Geheim projectje….

Ik wilde al vanaf dat Peter en Chantal zeiden te gaan trouwen en de datum vast stond iets gaan doen voor die twee. Iets leuks in welke vorm wist ik nog niet precies.
Nu ben ik altijd wel van het uitstellen in de trant van het komt nog wel, tijd zat kan er heel de winter nog aan werken. Dus deed ik niks.
Het huwelijk werd uitgesteld nou ja waarom is bekend, Covid 19 of zo, dus de zomermaanden dacht ik er ook niet meer over na.
Veel te mooi weer om buiten te zijn, geen zin om achter de computer dingen te gaan doen.
Maar twee weken geleden was ik bij Wim en hadden we zo over de bruiloft zitten praten en opeens lag ik gewoon wakker tot half 6 ongeveer. Alleen maar denken hoe en wat ik wilde gaan doen, alles in mijn hoofd werd al voorbereid, wat en wie ik in moest schakelen en hoe ik het zou willen. Eenmaal weer thuis dook ik meteen al in de mappen met foto´s, hier en daar gegevens uit mijn dagboek halen. Een gevaarlijk iets om te doen want ongemerkt was ik soms uren bezig om dingen terug te lezen. Zo leuk om te doen. Maar ik kan ook wel voortvarend aan de slag gaan zoals vandaag. .
Zou vandaag bij Peter gaan schuren weer een stuk van zijn garage maar het weer liet het niet toe.
En wederom dook ik de mappen en papieren in en in no time vond ik zulke leuke items.
Appte ik mensen onder geheimhouding om dingen aan te leveren kortom de trein is gaan rollen en niet meer te stuiten.
Ben nou eenmaal een mens die een deadline nodig heeft en dat is over 2 1/2 week.
Vandaar dat als mijn blogjes wat korter en wat minder zijn dan weten jullie het. Ik lig niet lui op de bank met een boek maar ben hard aan het werk……..Ik hoop dat het echt heel mooi gaat worden en een blijvende herinnering voor Peter en Chantal.

Het begint op werken te lijken…..

Very busy businesswomanEen paar maanden geleden heb ik me aangemeld bij de Huurderbelangenvereniging en inmiddels al een vergadering bijgewoond en ik moet zeggen, ik vind het ontzettend boeiend en interessant.
Kreeg wel meteen een heel pakket met documentatie toegestuurd en ben nu bezig me een beetje in te lezen.  Het begint zowaar op werken te lijken.
Afgelopen vrijdag zelfs al een fotosessie gehad bij een vakfotograaf voor het ‘clubblad’.
Op mijn opmerking dat ik niet in het bestuur zit en verder nog weinig gepresteerd heb en dus eigenlijk nog niet op die foto hoorde was het antwoord “Als je op de foto staat, ga je tenminste niet meer weg”.
Ja daar heb je wel een punt eigenlijk want je zal het altijd zien, zo heb ik me aangemeld bij iets of er komt weer wat anders op mijn pad.
Hemelvaartsdag liep ik op het parcours en dan kom ik altijd veel mensen tegen die ik ken, ook deze man, zelf eigenaar van een reclamebureau, die mij aansprak met de woorden “He, jou moest ik net hebben, iemand vroeg aan mij of ik hier niet iemand kende die bekend is met het “krantenwereldje in de regio” en toen moest ik meteen aan jou denken”.download Ik zei, hier heb je mijn kaartje, geef het hem maar dan hoor ik het wel wat hij zoekt.
Vanmiddag werd ik dus al gebeld door die man. Hij geeft verschillende bladen uit waarin verhalen staan van ondernemers, bedrijven maar ook wat algemenere verhalen en daar zocht hij iemand voor die daarover wilde schrijven hier in de regio.
Beetje wat ik ook deed voor de krant maar toch wel anders. Ik weet nog wel bij mijn werk voor de krant artikelen over de bedrijven niet echt zo mijn ding waren, heb er zat geschreven maar ik vond de verhalen over jubilea e.d. veel boeiender om te doen.
Zeker als de bedrijven er voor moeten betalen zijn ze nog kritischer en ik weet niet of ik daar nou echt op zit te wachten of eigenlijk weet ik het wel. Dat ga ik mezelf niet meer op de hals halen.  Hij zocht ook nog iemand voor de acquisitie en dat heb ik meteen afgekapt, dat is totaal mijn ding niet. Heb het ooit een paar jaar gedaan voor de feestweek en best veel advertenties binnen gehaald maar nee dat ga ik echt niet meer doen. (terwijl ik dit zit te schrijven bedenk ik opeens iemand die nog wel zulk werk zoekt en daar ook wel voor geschikt zal zijn, misschien naar haar doorschuiven, zij zoekt ook al heel lang werk) werksolaf.gif
Het vrijwilligerswerk voor de Pet, het blad voor de zorginstelling vind ik leuk om te doen, die verschijnt zo 4x per jaar en dan doe ik 2 of 3 interviews of verslagen dan blijft het leuk. Geen druk geen pressie. Eigenlijk zoek ik dat niet meer die deadlines. Vind het heerlijk relaxed nu zo.
Samen met de Huurderbelangenvereniging is dat mooi te combineren. Maar grappig is het wel dat nu ik met pensioen ben opeens iedereen me weet te vinden voor zowel betaald als vrijwilligerswerk. Het kan verkeren……..

