Broddelwerk ?????

Ik weet dat er maandagochtend fietsen bestaan, ik heb er een gehad waar ik alleen maar ellende mee heb gehad.
Maar het je ook maandagochtend operaties?  Het begint er bij mij wel op te lijken onderhand.
Net weer wat opgeknapt van mijn blaasontsteking diende het volgende zich al weer aan.
Ik voelde opeens weer een bult daar waar de breuk gezeten heeft en ze een matje geplaatst hebben.
Meteen een afspraak gemaakt voor vanmorgen bij de huisarts maar eigenlijk wist ik al wat hij (een vervanger) ging zeggen.  Terug naar het ziekenhuis.
Na mijn operatie was er nog een zwelling van het vocht die nog zou verdwijnen volgens de chirurg maar dit voelde heel anders aan dit was geen vocht. En al heb ik er verder geen last van, kan gewoon alles doen blij werd ik er niet van.
Ik vroeg aan de huisarts wat hij er van dacht. Het spijt me zei hij maar ik denk niet dat dit iets is wat spontaan weer zal verdwijnen.
Hij maakte meteen een afspraak voor me bij de chirurg voor maandag dus dan zal ik wel meer horen. Wil ook niet op de feiten vooruit lopen maar het zal best wel weer een operatie worden, zou niet weten hoe dit anders kan verdwijnen weer.
Was echt heel erg aangeslagen er door en dat is een understatement. Net nu ik me zo goed voel, alles weer kan en mag weer opnieuw bij af ?
En ik vraag me nu ook wel af was de operatie broddelwerk of wat is er gebeurd. Ik heb geen zware dingen getild of gekke dingen gedaan… maar goed het blijft giswerk en moet het maar afwachten hoe het weer uit zal pakken.
Gelukkig komt Wim dit weekend, dat geeft weer afleiding want vandaag kon ik niets anders dan er aan denken. Je zou voor minder aardig depri worden.
Heb mijn werk afgezegd, had geen puf of energie er voor, even alles maar weer laten bezinken en afwachten.
Even een weekend niet bloggen ook. Iedereen een mooie weekend gewenst, geniet van het mooie weer dat ga ik ook zeker doen samen met mijn lief.

Goede berichten

dokterweetnietVandaag moest ik weer terug komen in het ziekenhuis. Moest er kwart voor 2 zijn en stond tien over half 2 weer buiten, dat is nog eens een snelle afhandeling.
Het was namelijk zo dat wij best vroeg waren al voor half 2, tenslotte wil je niet te laat komen en de assistente vertelde dat de dokter zo vroeg was en meestal zijn er wel patiënten zoals wij die te vroeg zijn maar vandaag precies niet. Dus liepen we binnen en was ik meteen aan de beurt.
