Een goed gesprek..

Eigsprinterenlijk vind ik het reizen in trein en bus best leuk om te doen. Ik zie altijd van alles, hoor van alles en eigenlijk geniet ik daar best van. Zoals vandaag ook weer toen ik terugkwam uit Harderwijk. Mijn vriendin maakte zich ontzettend druk of ik wel de goede trein zou hebben maar ik zei het ergste wat me kan overkomen is dat ik een half uur later of zo ben. Mij boeit dat echt niet hoor. Dan stap ik in Utrecht uit en ga daar even ergens wat drinken en ga weer verder. Zo had ik het heen ook gedaan, was mooi op tijd weggegaan en heb op een zonnig terras in Amersfoort wat zitten drinken. Heerlijk die vrijheid, daar geniet ik echt van.
Eerst al in de trein, een heel drukke trein van Amersfoort naar Gouda, kon met moeite nog een zitplaats krijgen naast een stevige tante die zich met haar hondje, koffer, telefoon, flesjes, jas en eten een dubbele bank in beslag nam.
Omdat er nergens plaats meer was en ik met een zere arm geen zin had het hele eind te gaan staan vroeg ik of ik naast haar kon zitten. Als blikken konden doden was ik er echt niet meer geweest. Ze gooide haar koffer in het rek, het hondje op schoot, waar ze nog tegen zei, stil maar hoor schat alsof ze zeggen wilde, dat vervelende mens ook.
Hijgend zat het beestje naast me, aan me te snuffelen, hij stonk ook nog flink uit zijn bek.
Nou heb ik helemaal geen hekel aan honden maar echt lekker vond ik het niet, dus ging ik maar een beetje scheef zitten om in ieder geval de geur kwijt te zijn een beetje maar eenmaal thuis kon ik meteen alles in de was gooien. In Utrecht ging ze er gelukkig uit en kwam er een mijnheer naast me zitten. Ik mijn koffertje op mijn knieën gezet, witte broek was meteen helemaal zwart maar ging toch naar huis dus geen punt. Ik kreeg hem echt niet in het daarvoor bedoelde rek gegooid en had ook geen zin om iemand daarmee lastig te vallen.Het was ook nog een stiltecoupé en schuin voor me zat een stel jonge mensen een beetje te keuvelen, helemaal niet hararribad of zo. Een man die zat te werken op zijn computer (ik nam aan werken, misschien zat ie wel gewoon te patience haha) en ging naar het stel toe om te vragen of ze stil konden zijn.  Even later kwam er een man teruglopen naar een plek in de trein die vrij was gehouden door een andere treinpassagier. Hij was even wezen bellen in de hal van de trein. En wat schets mijn verbazing, de mijnheer die vroeg aan het stel om stil te zijn begon een gesprek met die man in het Engels. Snap jij het snap ik het ook. Mag dat dan wel ???  In Harderwijk was ik al in een bus gestapt naar het feest toe waar nog niemand in zat. Twee kleine kinderen kwamen naar die bus toe. Het ene meisje zei, wat doe jij daar in de bus. Dus ik zei, nou ik wil graag meerijden met deze bus. Mijn opa rijdt in deze bus zei ze en wij mogen meerijden allemaal, oma ook en mijn vader. Een heel verhaal kwam er van het meisje dat ze een dagje op visite bij Opa en Oma waren. Het was een rustige route, een klein soort buurtbusje waar weinig mensen in zaten en inderdaad oma kwam ook, haar vader en nog haar broertje en natuurlijk opa de chauffeur. Was wel grappig. Haar vingers brandde om een keer op de knop te drukken om de bus te laten stoppen maar dat mocht ze niet van oma natuurlijk. Dus toen ik er bijna was zei ik tegen haar druk jij even voor mij op het knopje, ik wil er uit. Dat glunderende gezicht, prachtig hoor om dat te zien. Ik weet zelf nog vroeger hoe leuk ik dat vond. Dat ik al met mijn hand boven het knopje, toen ook nog draadjes waar je aan moest trekken weet ik nog, om wel de eerste te zijn die belde voor de halte waar ik er uit moest.
Op de terugweg in de bus van Bergambacht naar huis zat ik alleen in de bus en de chauffeur begon een praatje.
Onderweg naar huis namen we niet alleen de routes door, vertelde hij ook waar hij in Rotterdam woonde, in een appartementencomplex aan het water, dat hij het zo prachtig vond om langs de Lek te rijden.
Zo zaten we eigenlijk het hele eind naar mijn huis te keuvelen over van alles. De waterbus, het openbaar vervoer. Ik wist bijvoorbeeld niet dat chauffeurs die dan zo rond half 1 klaar zijn soms nog een uur langer moeten werken om alle bussen af te tanken. treinVolgens mij vond hij het ook wel gezellig op zo’n saaie route met verder niemand in de bus het hele eind en ik ook wel.
Tijdens de heenreis naar Harderwijk was de trein tussen Gouda en Amersfoort ook stampvol en ben ik in de eerste klas gaan zitten en met mij nog een aantal mensen. Als een schaap over de dam is…….. Het zat trouwens wel comfortabel hoor met een voetsteun en wat meer ruimte, niet verkeerd. Geen controle gehad dus niemand die begon te piepen er over.
Een heerlijk weekendje zo in Harderwijk.