Een andere donderdagavond….

Vandaag weer heerlijk wezen Regenboog1 (Small)fietsen, was gewoon blij dat ik weer even op pad kon gaan hoewel het weer nog niet was om naar huis te schrijven, ik nog een hagelbui op mijn kop kreeg en een prachtige hagelboog zag boven de polder.
Zon en buien wisselden elkaar af maar mijn bakkie bij de Hema smaakte weer heerlijk.
Ja het restaurant was er gewoon nog, zo zie je maar soms denk ik wel dat mijn kopje koffie het in stand houdt 😉 maar niets is minder waar. Als ik niet meer kom draait alles gewoon door.
En zo gaat het dus in het hele leven denk ik filosofisch dan maar zoals ook de donderdagavond die bij mij 20 jaar lang de avond van de deadline was. Dan moest ik mijn stukken voor de krant inleveren. Meestal op het scherpst van de snede schreef ik mijn artikelen, een compliment voor KPN is wel op zijn plaats want het is nooit gebeurd dat ik mijn stukken niet door kon sturen door een computerstoring of iets dergelijks.
En dat was maar goed ook want het gebeurde zeer regelmatig dat ik pas om een uur of 3 alles doorstuurde, zeker de laatste 10 jaar dat ik gescheiden ben. De eerste tien jaar schreef ik mijn stukken altijd overdag om niet gestoord te worden door man en kind. Alleen las ik ze dan ’s avonds nog een keer door op foutjes, verkeerd lopende zinnen, nog wat dingen nakijken enz.
De laatste jaren toen alles veel digitaler werd allemaal kwam ook de zondag er nog bij om actueler te zijn. ontbijty.pngDaar was ik niet altijd blij mee dat ik iedere zondagavond ook nog zat te schrijven en mailtjes te lezen en door te sturen. Dus die zondagavond zal ik niet echt gaan missen.
De donderdagavond zal echt wel even wennen worden. Morgenochtend heb ik echt mijn laatste afspraak voor de krant staan. Ja hoor een gratis ontbijtje, why not, lijkt me een leuk idee om het zo af te sluiten. Vanavond moet ik nog mijn dankwoord schrijven, ik ga het maar kort houden denk ik.
Werd vandaag nog wel door mijn collega gebeld omdat het afgelopen week nog niet vermeld stond in de krant dat ze er mee gaan stoppen. Speelt er ergens nog iets vroegen wij onszelf af dat het toch nog doorgaat met een andere eigenaar en is dit gewoon een manier om ons er uit te wippen of ben ik nu te wantrouwig.  Ik bel nog een “spin in het web” van de media in de Krimpenerwaard of hij er iets over gehoord heeft. Hij is helemaal verrast had er nog niets over gehoord en zei ook dat hij anders wel contact met me zou hebben opgenomen. En ik weet dat hij zo is, we werken niet voor niets als 20 jaar samen voor weliswaar verschillende kranten maar zonder concurrenten van elkaar te zijn. Vorige week leverde ik hem ook nog een keer een foto aan en andersom is dat ook wel gebeurd.
Ik vind het wel raar dat ze het nog niet gemeld hebben in de krant maar aan de andere kant verbaast niets me ook meer.  5993049Ik stuur het dankwoord gewoon op met de restrictie erbij dat het dan ook wel echt de laatste keer is geweest anders sta je natuurlijk ook helemaal voor aap. Ga me nog beraden of ik wel naar de drukkerij ga op de 28e als we voor mijn gevoel als reactie op onze mails een afscheidsborrel hebben aangeboden. Als het nou nog spontaan gegaan was.
Maar goed…….. aan alle mooie dingen komt een einde dus ook aan mijn schrijverij voor de krant. Zondag verstuur ik mijn laatste mailtje en dan is het voorbij. Tijd voor wat nieuws…… ik ga het zien. Eerst maar even de feestdagen en alles weer achter de rug zijn en dan kijken wat ik ga doen. Want dat ik niet thuis blijf zitten weet ik in ieder geval zeker………
PS. Ik kom gauw weer lezen bij jullie maar had even mijn hoofd er niet zo naar staan……straks tijd genoeg haha……..

