan9

Een foto op FB van een heel gelukkig kind met zijn nieuwe vriendin………
Genieten van het schaatsen op t.v………………
Brok in mijn keel bij de overwinning van Jorien ter Mors……….
Een kopje groene thee met een stuk pure chocolade………………
De was weer eens voor het eerst helemaal gedroogd buiten…………
Eten voor ’t eerst zonder dat het licht aanhoeft……….

Peter en Chantal

Een perfecte dag !!!!!

De Zon

Natuurlijk is iedereen het onderhand wel een beeZonnetje 34tje zat die kou en het sombere weer, ik tenminste wel, kan er ook slecht tegen maar afgelopen maandag was het opeens heerlijk weer.

Ik had ’s morgens een interview om 9 uur en de dames waar ik moest zijn zaten heerlijk in de tuin met de zon op het terras. Ik nam plaats met mijn gezicht naar de zon toe.

“Je zit zo wel in de zon te kijken” zei een van de twee dames, “is dat niet lastig om te schrijven”.
Ja zei ik, dat is zeker zo, maar ik vind het zo ontzettend lekker die zon en ik bleef gewoon zitten.

Eigenlijk moest ik na het verven van gisteren nog in huis opruimen maar ik dacht, laat maar, ik ga lekker eerst een eind fietsen en dat deed ik, door de polder fietsen en genieten van alles wat er te zien was, alles is groen, bruist en leeft.

Even combineren met een paar boodschappen die ik nog moest doen. Thuisgekomen had ik energie voor 10 en begon meteen al die vieze ramen binnen en buiten te zemen,mijn vensterbanken weer installeren en ook nog een uurtje in het zonnetje zitten lezen en buiten eten, hoe heerlijk kan je het dan hebben.

Eigenlijk is de zon voor mij het beste medicijn dat ik kan hebben, ik word er weer vrolijk van, actief en gun mezelf ook tijd om in het zonnetje te gaan zitten.  Ik teken er zo nog een aantal maanden zon bij ;).

Mijn en dijn en het dilemma

Dit is een waar gebeurd verhaal dat ik schreef nog voor mijn blogtijd denk in 2006 of zo. Toen schreef ik ook wel een soort blogs maar dan voor mezelf. Het verhaal van Plien over de keuze tussen doof en blind waar ik ooit ook een blog over schreef

http://metmijnneusineenboek.wordpress.com/2013/04/02/kiezen-doof-of-blind/

bracht mij even bij deze opgeslagen verhalen en ik vond deze nog wel grappig om te plaatsen. Een beetje gedateerd want een roze mobieltje is weer al lang achterhaald en ingehaald door de smartphones. ;);)

De mobiele telefoon voor veel mensen een vast onderdeel van het leefpatroon geworden en dat geldt zeker ook voor mij.mobieljte

Onder het mom van ik heb hem voor mijn krant nodig kreeg ik dus mijn eerste mobieltje een aantal jaren geleden, een afdankertje van mijn zoon.

Het maakte mij niet zoveel uit hoe hij er uitzag en dat ze het een koelkast noemde daar maalde ik dus niet om.

Zo volgde de verschillende afdankertjes elkaar op tot een half jaar geleden, ik zag een roze mobieltje en was meteen verkocht.

Hij was betaalbaar dus werd ie aangeschaft, ik vond het wel wat hebben zo’n roze hebbedingetje en plaatste mijn eigen foto er op, eindelijk een eigen mobieltje.
Twee maanden geleden, ff gauw winkelen, mobieltje in mijn broekzak, passen en opeens dacht ik hé waar is mijn mobieltje gebleven, heb ik hem thuis laten liggen??

Nee had in de auto nog zitten bellen dus dat kon niet, telefoon van mijn partner gevraagd en mijn eigen nummer gebeld, een voicemail, meteen al dus ik wist hoe de vlag er voor stond.

Mijn simkaart er uit gehaald en iemand was een mooi een gewild mobieltje rijker zonder zich af te vragen van wie is die, wat voor gegevens staan er in en zouden ze hem niet missen.

Dikke pech dus voor mij en getroost met opnieuw een afdankertje van mijn zoon!!

Afgelopen week, het was prachtig weer dus ik dacht ga ff een rondje fietsen, maakte het rondje langer dan de bedoeling en reed op een dijk, genietend van de zon.

Opeens zag ik voor me op straat iets liggen, ik stapte af en…………… hoe was het mogelijk een mobiele telefoon.

De eerste gedachte die door me heen schoot was dus, die is voor mij, ik ben ook maar een mens.

Thuis bekeek ik het toestel wat beter, een vrijwel nieuw toestel bordeauxrood met op het scherm een foto van een schattige baby.

De eerste gedachte was tijdens het fietsen al omgezet in de gedachte om de eigenaar te achterhalen en haar of hem niet met een rot gevoel te laten zitten dat je al je adressen en nummers kwijt bent.

Bloemen kinderwerkGezocht in de adressenlijst en een aantal mensen gebeld, het was nog niet makkelijk om de eigenaresse te achterhalen maar het werd een leuke speurtocht met grappige gesprekken en verbaasde mensen.

Uiteindelijk belde de bezitster me op of ze het toestel op kon komen halen en ze kwam heel blij met een grote bos bloemen naar me toe.

Het verschil tussen mijn en dijn lijkt soms wel eens te vervagen maar het gevoel dat ik heb als ik kijk  naar de bloemen en weet dat ik iemand blij gemaakt heb is voor mij veel meer waard dan de prijs van een nieuw mobieltje.

 

.

Verhuizing…….

Mijn moeder had in de tuin nog een kasje staan en met de “maak de tuin wat makkelijker”  moest ook dat kasje weg en ik had aangegeven dat ik het wel graag wilde hebben.
Verder wilde niemand van de familie het hebben dus moest het verplaatst worden naar mijn tuin.

En zo onwijs groot is die nu ook weer niet dus het was echt passen en meten of ik hem ergens kwijt kon maar ik had een plekje gevonden.
Dat betekende wel dat ik daar een stukje moest ruimen, wat tegels weg moest halen en ook nog een zware biels verwijderen.

Dat lukte allemaal, beetje pijn in mijn rug en flink zwoegen maar vooruit dat had ik er wel voor over en toen nog iemand vinden die het kasje zou kunnen verplaatsen.

Mijn moeder wilde hem graag kwijt want ook die hoek moest veranderd worden en iedere keer als ik er was begon ze er over te zeuren.  Ingegeven door mijn broer dat hoorde ik er wel achter maar goed ik kon hem ook niet op mijn nek nemen en 10 km verder weer neerzetten.

Via een vriend van mijn zoon lukte het vanavond om het te verplaatsen, vanmiddag nog een aantal hele dikke wortels met letterlijk pijn en moeite er uitgehakt/geknipt, hoop niet dat mijn kersenboompje daardoor afsterft maar goed dat is het risico van het vak en afwachten dus.

Mijn moeder blij en ik ook heel blij moet ik zeggen, het lijkt me ontzettend leuk om volgend jaar al heel vroeg te beginnen met het kweken van verschillende groentes en fruit in mijn kasje .
Een stoel er in lijkt me ook wel lekker, warm zo’n kastje met de zon er op, geen wind dus wie weet ga ik dat ook nog eens proberen, het lijkt me wel wat. 😉