Twee kanten……..

Eigenlijk heb ik twee kantenschapen zwart, oké iedereen heeft twee kanten een voor en achterkant maar dat bedoel ik niet.
Ik ben helemaal dol op enorme drukte zoals zaterdags op de markt in Rotterdam, een drukke beurs, zaterdagmiddag voor de Sinterklaas of Kerstmis in de stad of me helemaal storten in een overvolle Primark.
En de andere kant is dan de stilte die ik vaak opzoek en zo ontzettend heerlijk vind.
Zoals gisteren, was ergens geweest voor een interview en was een kwartier te vroeg. Ging even op een bankje aan de Lek zitten en maakte daar de foto’s die gisteren op mijn blog stonden.
Na het interview ben ik nog de polder in gegaan op de fiets. Nou blink ik niet altijd uit in slimme ideeën en dat was gisteren ook wel het geval. Ik koos een weg die eigenlijk niet geschikt is voor fietsen. Zelfs wandelen is er niet prettig want er liggen keien en glas maar toch daar een keer heen gegaan richting huis.
Hier en daar voorzichtig een stukje fietsen en stukken lopen. Ook soms denkend, als ik hier een keer ga liggen vallen vindt niemand me meer haha zo was ik echt midden in de polder tussen de weilanden.
Maar goed ben niet gevallen het was er echt heerlijk, die rust, het hele eind zo’n km of 3 kwam ik niemand tegen. Even ergens nog gaan zitten om gewoon te kijken en alles in me op te nemen.  KievitGenieten was het.  Een weiland vol met kieviten, de laatste zwaluwen, kwikstaartjes, schapen die me echt schaapachtig aan stonden te kijken, zo van wat doe je nou toch hier.
Twee kanten en soms weet ik niet wat ik nou de leukste kant van mezelf vind.
De laatste tijd nijg ik wel meer naar de rust zoeken in de natuur maar zo nu en dan…….. ja dan is het weer Primark, markttijd……..

Hopeloos achter……..

Lelies roodLieve blogvrienden en vriendinnen, ik ben hopeloos achter met het lezen van de blogs en reageren.
Mijn insteek is altijd ook om de mensen die ik volg te lezen en daarop regelmatig te reageren, zeker als het iets is dat me aanspreekt.
Door de drukte van de afgelopen weken heb ik een beetje het gevoel dat ik achter mezelf aanloop dus zal het nog niet een/twee/drie er van komen om te reageren.
De meeste lees ik wel als ze binnenkomen op de mail. Het is even niet anders.
Ze geven mooi weer op en dan ga ik ook liever fietsen, in de tuin werken, zitten, lezen, luieren, fotograferen dan achter mijn computer zitten.
Kikker 2En voorlopig is het ook even foto’s uitzoeken, bijwerken en geschikt maken voor het boek wat gemaakt gaat worden.
Vanmiddag ook heerlijk in de tuin gewerkt, zelfs nog met mijn waadpak aan de vijver in gegaan om ook daar een beetje orde te scheppen in de plantenwereld. De vissen konden bijna niet meer zwemmen zoveel planten waren er.
Bovendien had de flinke regenbui van gisteren hier en daar wat bloemen platgelegd dus ook dat moest hersteld worden. Leuk om te doen hoor. Het was heerlijk weer vanmiddag ook.
Mijn eerste boontjes hangen aan de planten, denk nog een weekje dan kan ik mijn eerste maaltje eten, er zijn volop kruisbessen kan echt iedere dag wel een bakje plukken, de tomaten komen er aan, de komkommers en paprika’s doen het ook goed. tuinplant 1De krootjes worden ook al aardig groot net zoals de sla. Ook de pootuitjes die ik pas kreeg van iemand beginnen op te komen. Krijg zo al een aardig groentetuintje.
Zag ook nog kersen in mijn boompje hangen maar natuurlijk waren de vogels weer eerder geweest dan ik, dus er was niet veel van over. Nou ja die moeten ook eten tenslotte. Kikker steen 1Mijn tuin is “frogs paradise” . Ik moet een beetje opletten waar ik loop want overal zie ik mini kikkertjes springen.
Mijn “nepperd” houdt altijd de wacht over de vijver, hoewel hij ook niet kon voorkomen dat de reiger kwam haha. En ook een echte mooie groene kikker zit op de rand van de vijver toe te kijken wat ik allemaal aan het doen ben.
Het is gewoon genieten in mijn tuintje.

