Heel Holland is buiten……..

Meiden (Middel)Wat een prachtig weekend was het weer. Zaterdag had ik afgesproken met mijn zusje, eerst samen naar de verjaardag van mijn broer en daarna naar de havendagen in Alblasserdam waar altijd een heel grote braderie bij is, allerlei koren optreden buiten en nog meer activiteiten zijn onder andere een heel speelplein voor kinderen. Wat troffen ze het met dit weer zeg.
Het was onwijs druk, op de pont konden de fietsen amper in het daarvoor bestemde vak.
We hebben er heerlijk lopen struinen, wat eten en wat drinken. Komen altijd wel weer bekenden tegen waar we een praatje mee maakten. Kortom heel gezellig zo. Op de terugweg bij het nieuwe restaurant bij de molens van Kinderdijk geweest. Vorige week was het geopend door prinses Beatrix. Het is echt mooi geworden, je kan ook naar boven voor een mooi overzicht over de polder en de molens. Er is een bezoekerscentrum en ook de commercie is behoorlijk uitgebreid met een souvenirwinkeltje er bij. Wij waren er zo rond 3 uur en ze waren compleet uitverkocht (het eten dan)zo onwijs druk was het geweest.
Het voorziet duidelijk in een behoefte. Ik kon ook niet genoeg krijgen van het fietsen en haalde thuis nog even mijn camera en ging nog een rondje Bergambacht doen. Zo mooi heen langs de Lek en terug fietsen door de polder wind in de rug en zonnetje in mijn gezicht……
Zondagmorgen appte Peter dat hij langskwam met Yenthe heel gezellig natuurlijk.

Chantal wilde nog naar een bruidsbeurs maar hij had er even genoeg van, was er al naar zoveel geweest en haar zus wilde wel mee dus zei hij, laten ze maar lekker samen gaan. Hij wilde wel graag naar buiten daarom gingen we in het Loetbos wandelen met Yenthe. Tenslotte had ik niet voor niets in haar geboorteboekje gezet dat ik haar dingen over de natuur wilde leren. Ze vond het prachtig de vlinders, de koeien die er liepen en die ze ging aaien, de enorme mol, de grote zonnebloemen die er stonden. Een complete ontdekkingstocht weer voor haar en genieten voor oma natuurlijk.
Zondagmiddag waren ze weer vertrokken, het leek wel een zomerse dag en had zin om een rondje te gaan fietsen. Een rondje naar Capelle aan den IJssel, via het natuurgebied, even in de Heemtuin gewandeld en aan de andere kan van de IJssel teruggefietst en weer overgevaren. Wilde nog kijken of er nog vlinders waren op het terrein dat ik dit jaar gevonden heb. Wel een flink eind fietsen nog maar achteraf blij het toch gedaan te hebben want er waren nog steeds aardig wat vlinders te vinden. Bovendien vond ik er nog twee vreemde vogels.

Twee meiden die zich helemaal verkleed hadden en op dat terrein waar ik ging vlinderen foto’s gingen maken zelf. Ik vroeg of ik ook een foto mocht maken en ze vonden het prima mocht hem op ook mijn blog plaatsen…..
Een prachtig zonnig weekend…… en vanavond een buitje voor mijn tuin, dat kon ie goed gebruiken.

Zomaar een man…..

Distelvlinder op geel (Middel)Een aantal weken geleden fietste ik een keer van Gouda naar mijn huis en nam ik een route via mijn geboortedorp. Het was erg warm en halverwege kwam ik buitendijks een terrein tegen. Ik wist dat daar vroeger een vuilnisbelt was geweest. Daar mag dan op een of andere manier niet op gebouwd worden door dingen die nog in de grond zitten. Daarom hebben ze dit terrein een soort laten verwilderen maar er wel wandelroutes door gemaakt tot aan de IJssel aan toe.
Ik ging er wat zitten drinken en zag opeens best veel verschillende leuke vlindertjes fladderen en kon het natuurlijk niet laten ging wat lopen fotograferen. Andere vlinders dan ik meestal in de omgeving zie.
Afgelopen zondag was het weer mooi weer en ik dacht ga daar eens naar toe fietsen om wat te gaan kijken en wat wandelen. En inderdaad er zaten nog steeds veel vlinders nog veel meer dan de vorige keer en ik ontdekte er zelfs twee vlinders die ik zelf nog nooit gezien had (niet dat ik afstreep welke ik gezien heb, ben niet zo fanatiek vind het gewoon leuk). Op de terugweg mag ik graag even een stop maken bij het kanocentrum in het Loetbos. Je kan er kano’s huren maar ook een ijsje eten of wat drinken. Er zitten altijd wel mensen en het is er vaak heel gezellig. De plaatsen op het terras waren allemaal bezet maar er zijn ook nog wat picknickbanken waar je aan kan zitten en op een van die banken zag ik een man die ik wel kende. Eigenlijk vanaf mijn jeugd al kende uit mijn geboortedorp. Veel jaren niets meer van hem gehoord maar bij de lokale radio en tv waar hij veel vrijwilligerswerk doet vooral sport kwam ik hem weer tegen en maakten we zo nu en dan wel een praatje. Hij is een beetje van mijn leeftijd.
Oranje luzernvlinders vliegend (Middel)Dus ik zei, hoi Sjaak (zo heet ie niet verzonnen naam) ook lekker aan het fietsen. Ja zei hij, even een rondje gefietst, ik kwam je broer ook nog tegen.  Die kent hij ook natuurlijk.
En zo raakten we in gesprek. Hij vertelde op vakantie te zijn geweest in Nederland met een campertje rond het IJsselmeer was ie gegaan. Maar in mijn eentje was het toch niet erg fijn, vertelde hij.  Nu wist ik dat hij getrouwd was maar of ie gescheiden was, zijn vrouw overleden of wat dan, ik wist het niet. Dus ik vroeg het hem gewoon of zijn vrouw overleden was. Nee antwoordde hij ze heeft Alzheimer en sinds januari is ze niet meer thuis. Een heel verhaal kwam er uit. Zijn vrouw die al op vroeg begon te dementeren en op 62 jaar werd uiteindelijk de diagnose Alzheimer gegeven. Jaren had hij haar verzorgd maar het ging niet meer. (Herkenbaar van mijn vader, de verhalen van Riet en andere mensen). Ze woonde wel bij hem in de buurt zodat hij er vaak naar toe kon gaan. Als hij kwam maakte ze nog wel contact maar was er iemand bij en die zei het eerste wat tegen haar dan zag ze hem niet meer staan. Was er eigenlijk best een beetje stil van en liet hem maar zijn verhaal vertellen. Op een gegeven moment kwamen er twee andere mensen (die we beide ook wel kennen)  er bij zitten waardoor het gesprek ook weer over was. Met elkaar hebben we nog wel zitten kletsen over het weer, vakantie en dat soort dingen. Waarna we weer allemaal onze eigen weg gingen. Het verhaal van hem bleef nog wel een tijdje in mijn gedachte. Het is gewoon ook zo’n rotziekte. Zo’n man ook. Hij heeft nog wel een vrouw maar van partner was hij verzorger geworden.
Niet alleen erg voor de mensen die Alzheimer krijgen maar ook voor de partners en familie, kinderen is het heel ingrijpend.