Een aardige en heel eerlijk gezegd ook wel een heel leuke (veel te jong maar het oog wil ook wat toch) dokter die aan de hand van de foto’s liet zien waar het scheurtje zat en voor de rest vertelde dat ik zonder verband mocht proberen om te kijken of ik mijn arm weer recht kan krijgen. Mag in feite alles doen en pijn is de indicatie om te stoppen dus.
Mag ik fietsen vroeg ik. Medisch gezien mag het wel zei hij. En mijn zus die er bij was zei meteen als je tegen die ja zegt zit ze straks al op haar fiets hoor. Maar zo dom ben ik echt niet. Deze week nog niet, volgende week maar weer eens zachtjes gaan proberen of het gaat.
Eigenlijk doet mijn arm nu nog zeerder dan met het verband en de mitella ox1f4aa-png-pagespeed-ic-qzg9dbxhxkmdat ie zo naar beneden hangt en nog niet recht kan of draaien. En zo wordt ook niet voorkomen dat ik een verkeerde draai maak. Zo nodig zo nu en dan nog even rust geven in een mitella. Over drie weken nog een keer terugkomen om te kijken of er fysiotherapie nodig is. Mooie berichten dus. Het voelt best raar aan en het gekke is dat die arm bruiner lijkt dan mijn andere arm. Kan natuurlijk zijn doordat ie een week niet gewassen in. De douche zal het leren. Wel lekker zonder plastic zak over mijn arm.
Gisteren was ik het ook al helemaal zat dat binnen zitten, beetje tv kijken, beetje achter de computer… en dan zulk mooi weer dus was ik voorzichtig wat in de tuin gaan werken met mijn rechter hand en dat ging ook goed. Had een krukje naast me waarmee ik me op kan drukken met mijn goede arm. Die krijgt zo flinke spierballen dat kan niet anders.
Nou ja langzaam aan dus maar proberen zonder te forceren wat ik weer kan doen en het even de tijd geven om beter te worden. Was er best blij mee natuurlijk.
Vanmiddag zijn we meteen bij mijn broer en schoonzusje geweest, mijn broer werd vandaag 70 jaar. Met hen gaat het ook weer beter. Mijn broer die nog nooit van zijn leven een aardappel 790heeft gekookt maakt zelfs warm eten klaar haha. Als het maar moet dan kunnen ze het ook wel hoor. Nou ja was ook wel blij dat ik even bij hun kon zijn daar, had ze tenslotte nog niet gezien nadat ze uit het ziekenhuis was gekomen.
Goeie berichten dus en zo als het er nu naar uit ziet valt het dan toch nog eigenlijk wel weer mee als het tenminste zo doorgaat. Nu maar rustig aan weer opbouwen en proberen die arm weer sterker te maken……

