Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Dilemma’s

Soms  krijg ik onverwacht zo’n dilemma waar ik moet kiezen tussen mijn hoofd en mijn hart. Zoals gisteren dat mijn broer opbelde dat een nicht van ons overleden was. Zo als gebruikelijk in onze familie krijgt de oudste van het gezin een kaart en die laat het aan de andere kinderen weten.
Ze is pas 72 jaar, haar man overleed twee jaar geleden en toen zijn mijn zus en ik naar de begrafenis geweest. Ze wonen namelijk in Ruinen in Drenthe en dat was best een eind reizen. De vriend van een vriendin van mijn zus die daar in de buurt woont kwam ons ophalen op het station van Zwolle en bracht ons op de bestemming en kwam ons ook weer ophalen. Dus toen kwamen we er nog wel redelijk gemakkelijk.
Maar ik hoorde het gisteren pas van mijn broer, weekend er tussen en de kaart die gisteren pas aankwam en morgen is al de begrafenis.
Mijn broer en schoonzus kunnen zo’n reis natuurlijk nog niet maken, mijn jongste zusje had afspraken morgen die ze niet kon verzetten, mijn oudste zus heb ik geen contact meer mee en ik heb eigenlijk niets te doen dus dacht ik in eerste instantie dan ga ik er gewoon heen. Dan gaat er toch iemand van onze familie. Had vanavond even gekeken op internet en het is zo’n 3,5 uur met het openbaar vervoer en terug natuurlijk ook weer. En zo de reis bekijkend is het gewoon best heel lastig om te doen, moet geloof ik wel vier keer overstappen overal wachttijden van zo’n 20 minuten. Ik vind het eigenlijk te gek en heb besloten om dus maar niet te gaan.
Een dilemma. Toen mijn moeder 100 werd kwam zij ook uit Ruinen, weliswaar met haar zoon met de auto, om haar te feliciteren. Dus gevoelsmatig zou ik er wel naar toe willen hoewel we eigenlijk verder nooit contact met elkaar hadden.
Heb best nog wel nichten en neven die hier in de buurt wonen die misschien ook gaan maar het is gewoon te kort dag om dat eventueel te regelen om mee te rijden.
Ik ga maar een brief schrijven om het uit te leggen en te condoleren maar moeilijk blijft het wel.

Blogdilemma

BlogdilemmaToen ik zo’n jaar of 8 geleden begon met bloggen was dat echt om dingen van me af te schrijven, soms ook heel persoonlijke dingen, mee te doen met schrijfuitdagingen vond ik heel leuk en zo leerde ik wat andere bloggers kennen die ik ging volgen en vice versa.
Ik koos er destijds voor om anoniem te bloggen voor zover dat natuurlijk anoniem is maar in ieder geval vertelde ik niemand in mijn directe omgeving over mijn blogs. Wel eens dat ik blogs schreef maar niet onder welke naam en waar dus.
Een aantal jaren bleef het redelijk anoniem allemaal dus alleen het laatste jaar zijn er toch steeds meer mensen in mijn directe omgeving bijgekomen die mijn blog gevonden hebben.
Natuurlijk omdat ik zelf ook wel regelmatig over mijn blog praat, ik vind het nog steeds heel leuk om te doen of als ik iemand van mijn blog ontmoet had of zo kwam het wel ter sprake met vrienden of familie.
Ook via het interview in Nestor, een blad dat uitgedeeld werd aaaop de 50 plus beurs, hadden een aantal mensen uit mijn dorp mijn blog blijkbaar gelezen en werd ik er over aangesproken.
En dat was nou juist wat ik had willen voorkomen.
Vrijdag was ik bij de Hema en vertelde een van de koffiedames dat ze mijn blog gelezen had, een van haar collega’s had mijn blog ontdekt en de link doorgegeven.
Ik was er niet blij mee en dat is nog voorzichtig uitgedrukt en dat zorgt er wel voor dat op een of andere manier ook mijn bloganimo een beetje gedaald is.
Iedere dag bloggen komt er ook momenteel niet meer van. Gewoon omdat ik er toch op een of andere manier een beetje rekening mee hou dat bekenden het lezen en dan voorzichtiger ben geworden met dingen er in te schrijven waarover ik eigenlijk wel wil schrijven. En niet dat ik nu zulke grote geheimen schrijf in mijn blog maar toch………..
Dus heb ik een beetje een blogdilemma.
Of ik gooi het helemaal open en publiceer het ook via FB maar dan weetgeheim ik dat er nog meer mensen me hier op aan zullen spreken. Voor mijn gevoel wordt het dan een soort FB maar iets uitgebreider maar ook oppervlakkiger.
Of ik ga een ander blog maken met een nieuwe naam, maar dat vind ik weer een hoop gedoe eigenlijk om dat te doen……..
Zie hier mijn dilemma wat ik zal gaan doen. Het houdt me niet wakker maar wel bezig hoe ik het aan zal gaan pakken……