Ff een blogje er tegenaan smijten…

SONY DSCHet gebeurt me niet zoveel dat het er niet van komt om een blogje te schrijven maar deze afgelopen dagen zaten zo volgebouwd met van alles dat het er gewoon niet van kwam.
Dus maar even kort een keek op de week.
Het begon vrijdag al met eerst werken, boodschappen doen, rondje fietsen, KPN`er die de kabels kwam vervangen en `s avonds nog kaarten. Tijdens het kaarten werd een goede kaartvriendin ook nog eens ten huwelijk gevraagd zo grappig eigenlijk en heel verrassend voor haar. Werd zomaar ook nog tweede met kaarten en dit keer gekozen voor een staatslot. Je weet het maar nooit. BaltenOm nu een derde nieuwe senseo op de zolder te zetten had ik even geen zin in.  Het huwelijksaanzoek moest wel gevierd worden nog natuurlijk dus werd het laat voor ik weer thuis was of vroeg het is maar hoe je het bekijkt.
Gisteren toch weer redelijk op tijd opgekomen boodschappen gaan doen rondje fietsen, daarna naar het eierengooien/vangen, later iets uitgebreider er over maar het was onwijs leuk, prachtig weer natuurlijk ook nog eens.
’s Avonds stond er weer een concert op het programma bij een band die de muziek van Queen bracht.
’s Middags al veel gestaan en ’s avonds was het weer staande receptie. Was er alleen heengegaan maar ken best veel mensen en kwam ook de vrouw nog tegen waarmee ik naar de film van Queen was geweest en zijn we samen verder maar opgetrokken die avond. Ik vond het onwijs leuk goeie muziek soms echt kippenvel en ook tussen de optredens door een goed DJ met muziek uit die tijd. Alleen wat was ik blij mijn schoenen uit te kunnen doen ’s avonds (nou ja eigenlijk natuurlijk weer ’s morgens vroeg).
Vanmorgen wezen brunchen met mijn werkgevers en allemaal die in het café werken dus een personeelsuitje. Eerst brunchen hier in de buurt, daar ben ik wel naar toe geweest. Heerlijk gegeten en daarna ben ik niet verder meegegaan. Ik ken dat clubje er wordt onwijs veel gedronken en ik spoeg echt niet in een glaasje wijn of een biertje maar na twee dagen met zo’n druk programma was ik even toe aan rust. PutterOndanks het prachtige weer vanmiddag even een paar uurtjes siësta gehouden en daarna bij het vallen van de avond toch nog even een rondje gaan fietsen in de polder. Zo heerlijk was het, rustig en prachtig om het allemaal te zien. De eerste zwarte stern gespot, helaas niet op de foto gekregen nog maar als er een stern is gearriveerd komen er vast wel meer.
Heb geloof ik nog nooit zo’n druk programma gehad met Pasen. Zelfs geen tijd gehad om mijn lief even te zien, Maar volgende week Koningsdag ga ik naar Apeldoorn, ook wel een keer leuk om dat samen te vieren daar dus kijk ik daar maar weer naar uit.

Alles kraakt…….