U staat al in mijn agenda

Ja hedoktert is momenteel een beetje kommer en kwel in de familie. Afgelopen maandag belde mijn broer me op over een tl die hij voor mijn moeder wilde kopen. Dat wilde hij bij de Hema doen want ik heb daar een kortingsbon van en hij vroeg of ik daar die dag nog naar toe ging dan konden we meteen even praten.
Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik nog nooit van mijn hele leven ooit ergens samen met mijn broer wat ben wezen drinken dus was ik wel wat verbaasd er over.
We spraken een tijd af en waren er allebei op tijd. Eerst gingen we kijken naar de lamp die hij zocht en toen zei ik zullen we even een bakje doen.
Eerst wat pratend over mijn moeder. Zelf staat ie nog op de lijst voor twee operaties, een in Leiden om zijn stembanden proberen te herstellen. Hij kan na zijn operatie aan zijn aorta nog steeds niet goed praten en hij heeft ook nog staar.
Ik moet je nog wat vertellen zei hij, ik heb een onderzoek gehad naar darmkanker en het was niet goed dus ik moet voor nader onderzoek.
Ik schrok er best van eigenlijk en zei Jeetje joh, dat kan er ook nog wel bij zeg, hoe voel je je er onder.  Hij zei zich best rustig te voelen en het maar af zou wachten maar ik zag best aan hem dat het weer flink aangekomen was.  Ik weet best dat het iets onschuldigs kan zijn dat gebeurt natuurlijk ook maar toch…… zo’n boodschap is niet leuk om te krijgen en dan weer van die vervelende onderzoeken.  We zaten zo nog een tijdje te praten en gingen toen onze eigen weg weer.
Dinsdagochtend werd ik al voordat ik naar mijn werk ging opgebeld door de coördinator  van mijn moeder die vertelde dat ze maandagavond gevallen was. Het ging wel weer redelijke goed maar ze had een heel blauw oog en ze vond ze wel wat apathisch en in de war. Ik vroeg of het nodig was om te komen maar dat hoefde niet, ze was weer op en wat opgeknapt.
Mijn zus zou er ’s middags naar toe gaan dus ik ging gisteren. Toen zat ze ook futloos in haar stoel.  De dingen die ze normaal in huis doet had ze niet gedaan en ze was wat verward en wazig.  Ik draaide maar even haar wasje, wat opruimen en schoonmaken, het bed verschonen. Ze vertelde dat ze ’s morgens zelf niet uit bed was gekomen maar dat ze zorg haar geholpen had maar nu voel ik me weer goed hoor zei ze nog.
Vanmorgen weer hetzelfde, mijn zus was er vandaag en belde dat de zorg toch de dokter had gevraagd langs te komen vanmiddag.  Samen met mijn zus besloot ik vanmiddag daar te blijven tot hij geweest was.  Toen ze net wakker werd schrok de dokter van haar, ze was helemaal in de war, herkende hem niet. Maar naar gelang ze goed wakker werd werd ze weer helderder ging ze beter vertellen wat er met haar was en zei de dokter ik weet het niet. Ik kan haar insturen naar het ziekenhuis voor een MRI scan want ze heeft een flinke bloeding in haar gezicht maar wat doen we dan??  Hij deed allerlei testen die uitsloten dat ze iets van een TIA had gehad.  Hij nam alle tijd er voor. Het is zeker ouderdom zei mijn moeder tegen hem, ze begon weer praatjes te krijgen, weet u dat ik bijna 100 bent zei ze.
De dokter pakte zijn agenda en sloeg hem open op 18 januari, ja kijk maar zei hij (niet dat ze het kan zien)het staat al in mijn agenda dat ik dan langs moet komen om u te feliciteren.
Het is echt een geweldige dokter deze man die ze al meer dan 25 jaar heeft. Morgen ga ik naar mijn moeder weer dan komt ie ’s middags nog een keer langs om te kijken hoe het gegaan is, of ze achteruit is gegaan. Hij ging ook meteen regelen dat de medicijnen voortaan door de zorg gegeven worden. Dat doet ze nu nog steeds zelf maar we vinden heel vaak de laatste tijd pillen op de grond.
Ze had ook een blaasontsteking en haar oren zaten helemaal dicht dus hij hoopte met het door spuiten van de oren en een antibioticakuur haar er weer bovenop te krijgen. Toen hij wegging vroeg hij nog, weet u nou wie ik ben. Ja natuurlijk zei ze dokter die en die en we moesten allemaal lachen.  We wachten het maar rustig af of hij die afspraak in zijn agenda na kan komen op 18 januari.

