Niet de spijker op zijn kop maar ……..

Gisteren was het prachtig weer dus werk buiten gezocht, de straat voor het huis even van onkruid ontdoen leek me wel leuk, heerlijk in het zonnetje meteen ’s morgens al beginnen.

Aan de zijkant moest nog steeds een stukje betegeld worden dus ik dacht kijken of ik dat zelf kan, even nadenken hoe ik het zou gaan doen en toen begonnen en dat ging eigenlijk wel goed.

Het knapte lekker op, om de stenen op zijn plaats te houden sloeg ik hardhouten plankjes die ik nog had in de grond om ze te verankeren.
Dat ging allemaal goed tot aan het laatste plankje aan toe.
Of mijn concentratie minder was, ik weet het niet maar in plaats van dat ik het plankje raakte sloeg ik keihard op mijn duim.

En dat deed zeer, ik liep vlug naar binnen om mijn hand onder de kraan te houden, ik voelde me helemaal misselijk worden van de pijn en dacht, ik moet buiten gaan zitten zodat ik de buren kan roepen als ik het gevoel krijg dat ik van mijn stokje ga.
Gelukkig gebeurde dat niet, ik bleef een half uurtje zitten en nam een paracetamolletje in. Mijn duim was inmiddels aardig blauw aan het worden.

Toch nog maar het klusje afgemaakt en de straat afgespoten met de hogedrukreiniger maar echt prettig was het niet meer.
Vanmblauweduimorgen toen ik opkwam was ook de achterkant van mijn duim bont en blauw en als ik iets per ongeluk stoot kan ik nog aardig jubelen en als ik hem te lang naar beneden hou begint hij te kloppen.
Maar goed het zal iedere dag wel weer beter worden, toch sta ik versteld hoe vaak ik die linkerduim toch gebruik, iets waar je normaliter eigenlijk nooit zo bij stilstaat.

 

Duim voor me…….

Ik ben nu bijpersoneelna een jaar thuis en baanloos, werkeloos niet want heb me eigenlijk nog geen dag verveeld.
Een jaar baanloos is ook een jaar solliciteren en een jaar lang afwijzingen ontvangen maar gewoon door blijven gaan.

Vorige maand ben ik begonnen met, in plaats van reageren op advertenties, bedrijven te benaderen die ik ken en misschien nog belangrijker, die mij kennen, door een open sollicitatie daar naar toe te sturen.

Met daarin wat voor werk ik zoek en dat ik ook beschikbaar ben voor oproep of invalwerk en flexibel inzetbaar ben.
Ik werd al een paar keer gebeld door bedrijven waar ik gesolliciteerd had om me te vertellen dat ze geen werk hadden, op zich vond ik dat ook al heel netjes dat ze mij persoonlijk belden, al had ik natuurlijk liever iets anders gehoord.

Vanmiddag werd ik gebeld door een bedrijf hier in de gemeente of ik wilde komen voor een gesprek volgende week voor oproep/invalwerk als receptioniste/telefoniste en wat administratief werk.
Ik reageerde meteen positief, natuurlijk wil ik dat. Ieder uur dat ik voor mezelf werk is minder ww dus.
En je weet nooit waartoe het leidt, interne sollicitaties, van het een komt vaak het ander, heb dat bij mijn zus ook gezien die begon met vrijwilligers werk en zij heeft nu ook een vaste baan.

En zo dicht bij huis, dat zo natuurlijk helemaal makkelijk zijn, nog geen 5 minuten op de fiets om er naar toe te gaan, maar goed eerst nog solliciteren natuurlijk.

duimenDus duim voor me, volgende week solliciteren, ben heel benieuwd hoe dat zal gaan, ik hoop er echt van harte op dat het lukt……. heb er zin in

Zeg eens neeeeeeeee……….

primarkVandaag lekker een soort vrije vrijdag, kindlief gaat vannacht op wintersport met zijn schoonfamilie een weekje en hij had nog een paar dingetjes nodig dus belde hij of ik even met hem meeging naar de Oosterhof.

En dat is niet wijs op vrijdag en in de vakantie want het was er zo druk, zijn vriendin had nog gevraagd of hij de Primark even wilde kijken voor iets.
Nou vind ik dat wel een leuke winkel om zomaar eens te snuffelen maar daar kan ik nooit medestanders voor vinden en zeker mijn zoon niet, we stonden dus heel gauw weer buiten. Niet dat ik van plan was om daar in de drie dikke rij voor de kassa te gaan staan wachten.

Nog even langs de Action waar we praktisch langskomen en daarnaast zit ook nog zo’n leuke winkel waar ze van alles verkopen wat je dus niet nodig hebt.

actionEcht leuk om even te snuffelen, zoonlief is snel klaar met wat hij moet hebben en ik besluit om daar zelf eens een keer op mijn gemakkie rond te gaan kijken volgende week.

Voor 3,95 koop ik een houder voor mijn tablet want ik had inmiddels een aardige RSI duim gekregen van het vasthouden, een goedkopere oplossing en het werkt prima.

Thuisgekomen belt mijn zus of ik morgen met haar een dag wil gaan schoonmaken bij haar zoon die aan het verhuizen is.
Ik zeg nee, ik wil even lekker niets, beetje boodschappen doen en dat snapt ze gelukkig wel, zelf heeft ze ook geen zin omdat heel de week haar kleinkinderen ook al bij haar gelogeerd hebben en zij een stukje administratie van het bedrijf van haar zoon overgenomen heeft.nee

Dus een dubbele nee voor haar zoon en schoondochter, soms moet je ook gewoon nee kunnen zeggen en voor jezelf kiezen.