Gisterenavond ben ik als een blok in slaap gevallen, had flinke koppijn en daar kwam ik ook weer mee op. Vanmorgen had ik grote moeite om weer op te komen want ik moest al vroeg naar mijn moeder. Had nog even het idee om mijn zus te bellen om met de auto te gaan maar dacht, bewegen is misschien gewoon wel goed om te doen dus toch maar op de fiets gestapt ondanks alle stijve spieren en blauwe plekken.  Mijn linkerhand en knie hebben de klap het hardst opgevangen en dat voel ik dus wel goed.
En eigenlijk baal ik er nog steeds van die k**** hond of ik kan beter zeggen die stomme baas van die hond die niet oplette.
Ben zelf ook wel vaak al gevallen hoor door mijn eigen schuld, door struikelen, of niet opletten maar nu heb ik echt zo’n gevoel, het is mijn schuld niet maar ik zit wel met de gevolgen en precies in een week dat ik het zo ontzettend druk heb.
Mijn krant verschijnt een week niet dus ik moet dubbele berichten inleveren en precies deze weken wordt er gewoon onwijs veel georganiseerd hier in het dorp. Niet echt lekker dus.
Nou komt het als je wat minder kan doen altijd slecht uit natuurlijk maar goed, beetje piepen, zeuren en knerpen mag ik ook wel eens 😦
Vanmiddag had ik nog een afspraak waar ik weer een km of 20 voor moest fietsen maar die heb ik toch maar afgezegd. Vond naar mijn moeder gaan eigenlijk wel welletjes.
Mijn broer had gezegd dat er iemand van de zorg zou komen voor een keukentafelgesprek maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Er kwam iemand van de dokterspraktijk langs, dat doen ze zo om de drie maanden om te kijken hoe het met mijn moeder gaat.
Op zich ook wel goed een keer met die mevrouw te spreken maar echt nodig was het dus niet geweest. Denk dat mijn broer het gewoon verkeerd begrepen heeft.
Vroeger kwam de dokter zelf om de paar maanden langs, eigenlijk vind ik dit dus best een goed systeem. Deze assistente komt echt uitgebreid praten met mijn moeder, ze nam er alle tijd voor en zou er noodzaak zijn geeft ze het door aan de dokter. Ze checkt medicijnen, bloeddruk, gewicht en kijkt ook naar het totaalplaatje. Ja ik vond dat toch wel prettig eigenlijk. Ook de huiselijke situatie, of ze misschien naar een dagopvang of zo wil of anders voorzieningen worden besproken dan. Dus toch niet helemaal voor niets geweest.
Hoop dat ik me morgen weer een beetje beter voelt. Probeer toch maar in beweging te blijven, weet onderhand wel uit ervaring dat dit het beste is voor mij.

Drukke dagen voor Kerstmis

agendaGisteren deed ik mijn agenda van deze week open en zag dat alle dagen helemaal gevuld zijn met activiteiten.  Mijn kleine baantje dat iets groter geworden is, mijn werk voor de krant, vrijwilligerswerk, naar mijn moeder. Vanavond nog even naar de kapper geweest.
Omdat al onze gemeenten opgeheven worden worden er 4 afscheidsfeestdagen georganiseerd. Een voor de senioren en hoewel ik zelf tot de doelgroep behoor ga ik daar altijd als vrijwilliger koffie inschenken. Dat is zo gezellig en leuk om te doen. Daarnaast ga ik als vrijwilliger van het jeugdwerk ook helpen bij de ochtend die voor de kinderen van de scholen georganiseerd is. Daarvoor had ik bedrijven benaderd om te vragen of ze mee wilden doen en de kinderen ontvangen en iets vertellen over hun bedrijf. Zo leuk om te doen dat geregel, en zeker als het dan allemaal ook lukt, dat ligt me wel.
Heb nog een interview met onze burgemeester morgen, die neemt ook afscheid, zij was gekomen als interim burgemeester voor drie jaar maar is er inmiddels 7 jaar al weer. Ben haar natuurlijk bij allerlei gelegenheden veel tegengekomen en het is een ontzettend leuk mens.
fusiefeest-fbEn dan is er vrijdagavond en zaterdagavond nog twee feestavonden met artiesten waar ik ook naar toe ga.  Een meer dan goed gevulde week dus en op een of andere manier schakel ik dan automatisch over op “even niets uitstellen modus” zoals ik ook altijd te werk ging toen ik nog fulltime werkte.
Meteen alles opruimen, zorgen dat alles voor de volgende dag klaar staat, voorwerken, niets uitstellen, zelfs redelijk op tijd naar bed gaan en dat lukt me weer aardig moet ik zeggen en voelt ook wel goed aan.
Hou wel van die hectiek.
En vanmorgen werd ik gebeld door de gemeente dat ik geen bijstand krijg maar een andere regeling die aansluit op de WW. Het is een hogere uitkering, mag nog een deel van mijn inkomen houden en er wordt niet gekeken naar vermogen zoals spaargeld e.d.
Ik ben er heel blij mee, ga de vlag nog niet uitsteken, blijf tenslotte een steenbok en die willen het altijd eerst wel zwart of wit hebben. Maar als ik dat heb ga ik wel even heel hard staan juichen. Ik weet best dat geld niet gelukkig maakt, maar het maakt sommige dingen wel iets gemakkelijker.
Ik bel mijn zoon en die is ook zo ontzettend en oprecht blij voor me “Eindelijk eens iets voor je wat in orde lijkt te komen mam” zeg hij. bliiiiiiiiiii
Dat wordt dus even uitkijken naar de post en misschien een mooi vooruitzicht al vast voor het nieuwe jaar.
Dus als ik even geen blogs lees en reageer, het komt wel weer maar deze week zal het echt mondjesmaat zijn.