Van het oude stempel

katjeswlVandaag heerlijk naar mijn moeder geweest, hoewel het vanmorgen nog pittig koud en mistig was op de fiets.
Ik ga altijd haar bed verschonen, althans daar gaat het voor door maar als ik kom zo tussen half 10 en 10 uur is ze al lang klaar en laat ze volgens mij om mij het idee te geven dat ik toch nog wat doe het deken naast het bed liggen.
Nou ja zolang ze het nog kan moet ze dat ook zeker doen natuurlijk.
Ik heb vandaag voor het eerst sinds weken weer alle tijd eigenlijk dus zeg ik zag ik even lekker je deken buiten ophangen.
Ja zegt ze en even uitkloppen met de mattenklopper.
Na een bakje koffie gedronken te hebben met haar ga ik een paar uurtjes in de tuin werken. Heb gewoon twee groene containers vol van alles wat nog afgeknipt en gesnoeid moest worden. Heerlijk hoor om zo even bezig te zijn.
Mijn moeder is nog van het oude stempel. Pas was er gebeld dat de dominee langs zou komen, dat is een heel aardige man, hij had ook de dienst bij mijn broer gedaan waar we echt alle inbreng hebben.
Toen ik later aan mijn moeder vroeg of ie geweest was zei ze, nee er kwam een vrouw.
Nou dat was niets hoor, ik was blij dat dat wijf weer weg was.
Een paar weken geleden was mijn moeder gevallen en ze bleef eigenlijk maar last van haar arm houden. Dus had mijn zus toch maar even de dokter gebeld of ie toch een keer er naar wilde komen kijken. Ze heeft een heel aardige dokter die ze al jaren kent, haar goed kent.
Weer vroeg ik een dag later, is de dokter nog geweest. fuutwl
Nou zei ze er kwam zo’n vrouw. Ik vroeg heeft ze nog gekeken naar je arm. Nee zei ze, ze zat maar met haar tas daar en vroeg wel wat maar ik werd er niet veel wijzer van.
Voor mijn moeder zijn de dokter en de dominee nog mannen en op een of andere manier dringt niet meer door dat vrouwen als dokter en dominee ook deskundig zijn.
Volgende keer als een dokter komt gewoon maar zorgen dat een van ons erbij is die haar kan helpen met vertellen van haar klachten want wat dat betreft komt alles niet meer over wat mijn moeder vertelt en andersom snapt ze ook dan vaak niet wat een dokter aan haar vraagt.  Dat is best lastig natuurlijk.
Als ik klaar (nou ja klaar, ik stopte maar)  ben in de tuin neem ik het deken mee naar buiten nadat ik het uitgeklopt heb, inderdaad lag er nog een mattenklopper in de schuur en laat mijn moeder er aan ruiken. Het ruikt heerlijk naar de buitenlucht zegt ze en dat is ook zo. Mijn moeder is iemand van het oude stempel.
Als ik thuis ben zie ik dat het tuincentrum aan de overkant weer geopend is. Ik loop er toch maar even naar toe om wat violen te kopen.
Een paar maanden geleden heb ik mijn druif die tegen de muur hing weggehaald en had ik een heel kale muur gekregen. Dus zocht ik al even naar iets leuks om daar op te hangen.
En ik dat tuincentrum zag ik opeens een spiegel in de vorm van een stalraam.  Hij had van mij ook zonder spiegel mogen zijn maar ik vond hem zo leuk met een plankje er voor waar je wat op kan zetten.
Ik vroeg wat ie kostte en dat viel mee. Vorig jaar had ze hem heel de zomer in de winkel gehad vertelde ze en niet kunnen verkopen dus ging ie voor de halve prijs nu weg en omdat ze net open waren kreeg iedereen nog 10 % korting. Dus was ik een mooi sieraad voor in de tuin rijker. Een paar11007720_10152724115643008_3922903503950709166_n gaatjes geboord en opgehangen, het ziet er echt leuk uit. Had nog een paar potjes die ik gevuld heb met viooltjes.
PS.  Stond zo te kijken bij de violen en die waren 50 cent per stuk, een hele bak is 9,00 stond er bij. 
Naast met stond een stel die man zei, je kan beter een hele bak nemen dat is 9,00.  
Zelf had ik al staan tellen en er zaten 18 potjes met violen in de bak haha, wat een grappenmaker.  Zou het bewust gedaan zijn zo van mensen rekenen dat toch niet na of is het een foutje ik weet het niet. Misschien de volgende keer eens vragen maar moest wel grinniken. 

 

Alles gaat gewoon door….

Hoewel mijn zwager eigenlijk momenteel niet uit mijn gedachten is gaat alles ook gewoon door. Heb even gedacht om te stoppen met bloggen maar het is voor mij ook zo’n uitlaatklep dat ik dat eigenlijk niet wil missen.

Vandaag ook lekker wezen zwemmen met mijn buuf en vanmiddag moest ik naar de tandarts. Dat zal je altijd zien, had opeens een kroon in een stukje appel zitten. Gelukkig was hij niet beschadigd dus kon ie er zo weer in gelijmd worden.

