Naar de schapenkoppen…..

Vandaag had ik met mijn zusje afgesproken om een stuk te gaan fietsen. Meestal deden we “een rondje” zoals we dat dan noemden. Richting Krimpen, bakje Hema en dan wat winkelen wat boodschappen doen en weer naar huis. Of naar Capelle aan den IJssel.
Maar op voorstel van mijn zus besloten we eens was andere richtingen uit te gaan in de zomermaanden en zo gingen we vorige week naar Papendrecht en vandaag zijn we naar de Schapenkoppen zoals de Dordtenaren worden genoemd geweest. Waarom ze zo heten, hier is een van de verhalen er over. Bron Dordrecht dichtbij:
We zijn Dordtenaren, we zijn eilandbewoners, maar we zijn bovenal Schapenkoppen. Hoe we aan de eerste twee namen komen is duidelijk: Dordtenaren wonen in Dordrecht, eilandbewoners wonen op een eiland. Maar hoe we Schapenkoppen zijn gaan heten is wel een heel bijzonder verhaal. Hoe dan ook zwerven er een aantal versies van één verhaal rond. En die zullen wij Schapenkoppen eens haarfijn aan jullie uitleggen.
Meerdere versies van het verhaal
We gaan er vanuit dat het Gemeentearchief Dordrecht het bij het juiste eind heeft. En daarom hier het enige echte Dordtse Schapenkoppenverhaal. Vroeger had Dordrecht een zwaar belastingstelsel. De accijnzen rezen de pan uit en mensen bedachten de gekste plannetjes om de belasting te ontduiken. Vet schaapje verkleed als mens. Twee Dordtenaren smeedden een mooi plannetje. Ze kochten een vet schaapje en verkleedden het beest als jongetje. Ze dachten: als we het schaap tussen ons in laten lopen, hebben de poortwachters niets door en hoeven we geen geld te betalen voor het dier. Het leek zo goed te gaan. De mensen op het pontje hadden niets door en ook de poort zwaaide gewoon open toen ze met zijn drietjes kwamen aanlopen. De twee heren dachten binnen te zijn. Maar een hond liet zich niet beetnemen door de kleding van het schaap en begon hard te blaffen. Het schaap schrok zich een hoedje en er ontsnapte een langgerekte ‘bèèèèèèèèèèh’. De smokkelaars werden gearresteerd en de medepassagiers van de pont vertelden het verhaal verder. En dat is de basis van onze bijnaam.
Heen gingen we met de Waterbus naar Dordrecht, fietsen meegenomen en in Dordrecht naar het centrum gaan fietsen. Daar waren we zo en daar onze fietsen ergens neergezet en lekker wat gaan winkelen en rondkijken in het centrum van Dordrecht. Best leuk om weer eens een keer te doen.
Heerlijk op een terrasje zitten eten, was prachtig weer geworden weer en gekeken hoe we terug konden gaan, het liefst fietsend. De afstand viel wel mee dus wij op weg gegaan en zonder vragen zonder problemen kwamen we weer in Kinderdijk waar we de Veerpont naar huis weer namen. Een te overbruggen afstand, tikte thuis 22 km af vanaf Dordrecht.
Alleen we moesten wel over de Merwedebrug, een lange brug en ik vind het doodeng om over een brug te rijden, zo stom eigenlijk. Ik doe het wel maar mijn zus zei wel wat ging je opeens hard rijden. Waarop ik antwoordde ik vind het zo eng wilde zo snel mogelijk verder. Expres niet naar het water gekeken maar naar het verkeer naast me. Weet niet wat dat is maar ik heb er niks met die bruggen.
Een mooi dagje zo, volgende keer weer een andere route zoeken, naar Rotterdam gaan fietsen leek me ook wel leuk om een keer te doen……… en zo zijn er nog wel mooie routes in de buurt te bedenken.
Foto’s nog van vorige bezoeken aan Dordrecht.