De dagen lengen…….

De kortste dag zit er weer op en we gaan weer optellen naar langangela5ere dagen met kleine stapjes komt het vanzelf weer tot ik denk, he wat blijft het al weer lang licht en de eerste sneeuwklokjes weer verschijnen zullen. Natuurlijk weet ik dat we de komende maanden nog genoeg winter kunnen krijgen maar van mij mag dat ook wel hoor, zo als zaterdag en vandaag die regen, dat is ook helemaal niets.
De kortste dag, 21 december, blijft voor mij altijd een heel speciale dag omdat het de dag is dat mijn dochtertje is overleden, nu al weer 32 jaar geleden, wat gaat de tijd toch snel en wat blijven bepaalde gebeurtenissen me nog altijd bij alsof het gisteren was.

Maar ondanks deze speciale dag was het voor mij ook een leuke dag gewoon. Allereerst ben ik een schattig klein wit kerstboompje op haar grafje gaan zetten en daarna heb ik me in de drukte van allemaal kerstinkopendoende mensen gegooid.
En ik moet eerlijk zeggen, ik vind het wel wat hebben, die overvolle parkeerplaatsen, gestreste mensen en drukke maar ook wel gezellige winkelcentra.

Mijn zoon was naar Engeland vertrokken voor een paar dagen dus ik had de auto, die trouwens gewoon nog steeds van mij is haha, dit weekend en dat maakte het doen van kerstinkopen wel wat gemakkelijker voor me.

Had alle folder doorgeplozen om te kijken waar wat in de aanbieding was en zo een supermarktenroute gepland en heerlijk in mijn uppie met lijstjes in mijn handen boodschappen gaan doen.
Tussendoor even een bakje bij de Hema en daar zaten vrienden van me die vertelden dat robijnze net over me zaten te praten, dat was wel grappig, even aangeschoven altijd leuk toch.
Vrijdagavond was ik gaan kerstklaverjassen bij ons in het dorpscafé en dat is altijd heel gezellig, nu ook. Beetje heel erg gezellig merkte ik wel de volgende dag toen ik opstond, niet meer gewend aan het drinken van een wijntje de laatste tijd. Een mooie 1oe plaats en een XXL ton met zeeppoeder gewonnen waar ik gewoon een jaar mee kan wassen, ook niet verkeerd. Maar die moest ook nog even opgehaald worden want die kon ik niet meenemen achter op mijn fiets ’s nachts toen ik naar huis ging.

Nog even naar mijn moeder gegaan. Had voor haar buren een mooi kerstpakket samengesteld. Het zijn schatten van mensen en de buurman zet iedere week de vuilnisbak voor mijn moeder aan de weg en maakt hem ook weer schoon. Dus een keer per jaar geven we ze dan een mooi pakket als dank hiervoor. Kaartttren
Ik had naar kant en klare pakketten staan kijken maar vond het heel duur met weinig er in.
Had bij het Kruidvat een opvouwbare vilten opbergmand gekocht en deze helemaal vol gedaan met boodschappen, netjes in de folie verpakt en wat strikjes en lintjes er op en toen was ik nog veel minder kwijt en het zag er heel mooi uit.

’s Avonds kon ik eigenlijk nog naar een Kerstconcert maar eenmaal heerlijk zittend op de bank had ik daar geen zin meer in. Boekje, beetje muziek,bakje thee, kaarsjes, open haardje en tussendoor wat wordfeuten, lekker bijkomen van een drukke en bijzondere dag.