Gisteren moest ik voor controle voor mijn bloeddruk bij de dokter zijn en die was prima in orde en dat ondanks alle stress . Daar was ik weer blij mee. Morgen nog even bloedprikken, een onderzoek dat er standaard ieder jaar bij hoort dan heb ik dat ook weer gehad voor een tijdje.
Zoonlief voelt altijd aanzoomn dat zijn moeder het moeilijk heeft volgens mij want die komt altijd op het goede moment even een bakje doen zoals vanavond. Gezellie, ik moest wel weg voor een interview maar hij ging even onder de zonnebank en daarna konden we nog even wat bijkletsen en een bakje doen. Hij gaat vrijdag met me mee.

Morgen ga ik nog een keer met mijn ex naar zijn broer toe. Hoewel ik niet meer bij hem op de koffie hoef te zitten bij wijze van spreken ben ik blij dat we op een manier met elkaar omgaan dat dit gewoon kan. Dat maakt alles wel een stukje makkelijker.

Heb gelukkig aardig wat dingen voor de krant deze week, dan moet ik wel mijn focus even op iets anders richten en dat is ook wel een mooie afleiding.

 

FF bijkomen…….

Vandaag was de laatste dag van het Huttendorp en toen ik er vanmorgen kwam zo rond half 9 was het meeste al weer opgeruimd. IMG_9314
Heb inmiddels wel geleerd dat ik niet meer vooraan sta als er opgeruimd moet gaan worden, wat niet wil zeggen dat ik toch weer met een auto vol naar huis ging met dingen die opgeruimd en weggebracht moesten worden of uitgewassen, die klus hebben ze mij toebedeeld omdat veel van die jonge vrijwilligers geen auto hebben natuurlijk.

Het was gewoon een fantastische week, schitterend weer dus bijna alle activiteiten konden buiten plaatsvinden en een geweldige knotsgekke groep met vrijwilligers, wat hebben we gelachen en lol gehad.
Ruim 200 kinderen waren er maar gelukkig weinig “gedoe”, wel hier en daar wat ruzietjes die gesust moesten worden maar dat heb je ieder jaar.

Vervelend was dat ik maandag mijn knie verdraaide waardoor ik ’s avonds amper meer de trap op kon lopen om naar bed te gaan. Toch maar een bezoekje aan de dokter gebracht op dinsdag, gelukkig niets ernstigs, beetje rustig aan doen.
Nou ja dat is niet zo makkelijk als je daar bent, er is altijd wel wat te doen, maar gelukkig ging het al snel weer wat beter.

Fietsen was wel goed zei ze, alleen toen ik in mijn enthousiasme op woensdag zo’n 40 km ging fietsen omdat mijn vriendin ook nog een middagje op visite kwam had ik daar achteraf wel spijt van en mijn knie was daar ook niet echt blij mee.

Vandaag nadat ik de financiën op orde gemaakt had even op de fiets gestapt, ik vind dat heerlijk om even tot rust te komen.Haan
Kwam op de terugweg door een natuurgebied nog een prachtige haan tegen, toen ik wat dichterbij kwam maakte hij zich groot en ging kraaien. Zou hij denken dat het indruk maakte?  Maar het was een mooie haan, vroeg me wel af of iemand hem gedumpt had omdat hij te veel herrie maakte, op vakantie ging of zou hij ergens ontsnapt zijn.
Er leven veel fazanten in het bos daar,maar of een haan daar ook overleeft van de winter, ik zou het eigenlijk niet weten. Nu zag hij er nog prima uit in ieder geval.

Een stukje verderop even in het gras gaan zitten en gewoon kijken naar al die vlinders die daar waren, ze waren zo druk in de weer alsof ze haast hadden om nog IMG_9727genoeg eten te krijgen.
Zo in de ban van die vlinders vergat ik even de lucht in de gaten te houden, dus dat was snel fietsen naar huis toen ik opeens de donkere wolken zag, ik redde het niet en de eerste druppels kreeg ik nog net mee onderweg.
De bui was meer naam dan daad, de straat net nat maar zeker niet genoeg voor mijn plantjes die heel hard riepen “dorst” . Dat was een mooi klusje nog voor de rest van de middag.