Alweer een wakkere ambtenaar

222Ik weet dat ik jubelend en juichend door het leven moet gaan nu alles goed gaat met Yenthe en ik ben er ook heel blij om dat alles zo goed gaat, dat ik regelmatig lekker even met haar ga knuffelen en geniet hoe die twee met haar omgaan en bovendien is het ook een heel lieve en makkelijke baby.
Maar ik heb best even een dipje, de ontlading van de bevalling, het nieuws en de onzekerheid van de operatie, het kwijtraken van mijn werk een paar weken geleden hebben toch wel aardig aan mijn zenuwen gevreten en het is er dan ook aardig ingehakt.
Misschien ook omdat iedereen opeens ook weer begint over Angela, wel begrijpelijk natuurlijk maar toch denk ik dan, hoor mensen er jarenlang nooit over en nu lijkt het wel of iedereen er over wil praten.
Nou ja als klap op de vuurpijl belde vanmiddag mijn exgenoot op. Hij had een brief van de gemeente gekregen waarin stond dat de grafsteen op het grafje van Angela op de verkeerde plaats stond en dat we de steenhouwer opdracht moesten geven om de steen te verplaatsen.
Zijn ze nou helemaal gek geworden na ruim 36 jaar opeens daarover te beginnen. Hoezo is er plotseling na 36 jaar een ambtenaar wakker geworden of zo.
Bovendien wist ik het allang. Een paar jaar geleden verdwenen er steeds dingen van de grafjes als ik er wat opgezet had. Toen heb ik met een ambtenaar van de gemeente gebeld daarover en die merkte al op dat de steen eigenlijk op de verkeerde plaats stond.
In de kindergrafjes worden twee kinderen begraven namelijk en de eerste die daar begraven wordt mag een steentje halverwege plaatsen en het kindje dat later begraven wordt aan de achterkant.
En hoe dat destijds gegaan is kan ik echt niet meer zeggen, blijkbaar werd toen de administratie nog niet zo nauwkeurig bijgehouden. Bovendien is het toen met samenwerking van de beheerder van het kerkhof de steen geplaatst. En van het andere kindje is geen steentje geplaatst dus wie heeft er dan last van. Bij toeval kwam ik er ook achter wie er bij Angela begraven is. Ik kwam een keer bij een zoveel jarig getrouwd echtpaar en die dochter van die mensen vertelde toen dat haar zoontje bij Angela in hetzelfde grafje ligt en daar komt dit dus niet vandaan, dat weet ik zeker.
Het is jammer dat de ambtenaar waar ik een paar jaar geleden alles mee besproken en afgerond heb met pensioen is inmiddels. Maar ik weet zijn animaatjes-ambtenaar-51679.pngnaam nog en had altijd goede contacten met hem omdat hij ook de inburgeringen deed en daar kwam ik altijd foto’s van maken voor de krant.
Nou maandag maar eens gaan bellen, eigenlijk helemaal geen zin in maar ik wil dit toch wel goed afgerond hebben.
In het weekend kom ik weer eens langs om de laatste logjes te lezen, sommige wel al gelezen maar nog niet gereageerd. Even pas op de plaats, wat meer gerust en even bijkomen maar.

Augustus blues………

Een herfstdipje is voor mij niet onbekend maar al in augustus last van “the blues” te hebben heb ik eigenlijk nog niet veel meegemaakt.


Heb aan alle kanten spierpijn, al een paar weken een droge keel, weet niet waarvan en probeer van alles om er van af te komen. Zou er gewoon ook een keer mee naar de dokter kunnen gaan natuurlijk en dat moet ik ook eigenlijk doen dat ik weer even gerustgesteld wordt hopelijk dat er niets aan de hand is. Ik blijf er maar over nadenken, heb ook best veel tijd momenteel om na te denken en dat is voor mij ook niet zo goed. Dan gaat het allemaal malen en alle noodscenario’s komen dan weer langs bij me.
Ik mis ook mijn fiets, ik ga wel fietsen zo nu en dan zoals vandaag dan wel weer een km of 25 gefietst maar was natuurlijk verwend met ondersteuning en dit kost gewoon veel meer tijd. En al spreek ik mezelf toe wat maakt dat nou uit, je hebt toch vrij, vakantie het voelt gewoon niet goed aan. In de tuin is alles ook wel een beetje op orde dus ook niet veel te doen, kan gewoon lekker oogsten zoals vandaag weer een kilo snijbonen waar ik stamppotjes van gemaakt heb. Maar heb er gewoon even weinig lol in, ondankbaar mens ben ik, ik weet het. In de polder is het ook heel gezapig dus, weet als ik goed kijk zie ik best wel mooie dingen maar ook daar lijkt de zin me even te ontbreken. Ook bij de bloggers is er momenteel weer veel kommer en kwel.
Maar als ik op de bank zit al ben ik nog maar een paar uurtjes op zou ik zo weer kunnen slapen maar ook ’s nachts slaap ik gewoon wel goed.
Ik mis ook mijn vriendin waar ik altijd nog wel lekker tegenaan kan zeuren, ze is vier weken op vakantie.
Drie weken vrij van de krant, ergens wel een luxe maar in al de 20 jaar dat ik daar werkte nog nooit langer dan een week niks gedaan. Moet daar gewoon aan wennen.
Eigenlijk ben ik blij dat ik vrijdag gewoon weer kan gaan werken en voor volgende week al weer wat afspraken heb staan voor de krant en bovendien het Huttendorp begint.
Denk dat ik gewoon geen mens ben dat weinig te doen moet hebben. De avonden die al weer zo kort worden, helemaal niet mijn ding. Vanavond maar een stuk donkere chocolade genomen en een paar glazen witte wijn en dan maar hopen dat het morgen wat beter gaat.
Vrijdag ga ik weer naar Wim en het gekke is als ik bij hem ben of hij bij mij is  heb ik nergens last van dus volgens mij is ook die droge mond gewoon iets wat tussen mijn oren zit en zal een dokter daar ook niet veel aan kunnen doen.
Nou ja bij gebrek aan vriendin, fiets, zin en puf verveel ik jullie maar even met mijn augustus blues en hoop dat het gauw weer over is. Deze week nog wel wat distels op de foto gezet, die vind ik ieder jaargetijde eigenlijk wel mooi en met mij de zweefvliegen die af en aan vliegen. En vandaag een foto gemaakt van iemand die op een hek onderweg een hele rij veertje had gepoot, zo’n grappig gezicht.  Daar werd ik dan wel een beetje vrolijk weer van.  😉 😉
Veren (Medium)