De morgenstond……..

schrijvenSchrijven is ook een vak en sommige artikelen kan ik inmiddels wel “op mijn routine”
schrijven maar meestal wil ik er ook iets extra’s bijdoen, juist dat sausje dat een artikel net iets leuker of leesbaarder maakt.
Soms lukt dat me wel en soms lukt dat me niet, ben nu eenmaal ook geen machine. Soms ben ik dan ook heel tevreden en soms minder of helemaal niet.
Voor komende week had ik best een nogal lastig artikel dat ik moest schrijven, veel zoekwerk op namen en dingen en vanavond moet ik het inleveren. Vanmorgen werd ik om 8 uur wakker en lag er aan te denken. Zinnen kwamen in mijn hoofd, het verhaal begon in mijn hoofd al aardige vormen aan te nemen dus dacht ik, gewoon opgaan en gaan schrijven dat geeft rust. Niet wachten tot vanavond op het laatste moment of weer eens nachtwerk er van maken.
Zonsopgang oktober 20132 jpgIk keek naar buiten en zag een zonnetje dat zijn best deed om door de mist heen te komen.
Heerlijk, wel mistig maar die bedompte lucht toch een beetje open gebroken.
Schoot iets makkelijks aan en ging naar beneden om eerst nog even uitgebreid te ontbijten inclusief warm broodje uit de oven, eitje en jus d’orange. Dat bleek een goed begin van het schrijven. Het ging lekker, vond snel de gezochte informatie en het artikel kreeg vorm.
Nog even doorlezen (doet ik altijd hardop dan hoor ik of de zinnen lopen en niet te lang zijn) wat dingen veranderen en klaar.
Wat een heerlijk gevoel zo rond half 11 was ik er klaar mee. Even alles laten rusten en wat chatten met een vriend en daarna toch maar eens een keer gaan douchen en nog even op de pedalen.
Even langs de opdrachtgever gegaan om het te laten lezen.  Eigenlijk hoeft dat nooit maar met dit verhaal wilde ik het wel even door laten lezen voor dat het gepubliceerd werd. Hij was heel erg tevreden en dat gaf me een blij gevoel. Raar eigenlijk maar net alsof je zit te wachten op een cijfer van de meester, dat gevoel, stom eigenlijk deadlinedat ik dat na zoveel jaren nog steeds zo ervaar.
Nog even meteen een rondje gefietst en of ik energie voor 10 had een was in de machine gegooid, meteen mijn blogje geschreven en nu nog even lekker wat gaan opruimen en afwassen. Vanavond dus een makkie met mijn stukken voor de krant.
Deze morgenstond had inderdaad goud in de mond, zou ik eens vaker moeten toen, wie weet word ik dan nog eens een ochtendmens.

PS.  De plaatjes zijn van internet de foto @nneke. Niet vandaag gemaakt, zo erg was het nou nog niet dat ik ook nog met een fotocamera buiten liep ;).  Maar hij is wel een keer toen ik ook vroeg wakker was gemaakt en wel onderweg was in oktober ook dus het zou zomaar kunnen.