Volledige paniek

Ik voelde het de laatste weken al iedere keer, net alsof ik op een draadje liep en er zo af kon vallen.  Zulke onwijs drukke weken met veel afspraken en dingen om te doen.
Het gedoe met de gemeente dat me heel erg aangrijpt, misschien was de druppel wel het overlijden van mijn neef afgelopen maandag.
In ieder geval de optelsom kwam vanmiddag opeens tot uitbarsting.
Had heel de morgen al voor zitten werken aan mijn krantenzaken omdat ik morgen naar de begrafenis wil en dat is ook nog een keer helemaal in Drenthe, een wereldreis, dus ik wilde vanavond op tijd naar bed.
Uurtje of 2 ging ik fietsen, maakte onderweg de foto van mijn leven van een reiger die een snoek pakte, hierover later en ging even bij de Hema een bakje koffie drinken.
Meteen zaten er twee mensen uit mijn dorp die met me begonnen te praten over de verkiezingen en halverwege voelde ik me opeens niet lekker worden, ze zagen het blijkbaar aan me en vroegen: “Wat heb je”  Ja voel me niet zo lekker opeens zei ik.  Ademde een paar keer diep en het ging eigenlijk wel weer.
Ze gingen weg en even later ik ook, op het winkelcentrum kwam het vervelende gevoel weer terug, ik ging naar buiten de frisse lucht in, zag de man van dat stel op het bankje zitten wachten bij de deur en dacht zal ik vragen of ik met hen mee mag rijden.
Ik ging even buiten staan en toen ik dacht, ik ga het vragen was de man weg, blijkbaar hadden ze een andere uitgang genomen.
Mijn hart ging als een gek te keer en ik had gewoon een totale paniekaanval, kon het helemaal niet onder controle krijgen.
Toch maar naar huis gaan fietsen, dacht als het echt mijn hart is, wat wel even door mijn hoofd schoot dan moet ik er op de fiets ook weer last van krijgen.
Als een gespannen veer fietste ik naar huis en ging meteen naar de dokter toe toch maar.
Ik kon zo terecht, moest even wachten en daar in de wachtkamer werd ik helemaal rustig en voordat ik bij de dokter was, had ik eigenlijk geen last meer.
Nou heb ik een allerliefste dokter die alle tijd voor me nam en me liet vertellen, ook onderzocht of mijn zuurstof, bloeddruk, longen, hartslag en alles goed waren en dat was allemaal prima in orde. Opgelucht ging ik eigenlijk weer naar huis maar voelde me ook een leeg geprikte ballon moet ik zeggen, nog steeds trouwens, voel me nog steeds niet helemaal lekker maar de angst is gelukkig wat verdwenen.
Hoop dat het allemaal maar eenmalig was en ga echt een aantal rustige dagen voor mezelf nemen (mijn agenda spreekt me meteen al weer tegen) het is hard nodig.

Hollen of stilstaan

drukkkkkkkkZo heb ik een hele stille week en zo een week dat het amper lukt om alle dingen er in te proppen die ik moet of wil doen zoals de afgelopen week.
Veel werk voor de krant, veel andere dingen waar ik mee bezig ben, mijn fiets kapot waardoor ik meer tijd met alles bezig was.

Maar ook wel heerlijk hoor zo’n drukke week al viel ik vanmiddag van vermoeidheid wel als een blok in slaap op de bank, maar goed dat ik een wekker had gezet omdat ik weer naar een receptie moest. (was een rotwerk eigenlijk he voor die krant, alweer een openingsreceptie 😉 ).

Mij hoor je niet klagen, een leuk maar ook weer gevuld weekend in het vooruitzicht en mijn agenda voor volgende week in ieder geval niet zo vol dus even een weekje een beetje weer bijkomen.

plaatje internet.