 

 

Een prachtig weekend……

Een mooie week achter de rug, sowieso voor mij het ideale weer, zon, winters, helder en schone wegen zodat ik lekker kon fietsen en dat heb ik dus ook wel gedaan. Weer wat gefotografeerd in de polder, heb weer fotoshop van een vriendin gekregen dus kon weer lekker gaan knutselen met mijn gemaakte foto’s.
Het weekend kwam Wim weer hij was lekker vroeg al vrijdag. We hadden niets afgesproken maar hij stelde voor naar Dordrecht te gaan. In zijn gedachtegang was dat een afstand van niets bij mij vandaan en zover is het nu ook niet hemelsbreed maar met ov is het toch nog wel een redelijk ingewikkelde reis.
Dus stelde ik voor met de waterbus te gaan, die vaart naar Dordrecht. Peter heeft zijn fiets weer meegenomen dus heb ik nu geen fiets voor Wim meer, dus daar moeten we nog even op uit gaan want dat is toch wel handig zoals ik woon. Maar goed overal is een oplossing voor en we gingen met de bus naar Krimpen aan de Lek daar overgevaren om in Kinderdijk de waterbus te nemen. Nog wel een stukje lopen naar het steiger, gesloten. Vaart niet in de winter. Niet naar gekeken. Wat dat betreft zijn we precies hetzelfde we zien wel.
Toen we net van het steiger afliepen zagen we een bus aankomen die naar Alblasserdam ging, dan gaan we daar maar heen zei ik, daar zal die waterbus nog best wel varen.
Dus meteen ingestapt en inderdaad de waterbus voer daar nog wel, best een eind lopen vanaf de bushalte maar goed je moet wat overhebben voor de goede zaak. Nog een flinke tijd wachten, dus daar even wat rondgelopen. En zo kwamen we toch nog in Dordrecht terecht.
We hadden gekeken, Wim is ook echt een tuinder en daar in Dordrecht is een hele grote winkel waar ze tuinzaden verkopen en ook bijzondere zaden die je niet overal tegenkomt.
Daar hadden we dus wel naar gekeken in welke straat die winkel was, dat trof bijna de eerste straat nadat we van de waterbus afkwamen en we waren er dus zo.
Alleen het begon te tellen bij nr 1 en wij moesten op nr 448 zijn. Het voordeel was dat we zo een mooi stuk van Dordrecht weer eens gezien hebben maar het was wel een flink eind wandelen. Het was de belangrijkste en oudste straat van Dordrecht stond er op het bordje aan het begin van de straat. En dat snap ik, hij loopt helemaal door het centrum van Dordrecht heen. Maar het was wel de moeite waard, we hebben er heerlijk een uurtje lopen neuzen en natuurlijk de nodige zakjes met zaad aangeschaft om straks weer te kunnen gaan verbouwen.
schapenkopje_dubbelDaarna wat rondgekeken en nog wat zitten drinken, weer richting waterbus maar we hadden nog bijna 3/4 uur over dus even een leuk cafeetje ingedoken waar ze heel veel soorten bier verkochten. Nu worden de Dordtenaren Schapenkoppen genoemd dus namen we allebei een biertje met de naam Schapenkopje. Op het flesje stond ook waarom ze schapenkoppen genoemd worden. Ik had een dubbel Schapenkopje genomen en het was echt een heerlijk biertje.
Gekozen voor de optie om nu maar naar Krimpen aan den IJssel te varen en daar de bus te nemen want via Alblasserdam en Kinderdijk was toch wel een lastige optie.
Onderweg nog genoten van een prachtige zonsondergang, geweldig gezicht vanaf de waterbus, we hadden geluk al moesten we het laatste stukje nog rennen maar de bus kwam er net aan.
Wat een heerlijk dagje Dordrecht was het gisteren dat we maar afgesloten hebben met het laten komen van een Chineesje geen zin meer om te gaan koken allebei.
Vanmiddag toen Wim weg was ben ik nog even naar de ijsbaan gegaan, er kon weer geschaatst worden, dat doe ik zelf niet meer maar foto’s nemen is wel leuk. Ook nog even naar het Loetbos, in de polder werd ook al regelmatig geschaatst, echt een prachtig gezicht al is het hier en daar nog uiterst onbetrouwbaar ijs natuurlijk daar.
Thuis een gloeiend hete warme chocolademelk, mijn foto’s bekijken en bewerken.
Dit weekend tel ik zeker dubbel………