Om toch nog wat vrolijker te eindigen dit blogje de foto’s waren mooi geworden. En ondanks het feit dat ik overal hoor dat het een slecht vlinderseizoen is zie ik momenteel alleen maar heel veel vlinders. Misschien zijn ze gewoon dit jaar wat later en de tellingen van de Vlinderstichting te vroeg geweest. Ik ben een leek dus ik weet het ook niet. Maar ik geniet er wel van, van die vrolijke fladderaars.

 

Voor mij geen blote voetenpad

Een tijdje geleden waren Wim en ik ergens bij een soort kwekerij met een uitspanning (om eens een heel ouderwets woord te gebruiken) erbij en ook allerlei evenementen waaronder een “blote voetenpad” in de buurt van Doetinchem . Het leek mij best leuk om eens te doen maar het was nog best een stuk lopen en het kostte ook nog rond de 8,00 we moesten nog een flink eind terug fietsen dus maar niet gedaan.
En sinds vanmorgen weet ik dat ik het ook nooit ga doen..
Had vanmorgen al op tijd een interview voor De Pet, het blad van het zorgcentrum, stapte op de fiets gewoon in korte broek en shirtje en onderweg dacht ik, getver, ik vind het gewoon koud….. Dat klinkt misschien overdreven maar het was gewoon fris op de fiets. Ook wel heerlijk even hoor die verademing maar toch zo’n groot verschil met gisteren.
Een leuk interview, thuis heel snel alles even tegen elkaar open gezet zodat de frisse lucht ook mijn huis in kon komen.
Moest nodig mijn dagboek bij werken dus muziekje op en gaan schrijven. Had me ook weer omgekleed toen ik thuis kwam.
Even op de pedalen zo na de middag en ik wilde wat gaan “vlinderen” met het warme weer zijn de vlinders meestal aardig actief en ik vind het gewoon leuk, weet nu een aantal plaatsen waar ik er meestal wel meerdere te vinden zijn en dat was ook dit keer het geval. Een stukje wandelen waar veel vlinders en ik denk nog veel meer libellen rondvlogen. Er zijn dit jaar heel veel distelvlinders en die zag ik daar ook veel. De vlinderstichting schrijft het volgende er over
De distelvlinder heeft af en toe een ‘invasiejaar’; er zijn er dan heel erg veel. 2019 is zo’n jaar. Met een kleine omweg zijn er nu vele duizenden distelvinders ons land binnengekomen.
Gehavende distelvlinder, na een lange tocht
De distelvlinder maakt een bijzondere reis. Zijn leven begint in de Sahel in Afrika. Van daaruit vliegt de distelvlinder steeds verder naar het noorden. Dat duurt verschillende generaties: de vlinders die we hier zien, zijn de (achter)kleinkinderen van de vlinders die uit Afrika vertrekken. Als de weersomstandigheden en windrichting goed zijn, kunnen er grote aantallen distelvlinders ons land bereiken. En het lijkt er op dat 2019 zo’n jaar is.
Omweg
De distelvlinders die je nu ziet hebben een wat ‘gerafeld’ uiterlijk. Ze hebben namelijk al flink wat vlieguren gemaakt. In februari vertrokken ze uit Zuid(-Oost)- Europa. Eind maart kwam ze aan in Israël en Cyprus. Midden mei gingen de nakomelingen op weg naar het noordwesten. Door het slechte weer weken ze noordwaarts uit (Zweden), maar via een omweg zijn ze nu toch bij ons.


Alleen ik had open sandalen aan en waar ik liep was een pad met van een soort houtsnippers, die allemaal graag meeliften in mijn schoenen, wat verschrikkelijk irritant was dat dus. Ben nog op een paar locaties geweest om te vlinderen.
Eenmaal thuis gauw die schoenen uitgegooid en op mijn blote voeten in de tuin en huis gaan lopen. Maar dan ook weer steentjes hier, een geribbeld vlonder, grind, en ik dacht bij mezelf ik ben geen blote voeten loper. Voor mij geen blotevoetenpad dus met allemaal van dat soort dingen die er vast inzitten.
Ondanks dat was het heerlijk om daar rond te lopen, wat te fotograferen en te genieten.